| 1 ויען אליפז התימני ויאמר | 1 Teraz zabrał głos Elifaz z Temanu i tak rzekł: |
| 2 הנסה דבר אליך תלאה ועצר במלין מי יוכל | 2 Wolno pomówić? Przykro ci? Lecz któż się wstrzyma od słów stwierdzonych doświadczeniem? |
| 3 הנה יסרת רבים וידים רפות תחזק | 3 Tyś przecież wielu pouczał, wzmacniałeś omdlałe ręce, |
| 4 כושל יקימון מליך וברכים כרעות תאמץ | 4 twe słowa krzepiły słabych, wspierałeś kolana zachwiane. |
| 5 כי עתה תבוא אליך ותלא תגע עדיך ותבהל | 5 Gdy teraz przyszło na ciebie, tyś słaby, strwożony, gdy ciebie dotknęło. |
| 6 הלא יראתך כסלתך תקותך ותם דרכיך | 6 Czy bogobojność już nie jest twą ufnością, a nadzieją - doskonałość dróg twoich? |
| 7 זכר נא מי הוא נקי אבד ואיפה ישרים נכחדו | 7 Przypomnij, czy zginął kto prawy? Gdzie sprawiedliwych zgładzono? |
| 8 כאשר ראיתי חרשי און וזרעי עמל יקצרהו | 8 O ile wiadomo, złoczyńca, który sieje nieprawość, zbiera z niej plon. |
| 9 מנשמת אלוה יאבדו ומרוח אפו יכלו | 9 Od gniewu Boga on ginie, upada od gniewu Jego oburzenia: |
| 10 שאגת אריה וקול שחל ושני כפירים נתעו | 10 ryk lwa, wrzask lwicy, łamią się i zęby lwiątek; |
| 11 ליש אבד מבלי טרף ובני לביא יתפרדו | 11 lew ginie z braku łupu, a małe lwicy idą w rozsypkę. |
| 12 ואלי דבר יגנב ותקח אזני שמץ מנהו | 12 Doszło mnie tajemne słowo, jakiś szmer przyjęło me ucho |
| 13 בשעפים מחזינות לילה בנפל תרדמה על אנשים | 13 w zgłębianiu nocnych rozmyślań, gdy sen człowiekiem owładnął. |
| 14 פחד קראני ורעדה ורב עצמותי הפחיד | 14 Strach mnie ogarnął i drżenie, że wszystkie się kości zatrzęsły, |
| 15 ורוח על פני יחלף תסמר שערת בשרי | 15 tchnienie mi twarz owionęło, włosy się na mnie zjeżyły. |
| 16 יעמד ולא אכיר מראהו תמונה לנגד עיני דממה וקול אשמע | 16 Stał. Nie poznałem twarzy. Jakaś postać przed mymi oczami. Szelest. I głos dosłyszałem: |
| 17 האנוש מאלוה יצדק אם מעשהו יטהר גבר | 17 Czyż u Boga człowiek jest niewinny, czy u Stwórcy śmiertelnik jest czysty? |
| 18 הן בעבדיו לא יאמין ובמלאכיו ישים תהלה | 18 Wszak On sługom swoim nie ufa: i w aniołach braki dostrzega. |
| 19 אף שכני בתי חמר אשר בעפר יסודם ידכאום לפני עש | 19 A cóż mieszkańcy glinianych lepianek, których podstawy na piasku? - Łatwiej ich zgnieść niż mola. |
| 20 מבקר לערב יכתו מבלי משים לנצח יאבדו | 20 Od rana do zmroku wyginą, bez sławy przepadną na wieki. |
| 21 הלא נסע יתרם בם ימותו ולא בחכמה | 21 Czy ich mieszkanie nie runie? Umrą, lecz nie w mądrości. |
