ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α´ - 1 Samuele - Kings I 1

Torna indietro

Septuaginta - Nestle-Aland	Le Sainte Bible Vigouroux
¹ ανθρωπος ην εξ αρμαθαιμ σιφα εξ ορους εφραιμ και ονομα αυτω ελκανα υιος ιερεμεηλ υιου ηλιου υιου θοκε εν νασιβ εφραιμ	¹ Il y avait un homme de Ramathaïm-Sophim, dans la montagne d'Ephraïm, qui s'appelait Elcana ; il était fils de Jéroam, fils d'Eliu, fils de Thohu, fils de Suph, Ephraïmite (Ephrathéen, note).
² και τουτω δυο γυναικες ονομα τη μια αννα και ονομα τη δευτερα φεννανα και ην τη φεννανα παιδια και τη αννα ουκ ην παιδιον	² Il avait deux femmes, dont l'une s'appelait Anne, et la seconde Phénenna. (Or) Phénenna avait (eut) des enfants et Anne n'en avait pas.
³ και ανεβαινεν ο ανθρωπος εξ ημερων εις ημερας εκ πολεως αυτου εξ αρμαθαιμ προσκυνειν και θυειν τω κυριω θεω σαβαωθ εις σηλω και εκει ηλι και οι δυο υιοι αυτου οφνι και φινεες ιερεις του κυριου	³ Cet homme allait de sa ville à Silo aux jours ordonnés, pour adorer le Seigneur des armées, et pour Lui offrir des sacrifices. Les deux fils d'Héli, Ophni et Phinées, y faisaient la fonction de prêtres du Seigneur.
⁴ και εγενηθη ημερα και εθυσεν ελκανα και εδωκεν τη φεννανα γυναικι αυτου και τοις υιοις αυτης και ταις θυγατρασιν αυτης μεριδας	⁴ Un jour donc Elcana, ayant offert son sacrifice, donna à Phénenna sa femme, et à tous ses fils et à toutes ses filles leur part de la victime.
⁵ και τη αννα εδωκεν μεριδα μιαν οτι ουκ ην αυτη παιδιον πλην οτι την ανναν ηγαπα ελκανα υπερ ταυτην και κυριος απεκλεισεν τα περι την μητραν αυτης	⁵ Il n'en donna qu'une à Anne, tout triste, parce qu'il l'aimait. Mais (Or) le Seigneur l'avait rendue stérile.
⁶ οτι ουκ εδωκεν αυτη κυριος παιδιον κατα την θλιψιν αυτης και κατα την αθυμιαν της θλιψεως αυτης και ηθυμει δια τουτο οτι συνεκλεισεν κυριος τα περι την μητραν αυτης του μη δουναι αυτη παιδιον	⁶ Phénenna, qui avait de la jalousie contre elle, l'affligeait aussi et la tourmentait extrêmement, jusqu'à l'insulter de ce que le Seigneur l'avait rendue stérile.
⁷ ουτως εποιει ενιαυτον κατ' ενιαυτον εν τω αναβαινειν αυτην εις οικον κυριου και ηθυμει και εκλαιεν και ουκ ησθιεν	⁷ Elle la traitait ainsi tous les ans lorsque le temps était venu de monter au temple du Seigneur; et Anne se mettait à pleurer, et ne mangeait point.
⁸ και ειπεν αυτη ελκανα ο ανηρ αυτης αννα και ειπεν αυτω ιδου εγω κυριε και ειπεν αυτη τι εστιν σοι οτι κλαιεις και ινα τι ουκ εσθιεις και ινα τι τυπτει σε η καρδια σου ουκ αγαθος εγω σοι υπερ δεκα τεκνα	⁸ Elcana, son mari, lui dit donc: Anne, pourquoi pleurez-vous? Pourquoi ne mangez-vous pas et pourquoi votre coeur s'afflige-t-il? Ne suis-je pas pour vous plus que ne vous seraient dix enfants?
