SCRUTATIO

Jueves, 9 Julio 2026 - Santi Aquila e Priscilla ( Letture di oggi)

2 Macabeos 14


font
EL LIBRO DEL PUEBLO DE DIOSPeshitta
1 Al cabo de tres años, Judas y sus hombres recibieron la noticia de que Demetrio, el hijo de Seleuco, había atracado en el puerto de Trípoli con un poderoso ejército y una flota,1 ܡܢ ܒܬܪ ܕܝܢ ܬܠܬ ܫ̈ܢܝܢ ܐܬܐ ܥܠ ܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ ܕܡܛܪܝܘܣ ܒܪ ܣܠܘܩܘܣ ܥܠ ܠܡܐܢܐ ܕܐܠܣ ܟܕ ܐܝܬ ܥܡܗ ܚܝܠܐ ܣܓܝܐܐ ܘܥܫܝܢܐ ܟܕ ܡܙܝܢ ܪܘܪܒܐܝܬ
2 adueñándose del país y haciendo ejecutar a Antíoco y a su tutor Lisias.2 ܕܢܐܚܕܝܗ ܠܟܘܠܗ ܐܪܥܐ ܡܛܠ ܕܩܛܠܗ ܗܘܐ ܠܐܢܛܝܟܣ ܘܠܠܘܣܝܐܣ ܪܒ ܒܝܬܗ
3 Un cierto Alcimo, que antes había sido Sumo Sacerdote, pero que se había contaminado voluntariamente en el tiempo de la ruptura con el paganismo, comprendiendo que él ya no podía rehabilitarse ni acceder al altar sagrado,3 ܐܠܩܝܡܘܣ ܕܝܢ ܕܡܢ ܩܕܝܡ ܗܘܐ ܗܘܐ ܪܒ ܟܗ̈ܢܐ ܕܛܡܐ ܗܘܐ ܡܫܠܡܢܐܝܬ ܒܙܒ̈ܢܐ ܕܚܘܠܛܢܐ ܐܬܚܫܒ ܘܚܙܐ ܕܡܢ ܟܠܦܪܘܣ ܠܐ ܐܝܬ ܠܗ ܣܒܪܐ ܐܦܠܐ ܕܢܬܩܪܒ ܠܘܬ ܡܕܒܚܐ ܡܫܟܚ
4 fue a ver al rey Demetrio hacia el año ciento cincuenta y uno, y le obsequió una corona de oro y una palma, además de los acostumbrados ramos de olivo del templo. Y aquel día, se contentó con eso.4 ܐܙܠ ܠܘܬ ܕܡܛܪܝܘܣ ܡܠܟܐ ܒܫܢܬ ܡܐܐ ܘܚܡܫܝܢ ܘܚܕܐ ܘܐܘܒܠ ܠܗ ܟܠܝܠܐ ܕܕܗܒܐ ܘܫܒܠܬܐ ܕܕܗܒܐ ܘܥܡܗܘܢ ܣܘ̈ܟܐ ܕܕܩ̈ܠܐ ܡܢ ܕܗܝܟܠܐ ܘܒܗܘ ܝܘܡܐ ܕܝܢ ܗܘܐ ܒܫܠܝܐ
5 Pero él encontró una ocasión propicia para sus perversos designios, cuando Demetrio lo convocó ante el Consejo, y lo consultó acerca de las actitudes y planes de los judíos. Alcimo respondió:5 ܘܟܕ ܐܫܟܚ ܠܗ ܐܬܪܐ ܐܠܩܝܡܣ ܠܡܪܚܘܬܗ ܘܠܥܘܠܘܬܗ ܩܪܝܗܝ ܕܡܛܪܝܘܣ ܠܡܘܬܒܐ ܘܫܐܠܗ ܗܘܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܕܒܐܝܕܐ ܬܪܥܝܬܐ ܐܘ ܡܚܫܒܬܐ ܡܬܥܫܢܝܢ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܗܟܢܐ ܥܢܐ ܗܘ ܘܐܡܪ ܠܗ
