| 1 La sagesse s'est bâti une maison; elle a taillé sept colonnes. | 1 η σοφια ωκοδομησεν εαυτη οικον και υπηρεισεν στυλους επτα |
| 2 Elle a immolé ses victimes, mêlé son vin, et disposé sa table. | 2 εσφαξεν τα εαυτης θυματα εκερασεν εις κρατηρα τον εαυτης οινον και ητοιμασατο την εαυτης τραπεζαν |
| 3 Elle a envoyé ses servantes pour appeler à la citadelle et aux remparts de la ville: | 3 απεστειλεν τους εαυτης δουλους συγκαλουσα μετα υψηλου κηρυγματος επι κρατηρα λεγουσα |
| 4 Que quiconque est petit vienne à moi. Et elle a dit aux insensés: | 4 ος εστιν αφρων εκκλινατω προς με και τοις ενδεεσι φρενων ειπεν |
| 5 Venez, mangez mon pain, et buvez le vin que je vous ai préparé. | 5 ελθατε φαγετε των εμων αρτων και πιετε οινον ον εκερασα υμιν |
| 6 Quittez l'enfance, et vivez, et marchez par les voies de la prudence. | 6 απολειπετε αφροσυνην και ζησεσθε και ζητησατε φρονησιν ινα βιωσητε και κατορθωσατε εν γνωσει συνεσιν |
| 7 Celui qui instruit le moqueur se fait injure à lui-même, et celui qui reprend l'impie s'attire l'outrage. | 7 ο παιδευων κακους λημψεται εαυτω ατιμιαν ελεγχων δε τον ασεβη μωμησεται εαυτον |
| 8 Ne reprends pas le moqueur, de peur qu'il ne te haïsse; reprends le sage, et il t'aimera. | 8 μη ελεγχε κακους ινα μη μισωσιν σε ελεγχε σοφον και αγαπησει σε |
| 9 Donne une occasion au sage, et il deviendra encore plus sage; enseigne le juste, et il recevra l'instruction avec empressement. | 9 διδου σοφω αφορμην και σοφωτερος εσται γνωριζε δικαιω και προσθησει του δεχεσθαι |
| 10 La crainte du Seigneur est le commencement de la sagesse, et la science des saints est la prudence. | 10 αρχη σοφιας φοβος κυριου και βουλη αγιων συνεσις [10α] το γαρ γνωναι νομον διανοιας εστιν αγαθης |
| 11 Car par moi se multiplieront tes jours, et les années de ta vie seront augmentées. | 11 τουτω γαρ τω τροπω πολυν ζησεις χρονον και προστεθησεται σοι ετη ζωης σου |
| 12 Si tu es sage, c'est pour toi-même que tu le seras, et si tu es un moqueur, seul tu en porteras la peine. | 12 υιε εαν σοφος γενη σεαυτω σοφος εση και τοις πλησιον εαν δε κακος αποβης μονος αναντλησεις κακα [12α] ος ερειδεται επι ψευδεσιν ουτος ποιμανει ανεμους ο δ' αυτος διωξεται ορνεα πετομενα [12β] απελιπεν γαρ οδους του εαυτου αμπελωνος τους δε αξονας του ιδιου γεωργιου πεπλανηται [12χ] διαπορευεται δε δι' ανυδρου ερημου και γην διατεταγμενην εν διψωδεσιν συναγει δε χερσιν ακαρπιαν |
| 13 La femme insensée et bruyante, pleine d'attraits, et ne sachant absolument rien, | 13 γυνη αφρων και θρασεια ενδεης ψωμου γινεται η ουκ επισταται αισχυνην |
| 14 s'est assise à la porte de sa maison, sur un siège, dans un lieu élevé de la ville, | 14 εκαθισεν επι θυραις του εαυτης οικου επι διφρου εμφανως εν πλατειαις |
| 15 pour appeler ceux qui passaient par le chemin et qui poursuivaient leur route: | 15 προσκαλουμενη τους παριοντας και κατευθυνοντας εν ταις οδοις αυτων |
| 16 Que celui qui est petit se détourne vers moi. Et elle a dit à l'insensé: | 16 ος εστιν υμων αφρονεστατος εκκλινατω προς με ενδεεσι δε φρονησεως παρακελευομαι λεγουσα |
| 17 Les eaux dérobées sont plus douces, et le pain pris en cachette est plus agréable. | 17 αρτων κρυφιων ηδεως αψασθε και υδατος κλοπης γλυκερου |
| 18 Mais il ignore que les géants sont avec elle, et que ses convives sont au fond de l'enfer. | 18 ο δε ουκ οιδεν οτι γηγενεις παρ' αυτη ολλυνται και επι πετευρον αδου συναντα [18α] αλλα αποπηδησον μη εγχρονισης εν τω τοπω μηδε επιστησης το σον ομμα προς αυτην [18β] ουτως γαρ διαβηση υδωρ αλλοτριον και υπερβηση ποταμον αλλοτριον [18χ] απο δε υδατος αλλοτριου αποσχου και απο πηγης αλλοτριας μη πιης [18δ] ινα πολυν ζησης χρονον προστεθη δε σοι ετη ζωης |
