| 1 τη ημερα εκεινη επαξει ο θεος την μαχαιραν την αγιαν και την μεγαλην και την ισχυραν επι τον δρακοντα οφιν φευγοντα επι τον δρακοντα οφιν σκολιον και ανελει τον δρακοντα | 1 In quel giorno Jahvè punirà con la spada dura, grande e forte, il Leviatan serpente che guizza, e il Leviatan serpente tortuoso, e ucciderà il serpente marino. |
| 2 τη ημερα εκεινη αμπελων καλος επιθυμημα εξαρχειν κατ' αυτης | 2 In quel giorno si dirà: «La vigna deliziosa!» cantate per lei, |
| 3 εγω πολις ισχυρα πολις πολιορκουμενη ματην ποτιω αυτην αλωσεται γαρ νυκτος ημερας δε πεσειται το τειχος | 3 di cui io, Jahvè, sono il guardiano. A ogni istante la irrigo; perché non venga danneggiata, io la guardo di notte e di giorno. |
| 4 ουκ εστιν η ουκ επελαβετο αυτης τις με θησει φυλασσειν καλαμην εν αγρω δια την πολεμιαν ταυτην ηθετηκα αυτην τοινυν δια τουτο εποιησεν κυριος ο θεος παντα οσα συνεταξεν κατακεκαυμαι | 4 Io non sono in collera. Ci fossero rovi e pruni, muoverei loro guerra, li brucerei tutti insieme, |
| 5 βοησονται οι ενοικουντες εν αυτη ποιησωμεν ειρηνην αυτω ποιησωμεν ειρηνην | 5 a meno che non si cerchi il rifugio in me, non si concluda la pace con me, non si concluda la pace con me! |
| 6 οι ερχομενοι τεκνα ιακωβ βλαστησει και εξανθησει ισραηλ και εμπλησθησεται η οικουμενη του καρπου αυτου | 6 Nei giorni futuri Giacobbe metterà radici, Israele fiorirà e germoglierà, riempirà l’universo con i suoi frutti. |
| 7 μη ως αυτος επαταξεν και αυτος ουτως πληγησεται και ως αυτος ανειλεν ουτως αναιρεθησεται | 7 Il Signore lo percosse forse come percosse i suoi percussori? Lo uccise forse come uccise i suoi uccisori? |
| 8 μαχομενος και ονειδιζων εξαποστελει αυτους ου συ ησθα ο μελετων τω πνευματι τω σκληρω ανελειν αυτους πνευματι θυμου | 8 Lo ha punito cacciandolo via ed espellendolo, lo ha sospinto con il suo soffio impetuoso come quando tira il vento d’oriente! |
| 9 δια τουτο αφαιρεθησεται η ανομια ιακωβ και τουτο εστιν η ευλογια αυτου οταν αφελωμαι αυτου την αμαρτιαν οταν θωσιν παντας τους λιθους των βωμων κατακεκομμενους ως κονιαν λεπτην και ου μη μεινη τα δενδρα αυτων και τα ειδωλα αυτων εκκεκομμενα ωσπερ δρυμος μακραν | 9 Pertanto, proprio per questo sarà espiata l’iniquità di Giacobbe e questo sarà il prezzo per la rimozione del suo peccato: egli ponga tutte le pietre dell’altare come pietre da polverizzarsi per la calce, e non sorgano più pali sacri e i Khammanim. |
| 10 το κατοικουμενον ποιμνιον ανειμενον εσται ως ποιμνιον καταλελειμμενον και εσται πολυν χρονον εις βοσκημα και εκει αναπαυσονται | 10 La città forte è divenuta desolata, un luogo spopolato e abbandonato come un deserto; vi pascolerà il vitello, vi si coricherà e ne consumerà gli arbusti. |
| 11 και μετα χρονον ουκ εσται εν αυτη παν χλωρον δια το ξηρανθηναι γυναικες ερχομεναι απο θεας δευτε ου γαρ λαος εστιν εχων συνεσιν δια τουτο ου μη οικτιρηση ο ποιησας αυτους ουδε ο πλασας αυτους ου μη ελεηση | 11 I suoi rami seccati si spezzeranno. Le donne verranno e li bruceranno. Si tratta di un popolo privo di intelligenza; per questo non avrà pietà il suo creatore, chi lo ha fatto non avrà compassione di lui. |
| 12 και εσται εν τη ημερα εκεινη συμφραξει κυριος απο της διωρυγος του ποταμου εως ρινοκορουρων υμεις δε συναγαγετε τους υιους ισραηλ κατα ενα ενα | 12 In quel giorno, dal fiume al torrente d’Egitto, Jahvè batterà le spighe; sarete raccolti, uno a uno, voi figli di Israele. |
| 13 και εσται εν τη ημερα εκεινη σαλπιουσιν τη σαλπιγγι τη μεγαλη και ηξουσιν οι απολομενοι εν τη χωρα των ασσυριων και οι απολομενοι εν αιγυπτω και προσκυνησουσιν τω κυριω επι το ορος το αγιον εν ιερουσαλημ | 13 In quel giorno suonerà la grande tromba; verranno gli sperduti nel paese di Assiria e i dispersi nella terra d’Egitto. Essi adoreranno Jahvè sul monte santo, a Gerusalemme. |