6 «Los judíos llamados asideos, capitaneados por Judas Macabeo, fomentan la guerra y las sediciones, y no dejan que el reino viva en paz.6 ܗܢܘܢ ܕܡܬܩܪܝܢ ܡܫܒ̈ܚܐ ܕܝܗܘ̈ܕܝܐ ܕܥܠܝܗܘܢ ܥܒܝܕ ܝܗܘܕܐ ܡܩܒܝ ܗܢܘܢ ܡܪܕܝܢ ܘܡܓܪܓܝܢ ܘܡܥܫܢܝܢ ܩܪܒܐ ܘܠܐ ܫܒܩܝܢ ܠܗ ܠܡܠܟܘܬܐ ܕܢܗܘܐ ܒܗ ܫܠܡܐ
7 Debido a eso, aunque he sido despojado de la dignidad heredada de mis antepasados –me refiero al sumo sacerdocio– he venido aquí,7 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܦ ܐܢܐ ܫܒܩܬ ܬܫܒܘܚܬܐ ܕܐܒܗ̈ܝ ܕܐܝܬܝܗ ܪܒܘܬ ܟܗܢܘܬܐ ܘܗܐ ܐܬܝܬ ܬܪܬܝܢ ܙܒ̈ܢܝܢ ܩܕܡܝܟ
8 en primer lugar, sinceramente preocupado por los intereses del rey y, en segundo lugar, por consideración hacia mis compatriotas. A causa de la conducta irreflexiva de los hombres ya mencionados, toda nuestra nación padece no pocos infortunios.8 ܡܛܠ ܕܝܨܦ ܐܢܐ ܘܫܩܝܠ ܐܢܐ ܛܥܢܐ ܕܨܒ̈ܘܬܗ ܕܡܠܟܐ ܘܕܬܪܬܝܢ ܕܝܢ ܡܛܠ ܒܢ̈ܝ ܥܡܢ ܕܝܠܢ ܚܙܐ ܐܢܐ ܓܝܪ ܪܡܘܬܗܘܢ ܘܫܘܒܗܪܗܘܢ ܕܗܠܝܢ ܕܡܢ ܩܕܝܡ ܐܡܪܬ ܥܠܝܗܘܢ ܕܐܝܟܢܐ ܫܚܩܝܢ ܠܗ ܠܥܡܢ ܘܠܐ ܫܒܩܝܢ ܠܗ ܐܦܠܐ ܩܠܝܠ ܕܢܗܘܐ ܒܢܝܚܐ
9 Por eso, ya que tú eres el rey, una vez que te informes detalladamente de todo esto, vela por nuestro país y nuestra nación amenazados por todas partes, de acuerdo con los sentimientos humanitarios que demuestras hacia todos.9 ܐܢܬ ܕܝܢ ܡܠܟܐ ܕܝܠܦܬ ܗܠܝܢ ܣܒ ܛܥܢܐ ܕܐܪܥܢ ܘܕܒܢ̈ܝ ܥܡܢ ܕܘ̈ܝܐ ܘܒܝ̈ܫܐ ܐܝܟ ܡܐ ܕܐܝܬ ܠܟ ܡܪܚܡܢܘܬܐ ܠܘܬ ܟܠܗܘܢ ܒܢܝ̈ܢܫܐ
10 Ciertamente, mientras Judas viva, es imposible que el Estado goce de paz».10 ܟܠ ܟܡܐ ܓܝܪ ܕܝܗܘܕܐ ܚܝ ܕܢܗܘܐ ܫܠܡܐ ܒܐܪܥܢ ܠܐ ܡܫܟܚ
11 Apenas Alcimo pronunció estas palabras, los demás Amigos del rey que eran hostiles a Judas, se apresuraron a incitar aún más a Demetrio.11 ܘܟܕ ܫܡܥ ܡܢܗ ܡܠܟܐ ܗܠܝܢ ܡ̈ܠܐ ܒܪܫܥܬܗ ܐܦ ܪ̈ܚܡܘܗܝ ܕܡܠܟܐ ܡܛܠ ܕܐܝܬ ܗܘܐ ܠܗܘܢ ܒܥܠܕܒܒܘܬܐ ܥܡ ܝܗܘܕܐ ܓܘܙܠܘܗ ܠܚܡܬܗ ܕܕܡܛܪܝܣ ܥܠܘܗܝ
