A zsoltárok könyve 16

Káldi-Neovulgáta	Tysiąclecia
¹ Miktám, Dávidtól. Óvj meg engem, Uram, mert tebenned van reményem!	¹ Miktam. Dawidowy. Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się u Ciebie,
² Mondom az Úrnak: »Te vagy az én Istenem, nagyobb javam nincsen nálad.«	² mówię Panu: Tyś jest Panem moim; nie ma dla mnie dobra poza Tobą.
³ A szentekben, a jeles férfiakban, akik a földön vannak, bennük van minden gyönyörűségem.	³ Ku świętym, którzy są na Jego ziemi, wzbudził On we mnie miłość przedziwną!
⁴ Sok gyötrődése van azoknak, akik más istenek után futkosnak. Nem veszek részt véres áldozataikban, nevüket sem veszem ajkamra.	⁴ Ci, którzy idą za obcymi [bogami], pomnażają swoje boleści. Nie wylewam krwi w ofiarach dla nich, imion ich nie wymawiam swoimi wargami.
⁵ Az Úr az én örökségem és kelyhem osztályrésze: te adod vissza örökségemet.	⁵ Pan częścią dziedzictwa i kielicha mego: To właśnie Ty mój los zabezpieczasz.
⁶ A mérőzsinór pompás részt juttatott nekem, valóban pompás nekem az én örökségem.	⁶ Sznur mierniczy wyznaczył mi dział wspaniały i bardzo mi jest miłe to moje dziedzictwo.
⁷ Áldom az Urat, aki értelmet adott nekem, veséim még éjjel is figyelmeztetnek engem.	⁷ Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, bo nawet nocami upomina mnie serce.
⁸ Szüntelenül az Úr van szemem előtt, meg nem ingok, hisz ő áll jobbomon.	⁸ Stawiam sobie zawsze Pana przed oczy, nie zachwieję się, bo On jest po mojej prawicy.
⁹ Ezért örvend a szívem és ujjong a nyelvem, sőt testem is reménységben pihen:	⁹ Dlatego się cieszy moje serce, dusza się raduje, a ciało moje będzie spoczywać z ufnością,
¹⁰ Mert nem hagyod az alvilágban lelkemet, s nem engeded, hogy szented romlást lásson.	¹⁰ bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu i nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu.
¹¹ Megmutatod nekem az élet útját, az öröm teljességét színed előtt, és a gyönyörűséget jobbodon mindörökké.	¹¹ Ukażesz mi ścieżkę życia, pełnię radości u Ciebie, rozkosze na wieki po Twojej prawicy.