| 1 αυτη η βιβλος των προσταγματων του θεου και ο νομος ο υπαρχων εις τον αιωνα παντες οι κρατουντες αυτης εις ζωην οι δε καταλειποντες αυτην αποθανουνται | 1 C'est ici le livre des commandements de Dieu, et la loi qui subsiste éternellement; tous ceux qui la gardent arriveront à la vie; mais ceux qui l'abandonnent iront à la mort. |
| 2 επιστρεφου ιακωβ και επιλαβου αυτης διοδευσον προς την λαμψιν κατεναντι του φωτος αυτης | 2 Convertis-toi, Jacob, et saisis-la; marche par le chemin vers sa splendeur, à sa lumière. |
| 3 μη δως ετερω την δοξαν σου και τα συμφεροντα σοι εθνει αλλοτριω | 3 N'abandonne pas ta gloire à un autre, et ta dignité à une nation étrangère. |
| 4 μακαριοι εσμεν ισραηλ οτι τα αρεστα τω θεω ημιν γνωστα εστιν | 4 Nous sommes heureux, Israël, parce que ce qui plaît à Dieu nous a été dévoilé. |
| 5 θαρσειτε λαος μου μνημοσυνον ισραηλ | 5 Aie bon courage, peuple de Dieu, mémorial d'Israël. |
| 6 επραθητε τοις εθνεσιν ουκ εις απωλειαν δια δε το παροργισαι υμας τον θεον παρεδοθητε τοις υπεναντιοις | 6 Vous avez été vendus aux nations, non pour périr; mais, parce que vous avez irrité contre vous la colère de Dieu, vous avez été livrés à vos adversaires. |
| 7 παρωξυνατε γαρ τον ποιησαντα υμας θυσαντες δαιμονιοις και ου θεω | 7 Car vous avez aigri Celui qui vous a créés, le Dieu éternel, en sacrifiant au démon, et non à Dieu. |
| 8 επελαθεσθε δε τον τροφευσαντα υμας θεον αιωνιον ελυπησατε δε και την εκθρεψασαν υμας ιερουσαλημ | 8 Vous avez oublié le Dieu qui vous a nourris, et vous avez attristé Jérusalem, votre nourrice. |
| 9 ειδεν γαρ την επελθουσαν υμιν οργην παρα του θεου και ειπεν ακουσατε αι παροικοι σιων επηγαγεν μοι ο θεος πενθος μεγα | 9 Car elle a vu la colère de Dieu venir sur vous, et elle a dit: Ecoutez, confins de Sion; Dieu m'a envoyé un grand deuil. |
| 10 ειδον γαρ την αιχμαλωσιαν των υιων μου και των θυγατερων ην επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος | 10 Car j'ai vu la captivité de mon peuple, de mes fils et de mes filles, celle que l'Eternel a amenée sur eux. |
| 11 εθρεψα γαρ αυτους μετ' ευφροσυνης εξαπεστειλα δε μετα κλαυθμου και πενθους | 11 Je les avais nourris dans la joie, et je les ai laissés partir dans les larmes et dans le deuil. |
| 12 μηδεις επιχαιρετω μοι τη χηρα και καταλειφθειση υπο πολλων ηρημωθην δια τας αμαρτιας των τεκνων μου διοτι εξεκλιναν εκ νομου θεου | 12 Que nul ne se réjouisse de me voir veuve et désolée; beaucoup m'ont abandonnée à cause des péchés de mes enfants, parce qu'ils se sont détournés de la loi de Dieu. |
| 13 δικαιωματα δε αυτου ουκ εγνωσαν ουδε επορευθησαν οδοις εντολων θεου ουδε τριβους παιδειας εν δικαιοσυνη αυτου επεβησαν | 13 Il n'ont pas connu Ses préceptes, et ils n'ont pas marché dans les voies des commandements de Dieu, et ils ne sont pas entrés avec justice dans les sentiers de Sa vérité. |
| 14 ελθατωσαν αι παροικοι σιων και μνησθητε την αιχμαλωσιαν των υιων μου και θυγατερων ην επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος | 14 Que les confins de Sion viennent, et qu'ils se souviennent de la captivité de mes fils et de mes filles, que l'Eternel a amenée sur eux. |
| 15 επηγαγεν γαρ επ' αυτους εθνος μακροθεν εθνος αναιδες και αλλογλωσσον οι ουκ ησχυνθησαν πρεσβυτην ουδε παιδιον ηλεησαν | 15 Car il a fait venir contre eux de loin une nation, une nation méchante et d'une langue inconnue, |
| 16 και απηγαγον τους αγαπητους της χηρας και απο των θυγατερων την μονην ηρημωσαν | 16 et qui n'a eu ni respect pour les vieillards, ni compassion pour les enfants, et ils ont emmené les bien-aimés de la veuve, et ils l'ont désolée en lui enlevant ses enfants. |
| 17 εγω δε τι δυνατη βοηθησαι υμιν | 17 Mais moi, en quoi puis-je vous aider? |
| 18 ο γαρ επαγαγων τα κακα υμιν εξελειται υμας εκ χειρος εχθρων υμων | 18 Car c'est Celui qui a fait venir ces maux sur vous qui vous délivrera Lui-même des mains de vos ennemis. |
| 19 βαδιζετε τεκνα βαδιζετε εγω γαρ κατελειφθην ερημος | 19 Marchez,mes fils, marchez; pour moi je demeure seule. |
| 20 εξεδυσαμην την στολην της ειρηνης ενεδυσαμην δε σακκον της δεησεως μου κεκραξομαι προς τον αιωνιον εν ταις ημεραις μου | 20 J'ai quitté la robe des jours heureux, je me suis revêtue du cilice de la prière, et je crierai au Très-Haut tous les jours de ma vie. |
