Isaiæ 7

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Et factum est in diebus Achaz filii Ioatham filii Oziae regis Iu dae,ascendit Rasin rex Syriae et Phacee filius Romeliae rex Israel in Ierusalem adproeliandum contra eam; et non potuerunt debellare eam.	1 ܘܗܘܐ ܒܝܘ̈ܡܬܗ ܕܐܚܙ ܒܪ ܝܘܬܡ ܒܪ ܥܘܙܝܐ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܣܠܩ ܪܨܢ ܡܠܟܐ ܕܐܪܡ ܘܦܩܚ ܒܪ ܪܘܡܠܝܐ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܐܘܪܫܠܡ ܠܡܬܟܬܫܘ ܥܡܗ̇ ܘܠܐ ܐܫܟܚܘ ܕܢܬܟܬܫܘܢ ܥܠܝܗ̇
2 Et nuntiaverunt domuiDavid dicentes: “ Requievit Syria super Ephraim ”. Et commotum est cor eiuset cor populi eius, sicut moventur ligna silvarum a facie venti.	2 ܘܐܬܐܡܪ ܠܕܒܝܬ ܕܘܝܕ ܕܐܫܬܘܝ ܐܪܡ ܥܡ ܐܦܪܝܡ ܘܙܥ ܠܒܗ ܘܠܒܐ ܕܥܡܗ ܐܝܟ ܕܙܝ̇ܥܝܢ ܐܝ̈ܠܢܐ ܕܥܒܐ ܡܢ ܩܕܡ ܪܘܚܐ
3 Et dixitDominus ad Isaiam: “ Egredere in occursum Achaz, tu et Seariasub (id estReliquiae revertentur) filius tuus, ad extremum aquaeductus piscinae superiorisin viam agri fullonis;	3 ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܐܫܥܝܐ ܦܘܩ ܠܐܘܪܥܗ ܕܐܚܙ ܐܢܬ ܘܫܪܢܫܘܒ ܒܪܟ ܥܠ ܓܢܒ ܝܡܬܐ ܥܠܝܬܐ ܕܒܐܘܪܚܐ ܕܚܩܠܗ ܕܩܨܪܐ
4 et dices ad eum: Vide, ut sileas; noli timere, et cortuum ne formidet a duabus caudis titionum fumigantium istorum, ob ardorem iraeRasin et Syriae et filii Romeliae,	4 ܘܐܡܪ ܠܗ ܐܙܕܗܪ ܘܫܠܝ ܘܠܐ ܬܕܚܠ ܘܠܒܟ ܠܐ ܢܬܘܪ ܡܢ ܗܠܝܢ ܬܪ̈ܝܢ ܕܘܢܒ̈ܬܐ ܐܘ̈ܕܐ ܡܚܪ̈ܟܐ ܡܢ ܚܡܬܐ ܕܪܘܓܙܗ ܕܪܨܢ ܘܕܒܪ ܪܘܡܠܝܐ
5 eo quod consilium malum inierit contra teSyria, Ephraim et filius Romeliae dicentes:	5 ܚܠܦ ܕܐܬܡܠܟܘ ܥܠܝܟ ܒܝܫܬܐ ܐܪܡ ܘܐܦܪܝܡ ܘܒܪ ܪܘܡܠܝܐ ܘܐܡܪܘ
6 “Ascendamus ad Iudam et terroreminiciamus ei et avellamus eum ad nos et ponamus regem in medio eius filiumTabeel” ”.	6 ܢܣܩ ܠܝܗܘܕܐ ܘܢܥܩܪܝܗ̇ ܘܢܬܪܥܝܗ̇ ܘܢܡܠܟ ܒܗ̇ ܡܠܟܐ ܠܒܪ ܛܒܐܝܠ
7 Haec dicit Dominus Deus: “ Non stabit et non erit!	7 ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܠܐ ܬܩܘܡ ܘܠܐ ܬܗܘܐ