12 Este designó inmediatamente a Nicanor, que dirigía la tropa de los elefantes, lo nombró gobernador de Judea, y lo envió12 ܘܒܪܫܥܬܗ ܩܪܐ ܡܠܟܐ ܕܡܛܪܝܘܣ ܠܢܝܩܢܘܪ ܗܘ ܕܥܒܝܕ ܗܘܐ ܪܒܐ ܥܠ ܦܝ̈ܠܐ ܘܪܫܐ ܘܡܕܒܪܢܐ
13 con la orden de matar a Judas y dispersar a sus partidarios, restableciendo a Alcimo como Sumo Sacerdote del Templo más excelso.13 ܘܝܗܒ ܠܗ ܐܓܪ̈ܬܐ ܘܫܕܪܗ ܘܦܩܕܗ ܕܠܗ ܠܝܗܘܕܐ ܢܩܛܠܝܘܗܝ ܘܠܐܝܠܝܢ ܕܐܝܬ ܗܘܘ ܥܡܗ ܢܒܕܪ ܐܢܘܢ ܘܠܐܠܩܝܡܘܣ ܕܝܢ ܢܩܝܡ ܒܪܒܘܬ ܟܗܢܘܬܐ ܕܗܝܟܠܐ ܪܒܐ ܘܡܫܒܚܐ
14 Los paganos que habían huido de Judea por temor a Judas, se unieron en masa a Nicanor, pensando que los infortunios y las derrotas de los judíos serían sus propias victorias.14 ܥܡ̈ܡܐ ܕܝܢ ܐܝܠܝܢ ܕܥܪܩܘ ܗܘܘ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܝܗܘܕܐ ܐܬܝܢ ܗܘܘ ܘܚܠܛܝܢ ܥܡ ܢܝܩܢܘܪ ܘܡܬܒܣܡܝܢ ܗܘܘ ܘܚܕܝܢ ܥܠ ܐܘܠܨܢܐ ܘܥܩܬܐ ܕܐܝܬ ܗܘܐ ܠܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ
15 Cuando los judíos se enteraron de la expedición de Nicanor y de la invasión de los paganos, se cubrieron de polvo y suplicaron a Aquel que había establecido a su pueblo para siempre y nunca dejaba de proteger a su propia herencia en forma bien visible.15 ܘܟܕ ܫܡܥܘ ܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ ܥܠ ܡܐܬܝܬܗ ܕܢܝܩܢܘܪ ܘܥܠ ܡܪܡܝܢܘܬܐ ܕܥܡ̈ܡܐ ܐܪܡܝܘ ܥܦܪܐ ܥܠ ܪ̈ܫܝܗܘܢ ܘܓܥܝܢ ܗܘܘ ܘܡܨܠܝܢ ܩܕܡ ܗܘ ܕܒܟܘܠ ܙܒܢ ܗܘ ܗܘܐ ܠܗܘܢ ܡܥܕܪܢܐ ܘܒܟܠܙܒܢ ܓܠܝܐܝܬ ܦܪܩ ܝܪܬܘܬܗ
16 Bajo la orden de su jefe, partieron inmediatamente de allí y se trabaron en lucha con ellos junto al poblado de Desau.16 ܘܦܩܕ ܝܗܘܕܐ ܕܢܬܚܙܩܘܢ ܒܙܝܢܗܘܢ ܘܒܪܫܥܬܗ ܫܩܠܘ ܘܐܪܥܘ ܐܢܘܢ ܒܩܪܝܬܐ ܕܫܡܗ ܕܫܘ
