ΑΜΒΑΚΟΥΜ - Abacuc - Habakkuk 2
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Septuaginta - Nestle-Aland | La Biblia |
|---|---|
| 1 επι της φυλακης μου στησομαι και επιβησομαι επι πετραν και αποσκοπευσω του ιδειν τι λαλησει εν εμοι και τι αποκριθω επι τον ελεγχον μου | 1 Aguantaré de pie en mi guardia, | me mantendré erguido en la muralla | y observaré a ver qué me responde, | cómo replica a mi demanda. |
| 2 και απεκριθη προς με κυριος και ειπεν γραψον ορασιν και σαφως επι πυξιον οπως διωκη ο αναγινωσκων αυτα | 2 Me respondió el Señor: | Escribe la visión y grábala | en tablillas, que se lea de corrido; |
| 3 διοτι ετι ορασις εις καιρον και ανατελει εις περας και ουκ εις κενον εαν υστερηση υπομεινον αυτον οτι ερχομενος ηξει και ου μη χρονιση | 3 pues la visión tiene un plazo, | pero llegará a su término sin defraudar. | Si se atrasa, espera en ella, | pues llegará y no tardará. |
| 4 εαν υποστειληται ουκ ευδοκει η ψυχη μου εν αυτω ο δε δικαιος εκ πιστεως μου ζησεται | 4 Mira, el altanero no triunfará; | pero el justo por su fe vivirá. |
| 5 ο δε κατοινωμενος και καταφρονητης ανηρ αλαζων ουδεν μη περανη ος επλατυνεν καθως ο αδης την ψυχην αυτου και ουτος ως θανατος ουκ εμπιπλαμενος και επισυναξει επ' αυτον παντα τα εθνη και εισδεξεται προς αυτον παντας τους λαους | 5 ¡Cuánto más el orgulloso | se portará como traidor y fanfarrón, | saliéndose de sus límites! | Ese que abre sus fauces como el Abismo | es como la muerte y no se sacia; | juntó para sí a todos los pueblos | y reunió para sí a todas las naciones. |
| 6 ουχι ταυτα παντα παραβολην κατ' αυτου λημψονται και προβλημα εις διηγησιν αυτου και ερουσιν ουαι ο πληθυνων εαυτω τα ουκ οντα αυτου εως τινος και βαρυνων τον κλοιον αυτου στιβαρως | 6 ¿Y no pregonarán todos estos un poema, | una adivinanza, un enigma a su costa? Dirán: | ¡Ay del que acumula | lo que no es suyo! | ¿Hasta cuándo amontonará | para él prendas empeñadas? |
| 7 οτι εξαιφνης αναστησονται δακνοντες αυτον και εκνηψουσιν οι επιβουλοι σου και εση εις διαρπαγην αυτοις | 7 ¿No se levantarán de pronto tus acreedores, | se despertarán los que te asustan | y te saquearán en su provecho? |
| 8 διοτι συ εσκυλευσας εθνη πολλα σκυλευσουσιν σε παντες οι υπολελειμμενοι λαοι δι' αιματα ανθρωπων και ασεβειας γης και πολεως και παντων των κατοικουντων αυτην | 8 Puesto que expoliaste incontables pueblos, | te expoliarán todos los demás, | por la sangre humana y la violencia | en el país, sus ciudades y sus habitantes. |
| 9 ω ο πλεονεκτων πλεονεξιαν κακην τω οικω αυτου του ταξαι εις υψος νοσσιαν αυτου του εκσπασθηναι εκ χειρος κακων | 9 ¡Ay del que enriquece su casa | con pérfidas ganancias, | poniendo bien alto su nido | para protegerse así de la adversidad! |
| 10 εβουλευσω αισχυνην τω οικω σου συνεπερανας λαους πολλους και εξημαρτεν η ψυχη σου | 10 La vergüenza de tu casa has planeado | y has pecado al exterminar tantas naciones; |
| 11 διοτι λιθος εκ τοιχου βοησεται και κανθαρος εκ ξυλου φθεγξεται αυτα | 11 las piedras de los muros gritan, | las vigas de madera claman. |
| 12 ουαι ο οικοδομων πολιν εν αιμασιν και ετοιμαζων πολιν εν αδικιαις | 12 ¡Ay del que construye su ciudad con sangre | y la asienta en el crimen! |
| 13 ου ταυτα εστιν παρα κυριου παντοκρατορος και εξελιπον λαοι ικανοι εν πυρι και εθνη πολλα ωλιγοψυχησαν | 13 ¿No es voluntad del Señor del universo | que se afanen las naciones para el fuego | y los pueblos trabajen en vano? |
| 14 οτι πλησθησεται η γη του γνωναι την δοξαν κυριου ως υδωρ κατακαλυψει αυτους | 14 Pues se llenará la tierra | del conocimiento de la gloria del Señor, | como las aguas cubren el mar. |
| 15 ω ο ποτιζων τον πλησιον αυτου ανατροπη θολερα και μεθυσκων οπως επιβλεπη επι τα σπηλαια αυτων | 15 ¡Ay del que hace beber a su compañero, | mezclando su bebida hasta embriagarlo | y ver así su desnudez! |
| 16 πλησμονην ατιμιας εκ δοξης πιε και συ και διασαλευθητι και σεισθητι εκυκλωσεν επι σε ποτηριον δεξιας κυριου και συνηχθη ατιμια επι την δοξαν σου | 16 Te saciaste de vergüenza, no de gloria, | bebe también tú, y enseña tu prepucio. | Que el Señor te haga beber | la copa de su cólera, | y cambie tu gloria en vergüenza. |
| 17 διοτι ασεβεια του λιβανου καλυψει σε και ταλαιπωρια θηριων πτοησει σε δια αιματα ανθρωπων και ασεβειας γης και πολεως και παντων των κατοικουντων αυτην | 17 Pues la violencia hecha al Líbano caerá sobre ti | y el exterminio de sus fieras te aterrará, | por la sangre humana y la violencia en el país, | en sus ciudades y en todos sus habitantes. |
| 18 τι ωφελει γλυπτον οτι εγλυψαν αυτο επλασαν αυτο χωνευμα φαντασιαν ψευδη οτι πεποιθεν ο πλασας επι το πλασμα αυτου του ποιησαι ειδωλα κωφα | 18 ¿Para qué sirve un ídolo | si es ídolo de artesano, | una imagen fundida, un oráculo engañoso? | ¿Cómo confía el artesano en su producto, | si fabrica dioses mudos? |
| 19 ουαι ο λεγων τω ξυλω εκνηψον εξεγερθητι και τω λιθω υψωθητι και αυτο εστιν φαντασια τουτο δε εστιν ελασμα χρυσιου και αργυριου και παν πνευμα ουκ εστιν εν αυτω | 19 ¡Ay del que dice a la madera: ¡levántate!, | y a la piedra muda: ¡despierta! | ¿Es ella quien enseña? | Ahí está, chapada de oro y plata, | pero sin rastro de espíritu en su seno. |
| 20 ο δε κυριος εν ναω αγιω αυτου ευλαβεισθω απο προσωπου αυτου πασα η γη | 20 Pero el Señor está en su santo templo: | ¡Silencio ante él toda la tierra! |