| 1 συναχθητε και συνδεθητε το εθνος το απαιδευτον | 1 Raccoglietevi, radunatevi, gente odiosa, |
| 2 προ του γενεσθαι υμας ως ανθος παραπορευομενον προ του επελθειν εφ' υμας οργην κυριου προ του επελθειν εφ' υμας ημεραν θυμου κυριου | 2 prima di essere dispersi lontano come pula che passa in un giorno; prima che venga su di voi l’ira ardente di Jahvè; prima che venga su di voi il giorno dell'ira di Jahvè. |
| 3 ζητησατε τον κυριον παντες ταπεινοι γης κριμα εργαζεσθε και δικαιοσυνην ζητησατε και αποκρινεσθε αυτα οπως σκεπασθητε εν ημερα οργης κυριου | 3 Cercate Jahvè voi tutti oppressi del paese che compite la sua decisione. cercate la giustizia, cercate l’umiltà: forse potrete essere al riparo nel giorno dell’ira di Jahvè. |
| 4 διοτι γαζα διηρπασμενη εσται και ασκαλων εσται εις αφανισμον και αζωτος μεσημβριας εκριφησεται και ακκαρων εκριζωθησεται | 4 Sì, Gaza diventerà un luogo abbandonato e Ascalon un deserto, Ashdod sarà cacciata in pieno mezzogiorno ed Ekron sarà distrutta dalle fondamenta. |
| 5 ουαι οι κατοικουντες το σχοινισμα της θαλασσης παροικοι κρητων λογος κυριου εφ' υμας χανααν γη αλλοφυλων και απολω υμας εκ κατοικιας | 5 Guai a voi, abitanti della zona marittima nazione dei Cretei — è la parola di Jahvè contro di voi — io ti umilierò, paese dei Filistei, e ti distruggerò così che tu sia privo di abitanti; |
| 6 και εσται κρητη νομη ποιμνιων και μανδρα προβατων | 6 ti trasformerai in luogo di pascoli per pastori e recinti di greggi, |
| 7 και εσται το σχοινισμα της θαλασσης τοις καταλοιποις οικου ιουδα επ' αυτους νεμησονται εν τοις οικοις ασκαλωνος δειλης καταλυσουσιν απο προσωπου υιων ιουδα οτι επεσκεπται αυτους κυριος ο θεος αυτων και απεστρεψε την αιχμαλωσιαν αυτων | 7 (E la zona marittima apparterrà ai superstiti della casa di Giuda) che lungo il mare andranno a pascolare, nelle case di Ascalon alla sera andranno a coricarsi. Poiché Jahvè loro Dio li visiterà e cambierà la loro sorte. |
| 8 ηκουσα ονειδισμους μωαβ και κονδυλισμους υιων αμμων εν οις ωνειδιζον τον λαον μου και εμεγαλυνοντο επι τα ορια μου | 8 Ho udito lo scherno di Moab e gli oltraggi dei figli di Ammon, con cui hanno schernito il mio popolo e si sono inorgogliti contro il loro territorio. |
| 9 δια τουτο ζω εγω λεγει κυριος των δυναμεων ο θεος ισραηλ διοτι μωαβ ως σοδομα εσται και οι υιοι αμμων ως γομορρα και δαμασκος εκλελειμμενη ως θιμωνια αλωνος και ηφανισμενη εις τον αιωνα και οι καταλοιποι λαου μου διαρπωνται αυτους και οι καταλοιποι εθνους μου κληρονομησουσιν αυτους | 9 Perciò, per la mia vita! — Oracolo di Jahvè degli eserciti, Dio di Israele —: Moab diverrà come Sodoma e i figli di Ammon come Gomorra: una landa di rovi e un giacimento di sale e un deserto per sempre. I superstiti del mio popolo li saccheggeranno e il resto della mia nazione ne sarà l’erede. |
| 10 αυτη αυτοις αντι της υβρεως αυτων διοτι ωνειδισαν και εμεγαλυνθησαν επι τον κυριον τον παντοκρατορα | 10 Questo sarà loro inflitto per la loro superbia, perché hanno schernito e agito con orgoglio contro il mio popolo. |
| 11 επιφανησεται κυριος επ' αυτους και εξολεθρευσει παντας τους θεους των εθνων της γης και προσκυνησουσιν αυτω εκαστος εκ του τοπου αυτου πασαι αι νησοι των εθνων | 11 Terribile è Jahvè contro di loro, perché fa venir meno tutte le divinità della terra: allora lo adoreranno, ognuno dalla sua sede, tutti i lidi delle nazioni. |
| 12 και υμεις αιθιοπες τραυματιαι ρομφαιας μου εστε | 12 E anche voi, Cushiti, giacerete trafitti dalla spada di Jahvè. |
| 13 και εκτενει την χειρα αυτου επι βορραν και απολει τον ασσυριον και θησει την νινευη εις αφανισμον ανυδρον ως ερημον | 13 E stenderà la mano al nord e distruggerà l’Assiria; farà di Ninive un deserto, una landa arida come il deserto. |
| 14 και νεμησονται εν μεσω αυτης ποιμνια και παντα τα θηρια της γης και χαμαιλεοντες και εχινοι εν τοις φατνωμασιν αυτης κοιτασθησονται και θηρια φωνησει εν τοις διορυγμασιν αυτης κορακες εν τοις πυλωσιν αυτης διοτι κεδρος το αναστημα αυτης | 14 Vi si accovacceranno i greggi, tutti gli animali della valle; il pellicano e il riccio passeranno la notte sui suoi capitelli; il gufo striderà nella finestra, il corvo sulla soglia, perché si sarà asportato il tavolato di cedro. |
| 15 αυτη η πολις η φαυλιστρια η κατοικουσα επ' ελπιδι η λεγουσα εν καρδια αυτης εγω ειμι και ουκ εστιν μετ' εμε ετι πως εγενηθη εις αφανισμον νομη θηριων πας ο διαπορευομενος δι' αυτης συριει και κινησει τας χειρας αυτου | 15 Tale la città trionfante che troneggiava sicura; che diceva a se stessa: «Io, e non c’è altri». Come è ridotta a un deserto! a un ricetto di bestie! Chi le passa vicino fischia, scuote la mano! |