17 Simón, el hermano de Judas, había entrado en combate con Nicanor, pero sufrió un ligero revés a causa del ataque sorpresivo de los enemigos.17 ܫܡܥܘܢ ܕܝܢ ܐܚܘܗܝ ܕܝܗܘܕܐ ܡܢ ܫܠܝܐ ܐܪܡܝ ܗܘܐ ܥܠ ܢܝܩܢܘܪ ܘܡܛܠ ܕܡܣܪܗܒܐܝܬ ܐܙܠܘ ܥܠܘܗܝ ܐܬܪܗܒܘ ܡܢܗ
18 Nicanor, enterado de la audacia de los hombres de Judas y del valor con que defendían a su patria, temió definir la situación de una manera sangrienta.18 ܢܝܩܢܘܪ ܕܝܢ ܟܕ ܫܡܥ ܗܘܐ ܥܠ ܓܢܒܪܘܬܗܘܢ ܕܒܝܬ ܝܗܘܕܐ ܘܥܠ ܢܨܚܢܝ̈ܗܘܢ ܘܕܐܝܟܢܐ ܡܫܠܡܐ ܢܦܫܗܘܢ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܥܡܗܘܢ ܘܐܬܪܗܘܢ ܠܐ ܨܒܐ ܗܘܐ ܕܒܩܛܠܐ ܘܕܡܐ ܢܥܒܕ ܕܝܢܐ
19 Por eso envió a Posidonio, Teodoto y Matatías para concertar la paz.19 ܐܠܐ ܫܕܪ ܠܦܣܝܕܢܝܣ ܘܠܬܐܕܛܣ ܘܠܡܬܝܬܐ ܠܡܬܠ ܘܠܡܣܒ ܝܡܝܢܐ
20 Después de un detenido examen de la propuesta, el jefe la comunicó a las tropas, y por decisión unánime aceptaron el tratado.20 ܘܟܕ ܕܝܢ ܫܡܥ ܝܗܘܕܐ ܐܬܡܠܟ ܥܡ ܥܡܐ ܘܐܬܚܫܒܘ ܐܟܚܕܐ ܘܚܙܘ ܕܡ̈ܠܘܗܝ ܕܫܠܡܐ ܐ̈ܢܝܢ ܘܐܬܪܡܝ ܕܢܥܒܕ ܥܡܗ ܫܠܡܐ
21 Se fijó un día en que los jefes se reunirían a solas en un lugar determinado; se puso una tarima de cada lado y se prepararon asientos.21 ܘܐܩܝܡܘ ܕܒܐܝܢܐ ܝܘܡܐ ܢܚܙܘܢ ܚܕ ܠܚܕ ܘܠܚܕ ܚܕ ܡܢܗܘܢ ܟܪܝܟܝܢ ܗܘܘ ܠܗ ܠܒܫ̈ܐ ܟܕ ܡܙܝܢܝܢ
22 Judas distribuyó algunos hombres armados en puntos estratégicos, por si se producía inesperadamente algún ataque a traición por parte de los enemigos. Sin embargo, la entrevista se realizó normalmente.22 ܦܩܕ ܕܝܢ ܝܗܘܕܐ ܠܚܝܠܗ ܕܢܬܚܙܩܘܢ ܒܙܝܢܗܘܢ ܘܗܘܘ ܩܝܡܝܢ ܘܡܛܝܒܝܢ ܒܐܬܪ̈ܘܬܐ ܐܝܠܝܢ ܕܩܢܝܛܝܢ ܗܘܘ ܡܢܗܘܢ ܕܕܠܡܐ ܡܡܬܘܡ ܡܢ ܫܠܝܐ ܢܟܠܐ ܡܕܡ ܢܗܘܐ ܘܚܙܘ ܚܕ ܠܚܕ ܒܫܠܡܐ ܣܓܝܐܐ ܘܡܠܠܘ ܡ̈ܠܐ ܕܫܝܢܐ
23 Nicanor vivía en Jerusalén sin molestar a nadie: incluso, licenció a las tropas que se le habían incorporado en masa.23 ܘܐܝܬܘܗܝ ܗܘܐ ܢܝܩܢܘܪ ܒܐܘܪܫܠܡ ܘܡܕܡ ܕܒܝܫ ܠܐ ܥܒܕ ܗܘܐ ܘܠܥܡ̈ܡܐ ܐܝܠܝܢ ܕܐܬܟܢܫܘ ܗܘܘ ܠܘܬܗ ܫܪܐ ܐܢܘܢ
