| 1 Dieu a créé l'homme de la terre, et Il l'a formé à Son image. | 1 κυριος εκτισεν εκ γης ανθρωπον και παλιν απεστρεψεν αυτον εις αυτην |
| 2 Il le fait ensuite rentrer dans la terre, et Il l'a revêtu de force selon sa nature. | 2 ημερας αριθμου και καιρον εδωκεν αυτοις και εδωκεν αυτοις εξουσιαν των επ' αυτης |
| 3 Il lui a assigné un temps et des jours comptés, et Il lui a donné le pouvoir sur tout ce qui est sur la terre. | 3 καθ' εαυτον ενεδυσεν αυτους ισχυν και κατ' εικονα αυτου εποιησεν αυτους |
| 4 Il l'a fait craindre de toute chair, et lui a donné l'empire sur les bêtes et sur les oiseaux. | 4 εθηκεν τον φοβον αυτου επι πασης σαρκος και κατακυριευειν θηριων και πετεινων |
| 5 Il lui a créé de sa substance une aide semblable à lui; Il leur a donné le discernement, une langue, des yeux, des oreilles, et un coeur pour penser, et Il les a remplis de science et d'intelligence. | 5 - |
| 6 Il a créé en eux la science de l'esprit; Il a rempli leur coeur de sens, et Il leur a fait voir les biens et les maux. | 6 διαβουλιον και γλωσσαν και οφθαλμους ωτα και καρδιαν εδωκεν διανοεισθαι αυτοις |
| 7 Il a fait luire Son oeil sur leurs coeurs, pour leur montrer la grandeur de Ses oeuvres; | 7 επιστημην συνεσεως ενεπλησεν αυτους και αγαθα και κακα υπεδειξεν αυτοις |
| 8 afin qu'ils pussent louer la sainteté de Son nom, se glorifier de Ses merveilles, et publier la magnificence de Ses oeuvres. | 8 εθηκεν τον οφθαλμον αυτου επι τας καρδιας αυτων δειξαι αυτοις το μεγαλειον των εργων αυτου |
| 9 Il leur a donné en outre l'instruction, et les a constitués héritiers de la loi de vie. | 9 - |
| 10 Il a fait avec eux une alliance éternelle, et leur a montré les préceptes de Sa justice. | 10 και ονομα αγιασμου αινεσουσιν ινα διηγωνται τα μεγαλεια των εργων αυτου |
| 11 Leurs yeux ont vu les merveilles de Sa gloire, et leurs oreilles ont entendu la majesté de Sa voix. Et Il leur a dit: Gardez-vous de toute iniquité. | 11 προσεθηκεν αυτοις επιστημην και νομον ζωης εκληροδοτησεν αυτοις |
| 12 Et Il a donné à chacun d'eux des ordres au sujet de son prochain. | 12 διαθηκην αιωνος εστησεν μετ' αυτων και τα κριματα αυτου υπεδειξεν αυτοις |
| 13 Leurs voies lui sont toujours présentes; elles ne sont pas cachées à Ses yeux. | 13 μεγαλειον δοξης ειδον οι οφθαλμοι αυτων και δοξαν φωνης αυτου ηκουσεν το ους αυτων |
| 14 A chaque nation Il a préposé un prince; | 14 και ειπεν αυτοις προσεχετε απο παντος αδικου και ενετειλατο αυτοις εκαστω περι του πλησιον |
| 15 mais Israël a été visiblement le partage de Dieu. | 15 αι οδοι αυτων εναντιον αυτου δια παντος ου κρυβησονται απο των οφθαλμων αυτου |
| 16 Toutes leurs oeuvres sont devant Dieu comme le soleil, et Ses yeux considèrent sans cesse leurs voies. | 16 - |
| 17 Les lois n'ont point été obscurcies par leur iniquité, et toutes leurs offenses sont devant Dieu. | 17 εκαστω εθνει κατεστησεν ηγουμενον και μερις κυριου ισραηλ εστιν |
| 18 L'aumône de l'homme est pour Dieu comme un sceau, et Il conserve le bienfait de l'homme comme la prunelle de l'oeil. | 18 - |
| 19 Ensuite Il Se lèvera, et Il fera retomber sur la tête de chacun d'eux ce qu'il aura mérité, et Il les fera rentrer dans les parties intérieures de la terre. | 19 απαντα τα εργα αυτων ως ο ηλιος εναντιον αυτου και οι οφθαλμοι αυτου ενδελεχεις επι τας οδους αυτων |
| 20 Mais Il donne aux pénitents la voie de la justice, et Il affermit ceux dont la patience s'affaiblit, et Il leur destine la vérité pour partage. | 20 ουκ εκρυβησαν αι αδικιαι αυτων απ' αυτου και πασαι αι αμαρτιαι αυτων εναντι κυριου |
| 21 - |
| 22 ελεημοσυνη ανδρος ως σφραγις μετ' αυτου και χαριν ανθρωπου ως κορην συντηρησει |
| 23 μετα ταυτα εξαναστησεται και ανταποδωσει αυτοις και το ανταποδομα αυτων εις κεφαλην αυτων αποδωσει |
| 24 πλην μετανοουσιν εδωκεν επανοδον και παρεκαλεσεν εκλειποντας υπομονην |
| 25 επιστρεφε επι κυριον και απολειπε αμαρτιας δεηθητι κατα προσωπον και σμικρυνον προσκομμα |
| 26 επαναγε επι υψιστον και αποστρεφε απο αδικιας και σφοδρα μισησον βδελυγμα |
| 27 υψιστω τις αινεσει εν αδου αντι ζωντων και διδοντων ανθομολογησιν |
| 28 απο νεκρου ως μηδε οντος απολλυται εξομολογησις ζων και υγιης αινεσει τον κυριον |
| 29 ως μεγαλη η ελεημοσυνη του κυριου και εξιλασμος τοις επιστρεφουσιν επ' αυτον |
| 30 ου γαρ δυναται παντα ειναι εν ανθρωποις οτι ουκ αθανατος υιος ανθρωπου |
| 31 τι φωτεινοτερον ηλιου και τουτο εκλειπει και πονηρον ενθυμηθησεται σαρξ και αιμα |
| 32 δυναμιν υψους ουρανου αυτος επισκεπτεται και ανθρωποι παντες γη και σποδος |
