| 1 και ειπεν κυριος προς με λαβε σεαυτω τομον καινου μεγαλου και γραψον εις αυτον γραφιδι ανθρωπου του οξεως προνομην ποιησαι σκυλων παρεστιν γαρ | 1 Then the LORD said to me, "Take a large tablet and write upon it in common characters, 'Belonging to Maher-shalal-hash-baz.'" |
| 2 και μαρτυρας μοι ποιησον πιστους ανθρωπους τον ουριαν και τον ζαχαριαν υιον βαραχιου | 2 And I got reliable witnesses, Uriah the priest and Zechariah the son of Jeberechiah, to attest for me. |
| 3 και προσηλθον προς την προφητιν και εν γαστρι ελαβεν και ετεκεν υιον και ειπεν κυριος μοι καλεσον το ονομα αυτου ταχεως σκυλευσον οξεως προνομευσον | 3 And I went to the prophetess, and she conceived and bore a son. Then the LORD said to me, "Call his name Maher-shalal-hash-baz; |
| 4 διοτι πριν η γνωναι το παιδιον καλειν πατερα η μητερα λημψεται δυναμιν δαμασκου και τα σκυλα σαμαρειας εναντι βασιλεως ασσυριων | 4 for before the child knows how to cry 'My father' or 'My mother,' the wealth of Damascus and the spoil of Samaria will be carried away before the king of Assyria." |
| 5 και προσεθετο κυριος λαλησαι μοι ετι | 5 The LORD spoke to me again: |
| 6 δια το μη βουλεσθαι τον λαον τουτον το υδωρ του σιλωαμ το πορευομενον ησυχη αλλα βουλεσθαι εχειν τον ραασσων και τον υιον ρομελιου βασιλεα εφ' υμων | 6 "Because this people have refused the waters of Shiloah that flow gently, and melt in fear before Rezin and the son of Remaliah; |
| 7 δια τουτο ιδου αναγει κυριος εφ' υμας το υδωρ του ποταμου το ισχυρον και το πολυ τον βασιλεα των ασσυριων και την δοξαν αυτου και αναβησεται επι πασαν φαραγγα υμων και περιπατησει επι παν τειχος υμων | 7 therefore, behold, the Lord is bringing up against them the waters of the River, mighty and many, the king of Assyria and all his glory; and it will rise over all its channels and go over all its banks; |
| 8 και αφελει απο της ιουδαιας ανθρωπον ος δυνησεται κεφαλην αραι η δυνατον συντελεσασθαι τι και εσται η παρεμβολη αυτου ωστε πληρωσαι το πλατος της χωρας σου μεθ' ημων ο θεος | 8 and it will sweep on into Judah, it will overflow and pass on, reaching even to the neck; and its outspread wings will fill the breadth of your land, O Immanu-el." |
| 9 γνωτε εθνη και ηττασθε επακουσατε εως εσχατου της γης ισχυκοτες ηττασθε εαν γαρ παλιν ισχυσητε παλιν ηττηθησεσθε | 9 Be broken, you peoples, and be dismayed; give ear, all you far countries; gird yourselves and be dismayed; gird yourselves and be dismayed. |
| 10 και ην αν βουλευσησθε βουλην διασκεδασει κυριος και λογον ον εαν λαλησητε ου μη εμμεινη υμιν οτι μεθ' ημων κυριος ο θεος | 10 Take counsel together, but it will come to nought; speak a word, but it will not stand, for God is with us. |
| 11 ουτως λεγει κυριος τη ισχυρα χειρι απειθουσιν τη πορεια της οδου του λαου τουτου λεγοντες | 11 For the LORD spoke thus to me with his strong hand upon me, and warned me not to walk in the way of this people, saying: |
| 12 μηποτε ειπητε σκληρον παν γαρ ο εαν ειπη ο λαος ουτος σκληρον εστιν τον δε φοβον αυτου ου μη φοβηθητε ουδε μη ταραχθητε | 12 "Do not call conspiracy all that this people call conspiracy, and do not fear what they fear, nor be in dread. |
| 13 κυριον αυτον αγιασατε και αυτος εσται σου φοβος | 13 But the LORD of hosts, him you shall regard as holy; let him be your fear, and let him be your dread. |
| 14 και εαν επ' αυτω πεποιθως ης εσται σοι εις αγιασμα και ουχ ως λιθου προσκομματι συναντησεσθε αυτω ουδε ως πετρας πτωματι ο δε οικος ιακωβ εν παγιδι και εν κοιλασματι εγκαθημενοι εν ιερουσαλημ | 14 And he will become a sanctuary, and a stone of offense, and a rock of stumbling to both houses of Israel, a trap and a snare to the inhabitants of Jerusalem. |
| 15 δια τουτο αδυνατησουσιν εν αυτοις πολλοι και πεσουνται και συντριβησονται και εγγιουσιν και αλωσονται ανθρωποι εν ασφαλεια οντες | 15 And many shall stumble thereon; they shall fall and be broken; they shall be snared and taken." |
| 16 τοτε φανεροι εσονται οι σφραγιζομενοι τον νομον του μη μαθειν | 16 Bind up the testimony, seal the teaching among my disciples. |
| 17 και ερει μενω τον θεον τον αποστρεψαντα το προσωπον αυτου απο του οικου ιακωβ και πεποιθως εσομαι επ' αυτω | 17 I will wait for the LORD, who is hiding his face from the house of Jacob, and I will hope in him. |
| 18 ιδου εγω και τα παιδια α μοι εδωκεν ο θεος και εσται εις σημεια και τερατα εν τω οικω ισραηλ παρα κυριου σαβαωθ ος κατοικει εν τω ορει σιων | 18 Behold, I and the children whom the LORD has given me are signs and portents in Israel from the LORD of hosts, who dwells on Mount Zion. |
| 19 και εαν ειπωσιν προς υμας ζητησατε τους απο της γης φωνουντας και τους εγγαστριμυθους τους κενολογουντας οι εκ της κοιλιας φωνουσιν ουκ εθνος προς θεον αυτου τι εκζητουσιν περι των ζωντων τους νεκρους | 19 And when they say to you, "Consult the mediums and the wizards who chirp and mutter," should not a people consult their God? Should they consult the dead on behalf of the living? |
| 20 νομον γαρ εις βοηθειαν εδωκεν ινα ειπωσιν ουχ ως το ρημα τουτο περι ου ουκ εστιν δωρα δουναι περι αυτου | 20 To the teaching and to the testimony! Surely for this word which they speak there is no dawn. |
| 21 και ηξει εφ' υμας σκληρα λιμος και εσται ως αν πεινασητε λυπηθησεσθε και κακως ερειτε τον αρχοντα και τα παταχρα και αναβλεψονται εις τον ουρανον ανω | 21 They will pass through the land, greatly distressed and hungry; and when they are hungry, they will be enraged and will curse their king and their God, and turn their faces upward; |
| 22 και εις την γην κατω εμβλεψονται και ιδου θλιψις και στενοχωρια και σκοτος απορια στενη και σκοτος ωστε μη βλεπειν | 22 and they will look to the earth, but behold, distress and darkness, the gloom of anguish; and they will be thrust into thick darkness. |
| 23 και ουκ απορηθησεται ο εν στενοχωρια ων εως καιρου τουτο πρωτον ποιει ταχυ ποιει χωρα ζαβουλων η γη νεφθαλιμ οδον θαλασσης και οι λοιποι οι την παραλιαν κατοικουντες και περαν του ιορδανου γαλιλαια των εθνων τα μερη της ιουδαιας | |