24 Se veía constantemente, con Judas y sentía por él un sincero aprecio;24 ܘܐܚܝܕ ܗܘܐ ܠܗ ܠܝܗܘܕܐ ܒܚܘܒܐ ܣܓܝܐܐ ܘܐܝܬܘܗܝ ܗܘܐ ܥܡܗ ܒܟܠܙܒܢ ܒܐ̈ܦܐ ܢܗܝܪ̈ܬܐ
25 le aconsejó que se casara y que tuviera hijos. Judas se casó y vivió tranquilamente, disfrutando de la vida.25 ܘܒܥܐ ܡܢܗ ܘܐܦܝܣܗ ܕܢܣܒ ܐܢܬܬܐ ܘܢܥܒܕ ܒܢ̈ܝܐ ܘܢܣܒ ܐܢܬܬܐ ܘܐܫܬܘܬܦ ܒܥܠܡܐ
26 Cuando Alcimo vio la comprensión que reinaba entre ellos, consiguió una copia del pacto celebrado y se presentó ante Demetrio, diciéndole que Nicanor abrigaba sentimientos contrarios a los intereses del Estado, ya que había nombrado lugarteniente suyo a Judas, el rival de su reino.26 ܐܠܩܝܡܣ ܕܝܢ ܟܕ ܚܙܐ ܚܘܒܐ ܘܫܠܡܘܬܐ ܕܐܝܬ ܠܗܘܢ ܚܕ ܥܡ ܚܕ ܠܢܝܩܢܘܪ ܘܠܝܗܘܕܐ ܐܙܠ ܠܗ ܠܘܬ ܕܡܛܪܝܣ ܡܠܟܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܥܠ ܢܝܩܢܘܪ ܕܗܘܐ ܠܗ ܢܘܟܪܝܐ ܠܡܠܟܘܬܟ ܘܠܟܠܗܝܢ ܨܒܘ̈ܬܟ ܠܝܗܘܕܐ ܓܝܪ ܗܘ ܕܐܝܬܘܗܝ ܒܥܠܕܒܒܐ ܕܡܠܟܘܬܟ ܫܘܬܦܐ ܘܚܒܪܐ ܥܒܕܗ ܠܗ
27 El rey se puso fuera de sí y, excitado por las calumnias de ese miserable, escribió a Nicanor, manifestándole su disgusto por el acuerdo y ordenándole que le mandara inmediatamente preso a Antioquía al Macabeo.27 ܘܟܕ ܫܡܥ ܡܠܟܐ ܡܐܟܠ ܩܪܨܗ ܕܒܥܠܕܒܒܐ ܐܬܚܡܬ ܒܪܘܓܙܐ ܣܓܝܐܐ ܘܟܬܒ ܠܢܝܩܢܘܪ ܩܫܝܐܝܬ ܡܛܠ ܪܚܡܘܬܗ ܕܥܡ ܝܗܘܕܐ ܘܦܩܕ ܕܠܗ ܠܡܩܒܝ ܟܕ ܦܟܝܪ ܢܐܚܘܕ ܘܢܫܕܪܝܘܗܝ ܒܥܓܠ ܠܐܢܛܝܘܟܝܐ
28 Cuando Nicanor recibió la noticia, quedó desconcertado, porque le indignaba romper el acuerdo sin que aquel hombre hubiera cometido ninguna injusticia.28 ܘܟܕ ܫܡܥ ܕܝܢ ܢܝܩܢܘܪ ܐܓܪܬܐ ܐܫܬܪܝ ܗܘܐ ܘܐܬܥܝܩ ܣܓܝ ܘܠܐ ܨܒܐ ܗܘܐ ܕܢܫܬܚܠܦ ܥܠ ܝܗܘܕܐ ܓܒܪܐ ܕܡܕܡ ܠܐ ܐܣܟܠ
29 Pero como no era posible oponerse al rey, buscaba la ocasión favorable para cumplir la orden valiéndose de alguna estratagema.29 ܘܕܢܥܨܐ ܕܝܢ ܦܘܩܕܢܗ ܕܡܠܟܐ ܠܐ ܡܫܟܚ ܗܘܐ ܘܡܬܪܥܐ ܗܘܐ ܕܒܐܝܕܐ ܥܠܬܐ ܢܐܚܕܝܘܗܝ
