| 1 ετους πρωτου επι δαρειου του ξερξου απο της γενεας της μηδικης οι εβασιλευσαν επι την βασιλειαν των χαλδαιων | 1 Nel primo anno di Dario, figlio di Serse, della discendenza dei Medi, il quale regnò sull’impero dei Caldei, |
| 2 τω πρωτω ετει της βασιλειας αυτου εγω δανιηλ διενοηθην εν ταις βιβλοις τον αριθμον των ετων οτε εγενετο προσταγμα τη γη επι ιερεμιαν τον προφητην εγειραι εις αναπληρωσιν ονειδισμου ιερουσαλημ εβδομηκοντα ετη | 2 nel primo anno della sua sovranità, io Daniele volli comprendere nei libri il numero degli anni che, secondo la parola di Jahvè al profeta Geremia, dovevano passare sulla desolazione di Gerusalemme: settant'anni. |
| 3 και εδωκα το προσωπον μου επι κυριον τον θεον ευρειν προσευχην και ελεος εν νηστειαις και σακκω και σποδω | 3 Rivolsi lo sguardo al Signore Dio per indirizzare preghiere e suppliche a digiuno, in sacco e cenere. |
| 4 και προσηυξαμην προς κυριον τον θεον και εξωμολογησαμην και ειπα ιδου κυριε συ ει ο θεος ο μεγας και ο ισχυρος και ο φοβερος τηρων την διαθηκην και το ελεος τοις αγαπωσι σε και τοις φυλασσουσι τα προσταγματα σου | 4 Pregai Jahvè mio Dio e confessai dicendo: «Signore, Dio grande e terribile, che conservi l'alleanza e la misericordia con coloro che ti amano e osservano le tue leggi, |
| 5 ημαρτομεν ηδικησαμεν ησεβησαμεν και απεστημεν και παρεβημεν τας εντολας σου και τα κριματα σου | 5 abbiamo peccato, commesso iniquità, agito empiamente e ci siamo ribellati allontanandoci dalle tue leggi e dai tuoi decreti. |
| 6 και ουκ ηκουσαμεν των παιδων σου των προφητων α ελαλησαν επι τω ονοματι σου επι τους βασιλεις ημων και δυναστας ημων και πατερας ημων και παντι εθνει επι της γης | 6 Non abbiamo ascoltato i profeti tuoi servitori che hanno parlato in tuo nome ai nostri re, ai nostri capi, ai nostri padri e al polo della terra. |
| 7 σοι κυριε η δικαιοσυνη και ημιν η αισχυνη του προσωπου κατα την ημεραν ταυτην ανθρωποις ιουδα και καθημενοις εν ιερουσαλημ και παντι τω λαω ισραηλ τω εγγιστα και τω απωτερω εν πασαις ταις χωραις εις ας διεσκορπισας αυτους εκει εν τη πλημμελεια η επλημμελησαν εναντιον σου | 7 A te, Signore, appartiene foi ustizia, a noi invece la vergogna sui volti come ora agli uomini di Giuda e agli abitanti di Gerusalemme e a tutti gli Israeliti, vicini e lontani, in tutte le terre dove li hai relegati per la defezione che hanno perpetrato contro di te. |
| 8 δεσποτα ημιν η αισχυνη του προσωπου και τοις βασιλευσιν ημων και δυνασταις και τοις πατρασιν ημων οτι ημαρτομεν σοι | 8 Jahvè, a noi la vergogna sui volti, ai nostri re, ai nostri capi, ai nostri padri perché abbiamo peccato contro di te. |
| 9 τω κυριω η δικαιοσυνη και το ελεος οτι απεστημεν απο σου | 9 Al Signore Dio nostro A misericordia e il perdono poiché ci siamo rivoltati contro di lui |
| 10 και ουκ ηκουσαμεν της φωνης κυριου του θεου ημων κατακολουθησαι τω νομω σου ω εδωκας ενωπιον μωση και ημων δια των παιδων σου των προφητων | 10 e non abbiamo ascoltato la voce di Jahvè nostro Signore affinché camminassimo secondo la legge che ci diede per mano dei profeti suoi servitori. |
| 11 και πας ισραηλ εγκατελιπε τον νομον σου και απεστησαν του μη ακουσαι της φωνης σου και επηλθεν εφ' ημας η καταρα και ο ορκος ο γεγραμμενος εν τω νομω μωση παιδος του θεου οτι ημαρτομεν αυτω | 11 Tutto Israele ha violato la tua legge e si è allontanato così da non udire la tua voce: si è riversata su di noi la maledizione e il giuramento che è scritto nella legge di Mosè, servitore di Dio, poiché abbiamo peccato contro di lui. |