8 Caput enim Syriae Damascus, et caput Damasci Rasin; et adhuc sexaginta et quinque anni et desinet Ephraim esse populus;	8 ܡܛܠ ܕܪܝܫܐ ܕܐܪܡ ܕܪܡܣܘܩ ܘܪܝܫܐ ܕܕܪܡܣܘܩ ܪܨܢ ܘܒܬܪ ܫܬܝܢ ܘܚܡܫ ܫ̈ܢܝܢ ܢܬܪ ܐܦܪܝܡ ܡܢ ܥܡܐ
9 et caput Ephraim Samaria, et caput Samariae filius Romeliae. Si non credideritis, non permanebitis ”.	9 ܘܪܝܫܐ ܕܐܦܪܝܡ ܫܡܪܝܢ ܘܪܝܫܐ ܕܫܡܪܝܢ ܒܪ ܪܘܡܠܝܐ ܘܐܠܐ ܬܗܝܡܢܘܢ ܐܦ ܠܐ ܬܣܬܟܠܘܢ
10 Et adiecit Dominus loqui ad Achaz dicens:	10 ܘܐܘܣܦ ܬܘܒ ܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ ܠܐܚܙ
11 “ Pete tibi signum a DominoDeo tuo in profundum inferni sive in excelsum supra ”.	11 ܫܐܠ ܠܟ ܐܬܐ ܡܢ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܥܡܩ ܫܐܠ ܐܘ ܐܪܝܡ ܠܥܠ
12 Et dixit Achaz: “Non petam et non tentabo Dominum ”.	12 ܘܐܡܪ ܐܚܙ ܠܐ ܐܫܐܠ ܘܠܐ ܐܢܣܐ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܝ
13 Et dixit: “ Audite ergo, domus David;numquid parum vobis est molestos esse hominibus, quia molesti estis et Deo meo?	13 ܘܐܡܪ ܫܡܥܘ ܒܝܬܗ̈ ܕܕܘܝܕ ܙܥܘܪܝܐ ܗܝ ܠܟܘܢ ܕܡܠܐܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܓܒܪܐ ܐܠܐ ܕܬܠܐܘܢ ܐܦ ܠܐܠܗܝ
14 Propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum. Ecce, virgo concipiet et parietfilium et vocabit nomen eius Emmanuel;	14 ܡܛܠ ܗܢܐ ܢܬܠ ܠܟܘܢ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܐܬܐ ܗܐ ܒܬܘܠܬܐ ܒ̇ܛܢܐ ܘܝ̇ܠܕܐ ܒܪܐ ܘܢܬܩܪܐ ܫܡܗ ܥܡܢܘܐܝܠ
15 butyrum et mel comedet, ut ipse sciatreprobare malum et eligere bonum.	15 ܚܐܘܬܐ ܘܕܒܫܐ ܢܐܟܘܠ ܕܢܕܥ ܠܡܣܠܝܘ ܒܝܫܬܐ ܘܠܡܓܒܐ ܛܒܬܐ
16 Quia antequam sciat puer reprobare malum eteligere bonum, desolabitur terra, cuius tu formidas duos reges;	16 ܡܛܠ ܕܥܕ ܠܐ ܢܕܥ ܛܠܝܐ ܠܡܣܠܝܘ ܒܝܫܬܐ ܘܠܡܓܒܐ ܛܒܬܐ ܬܫܬܒܩ ܐܪܥܐ ܕܡܥܩ ܐܢܬ ܒܗ̇ ܡܢ ܩܕܡ ܬܪ̈ܝܢ ܡ̈ܠܟܝܗ̇
17 adducetDominus super te et super populum tuum et super domum patris tui dies, qui nonvenerunt a diebus separationis Ephraim a Iuda, regem Assyriorum ”.	17 ܡܪܝܐ ܢܝܬܐ ܥܠܝܟ ܘܥܠ ܥܡܟ ܘܥܠ ܒܝܬ ܐܒܘܟ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܠܐ ܐܬܘ ܡܢ ܝܘܡܐ ܕܐܥܒܪ ܠܐܦܪܝܡ ܡܢ ܝܗܘܕܐ ܡܠܟܐ ܕܐܬܘܪ