30 El Macabeo, por su parte, viendo que Nicanor lo trataba más secamente y que le demostraba una gran frialdad en sus relaciones habituales, pensó que esa actitud no presagiaba nada bueno. Entonces reunió a un buen número de sus compañeros y se ocultó de Nicanor.30 ܡܩܒܝ ܕܝܢ ܟܕ ܚܙܝܗܝ ܠܢܝܩܢܘܪ ܕܠܐ ܐܝܬܝܗܝܢ ܐ̈ܦܘܗܝ ܠܘܬܗ ܐܝܟ ܕܡܢ ܩܕܝܡ ܐܠܐ ܟܡܝܪ̈ܢ ܘܡܫܚ̈ܠܦܢ ܡܢ ܕܒܟܠ ܙܒܢ ܐܣܬܟܠ ܕܡܫܬܚܠܦܘ ܐܫܬܚܠܦ ܥܠܘܗܝ ܘܟܢܫ ܥܡܗ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܥܡܗ ܠܐ ܙܥܘܪܝܢ ܘܫܢܝ ܠܗ ܡܢܗ ܡܢ ܢܝܩܢܘܪ
31 Cuando este advirtió que Judas se había burlado de él tan hábilmente, se presentó en el augusto y santo Templo, mientras los sacerdotes ofrecían los sacrificios rituales y les exigió que le entregaran a aquel hombre.31 ܘܟܕ ܕܝܢ ܝܕܥ ܕܐܬܛܝܒ ܝܗܘܕܐ ܘܐܬܚܙܩ ܒܚܝܠܗ ܥܠ ܠܗܝܟܠܐ ܪܒܐ ܘܩܕܝܫܐ ܟܕ ܩܝܡܝܢ ܟܗ̈ܢܐ ܘܡܩܪܒܝܢ ܩܘܪ̈ܒܢܐ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܒܘ ܠܝ ܠܝܗܘܕܐ
32 Como ellos juraron que no sabían dónde se encontraba el hombre que buscaba,32 ܘܗܢܘܢ ܕܝܢ ܝܡܝܢ ܗܘܘ ܘܐܡܪܝܢ ܠܗ ܕܠܐ ܚܙܐ ܠܢ ܘܠܐ ܝܕܥܝܢܢ ܐܝܟܐ ܐܝܬܘܗܝ
33 él, extendiendo la mano derecha hacia el Santuario, pronunció este juramento: «Si no me entregan prisionero a Judas, arrasaré este recinto consagrado a Dios, derribaré el altar y levantaré aquí mismo un espléndido templo a Dionisos».33 ܘܐܪܝܡ ܐܝܕܗ ܠܘܩܒܠ ܗܝܟܠܐ ܘܝܡܐ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܕܐܠܐ ܬܫܠܡܘܢܝܗܝ ܠܝܗܘܕܐ ܟܕ ܦܟܝܪ ܠܗܢܐ ܗܝܟܠܐ ܕܐܠܗܐ ܐܥܒܕܝܘܗܝ ܐܝܟ ܡܕܒܪܐ ܘܠܡܕܒܚܐ ܐܣܚܘܦ ܘܐܒܢܐ ܒܕܘܟܬܗ ܠܕܝܘܢܣܘܣ ܗܝܟܠܐ ܝܕܝܥܐ
34 Dicho esto, se fue. Los sacerdotes, con las manos extendidas hacia el cielo, invocaron a Aquel que había combatido incesantemente en favor de nuestra nación, diciendo:34 ܘܟܕ ܐܡܪ ܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܫܢܝ ܟܗ̈ܢܐ ܕܝܢ ܦܪܣܘ ܐܝܕܝ̈ܗܘܢ ܠܘܬ ܥܡܘܪܐ ܕܫܡܝܐ ܘܒܥܝܢ ܗܘܘ ܘܡܨܠܝܢ ܡܢ ܗܘ ܕܗܘ ܗܘܐ ܒܟܠܙܒܢ ܡܥܕܪܢܐ ܠܥܡܗ ܘܐܡܪܝܢ ܗܘܘ
