ΙΩΒ - Giobbe - Job 41

LXX	Le Sainte Bible Fillion
1 ουχ εορακας αυτον ουδε επι τοις λεγομενοις τεθαυμακας	1 Je ne l'exciterai point comme par cruauté. Car qui est-ce qui peut résister à Mon visage?
2 ου δεδοικας οτι ητοιμασται μοι τις γαρ εστιν ο εμοι αντιστας	2 Qui M'a donné le premier, afin que Je lui rende? tout ce qui est sous le ciel est à Moi.
3 η τις αντιστησεται μοι και υπομενει ει πασα η υπ' ουρανον εμη εστιν	3 Je ne l'épargnerai point, malgré les paroles puissantes et les prières les plus touchantes.
4 ου σιωπησομαι δι' αυτον και λογον δυναμεως ελεησει τον ισον αυτου	4 Qui soulèvera le dessus de son armure, et qui entrera au milieu de sa gueule?
5 τις αποκαλυψει προσωπον ενδυσεως αυτου εις δε πτυξιν θωρακος αυτου τις αν εισελθοι	5 Qui ouvrira l'entrée de ses mâchoires? La terreur habite autour de ses dents.
6 πυλας προσωπου αυτου τις ανοιξει κυκλω οδοντων αυτου φοβος	6 Son corps est semblable à des boucliers d'airain fondu, et couvert d'écailles qui se pressent.
7 τα εγκατα αυτου ασπιδες χαλκειαι συνδεσμος δε αυτου ωσπερ σμιριτης λιθος	7 L'une est jointe à l'autre, et le moindre souffle ne passe pas entre elles.
8 εις του ενος κολλωνται πνευμα δε ου μη διελθη αυτον	8 Elles adhèrent l'une à l'autre, et elles se tiennent sans se séparer jamais.
9 ανηρ τω αδελφω αυτου προσκολληθησεται συνεχονται και ου μη αποσπασθωσιν	9 Son éternuement fait briller la lumière, et ses yeux sont comme la paupière de l'aurore.
10 εν πταρμω αυτου επιφαυσκεται φεγγος οι δε οφθαλμοι αυτου ειδος εωσφορου	10 De sa gueule sortent des lampes, comme des torches ardentes.
11 εκ στοματος αυτου εκπορευονται λαμπαδες καιομεναι και διαρριπτουνται εσχαραι πυρος	11 Une fumée sort de ses narines comme d'une chaudière qui bout sur un brasier.
12 εκ μυκτηρων αυτου εκπορευεται καπνος καμινου καιομενης πυρι ανθρακων	12 Son haleine allume des charbons, et la flamme sort de sa gueule.
13 η ψυχη αυτου ανθρακες φλοξ δε εκ στοματος αυτου εκπορευεται	13 Sa force réside dans son cou, la famine marche devant lui.
14 εν δε τραχηλω αυτου αυλιζεται δυναμις εμπροσθεν αυτου τρεχει απωλεια	14 Ses parties charnues tiennent ensemble; la foudre tombera sur lui sans qu'elles changent de place.
15 σαρκες δε σωματος αυτου κεκολληνται καταχεει επ' αυτον ου σαλευθησεται	15 Son coeur est dur comme la pierre, et solide comme l'enclume du forgeron.
16 η καρδια αυτου πεπηγεν ως λιθος εστηκεν δε ωσπερ ακμων ανηλατος	16 Lorsqu'il s'avance, les Anges craignent, et dans leur frayeur ils se purifient.
17 στραφεντος δε αυτου φοβος θηριοις τετραποσιν επι γης αλλομενοις	17 Le glaive qui voudrait le frapper ne résisterait pas, non plus que le dard et la cuirasse;
18 εαν συναντησωσιν αυτω λογχαι ουδεν μη ποιησωσιν δορυ επηρμενον και θωρακα	18 car il méprise le fer comme de la paille, et l'airain comme du bois pourri.
19 ηγηται μεν γαρ σιδηρον αχυρα χαλκον δε ωσπερ ξυλον σαθρον	19 L'archer ne le met pas en fuite; les pierres de la fronde sont de la paille légère pour lui.
20 ου μη τρωση αυτον τοξον χαλκειον ηγηται μεν πετροβολον χορτον	20 Il regarde la massue comme du chaume, et se rit du dard lancé contre lui.
21 ως καλαμη ελογισθησαν σφυραι καταγελα δε σεισμου πυρφορου	21 Sous lui sont les rayons du soleil, et il s'étend sur l'or comme sur la boue.
22 η στρωμνη αυτου οβελισκοι οξεις πας δε χρυσος θαλασσης υπ' αυτον ωσπερ πηλος αμυθητος	22 Il fait bouillir le fond de la mer comme une chaudière, et il la rend semblable à un vase de parfums en ébullition.
23 αναζει την αβυσσον ωσπερ χαλκειον ηγηται δε την θαλασσαν ωσπερ εξαλειπτρον	23 La lumière brille derrière lui; on croirait que l'abîme a la chevelure d'un vieillard.
24 τον δε ταρταρον της αβυσσου ωσπερ αιχμαλωτον ελογισατο αβυσσον εις περιπατον	24 Il n'y a pas de puissance sur la terre qui puisse lui être comparée, car il a été créé pour ne rien craindre.
25 ουκ εστιν ουδεν επι της γης ομοιον αυτω πεποιημενον εγκαταπαιζεσθαι υπο των αγγελων μου	25 Il voit avec dédain tout ce qui est élevé; c'est lui qui est le roi de tous les fils de l'orgueil.
26 παν υψηλον ορα αυτος δε βασιλευς παντων των εν τοις υδασιν