| 1 La parole du Seigneur me fut adressée en ces termes: | 1 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων |
| 2 Et toi, fils de l'homme, ne juges-tu pas, ne juges-tu pas la ville de sang? | 2 και συ υιε ανθρωπου ει κρινεις την πολιν των αιματων και παραδειξον αυτη πασας τας ανομιας αυτης |
| 3 Tu lui montreras toutes ses abominations, et tu diras: Ainsi parle le Seigneur Dieu: C'est là la ville qui répand le sang au milieu d'elle afin que son temps arrive, et qui a fait des idoles contre elle-même, pour se souiller. | 3 και ερεις ταδε λεγει κυριος κυριος ω πολις εκχεουσα αιματα εν μεσω αυτης του ελθειν καιρον αυτης και ποιουσα ενθυμηματα καθ' αυτης του μιαινειν αυτην |
| 4 Tu t'es rendue coupable par le sang que tu as répandu; tu t'es souillée par les idoles que tu as faites, et tu as avancé tes jours et amené le terme de tes années: c'est pourquoi J'ai fait de toi l'opprobre des nations et l'objet des insultes de tous les pays. | 4 εν τοις αιμασιν αυτων οις εξεχεας παραπεπτωκας και εν τοις ενθυμημασιν σου οις εποιεις εμιαινου και ηγγισας τας ημερας σου και ηγαγες καιρον ετων σου δια τουτο δεδωκα σε εις ονειδος τοις εθνεσιν και εις εμπαιγμον πασαις ταις χωραις |
| 5 Ceux qui sont près et ceux qui sont loin de toi triompheront de toi, souillée, illustre et grande par ta ruine. | 5 ταις εγγιζουσαις προς σε και ταις μακραν απεχουσαις απο σου και εμπαιξονται εν σοι ακαθαρτος η ονομαστη και πολλη εν ταις ανομιαις |
| 6 Voici, les princes d'Israël usent chacun de leur bras au dedans de toi, pour répandre le sang. | 6 ιδου οι αφηγουμενοι οικου ισραηλ εκαστος προς τους συγγενεις αυτου συνανεφυροντο εν σοι οπως εκχεωσιν αιμα |
| 7 Ils ont accablé d'outrages leur père et leur mère au dedans de toi; ils ont calomnié l'étranger au milieu de toi; ils ont affligé chez toi l'orphelin et la veuve. | 7 πατερα και μητερα εκακολογουν εν σοι και προς τον προσηλυτον ανεστρεφοντο εν αδικιαις εν σοι ορφανον και χηραν κατεδυναστευον εν σοι |
| 8 Tu as méprisé Mon sanctuaire et tu as profané Mes sabbats. | 8 και τα αγια μου εξουδενουν και τα σαββατα μου εβεβηλουν εν σοι |
| 9 Il y a eu au dedans de toi des calomniateurs pour répandre le sang; chez toi, ils ont mangé sur les montagnes; ils ont commis le crime au milieu de toi. | 9 ανδρες λησται εν σοι οπως εκχεωσιν εν σοι αιμα και επι των ορεων ησθοσαν εν σοι ανοσια εποιουν εν μεσω σου |
| 10 Au dedans de toi ils ont découvert la honte de leur père; au dedans de toi ils ont outragé la femme pendant son impureté; | 10 αισχυνην πατρος απεκαλυψαν εν σοι και εν ακαθαρσιαις αποκαθημενην εταπεινουν εν σοι |
| 11 chacun a commis des abominations avec la femme de son prohcain, le beau-père a souillé criminellement sa belle-fille; au milieu de toi le frère a fait violence à sa soeur, fille de son père. | 11 εκαστος την γυναικα του πλησιον αυτου ηνομουσαν και εκαστος την νυμφην αυτου εμιαινεν εν ασεβεια και εκαστος την αδελφην αυτου θυγατερα του πατρος αυτου εταπεινουν εν σοι |