| 12 και εστησεν ημιν τα προσταγματα αυτου οσα ελαλησεν εφ' ημας και επι τους κριτας ημων οσα εκρινας ημιν επαγαγειν εφ' ημας κακα μεγαλα οια ουκ εγενηθη υπο τον ουρανον καθοτι εγενηθη εν ιερουσαλημ | 12 Ha dato consistenza alla parola che aveva pronunéiato contro di noi e contro i giudici che ci hanno governato: che avrebbe fitto venire su di noi un male così grande quale non si avverò mai sotto il cielo, come si è avverato per Gerusalemme. |
| 13 κατα τα γεγραμμενα εν διαθηκη μωση παντα τα κακα επηλθεν ημιν και ουκ εξεζητησαμεν το προσωπον κυριου θεου ημων αποστηναι απο των αμαρτιων ημων και διανοηθηναι την δικαιοσυνην σου κυριε | 13 Come sta scritto nella legge di Mosè, tutto questo male è caduto su di noi e noi non abbiamo placato l'ira di Jahvè nostro Signore, allontanandoci dalle nostre iniquità e istruendoci nella verità. |
| 14 και ηγρυπνησε κυριος ο θεος επι τα κακα και επηγαγεν εφ' ημας οτι δικαιος κυριος ο θεος ημων επι παντα οσα αν ποιηση και ουκ ηκουσαμεν της φωνης αυτου | 14 Jahvè ha vegliato sulla sventura e l’ha fatta cadere su di noi poiché Jahvè nostro Dio è giusto in tutte le opere che compie, mentre noi non abbiamo ascoltato la sua voce. |
| 15 και νυν δεσποτα κυριε ο θεος ημων ο εξαγαγων τον λαον σου εξ αιγυπτου τω βραχιονι σου τω υψηλω και εποιησας σεαυτω ονομα κατα την ημεραν ταυτην ημαρτομεν ηγνοηκαμεν | 15 Ma adesso, Signore nostro Dio, che hai liberato il tuo popolo dalla terra d’Egitto con mano forte e ti sei fatto un nome come ora: abbiamo peccato, agito da empi. |
| 16 δεσποτα κατα την δικαιοσυνην σου αποστραφητω ο θυμος σου και η οργη σου απο της πολεως σου ιερουσαλημ ορους του αγιου σου οτι εν ταις αμαρτιαις ημων και εν ταις αγνοιαις των πατερων ημων ιερουσαλημ και ο δημος σου κυριε εις ονειδισμον εν πασι τοις περικυκλω ημων | 16 Signore, per tutta la tua misericordia, si allontani, ti preghiamo, la tua ira e il tuo sdegno da Gerusalemme tua città, tuò santo monte, poiché, per i nostri peccati e le iniquità dei nostri padri, Gerusalemme e il tuo popolo sono esposti all’oltraggio di tutti coloro che stanno intorno a noi. |
| 17 και νυν επακουσον δεσποτα της προσευχης του παιδος σου και επι τας δεησεις μου και επιβλεψατω το προσωπον σου επι το ορος το αγιον σου το ερημον ενεκεν των δουλων σου δεσποτα | 17 Ora volgi l’orecchio, Signore nostro, alla preghiera del tuo servitore e pa splendere il tuo volto sul tuo santuario devastato; per il tuo servitore, Signore. |
| 18 προσχες κυριε το ους σου και επακουσον μου ανοιξον τους οφθαλμους σου και ιδε την ερημωσιν ημων και της πολεως σου εφ' ης επεκληθη το ονομα σου επ' αυτης ου γαρ επι ταις δικαιοσυναις ημων ημεις δεομεθα εν ταις προσευχαις ημων ενωπιον σου αλλα δια το σον ελεος | 18 Porgi, o Signore, il tuo orecchio e ascolta, apri i tuoi occhi e guarda la nostra desolazione e la città sulla quale è invocato il tuo nome poiché non fondiamo le nostre suppliche sulle nostre opere giuste ma sulla tua grande misericordia. |
| 19 κυριε συ ιλατευσον κυριε επακουσον και ποιησον και μη χρονισης ενεκα σεαυτου δεσποτα οτι το ονομα σου επεκληθη επι την πολιν σου σιων και επι τον λαον σου ισραηλ | 19 Signore, odi; Signore, perdona; Signore, presta attenzione e agisci. Non esitare, per amore di te stesso, mio Dio, poiché il tuo nome è invocato sulla tua città e sul tuo popolo». |
| 20 και εως εγω ελαλουν προσευχομενος και εξομολογουμενος τας αμαρτιας μου και τας αμαρτιας του λαου μου ισραηλ και δεομενος εν ταις προσευχαις εναντιον κυριου θεου μου και υπερ του ορους του αγιου του θεου ημων | 20 Ancora parlavo e pregavo, confessavo il mio peccato e il peccato di Israele mio popolo e umiliavo le mie suppliche innanzi a Jahvè mio Dio sul monte santo del mio Dio; |
| 21 και ετι λαλουντος μου εν τη προσευχη μου και ιδου ο ανηρ ον ειδον εν τω υπνω μου την αρχην γαβριηλ ταχει φερομενος προσηγγισε μοι εν ωρα θυσιας εσπερινης | 21 ancora parlavo pregando quando Gabriele, l’uomo che avevo visto prima nella visione, con volo rapido mi si avvicinò nell’ora dell’offerta della sera. |
| 22 και προσηλθε και ελαλησε μετ' εμου και ειπεν δανιηλ αρτι εξηλθον υποδειξαι σοι διανοιαν | 22 Venne, parlò con me e disse: «Daniele, sono uscito ora per farti comprendere. |
| 23 εν αρχη της δεησεως σου εξηλθε προσταγμα παρα κυριου και εγω ηλθον υποδειξαι σοι οτι ελεεινος ει και διανοηθητι το προσταγμα | 23 All’inizio della tua supplica una parola è uscita e io sono venuto ad annunciarla poiché tu sei prediletto. Fa’ attenzione alla parola e penetra l’apparizione. |
| 24 εβδομηκοντα εβδομαδες εκριθησαν επι τον λαον σου και επι την πολιν σιων συντελεσθηναι την αμαρτιαν και τας αδικιας σπανισαι και απαλειψαι τας αδικιας και διανοηθηναι το οραμα και δοθηναι δικαιοσυνην αιωνιον και συντελεσθηναι το οραμα και ευφραναι αγιον αγιων | 24 Settanta settimane sono fissate per il tuo popolo e la tua città santa, finché non sia finita l’empietà, si colmi il peccato, si espii l’iniquità, si faccia venire eterna giustizia, sia sigillata la visione e il profeta e sia unta una santità delle santità. |
| 25 και γνωση και διανοηθηση και ευφρανθηση και ευρησεις προσταγματα αποκριθηναι και οικοδομησεις ιερουσαλημ πολιν κυριω | 25 Sappi e comprendi: dalla pronuncia del verdetto sul ritorno e sulla ricostruzione di Gerusalemrne fino a un unto-capo sette settimane. Entro sessantadue settimane di nuovo si ricostruiranno piazza e fossa, e ciò per l’angustia dei tempi. |
| 26 και μετα επτα και εβδομηκοντα και εξηκοντα δυο αποσταθησεται χρισμα και ουκ εσται και βασιλεια εθνων φθερει την πολιν και το αγιον μετα του χριστου και ηξει η συντελεια αυτου μετ' οργης και εως καιρου συντελειας απο πολεμου πολεμηθησεται | 26 Dopo sessantadue settimane sarà eliminato un unto, e nulla più a lui. La città e il santuario distruggerà il popolo di un capo che verrà e la sua fine avverrà mediante una inondazione e sino alla fine ci sarà lotta, devastazioni decise. |
| 27 και δυναστευσει η διαθηκη εις πολλους και παλιν επιστρεψει και ανοικοδομηθησεται εις πλατος και μηκος και κατα συντελειαν καιρων και μετα επτα και εβδομηκοντα καιρους και εξηκοντα δυο ετη εως καιρου συντελειας πολεμου και αφαιρεθησεται η ερημωσις εν τω κατισχυσαι την διαθηκην επι πολλας εβδομαδας και εν τω τελει της εβδομαδος αρθησεται η θυσια και η σπονδη και επι το ιερον βδελυγμα των ερημωσεων εσται εως συντελειας και συντελεια δοθησεται επι την ερημωσιν | 27 Concluderà una forte alleanza con molti durante una settimana e in mezza settimana farà cessare sacrificio e oblazioni. E sull’ala l’orrore del devastatore, finché lo sterminio e la distruzione non siano fissati per il devastatore». |