18 Et erit in die illa: sibilabit Dominus muscae, quae est in extremo fluminum Aegypti, et api, quae est in terra Assur;	18 ܘܢܗܘܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܢܫܪܩ ܡܪܝܐ ܠܕܒ̈ܒܐ ܕܒܫ̈ܦܘܠܝ ܢܗܪ̈ܘܬܐ ܕܡܨܪܝܢ ܘܠܕܒܘܪ̈ܝܬܐ ܕܒܐܪܥܐ ܕܐܬܘܪ
19 et venient et requiescent omnes in vallibus praeruptis et in cavernis petrarum et in omnibus frutetis et in omnibus pascuis.	19 ܘܢܐܬܘܢ ܘܢܬܬܢܝܚܘܢ ܟܠܗܘܢ ܒܢܚܠܐ ܕܝܬܘܬ ܘܒܦܥܪ̈ܐ ܕܟܐܦܐ ܘܒܟܠܗܘܢ ܚ̈ܠܠܐ
20 In die illa radet Dominus in novacula conducta e regione trans flumen C in rege Assyriorum C caput et pilos pedum et barbam quoque abradet.	20 ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܢܓܪܘܥ ܡܪܝܐ ܒܡܕܟܝܐ ܪܘܝܐ ܒܥܒܪ̈ܘܗܝ ܕܢܗܪܐ ܒܡܠܟܐ ܕܐܬܘܪ ܡܢ ܪܝܫܗ ܘܠܣܥܪܐ ܕܪ̈ܓܠܘܗܝ ܘܐܦ ܕܩܢܗ ܢܫܩܘܠ
21 Et erit in die illa: nutriet homo vitulam et duas oves	21 ܘܢܗܘܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܢܚܐ ܓܒܪܐ ܥܓܠܬܐ ܕܬܘܪ̈ܐ ܘܬܪ̈ܬܝܢ ܥܢܐ
22 et prae ubertate lactis comedet butyrum; butyrum enim et mel manducabit omnis, qui relictus fuerit in medio terrae.	22 ܘܢܗܘܐ ܡܢ ܣܘܓܐܐ ܕܥ̇ܒ̈ܕܢ ܚܠܒܐ ܢܐܟܘܠ ܚܐܘܬܐ ܡܛܠ ܕܕܒܫܐ ܘܚܐܘܬܐ ܢܐܟܘܠ ܡ̇ܢ ܕܡܫܬܚܪ ܒܓܘܗ̇ ܕܐܪܥܐ
23 Et erit in die illa: omnis locus, ubi fuerint mille vites mille argenteis, spinae et vepres erunt.	23 ܘܢܗܘܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܟܠ ܐܬܪ ܕܐܝܬ ܒܗ ܐܠܦ ܓܘ̈ܦܢܝܢ ܒܐܠܦ ܕܟܣܦ ܠܝܥܪܐ ܘܠܟܘ̈ܒܐ ܢܗܘܐ
24 Cum sagittis et arcu ingredientur illuc, vepres enim et spinae erit universa terra.	24 ܘܒܓܐܪ̈ܐ ܘܒܩܫ̈ܬܬܐ ܢܥܠܘܢ ܠܬܡܢ ܡܛܠ ܕܝܥܪܐ ܘܟܘ̈ܒܐ ܬܬܡܠܐ ܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ
25 Et in omnes montes, qui in sarculo sarriebantur, nemo veniet prae terrore spinarum et veprium, et erit in pascua bovis et in conculcationem pecoris.	25 ܘܟܠܗܘܢ ܛܘܪ̈ܐ ܕܕܒ̇ܪܐ ܗܘܬ ܒܗܘܢ ܦܕܢܐ ܢܬܕܒܪܘܢ ܘܠܐ ܬܥܘܠ ܠܬܡܢ ܕܚܠܬܐ ܕܝܥܪܐ ܘܕܟܘ̈ܒܐ ܘܢܗܘܐ ܒܝܬ ܪܥܝܐ ܠܬܘܪ̈ܐ ܘܒܝܬ ܕܝܫܐ ܠܥܢܐ