| 12 Chez toi ils ont reçu des présents pour répandre le sang; tu as reçu une usure exorbitante, et tu as calomnié ton prochain pour satisfaire ton avarice; et tu M'as oublié, dit le Seigneur Dieu. | 12 δωρα ελαμβανοσαν εν σοι οπως εκχεωσιν αιμα τοκον και πλεονασμον ελαμβανοσαν εν σοι και συνετελεσω συντελειαν κακιας σου την εν καταδυναστεια εμου δε επελαθου λεγει κυριος |
| 13 Voici, J'ai frappé des mains, à cause de l'avarice que tu as pratiquée, et à cause du sang qui a été répandu au milieu de toi. | 13 εαν δε παταξω χειρα μου προς χειρα μου εφ' οις συντετελεσαι οις εποιησας και επι τοις αιμασιν σου τοις γεγενημενοις εν μεσω σου |
| 14 Ton coeur sera-t-il ferme, et tes mains auront-elles de la force, aux jours où J'agirai contre toi? Moi, le Seigneur, J'ai parlé, et J'agirai. | 14 ει υποστησεται η καρδια σου ει κρατησουσιν αι χειρες σου εν ταις ημεραις αις εγω ποιω εν σοι εγω κυριος λελαληκα και ποιησω |
| 15 Je te disperserai parmi les nations, Je te disséminerai en divers pays, et Je ferai disparaître de toi ton impureté. | 15 και διασκορπιω σε εν τοις εθνεσιν και διασπερω σε εν ταις χωραις και εκλειψει η ακαθαρσια σου εκ σου |
| 16 Je te posséderai en présence des nations, et tu sauras que Je suis le Seigneur. | 16 και κατακληρονομησω εν σοι κατ' οφθαλμους των εθνων και γνωσεσθε διοτι εγω κυριος |
| 17 La parole du Seigneur me fut adressée en ces termes: | 17 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων |
| 18 Fils de l'homme, la maison d'Israël s'est changée pour Moi en scories; ils sont tous de l'airain, de l'étain, du fer, et du plomb au milieu de la fournaise; ils sont les scories de l'argent. | 18 υιε ανθρωπου ιδου γεγονασι μοι ο οικος ισραηλ αναμεμειγμενοι παντες χαλκω και σιδηρω και κασσιτερω και μολιβω εν μεσω αργυριου αναμεμειγμενος εστιν |
| 19 C'est pourquoi ainsi parle le Seigneur Dieu: Parce que vous vous êtes tous changés en scories, voici, Je vous rassemblerai au milieu de Jérusalem, | 19 δια τουτο ειπον ταδε λεγει κυριος ανθ' ων εγενεσθε παντες εις συγκρασιν μιαν δια τουτο εγω εισδεχομαι υμας εις μεσον ιερουσαλημ |
| 20 comme on rassemble l'argent, l'airain, l'étain, le fer et le plomb au milieu de la fournaise, et J'y allumerai le feu pour vous faire fondre. C'est ainsi que Je vous rassemblerai dans Ma fureur et dans Ma colère; Je Me satisferai, et Je vous ferai fondre. | 20 καθως εισδεχεται αργυρος και χαλκος και σιδηρος και κασσιτερος και μολιβος εις μεσον καμινου του εκφυσησαι εις αυτο πυρ του χωνευθηναι ουτως εισδεξομαι υμας εν οργη μου και συναξω και χωνευσω υμας |
| 21 Je vous rassemblerai, et Je vous brûlerai par le feu de Ma fureur, et vous serez fondus au milieu de Jérusalem. | 21 και εκφυσησω εφ' υμας εν πυρι οργης μου και χωνευθησεσθε εν μεσω αυτης |
| 22 Comme l'argent est fondu au milieu de la fournaise, ainsi le serez-vous au milieu de cette ville, et vous saurez que Je suis le Seigneur, lorsque J'aurai répandu Mon indignation sur vous. | 22 ον τροπον χωνευεται αργυριον εν μεσω καμινου ουτως χωνευθησεσθε εν μεσω αυτης και επιγνωσεσθε διοτι εγω κυριος εξεχεα τον θυμον μου εφ' υμας |
