SCRUTATIO

Venerdi, 17 luglio 2026 - San Alessio ( Letture di oggi)

ΒΑΡΟΥΧ - Baruch 4


font
LXXBiblia Matos Soares
1 αυτη η βιβλος των προσταγματων του θεου και ο νομος ο υπαρχων εις τον αιωνα παντες οι κρατουντες αυτης εις ζωην οι δε καταλειποντες αυτην αποθανουνται1 (A sabedoria) é o livro dos mandamentos de Deus e a lei que subsiste eternamente; todos os que a guardam, chegarão à vida; e os que a deixam, cairão na morte.
2 επιστρεφου ιακωβ και επιλαβου αυτης διοδευσον προς την λαμψιν κατεναντι του φωτος αυτης2 Converte-te, ó Jacob, e apreende-a, anda pelo caminho ao esplendor da sua luz.
3 μη δως ετερω την δοξαν σου και τα συμφεροντα σοι εθνει αλλοτριω3 Não entregues a outro a tua glória, nem a uma nação estranha a tua dignidade.
4 μακαριοι εσμεν ισραηλ οτι τα αρεστα τω θεω ημιν γνωστα εστιν4 Ditosos somos, ó Israel, porque as coisas que agradam a Deus, nos são manifestas.
5 θαρσειτε λαος μου μνημοσυνον ισραηλ5 Tem bom ânimo, ó povo meu, memória de Israel.
6 επραθητε τοις εθνεσιν ουκ εις απωλειαν δια δε το παροργισαι υμας τον θεον παρεδοθητε τοις υπεναντιοις6 Fostes vendidos às nações, mas não para perdição. Porque provocastes a indignação de Deus, por isso fostes entregues aos adversários.
7 παρωξυνατε γαρ τον ποιησαντα υμας θυσαντες δαιμονιοις και ου θεω7 Com efeito, irritastes aquele que vos criou, o Deus eterno, sacrificando aos demônios, e não a Deus.
8 επελαθεσθε δε τον τροφευσαντα υμας θεον αιωνιον ελυπησατε δε και την εκθρεψασαν υμας ιερουσαλημ8 Esquecestes-vos do Deus eterno que vos sustentou, e contristastes Jerusalém, vossa nutrice.
9 ειδεν γαρ την επελθουσαν υμιν οργην παρα του θεου και ειπεν ακουσατε αι παροικοι σιων επηγαγεν μοι ο θεος πενθος μεγα9 Porque ela viu que vinha a ira de Deus sobre vós e disse: Ouvi, confinantes de Sião: Deus enviou-me uma grande tristeza.
10 ειδον γαρ την αιχμαλωσιαν των υιων μου και των θυγατερων ην επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος10 Vi o cativeiro de meu povo, de meus filhos e filhas., com que o Eterno os feriu.
11 εθρεψα γαρ αυτους μετ' ευφροσυνης εξαπεστειλα δε μετα κλαυθμου και πενθους11 Eu tinha-os criado com alegria, e vi-os partir com lágrimas e tristeza.
12 μηδεις επιχαιρετω μοι τη χηρα και καταλειφθειση υπο πολλων ηρημωθην δια τας αμαρτιας των τεκνων μου διοτι εξεκλιναν εκ νομου θεου12 Ninguém se alegre, ao ver-me viúva e desolada; por muitos fui desamparada, por causa dos pecados de meus filhos, porque se desviaram da lei de Deus,
13 δικαιωματα δε αυτου ουκ εγνωσαν ουδε επορευθησαν οδοις εντολων θεου ουδε τριβους παιδειας εν δικαιοσυνη αυτου επεβησαν13 desconheceram os seus preceitos, não andaram pelos caminhos dos seus mandamentos, nem entraram pelas veredas da instrução da sua justiça.
14 ελθατωσαν αι παροικοι σιων και μνησθητε την αιχμαλωσιαν των υιων μου και θυγατερων ην επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος14 Venham as confinantes de Sião e recordem o cativeiro de meus filhos e filhas, com que o Eterno os castigou.
15 επηγαγεν γαρ επ' αυτους εθνος μακροθεν εθνος αναιδες και αλλογλωσσον οι ουκ ησχυνθησαν πρεσβυτην ουδε παιδιον ηλεησαν15 Porque (o Senhor) fez vir sobre eles uma gente de longe, uma gente perversa e de linguagem bárbara,
16 και απηγαγον τους αγαπητους της χηρας και απο των θυγατερων την μονην ηρημωσαν16 a qual não respeitou o ancião, não teve piedade dos pequeninos, e arrancou os queridos (filhos) à viúva, deixando-a desolada, privada de suas filhas.
17 εγω δε τι δυνατη βοηθησαι υμιν17 Como vos posso eu ajudar?
18 ο γαρ επαγαγων τα κακα υμιν εξελειται υμας εκ χειρος εχθρων υμων18 Aquele que fez vir sobre vós os males, esse mesmo vos livrará das mãos de vossos inimigos.
19 βαδιζετε τεκνα βαδιζετε εγω γαρ κατελειφθην ερημος19 Andai, filhos, andai, que eu fico só.
20 εξεδυσαμην την στολην της ειρηνης ενεδυσαμην δε σακκον της δεησεως μου κεκραξομαι προς τον αιωνιον εν ταις ημεραις μου20 Tirei o manto da paz, e vesti-me com o saco da oração; clamarei ao Altíssimo todos os dias da minha vida.