⁹ και ανεστη αννα μετα το φαγειν αυτους εν σηλω και κατεστη ενωπιον κυριου και ηλι ο ιερευς εκαθητο επι του διφρου επι των φλιων ναου κυριου	⁹ Après donc qu'Anne eut mangé et bu à Silo, elle se leva, et tandis que le grand prêtre Héli était assis sur son siège devant la porte du temple du Seigneur,
¹⁰ και αυτη κατωδυνος ψυχη και προσηυξατο προς κυριον και κλαιουσα εκλαυσεν	¹⁰ Anne, qui avait le coeur plein d'amertume, pria le Seigneur en répandant beaucoup de larmes,
¹¹ και ηυξατο ευχην κυριω λεγουσα αδωναι κυριε ελωαι σαβαωθ εαν επιβλεπων επιβλεψης επι την ταπεινωσιν της δουλης σου και μνησθης μου και δως τη δουλη σου σπερμα ανδρων και δωσω αυτον ενωπιον σου δοτον εως ημερας θανατου αυτου και οινον και μεθυσμα ου πιεται και σιδηρος ουκ αναβησεται επι την κεφαλην αυτου	¹¹ et elle fit un voeu en ces termes: Seigneur des armées, si Vous daignez regarder l'affliction de Votre servante, si Vous Vous souvenez de moi, si Vous n'oubliez point Votre servante, et, si Vous donnez à Votre esclave un enfant mâle, je le donnerai à mon Seigneur pour tous les jours de sa vie, et le rasoir ne passera point sur sa tête.
¹² και εγενηθη οτε επληθυνεν προσευχομενη ενωπιον κυριου και ηλι ο ιερευς εφυλαξεν το στομα αυτης	¹² Comme Anne demeurait ainsi longtemps en prière devant le Seigneur, Héli jeta les yeux sur sa bouche.
¹³ και αυτη ελαλει εν τη καρδια αυτης και τα χειλη αυτης εκινειτο και φωνη αυτης ουκ ηκουετο και ελογισατο αυτην ηλι εις μεθυουσαν	¹³ Or Anne parlait dans son cœur, et l'on voyait seulement remuer ses lèvres, sans qu'on entendît aucune parole. Héli crut qu'elle avait bu avec excès ;
¹⁴ και ειπεν αυτη το παιδαριον ηλι εως ποτε μεθυσθηση περιελου τον οινον σου και πορευου εκ προσωπου κυριου	¹⁴ et il lui dit : Jusqu'à quand seras-tu ivre ? Laisse un peu reposer le vin qui te trouble.
¹⁵ και απεκριθη αννα και ειπεν ουχι κυριε γυνη η σκληρα ημερα εγω ειμι και οινον και μεθυσμα ου πεπωκα και εκχεω την ψυχην μου ενωπιον κυριου	¹⁵ Anne lui répondit: Pardonnez-moi, mon seigneur, je suis une femme comblée d'affliction; je n'ai bu ni vin, ni rien qui puisse enivrer; mais j'ai répandu mon âme en la présence du Seigneur.
¹⁶ μη δως την δουλην σου εις θυγατερα λοιμην οτι εκ πληθους αδολεσχιας μου εκτετακα εως νυν	¹⁶ Ne croyez pas que votre servante soit comme l'une des filles de Bélial; car il n'y a que l'excès de ma douleur et de mon affliction qui m'ait fait parler jusqu'à cet instant.
¹⁷ και απεκριθη ηλι και ειπεν αυτη πορευου εις ειρηνην ο θεος ισραηλ δωη σοι παν αιτημα σου ο ητησω παρ' αυτου	¹⁷ Alors Héli lui dit: Allez en paix; et que le Dieu d'Israël vous accorde la demande que vous Lui avez faite.
¹⁸ και ειπεν ευρεν η δουλη σου χαριν εν οφθαλμοις σου και επορευθη η γυνη εις την οδον αυτης και εισηλθεν εις το καταλυμα αυτης και εφαγεν μετα του ανδρος αυτης και επιεν και το προσωπον αυτης ου συνεπεσεν ετι	¹⁸ Anne lui répondit: Plaise à Dieu que votre servante trouve grâce devant vos yeux! Elle s'en alla ensuite, elle mangea, et elle ne changea plus de visage comme auparavant.
¹⁹ και ορθριζουσιν το πρωι και προσκυνουσιν τω κυριω και πορευονται την οδον αυτων και εισηλθεν ελκανα εις τον οικον αυτου αρμαθαιμ και εγνω την ανναν γυναικα αυτου και εμνησθη αυτης κυριος	¹⁹ S'étant ensuite levés dès le matin, ils adorèrent le Seigneur, s'en retournèrent et arrivèrent à leur maison à Ramatha. Or Elcana fut avec sa femme, et le Seigneur se souvint d'elle.