| 23 La parole du Seigneur me fut adressée en ces termes: | 23 και εγενετο λογος κυριου προς με λεγων |
| 24 Fils de l'homme, dis à Jérusalem: Tu es une terre impure, et qui n'a pas été arrosée de pluies au jour de la fureur. | 24 υιε ανθρωπου ειπον αυτη συ ει γη η ου βρεχομενη ουδε υετος εγενετο επι σε εν ημερα οργης |
| 25 Les prophètes ont conspiré au milieu d'elle; comme un lion qui rugit et ravit la proie, ils ont dévoré les âmes; ils ont reçu des richesses et des récompenses, ils ont multiplié les veuves au milieu d'elle. | 25 ης οι αφηγουμενοι εν μεσω αυτης ως λεοντες ωρυομενοι αρπαζοντες αρπαγματα ψυχας κατεσθιοντες εν δυναστεια τιμας λαμβανοντες εν αδικια και αι χηραι σου επληθυνθησαν εν μεσω σου |
| 26 Ses prêtres ont méprisé Ma loi, et ils ont souillé Mon sanctuaire; ils n'ont pas fait de différence entre ce qui est saint et ce qui est profane, et ils n'ont pas distingué entre ce qui est pur et ce qui est impur; ils ont détourné leurs yeux de Mes sabbats, et J'étais souillé au milieu d'eux. | 26 και οι ιερεις αυτης ηθετησαν νομον μου και εβεβηλουν τα αγια μου ανα μεσον αγιου και βεβηλου ου διεστελλον και ανα μεσον ακαθαρτου και του καθαρου ου διεστελλον και απο των σαββατων μου παρεκαλυπτον τους οφθαλμους αυτων και εβεβηλουμην εν μεσω αυτων |
| 27 Ses princes, au milieu d'elle, étaient comme des loups qui ravissent la proie, attentifs à répandre le sang, à perdre les âmes et à courir avidement après le gain. | 27 οι αρχοντες αυτης εν μεσω αυτης ως λυκοι αρπαζοντες αρπαγματα του εκχεαι αιμα οπως πλεονεξια πλεονεκτωσιν |
| 28 Ses prophètes mettaient l'enduit sans y rien mêler; ils avaient des visions vaines et prophétisaient le mensonge, en disant: Ainsi parle le Seigneur Dieu, quoique le Seigneur n'eût point parlé. | 28 και οι προφηται αυτης αλειφοντες αυτους πεσουνται ορωντες ματαια μαντευομενοι ψευδη λεγοντες ταδε λεγει κυριος και κυριος ου λελαληκεν |
| 29 Le peuple du pays se livrait à la calomnie et commettait de violentes rapines; il affligeait l'indigent et le pauvre, et opprimait l'étranger par la calomnie sans justice. | 29 λαον της γης εκπιεζουντες αδικια και διαρπαζοντες αρπαγματα πτωχον και πενητα καταδυναστευοντες και προς τον προσηλυτον ουκ αναστρεφομενοι μετα κριματος |
| 30 J'ai cherché parmi eux un homme qui s'interposât comme une haie, qui se tînt devant Moi en faveur de ce pays, afin que Je ne le détruise pas, et Je n'en ai point trouvé. | 30 και εζητουν εξ αυτων ανδρα αναστρεφομενον ορθως και εστωτα προ προσωπου μου ολοσχερως εν καιρω της γης του μη εις τελος εξαλειψαι αυτην και ουχ ευρον |
| 31 Aussi ai-Je répandu sur eux Mon indignation, Je les ai consumés dans le feu de Ma colère; J'ai fait retomber leur conduite sur leur tête, dit le Seigneur Dieu. | 31 και εξεχεα επ' αυτην θυμον μου εν πυρι οργης μου του συντελεσαι τας οδους αυτων εις κεφαλας αυτων δεδωκα λεγει κυριος κυριος |
