| 1 שִׁמְעוּ בָנִים מוּסַר אָב וְהַקְשִׁיבוּ לָדַעַת בִּינָה | 1 اسمعوا ايها البنون تأديب الاب واصغوا لاجل معرفة الفهم. |
| 2 כִּי לֶקַח טֹוב נָתַתִּי לָכֶם תֹּורָתִי אַל־תַּעֲזֹבוּ | 2 لاني اعطيكم تعليما صالحا فلا تتركوا شريعتي. |
| 3 כִּי־בֵן הָיִיתִי לְאָבִי רַךְ וְיָחִיד לִפְנֵי אִמִּי | 3 فاني كنت ابنا لابي غضّا ووحيدا عند امي. |
| 4 וַיֹּרֵנִי וַיֹּאמֶר לִי יִתְמָךְ־דְּבָרַי לִבֶּךָ שְׁמֹר מִצְוֹתַי וֶחְיֵה | 4 وكان يريني ويقول لي ليضبط قلبك كلامي. احفظ وصاياي فتحيا. |
| 5 קְנֵה חָכְמָה קְנֵה בִינָה אַל־תִּשְׁכַּח וְאַל־תֵּט מֵאִמְרֵי־פִי | 5 اقتن الحكمة. اقتن الفهم. لا تنس ولا تعرض عن كلمات فمي. |
| 6 אַל־תַּעַזְבֶהָ וְתִשְׁמְרֶךָּ אֱהָבֶהָ וְתִצְּרֶךָּ | 6 لا تتركها فتحفظك أحببها فتصونك. |
| 7 רֵאשִׁית חָכְמָה קְנֵה חָכְמָה וּבְכָל־קִנְיָנְךָ קְנֵה בִינָה | 7 الحكمة هي الراس. فاقتن الحكمة وبكل مقتناك اقتن الفهم. |
| 8 סַלְסְלֶהָ וּתְרֹומְמֶךָּ תְּכַבֵּדְךָ כִּי תְחַבְּקֶנָּה | 8 ارفعها فتعلّيك. تمجدك اذا اعتنقتها. |
| 9 תִּתֵּן לְרֹאשְׁךָ לִוְיַת־חֵן עֲטֶרֶת תִּפְאֶרֶת תְּמַגְּנֶךָּ | 9 تعطي راسك اكليل نعمة. تاج جمال تمنحك |
| 10 שְׁמַע בְּנִי וְקַח אֲמָרָי וְיִרְבּוּ לְךָ שְׁנֹות חַיִּים | 10 اسمع يا ابني واقبل اقوالي فتكثر سنو حياتك. |
| 11 בְּדֶרֶךְ חָכְמָה הֹרֵתִיךָ הִדְרַכְתִּיךָ בְּמַעְגְּלֵי־יֹשֶׁר | 11 اريتك طريق الحكمة. هديتك سبل الاستقامة. |
| 12 בְּלֶכְתְּךָ לֹא־יֵצַר צַעֲדֶךָ וְאִם־תָּרוּץ לֹא תִכָּשֵׁל | 12 اذا سرت فلا تضيق خطواتك واذا سعيت فلا تعثر. |
| 13 הַחֲזֵק בַּמּוּסָר אַל־תֶּרֶף נִצְּרֶהָ כִּי־הִיא חַיֶּיךָ | 13 تمسك بالأدب لا ترخه. احفظه فانه هو حياتك. |
| 14 בְּאֹרַח רְשָׁעִים אַל־תָּבֹא וְאַל־תְּאַשֵּׁר בְּדֶרֶךְ רָעִים | 14 لا تدخل في سبيل الاشرار ولا تسر في طريق الاثمة. |
| 15 פְּרָעֵהוּ אַל־תַּעֲבָר־בֹּו שְׂטֵה מֵעָלָיו וַעֲבֹור | 15 تنكب عنه. لا تمر به. حد عنه واعبر. |
| 16 כִּי לֹא יִשְׁנוּ אִם־לֹא יָרֵעוּ וְנִגְזְלָה נָתָם אִם־לֹא [יִכְשֹׁולוּ כ] (יַכְשִׁילוּ׃ ק) | 16 لانهم لا ينامون ان لم يفعلوا سوءا وينزع نومهم ان لم يسقطوا احدا. |
| 17 כִּי לָחֲמוּ לֶחֶם רֶשַׁע וְיֵין חֲמָסִים יִשְׁתּוּ | 17 لانهم يطعمون خبز الشر ويشربون خمر الظلم. |
| 18 וְאֹרַח צַדִּיקִים כְּאֹור נֹגַהּ הֹולֵךְ וָאֹור עַד־נְכֹון הַיֹּום | 18 اما سبيل الصديقين فكنور مشرق يتزايد وينير الى النهار الكامل. |
| 19 דֶּרֶךְ רְשָׁעִים כָּאֲפֵלָה לֹא יָדְעוּ בַּמֶּה יִכָּשֵׁלוּ׃ פ | 19 اما طريق الاشرار فكالظلام. لا يعلمون ما يعثرون به |
| 20 בְּנִי לִדְבָרַי הַקְשִׁיבָה לַאֲמָרַי הַט־אָזְנֶךָ | 20 يابني اصغ الى كلامي. امل اذنك الى اقوالي. |
| 21 אַל־יַלִּיזוּ מֵעֵינֶיךָ מְרֵם בְּתֹוךְ לְבָבֶךָ | 21 لا تبرح عن عينيك. احفظها في وسط قلبك. |
| 22 כִּי־חַיִּים הֵם לְמֹצְאֵיהֶם וּלְכָל־בְּשָׂרֹו מַרְפֵּא | 22 لانها هي حياة للذين يجدونها ودواء لكل الجسد. |
| 23 מִכָּל־מִשְׁמָר נְצֹר לִבֶּךָ כִּי־מִמֶּנּוּ תֹּוצְאֹות חַיִּים | 23 فوق كل تحفظ احفظ قلبك لان منه مخارج الحياة. |
| 24 הָסֵר מִמְּךָ עִקְּשׁוּת פֶּה וּלְזוּת פָתַיִם הַרְחֵק מִמֶּךָּ | 24 انزع عنك التواء الفم وابعد عنك انحراف الشفتين. |
| 25 עֵינֶיךָ לְנֹכַח יַבִּיטוּ וְעַפְעַפֶּיךָ יַיְשִׁרוּ נֶגְדֶּךָ | 25 لتنظر عيناك الى قدامك واجفانك الى امامك مستقيما. |
| 26 פַּלֵּס מַעְגַּל רַגְלֶךָ וְכָל־דְּרָכֶיךָ יִכֹּנוּ | 26 مهد سبيل رجليك فتثبت كل طرقك. |
| 27 אַל־תֵּט־יָמִין וּשְׂמֹאול הָסֵר רַגְלְךָ מֵרָע | 27 لا تمل يمنى ولا يسرة. باعد رجلك عن الشر |
