Lamentations 5

NEW AMERICAN BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 Remember, O LORD, what has befallen us, look, and see our disgrace:	1 Wspomnij, Panie, na to, co nas spotkało, spojrzyj i przypatrz się naszej hańbie.
2 Our inherited lands have been turned over to strangers, our homes to foreigners.	2 Dziedziczny nasz dział przypadł obcym, cudzoziemcom - nasze domostwa.
3 We have become orphans, fatherless; widowed are our mothers.	3 Sieroty, nie mamy już ojca, a matki nasze jak wdowy.
4 The water we drink we must buy, for our own wood we must pay.	4 Własną wodę za srebro pijemy, za własne drzewo płacimy.
5 On our necks is the yoke of those who drive us; we are worn out, but allowed no rest.	5 Pędzą nas z jarzmem na szyi, ustajemy, a nie ma wytchnienia.
6 To Egypt we submitted, and to Assyria, to fill our need of bread.	6 Do Egiptu wyciągaliśmy ręce, i do Asyrii, by nasycić się chlebem.
7 Our fathers, who sinned, are no more; but we bear their guilt.	7 Przodkowie nasi zgrzeszyli - ich nie ma, a my dźwigamy ich grzechy.
8 Slaves rule over us; there is no one to rescue us from their hands.	8 Słudzy panują nad nami, nikt nas nie ocala z ich ręki.
9 At the peril of our lives we bring in our sustenance, in the face of the desert heat;	9 Życiem za chleb płacimy wobec [groźby] miecza w pustyni.
10 Our skin is shriveled up, as though by a furnace, with the searing blasts of famine.	10 Jak piec nasza skóra gorąca od straszliwego głodu.
11 The wives in Zion were ravished by the enemy, the maidens in the cities of Judah;	11 Na Syjonie hańbiono kobiety, a dziewice po miastach Judy.
12 Princes were gibbeted by them, elders shown no respect.	12 Rękami [wrogów] wieszani książęta, nie było względów dla starszych.
13 The youths carry the millstones, boys stagger under their loads of wood;	13 Młodzieńcy młyn obracali, chwiali się chłopcy pod drewnem.
14 The old men have abandoned the gate, the young men their music.	14 Starsi porzucili bramę, młodzieńcy - swe pieśni.
15 The joy of our hearts has ceased, our dance has turned into mourning;	15 Znikła z serc naszych radość, w żałobę przeszły nam tańce.
16 The garlands have fallen from our heads: woe to us, for we have sinned!	16 Diadem spadł z naszej głowy, biada nam, bośmy zgrzeszyli.
17 Over this our hearts are sick, at this our eyes grow dim:	17 Stąd nasze serca chorują i oczy nasze zaćmione.
18 That Mount Zion should be desolate, with jackals roaming there!	18 że góra Syjonu - pustkowiem, że po niej krążą szakale.
19 You, O LORD, are enthroned forever; your throne stands from age to age.	19 Lecz Ty, o Panie, Ty trwasz na wieki. Twój tron - poprzez pokolenia.
20 Why, then, should you forget us, abandon us so long a time?	20 Czemu chcesz o nas zapomnieć na zawsze, po wszystkie dni nas opuścić?
21 Lead us back to you, O LORD, that we may be restored: give us anew such days as we had of old.	21 Nawróć nas, Panie, do Ciebie wrócimy. Dni nasze zamień na dawne!
22 For now you have indeed rejected us, and in full measure turned your wrath against us.	22 Czyżbyś nas całkiem odtrącił? Czy tak bardzo na nas się gniewasz?