35 «Tú, Señor de todas las cosas, que no necesitas de nada, has querido que el Santuario donde tú habitas estuviera en medio de nosotros.35 ܐܢܬ ܡܪܝܐ ܕܟܠ ܕܥܠ ܡܕܡ ܠܐ ܣܢܝܩ ܐܢܬ ܐܢܬ ܐܨܛܒܝܬ ܕܬܓܒܐ ܠܟ ܐܬܪܐ ܠܗܝܟܠܟ ܕܬܫܪܐ ܫܟܝܢܬܟ ܒܝܢܬܢ
36 Por eso ahora, Señor santo, lleno de toda santidad, preserva para siempre de toda profanación esta Casa recién purificada».36 ܘܗܫܐ ܡܪܝܐ ܩܕܝܫܐ ܕܟܠ ܩܕܝܫ̈ܐ ܐܢܬ ܢܛܪ ܠܥܠܡ ܠܗܢܐ ܐܬܪܐ ܘܠܒܝܬܐ ܕܠܐ ܛܘܠܫܐ ܕܒܗܢܐ ܙܒܢܐ ܐܬܕܟܝ ܘܣܟܘܪ ܕܝܢ ܟܘܠ ܦܘܡܐ ܕܥܘ̈ܠܐ
37 Un tal Razís, uno de los ancianos de Jerusalén, buen patriota, sumamente estimado y llamado por su bondad «Padre de los judíos», fue denunciado a Nicanor.37 ܓܒܪܐ ܕܝܢ ܚܕ ܕܫܡܗ ܗܘܐ ܪܓܫ ܡܢ ܣܒ̈ܐ ܕܐܘܪܫܠܡ ܐܬܐܡܪ ܗܘܐ ܥܠܘܗܝ ܠܢܝܩܢܘܪ ܕܓܒܪܐ ܗܘ ܕܪܚܡ ܡܕܝܢܬܗ ܘܝܬܝܪܐܝܬ ܫܦܝܪ ܗܘܐ ܫܡܗ ܘܡܛܠ ܬܪܥܝܬܗ ܛܒܬܐ ܘܒܣܝܡܬܐ ܡܬܩܪܐ ܗܘܐ ܐܒܐ ܕܝܗܘ̈ܕܝܐ
38 El, en los primeros tiempos de la ruptura con el paganismo, había abrazado la causa del Judaísmo, entregándose a ella en cuerpo y alma, con una gran entereza.38 ܐܝܬܘܗܝ ܗܘܐ ܓܝܪ ܡܢ ܩܕܝܡ ܒܕܝܢܐ ܘܠܐ ܫܒܩ ܗܘܐ ܕܢܗܘܐ ܚܘܠܛܢܐ ܒܥܡܐ ܕܝܗܘ̈ܕܝܐ ܡܫܠܡܐ ܗܘܬ ܓܝܪ ܢܦܫܗ ܘܦܓܪܗ ܒܟܘܠ ܨ̈ܠܘܢ ܘܒܥ̈ܘܢ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܕܘܒܪ̈ܐ ܕܝܗܘܕܝܘܬܐ
39 Nicanor, queriendo poner en evidencia la hostilidad que profesaba contra los judíos, envió más de quinientos soldados para detenerlo,39 ܢܝܩܢܘܪ ܕܝܢ ܡܛܠ ܕܨܒܐ ܗܘܐ ܕܢܘܕܥ ܣܢܐܬܐ ܕܐܝܬ ܗܘܬ ܠܗ ܥܡ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܫܕܪ ܐܝܟ ܚܡܫܡܐܐ ܡܢ ܦܠܚܘ̈ܗܝ ܕܢܐܚܕܘܢܝܗܝ
40 porque le parecía que, tomándolo prisionero, ocasionaba un gran perjuicio a los judíos.40 ܐܡܪ ܗܘܐ ܓܝܪ ܕܟܕ ܠܗܢܐ ܐܚܘܕ ܥܩܬܐ ܪܒܬܐ ܐܥܒܕ ܠܝܗܘ̈ܕܝܐ
