Giobbe 20

BIBBIA CEI 1974	Biblia Tysiąclecia
1 Zofar il Naamatita prese a dire:	1 Wtedy zabrał głos Sofar z Naamy i rzekł:
2 Per questo i miei pensieri mi spingono a rispondere e perciò v'è questa fretta dentro di me.	2 Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój wywołany wewnętrznym wzburzeniem.
3 Ho ascoltato un rimprovero per me offensivo, ma uno spirito, dal mio interno, mi spinge a replicare.	3 Słuchając łajań złośliwych, duch mądry gotuje odpowiedź.
4 Non sai tu che da sempre, da quando l'uomo fu posto sulla terra,	4 Czyż nie wiesz? Od dawien dawna, odkąd jest człowiek na ziemi,
5 il trionfo degli empi è breve e la gioia del perverso è d'un istante?	5 radość występnych jest krótka, szczęście niewiernego trwa chwilkę,
6 Anche se innalzasse fino al cielo la sua statura e il suo capo toccasse le nubi,	6 choć w pysze chce sięgać po niebo i głową dotykać obłoków.
7 come lo sterco sarebbe spazzato per sempre e chi lo aveva visto direbbe: "Dov'è?".	7 Na zawsze zaginie jak mierzwa, obecni powiedzą: A gdzież on?
8 Svanirà come un sogno, e non si troverà più, si dileguerà come visione notturna.	8 Jak sen przeminął, nie można go znaleźć - znikł niby nocne marzenie.
9 L'occhio avvezzo a vederlo più non lo vedrà, né più lo scorgerà la sua dimora.	9 Choć goni go oko, nie sięgnie, to miejsce nie ujrzy go więcej.
10 I suoi figli dovranno risarcire i poveri, le loro mani restituiranno le sue ricchezze.	10 Synowie zwracają mienie ubogim, jego ręce oddają bogactwa.
11 Le sue ossa erano ancora piene di giovinezza, ma con lui giacciono nella polvere.	11 Jego kości tak pełne były krzepy: wraz z nim ją kładą do prochu.
12 Se alla sua bocca fu dolce il male, se lo teneva nascosto sotto la sua lingua,	12 Słodkie zło w jego ustach, chętnie je miał pod językiem,
13 assaporandolo senza inghiottirlo, se lo tratteneva in mezzo al suo palato:	13 trzymał i nie chciał wypuścić, język do niego przykleił.
14 il suo cibo gli si guasterà nelle viscere, veleno d'aspidi gli sarà nell'intestino.	14 Pokarm spleśniał mu w trzewiach, żołądek zawiera truciznę;
15 I beni divorati ora rivomita, Dio glieli caccia fuori dal ventre.	15 dobra sam połknął i zwrócił: Bóg wyrzucił je z niego.
16 Veleno d'aspide ha succhiato, una lingua di vipera lo uccide.	16 Wchłaniał on jad padalców, zabije go język żmijowy.
17 Non vedrà più ruscelli d'olio, fiumi di miele e fior di latte;	17 Nie spojrzy na wody płynące, choć płyną miodem i śmietaną.
18 renderà i sudati acquisti senza assaggiarli, come non godrà del frutto del suo commercio,	18 Zwrócił swój zysk nie połknięty. Nie cieszy go złupione bogactwo.
19 perché ha oppresso e abbandonato i miseri, ha rubato case invece di costruirle;	19 Skrzywdził, zasmucił ubogich, domy zagrabiał, nie stawiał;
20 perché non ha saputo essere pago dei suoi beni, con i suoi tesori non si salverà.	20 nie zaznał spokoju w swym wnętrzu, nie uratował się swoim skarbem.
21 Nulla è sfuggito alla sua voracità, per questo non durerà il suo benessere.	21 Nic nie uszło jego chciwości, stąd jego dobra nietrwałe.
22 Nel colmo della sua abbondanza si troverà in miseria; ogni sorta di sciagura piomberà su di lui.	22 Poczuje głód mimo obfitości, owładnie nim siła nieszczęścia.
23 Quando starà per riempire il suo ventre, Dio scaglierà su di lui la fiamma del suo sdegno, e gli farà piovere addosso brace.	23 Gdy będzie czym wnętrze napełnić, Bóg ześle na niego żar swego gniewu, wyleje nań fale swej zapalczywości.
24 Se sfuggirà l'arma di ferro, lo trafiggerà l'arco di bronzo:	24 Uciekł przed bronią żelazną, przebije go łuk brązowy.
25 gli uscirà il dardo dalla schiena, una spada lucente dal fegato. Lo assaliranno i terrori;	25 Przeszyje go, wyjdzie mu z grzbietu, błysk ostrza - z wątroby, owładnie nim przerażenie.
26 tutte le tenebre gli sono riservate. Lo divorerà un fuoco non acceso da un uomo, esso consumerà quanto è rimasto nella sua tenda.	26 Ciemność jak skarb zachowana, nie wzniecony ogień go strawi, zniszczy, co skryte w namiocie.
27 Riveleranno i cieli la sua iniquità e la terra si alzerà contro di lui.	27 Niebo odsłoni przewiny, ziemia dlań wrogiem się stanie.
28 Un'alluvione travolgerà la sua casa, scorrerà nel giorno dell'ira.	28 Rozdrapią mu skarby w jego domu, rozpłyną się w dzień Jego gniewu.
29 Questa è la sorte che Dio riserva all'uomo perverso, la parte a lui decretata da Dio.	29 To los odstępcy od Boga, dziedzictwo przez Boga przyznane.