21 θαρσειτε τεκνα βοησατε προς τον θεον και εξελειται υμας εκ δυναστειας εκ χειρος εχθρων21 Tende bom ânimo, filhos, clamai ao Senhor, e livrar-vos-á da mão dos inimigos.
22 εγω γαρ ηλπισα επι τω αιωνιω την σωτηριαν υμων και ηλθεν μοι χαρα παρα του αγιου επι τη ελεημοσυνη η ηξει υμιν εν ταχει παρα του αιωνιου σωτηρος υμων22 Espero do Eterno a vossa salvação; chegou a mim a alegria do Santo, por causa da misericórdia que vos virá do Eterno, vosso Salvador.
23 εξεπεμψα γαρ υμας μετα πενθους και κλαυθμου αποδωσει δε μοι ο θεος υμας μετα χαρμοσυνης και ευφροσυνης εις τον αιωνα23 Com choro e pranto vos vi partir; mas Deus vos fará voltar a mim com gozo e alegria para sempre.
24 ωσπερ γαρ νυν εωρακασιν αι παροικοι σιων την υμετεραν αιχμαλωσιαν ουτως οψονται εν ταχει την παρα του θεου υμων σωτηριαν η επελευσεται υμιν μετα δοξης μεγαλης και λαμπροτητος του αιωνιου24 Assim como as (cidades) vizinhas de Sião viram o vosso cativeiro, assim verão também prontamente baixar da parte de Deus a vossa salvação, que vos sobrevirá com grande glória e esplendor do Eterno.
25 τεκνα μακροθυμησατε την παρα του θεου επελθουσαν υμιν οργην κατεδιωξεν σε ο εχθρος σου και οψει αυτου την απωλειαν εν ταχει και επι τραχηλους αυτων επιβηση25 Filhos suportai com paciência o castigo de Deus, que velo sobre vós. O teu inimigo te perseguiu (ó Israel), mas em breve verás a sua perdição e porás o pé sobre a sua cerviz.
26 οι τρυφεροι μου επορευθησαν οδους τραχειας ηρθησαν ως ποιμνιον ηρπασμενον υπο εχθρων26 Os meus delicados filhos andaram por ásperos caminhos, foram levados como um rebanho roubado pelo inimigo.
27 θαρσησατε τεκνα και βοησατε προς τον θεον εσται γαρ υμων υπο του επαγοντος μνεια27 Tende bom ânimo, ó filhos, e clamai ao Senhor, porque se lembrará de vós aquele que vos castigou.
28 ωσπερ γαρ εγενετο η διανοια υμων εις το πλανηθηναι απο του θεου δεκαπλασιασατε επιστραφεντες ζητησαι αυτον28 Porque, assim como a vossa vontade vos levou a que vos desviásseis de Deus, assim também, com um ardor dez vezes maior, o buscareis, quando de novo vos converterdes,
29 ο γαρ επαγαγων υμιν τα κακα επαξει υμιν την αιωνιον ευφροσυνην μετα της σωτηριας υμων29 porque aquele que vos enviou os males, esse mesmo vos trará de novo uma alegria eterna com a vossa salvação.
30 θαρσει ιερουσαλημ παρακαλεσει σε ο ονομασας σε30 Tem bom ânimo, ó Jerusalém! Consolar-te-á aquele que te deu o (seu) nome.
31 δειλαιοι οι σε κακωσαντες και επιχαρεντες τη ση πτωσει31 Ai dos que te vexaram e se congratularam pela tua ruína!
32 δειλαιαι αι πολεις αις εδουλευσαν τα τεκνα σου δειλαια η δεξαμενη τους υιους σου32 Ai das cidades em que foram escravos os teus filhos! Ai da que recebeu teus filhos (como prisioneiros)!
33 ωσπερ γαρ εχαρη επι τη ση πτωσει και ευφρανθη επι τω πτωματι σου ουτως λυπηθησεται επι τη εαυτης ερημια33 Porque, assim como ela se regozijou pela tua ruína e se alegrou pela tua queda, assim se contristará pela própria devastação.
34 και περιελω αυτης το αγαλλιαμα της πολυοχλιας και το αγαυριαμα αυτης εσται εις πενθος34 Tirar-lhe-ei a alegria da sua densa população, e a sua jactância se converterá em pranto.
35 πυρ γαρ επελευσεται αυτη παρα του αιωνιου εις ημερας μακρας και κατοικηθησεται υπο δαιμονιων τον πλειονα χρονον35 Um fogo lhe sobrevirá da parte do Eterno por largos dias, e pelos demônios será habitada muito tempo.
36 περιβλεψαι προς ανατολας ιερουσαλημ και ιδε την ευφροσυνην την παρα του θεου σοι ερχομενην36 Olha, ó Jerusalém, para o oriente, e vê o regozijo que te vem de Deus.
37 ιδου ερχονται οι υιοι σου ους εξαπεστειλας ερχονται συνηγμενοι απ' ανατολων εως δυσμων τω ρηματι του αγιου χαιροντες τη του θεου δοξη37 Pois eis aí vêm os teus filhos, que viste partir, vêm congregados do oriente até ao ocidente, pela palavra do Santo, jubilosos da glória de Deus.