²⁰ και συνελαβεν και εγενηθη τω καιρω των ημερων και ετεκεν υιον και εκαλεσεν το ονομα αυτου σαμουηλ και ειπεν οτι παρα κυριου θεου σαβαωθ ητησαμην αυτον	²⁰ Quelque temps après (une révolution de jours) elle conçut, et enfanta un fils, qu'elle appela Samuel, parce qu'elle l'avait demandé au Seigneur.
²¹ και ανεβη ο ανθρωπος ελκανα και πας ο οικος αυτου θυσαι εν σηλωμ την θυσιαν των ημερων και τας ευχας αυτου και πασας τας δεκατας της γης αυτου	²¹ (Or) Elcana son mari vint ensuite avec toute sa maison, pour immoler au Seigneur la victime accoutumée, et pour lui rendre son vœu.
²² και αννα ουκ ανεβη μετ' αυτου οτι ειπεν τω ανδρι αυτης εως του αναβηναι το παιδαριον εαν απογαλακτισω αυτο και οφθησεται τω προσωπω κυριου και καθησεται εκει εως αιωνος	²² Mais Anne n'y alla point, et elle dit à son mari : Je n'irai pas au sanctuaire jusqu'à ce que l'enfant soit sevré, et je le mènerai afin qu'il soit présenté au Seigneur, et qu'il demeure toujours devant lui.
²³ και ειπεν αυτη ελκανα ο ανηρ αυτης ποιει το αγαθον εν οφθαλμοις σου καθου εως αν απογαλακτισης αυτο αλλα στησαι κυριος το εξελθον εκ του στοματος σου και εκαθισεν η γυνη και εθηλασεν τον υιον αυτης εως αν απογαλακτιση αυτον	²³ Elcana son mari lui dit: Faites ce qui vous semblera bon; et restez jusqu'à ce que vous ayez sevré l'enfant. Je prie le Seigneur d'accomplir Sa parole. Anne demeura donc, et elle nourrit son fils de son lait, jusqu'à ce qu'elle l'eut sevré.
²⁴ και ανεβη μετ' αυτου εις σηλωμ εν μοσχω τριετιζοντι και αρτοις και οιφι σεμιδαλεως και νεβελ οινου και εισηλθεν εις οικον κυριου εν σηλωμ και το παιδαριον μετ' αυτων	²⁴ Et lorsqu'elle l'eut sevré, elle prit avec elle trois veaux, trois boisseaux de farine, et un vase plein (cruche) de vin, et (ainsi) elle amena son fils à Silo dans la maison du Seigneur. Or l'enfant était encore tout petit.
²⁵ και προσηγαγον ενωπιον κυριου και εσφαξεν ο πατηρ αυτου την θυσιαν ην εποιει εξ ημερων εις ημερας τω κυριω και προσηγαγεν το παιδαριον και εσφαξεν τον μοσχον και προσηγαγεν αννα η μητηρ του παιδαριου προς ηλι	²⁵ Ils le présentèrent à Héli, après avoir immolé un veau.
²⁶ και ειπεν εν εμοι κυριε ζη η ψυχη σου εγω η γυνη η καταστασα ενωπιον σου εν τω προσευξασθαι προς κυριον	²⁶ Et Anne lui dit: Je vous en prie, mon seigneur; aussi vrai que votre âme vit, je suis cette femme que vous avez vu ici prier le Seigneur.
²⁷ υπερ του παιδαριου τουτου προσηυξαμην και εδωκεν μοι κυριος το αιτημα μου ο ητησαμην παρ' αυτου	²⁷ Je Le suppliais pour cet enfant, et le Seigneur m'a accordé la demande que je Lui ai faite.
²⁸ καγω κιχρω αυτον τω κυριω πασας τας ημερας ας ζη αυτος χρησιν τω κυριω	²⁸ C'est pourquoi je le lui prête pour tous les jours où il sera prêté au Seigneur. Ils adorèrent donc le Seigneur en ce lieu, et Anne pria en ces termes :

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati