SCRUTATIO

Tuesday, 7 July 2026 - Sant´Edda ( Letture di oggi)

2 Kings 6


font
Revised Standard Version Catholic Edition LXX
1 Now the sons of the prophets said to Elisha, "See, the place where we dwell under your charge is too small for us.1 και ειπον οι υιοι των προφητων προς ελισαιε ιδου δη ο τοπος εν ω ημεις οικουμεν ενωπιον σου στενος αφ' ημων
2 Let us go to the Jordan and each of us get there a log, and let us make a place for us to dwell there." And he answered, "Go."2 πορευθωμεν δη εως του ιορδανου και λαβωμεν εκειθεν ανηρ εις δοκον μιαν και ποιησωμεν εαυτοις εκει του οικειν εκει και ειπεν δευτε
3 Then one of them said, "Be pleased to go with your servants." And he answered, "I will go."3 και ειπεν ο εις επιεικεως δευρο μετα των δουλων σου και ειπεν εγω πορευσομαι
4 So he went with them. And when they came to the Jordan, they cut down trees.4 και επορευθη μετ' αυτων και ηλθον εις τον ιορδανην και ετεμνον τα ξυλα
5 But as one was felling a log, his axe head fell into the water; and he cried out, "Alas, my master! It was borrowed."5 και ιδου ο εις καταβαλλων την δοκον και το σιδηριον εξεπεσεν εις το υδωρ και εβοησεν ω κυριε και αυτο κεχρημενον
6 Then the man of God said, "Where did it fall?" When he showed him the place, he cut off a stick, and threw it in there, and made the iron float.6 και ειπεν ο ανθρωπος του θεου που επεσεν και εδειξεν αυτω τον τοπον και απεκνισεν ξυλον και ερριψεν εκει και επεπολασεν το σιδηριον
7 And he said, "Take it up." So he reached out his hand and took it.7 και ειπεν υψωσον σαυτω και εξετεινεν την χειρα αυτου και ελαβεν αυτο
8 Once when the king of Syria was warring against Israel, he took counsel with his servants, saying, "At such and such a place shall be my camp."8 και βασιλευς συριας ην πολεμων εν ισραηλ και εβουλευσατο προς τους παιδας αυτου λεγων εις τον τοπον τονδε τινα ελμωνι παρεμβαλω
9 But the man of God sent word to the king of Israel, "Beware that you do not pass this place, for the Syrians are going down there."9 και απεστειλεν ελισαιε προς τον βασιλεα ισραηλ λεγων φυλαξαι μη παρελθειν εν τω τοπω τουτω οτι εκει συρια κεκρυπται
10 And the king of Israel sent to the place of which the man of God told him. Thus he used to warn him, so that he saved himself there more than once or twice.10 και απεστειλεν ο βασιλευς ισραηλ εις τον τοπον ον ειπεν αυτω ελισαιε και εφυλαξατο εκειθεν ου μιαν ουδε δυο
11 And the mind of the king of Syria was greatly troubled because of this thing; and he called his servants and said to them, "Will you not show me who of us is for the king of Israel?"11 και εξεκινηθη η ψυχη βασιλεως συριας περι του λογου τουτου και εκαλεσεν τους παιδας αυτου και ειπεν προς αυτους ουκ αναγγελειτε μοι τις προδιδωσιν με βασιλει ισραηλ
12 And one of his servants said, "None, my lord, O king; but Elisha, the prophet who is in Israel, tells the king of Israel the words that you speak in your bedchamber."12 και ειπεν εις των παιδων αυτου ουχι κυριε μου βασιλευ οτι ελισαιε ο προφητης ο εν ισραηλ αναγγελλει τω βασιλει ισραηλ παντας τους λογους ους εαν λαλησης εν τω ταμιειω του κοιτωνος σου
13 And he said, "Go and see where he is, that I may send and seize him." It was told him, "Behold, he is in Dothan."13 και ειπεν δευτε ιδετε που ουτος και αποστειλας λημψομαι αυτον και ανηγγειλαν αυτω λεγοντες ιδου εν δωθαιμ
14 So he sent there horses and chariots and a great army; and they came by night, and surrounded the city.14 και απεστειλεν εκει ιππον και αρμα και δυναμιν βαρειαν και ηλθον νυκτος και περιεκυκλωσαν την πολιν
15 When the servant of the man of God rose early in the morning and went out, behold, an army with horses and chariots was round about the city. And the servant said, "Alas, my master! What shall we do?"15 και ωρθρισεν ο λειτουργος ελισαιε αναστηναι και εξηλθεν και ιδου δυναμις κυκλουσα την πολιν και ιππος και αρμα και ειπεν το παιδαριον προς αυτον ω κυριε πως ποιησωμεν
16 He said, "Fear not, for those who are with us are more than those who are with them."16 και ειπεν ελισαιε μη φοβου οτι πλειους οι μεθ' ημων υπερ τους μετ' αυτων
17 Then Elisha prayed, and said, "O LORD, I pray thee, open his eyes that he may see." So the LORD opened the eyes of the young man, and he saw; and behold, the mountain was full of horses and chariots of fire round about Elisha.17 και προσευξατο ελισαιε και ειπεν κυριε διανοιξον τους οφθαλμους του παιδαριου και ιδετω και διηνοιξεν κυριος τους οφθαλμους αυτου και ειδεν και ιδου το ορος πληρες ιππων και αρμα πυρος περικυκλω ελισαιε
18 And when the Syrians came down against him, Elisha prayed to the LORD, and said, "Strike this people, I pray thee, with blindness." So he struck them with blindness in accordance with the prayer of Elisha.18 και κατεβησαν προς αυτον και προσηυξατο ελισαιε προς κυριον και ειπεν παταξον δη τουτο το εθνος αορασια και επαταξεν αυτους αορασια κατα το ρημα ελισαιε
19 And Elisha said to them, "This is not the way, and this is not the city; follow me, and I will bring you to the man whom you seek." And he led them to Samaria.19 και ειπεν προς αυτους ελισαιε ουχ αυτη η πολις και αυτη η οδος δευτε οπισω μου και απαξω υμας προς τον ανδρα ον ζητειτε και απηγαγεν αυτους εις σαμαρειαν
20 As soon as they entered Samaria, Elisha said, "O LORD, open the eyes of these men, that they may see." So the LORD opened their eyes, and they saw; and lo, they were in the midst of Samaria.20 και εγενετο ως εισηλθον εις σαμαρειαν και ειπεν ελισαιε ανοιξον δη κυριε τους οφθαλμους αυτων και ιδετωσαν και διηνοιξεν κυριος τους οφθαλμους αυτων και ειδον και ιδου ησαν εν μεσω σαμαρειας
21 When the king of Israel saw them he said to Elisha, "My father, shall I slay them? Shall I slay them?"21 και ειπεν ο βασιλευς ισραηλ ως ειδεν αυτους ει παταξας παταξω πατερ
22 He answered, "You shall not slay them. Would you slay those whom you have taken captive with your sword and with your bow? Set bread and water before them, that they may eat and drink and go to their master."22 και ειπεν ου παταξεις ει μη ους ηχμαλωτευσας εν ρομφαια σου και τοξω σου συ τυπτεις παραθες αρτους και υδωρ ενωπιον αυτων και φαγετωσαν και πιετωσαν και απελθετωσαν προς τον κυριον αυτων
23 So he prepared for them a great feast; and when they had eaten and drunk, he sent them away, and they went to their master. And the Syrians came no more on raids into the land of Israel.23 και παρεθηκεν αυτοις παραθεσιν μεγαλην και εφαγον και επιον και απεστειλεν αυτους και απηλθον προς τον κυριον αυτων και ου προσεθεντο ετι μονοζωνοι συριας του ελθειν εις γην ισραηλ