| 21 θαρσειτε τεκνα βοησατε προς τον θεον και εξελειται υμας εκ δυναστειας εκ χειρος εχθρων | 21 Ayez bon courage, mes enfants, criez au Seigneur, et Il vous délivrera de la main des princes ennemis. |
| 22 εγω γαρ ηλπισα επι τω αιωνιω την σωτηριαν υμων και ηλθεν μοι χαρα παρα του αγιου επι τη ελεημοσυνη η ηξει υμιν εν ταχει παρα του αιωνιου σωτηρος υμων | 22 Car j'espérerai toujours Votre salut, et la joie me vient du Dieu saint, à cause de la miséricorde que notre Sauveur éternel vous enverra. |
| 23 εξεπεμψα γαρ υμας μετα πενθους και κλαυθμου αποδωσει δε μοι ο θεος υμας μετα χαρμοσυνης και ευφροσυνης εις τον αιωνα | 23 Je vous ai vu partir dans le deuil et dans les pleurs; mais le Seigneur vous ramènera à moi avec joie et avec allégresse, pour toujours. |
| 24 ωσπερ γαρ νυν εωρακασιν αι παροικοι σιων την υμετεραν αιχμαλωσιαν ουτως οψονται εν ταχει την παρα του θεου υμων σωτηριαν η επελευσεται υμιν μετα δοξης μεγαλης και λαμπροτητος του αιωνιου | 24 Car de même que les villes voisines de Sion ont vu la captivité que Dieu vous avait envoyée, ainsi ils verront bientôt le salut qui vous viendra de Dieu, avec un grand honneur et une splendeur éternelle. |
| 25 τεκνα μακροθυμησατε την παρα του θεου επελθουσαν υμιν οργην κατεδιωξεν σε ο εχθρος σου και οψει αυτου την απωλειαν εν ταχει και επι τραχηλους αυτων επιβηση | 25 Mes enfants, supportez patiemment la colère qui est tombée sur vous; car ton ennemi t'a persécuté, mais tu verras bientôt sa ruine, et tu foulera sa tête sous tes pieds. |
| 26 οι τρυφεροι μου επορευθησαν οδους τραχειας ηρθησαν ως ποιμνιον ηρπασμενον υπο εχθρων | 26 Mes tendres enfants ont marché par d'âpres chemins, car ils ont été emmenés comme un troupeau ravi par les ennemis. |
| 27 θαρσησατε τεκνα και βοησατε προς τον θεον εσται γαρ υμων υπο του επαγοντος μνεια | 27 Ayez bon courage, mes enfants, et criez au Seigneur; car Celui qui vous a emmenés Se souviendra de vous. |
| 28 ωσπερ γαρ εγενετο η διανοια υμων εις το πλανηθηναι απο του θεου δεκαπλασιασατε επιστραφεντες ζητησαι αυτον | 28 Comme votre esprit vous a fait errer loin de Dieu, ainsi en revenant à Lui de nouveau vous Le rechercherez dix fois plus; |
| 29 ο γαρ επαγαγων υμιν τα κακα επαξει υμιν την αιωνιον ευφροσυνην μετα της σωτηριας υμων | 29 car Celui qui a fait venir le malheur sur vous, vous procurera de nouveau Lui-même une éternelle joie en vous sauvant. |
| 30 θαρσει ιερουσαλημ παρακαλεσει σε ο ονομασας σε | 30 Aie bon courage, Jérusalem, car Celui-là même qui t'a donné ton nom t'encourage. |
| 31 δειλαιοι οι σε κακωσαντες και επιχαρεντες τη ση πτωσει | 31 Les méchants qui t'ont tourmentée périront, et ceux qui ont fait leur joie de ta ruine seront punis. |
| 32 δειλαιαι αι πολεις αις εδουλευσαν τα τεκνα σου δειλαια η δεξαμενη τους υιους σου | 32 Les villes où tes enfants ont été esclaves seront punies, comme aussi celle qui les a pris. |
| 33 ωσπερ γαρ εχαρη επι τη ση πτωσει και ευφρανθη επι τω πτωματι σου ουτως λυπηθησεται επι τη εαυτης ερημια | 33 Car de même qu'elle s'est réjouie de ta ruine, et qu'elle a été heureuse de ta chute, ainsi elle sera attristée par sa propre désolation. |
| 34 και περιελω αυτης το αγαλλιαμα της πολυοχλιας και το αγαυριαμα αυτης εσται εις πενθος | 34 L'allégresse de ses nombreux habitants sera retranchée, et sa joie sera changée en deuil. |
| 35 πυρ γαρ επελευσεται αυτη παρα του αιωνιου εις ημερας μακρας και κατοικηθησεται υπο δαιμονιων τον πλειονα χρονον | 35 Car le feu viendra sur elle de la part de l'Eternel durant de longs jours, et elle sera habitée par les démons pendant un temps considérable. |
| 36 περιβλεψαι προς ανατολας ιερουσαλημ και ιδε την ευφροσυνην την παρα του θεου σοι ερχομενην | 36 Jérusalem, regarde vers l'orient, et vois la joie que Dieu t'envoie. |
| 37 ιδου ερχονται οι υιοι σου ους εξαπεστειλας ερχονται συνηγμενοι απ' ανατολων εως δυσμων τω ρηματι του αγιου χαιροντες τη του θεου δοξη | 37 Car voici que reviennent tes enfants que tu as vu partir pour être dispersés; ils viennent tous ensemble, de l'orient à l'occident, sur la parole du Saint, et pleins de joie ils rendent gloire à Dieu. |