41 Cuando las tropas estaban a punto de ocupar la torre, forzando la puerta de entrada y dando órdenes de traer fuego e incendiar las puertas. Razís, acorralado por todas partes, se arrojó sobre su espada.41 ܟܕ ܕܝܢ ܐܬܐ ܟܢܫܐ ܘܚܕܪܘܗ ܠܕܪܬܗ ܒܥܝܢ ܗܘܘ ܕܢܦܬܚܘܢ ܬܪ̈ܥܐ ܘܢܘܩܕܘܢ ܐܢܘܢ ܒܢܘܪܐ ܘܗܘ ܕܝܢ ܟܕ ܚܙܐ ܕܩܪܒܘ ܕܢܐܚܕܘܢܝܗܝ ܫܩܠ ܣܝܦܐ ܘܡܚܐ ܒܟܪܣܗ
42 El prefirió morir noblemente, antes que caer en manos de aquellos desalmados y soportar ultrajes indignos de su nobleza.42 ܡܛܠ ܕܨܒܐ ܗܘܐ ܕܚܐܪܐܝܬ ܢܡܘܬ ܘܠܐ ܢܫܬܠܡ ܠܪ̈ܫܝܥܐ ܘܠܥܘ̈ܠܐ ܘܢܨܥܪܘܢ ܐܝܩܪܐ ܕܣܝܒܘܬܗ
43 Pero, por lo precipitado del ataque, no acertó el golpe, y como las tropas ya se abrían paso a través de las puertas, subió valerosamente a lo alto del muro y se arrojó con intrepidez sobre la multitud.43 ܘܠܐ ܥܢܬ ܡܚܘܬܗ ܡܛܠ ܣܘܪܗܒܐ ܘܪܗܝܒܘܬܐ ܘܟܕ ܥܠܘ ܟܢܫ̈ܐ ܠܓܘ ܡܢ ܬܪ̈ܥܐ ܕܕܪܬܐ ܫܘܪ ܘܣܠܩ ܠܗ ܠܫܘܪܐ ܓܢܒܪܐܝܬ ܘܚܝܠܬܢܐܝܬ ܘܫܕܐ ܢܦܫܗ ܡܨܥܬ ܟܢܫ̈ܐ
44 Esta retrocedió a una cierta distancia y él cayó en medio del espacio vacío.44 ܘܗܢܘܢ ܕܝܢ ܒܪܫܥܬܗ ܟܕ ܚܙܘ ܫܢܝܘ ܘܝܗܒܘ ܐܬܪܐ
45 Estando aún con vida, lleno de ardor, se incorporó sangrando copiosamente, y a pesar de sus graves heridas, pasó corriendo por entre las tropas y se paró sobre una roca escarpada.45 ܘܟܕ ܥܕܟܝܠ ܚܝ ܗܘܐ ܘܡܬܓܘܙܠ ܗܘܐ ܒܚܡܬܐ ܕܛܢܢܐ ܫܘܪ ܘܩܡ ܟܕ ܪܕܐ ܗܘܐ ܡܢܗ ܕܡܐ ܣܓܝܐܐ ܡܛܠ ܕܩ̈ܫܝܢ ܗ̈ܘܝ ܡܚܘ̈ܬܗ ܘܪܗܛ ܘܥܒܪܗ ܠܟܠܗ ܗܘ ܟܢܫܐ ܘܩܡ ܥܠ ܟܐܦܐ ܚܕܐ ܪܡܬܐ
46 Cuando ya estaba completamente exangüe, se arrancó las entrañas y, tomándolas con ambas manos, las arrojó contra aquella gente. Así, invocando al Señor de la vida y del espíritu para que un día se las devolviera, murió aquel hombre.46 ܟܕ ܡܦܠܦܠ ܗܘܐ ܟܠܗ ܒܕܡܐ ܘܐܦܩ ܡܥܘ̈ܗܝ ܘܐܚܕ ܐܢܘܢ ܒܬܪ̈ܬܝܗܝܢ ܐܝܕܘ̈ܗܝ ܘܚܘܝ ܠܥܡܐ ܘܨܠܝ ܘܒܥܐ ܘܩܪܐ ܠܗܘ ܕܫܠܝܛ ܥܠ ܚܝ̈ܐ ܘܥܠ ܪܘܚܐ ܕܬܘܒ ܢܬܠ ܘܢܦܢܐ ܐܢܘܢ ܠܗ ܘܗܝܕܝܢ ܢܦܩ ܡܢ ܥܠܡܐ