24 Afterward Ben-hadad king of Syria mustered his entire army, and went up, and besieged Samaria.24 και εγενετο μετα ταυτα και ηθροισεν υιος αδερ βασιλευς συριας πασαν την παρεμβολην αυτου και ανεβη και περιεκαθισεν σαμαρειαν
25 And there was a great famine in Samaria, as they besieged it, until an ass's head was sold for eighty shekels of silver, and the fourth part of a kab of dove's dung for five shekels of silver.25 και εγενετο λιμος μεγας εν σαμαρεια και ιδου περιεκαθηντο επ' αυτην εως ου εγενηθη κεφαλη ονου πεντηκοντα σικλων αργυριου και τεταρτον του καβου κοπρου περιστερων πεντε σικλων αργυριου
26 Now as the king of Israel was passing by upon the wall, a woman cried out to him, saying, "Help, my lord, O king!"26 και ην ο βασιλευς ισραηλ διαπορευομενος επι του τειχους και γυνη εβοησεν προς αυτον λεγουσα σωσον κυριε βασιλευ
27 And he said, "If the LORD will not help you, whence shall I help you? From the threshing floor, or from the wine press?"27 και ειπεν αυτη μη σε σωσαι κυριος ποθεν σωσω σε μη απο της αλωνος η απο της ληνου
28 And the king asked her, "What is your trouble?" She answered, "This woman said to me, 'Give your son, that we may eat him today, and we will eat my son tomorrow.'28 και ειπεν αυτη ο βασιλευς τι εστιν σοι και ειπεν η γυνη αυτη ειπεν προς με δος τον υιον σου και φαγομεθα αυτον σημερον και τον υιον μου και φαγομεθα αυτον αυριον
29 So we boiled my son, and ate him. And on the next day I said to her, 'Give your son, that we may eat him'; but she has hidden her son."29 και ηψησαμεν τον υιον μου και εφαγομεν αυτον και ειπον προς αυτην τη ημερα τη δευτερα δος τον υιον σου και φαγωμεν αυτον και εκρυψεν τον υιον αυτης
30 When the king heard the words of the woman he rent his clothes--now he was passing by upon the wall--and the people looked, and behold, he had sackcloth beneath upon his body--30 και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς ισραηλ τους λογους της γυναικος διερρηξεν τα ιματια αυτου και αυτος διεπορευετο επι του τειχους και ειδεν ο λαος τον σακκον επι της σαρκος αυτου εσωθεν
31 and he said, "May God do so to me, and more also, if the head of Elisha the son of Shaphat remains on his shoulders today."31 και ειπεν ταδε ποιησαι μοι ο θεος και ταδε προσθειη ει στησεται η κεφαλη ελισαιε επ' αυτω σημερον
32 Elisha was sitting in his house, and the elders were sitting with him. Now the king had dispatched a man from his presence; but before the messenger arrived Elisha said to the elders, "Do you see how this murderer has sent to take off my head? Look, when the messenger comes, shut the door, and hold the door fast against him. Is not the sound of his master's feet behind him?"32 και ελισαιε εκαθητο εν τω οικω αυτου και οι πρεσβυτεροι εκαθηντο μετ' αυτου και απεστειλεν ανδρα προ προσωπου αυτου πριν ελθειν τον αγγελον προς αυτον και αυτος ειπεν προς τους πρεσβυτερους ει οιδατε οτι απεστειλεν ο υιος του φονευτου ουτος αφελειν την κεφαλην μου ιδετε ως αν ελθη ο αγγελος αποκλεισατε την θυραν και παραθλιψατε αυτον εν τη θυρα ουχι φωνη των ποδων του κυριου αυτου κατοπισθεν αυτου
33 And while he was still speaking with them, the king came down to him and said, "This trouble is from the LORD! Why should I wait for the LORD any longer?"33 ετι αυτου λαλουντος μετ' αυτων και ιδου αγγελος κατεβη προς αυτον και ειπεν ιδου αυτη η κακια παρα κυριου τι υπομεινω τω κυριω ετι