| 1 ο αγαπων τον υιον αυτου ενδελεχησει μαστιγας αυτω ινα ευφρανθη επ' εσχατων αυτου | 1 Aquele que ama o seu filho, castiga-o com frequência, para que se alegre com isso mais tarde, e não ande a bater às portas dos outros. |
| 2 ο παιδευων τον υιον αυτου ονησεται επ' αυτω και ανα μεσον γνωριμων επ' αυτω καυχησεται | 2 Aquele que instruí o seu filho será louvado nele, e nele mesmo se gloriará entre os seus conhecidos. |
| 3 ο διδασκων τον υιον αυτου παραζηλωσει τον εχθρον και εναντι φιλων επ' αυτω αγαλλιασεται | 3 Aquele que instruí o seu filho causa inveja ao seu inimigo, e entre os seus amigos se gloriará dele. |
| 4 ετελευτησεν αυτου ο πατηρ και ως ουκ απεθανεν ομοιον γαρ αυτω κατελιπεν μετ' αυτον | 4 Morreu o seu pai, e foi como se não morresse, porque deixou depois de si um seu semelhante. |
| 5 εν τη ζωη αυτου ειδεν και ευφρανθη και εν τη τελευτη αυτου ουκ ελυπηθη | 5 Em sua vida viu (o seu filho) e nele se alegrou; em sua morte não se entristeceu, nem se envergonhou diante dos seus adversários, |
| 6 εναντιον εχθρων κατελιπεν εκδικον και τοις φιλοις ανταποδιδοντα χαριν | 6 porque deixou um defensor da sua casa contra os inimigos, e alguém que será agradecido aos amigos. |
| 7 περιψυχων υιον καταδεσμευσει τραυματα αυτου και επι παση βοη ταραχθησεται σπλαγχνα αυτου | 7 Aquele que amimalha os seus filhos, terá que lhes pensar as feridas, e a qualquer palavra se turbarão as suas entranhas. |
| 8 ιππος αδαμαστος εκβαινει σκληρος και υιος ανειμενος εκβαινει προαλης | 8 Um cavalo indomado torna-se intratável, e um filho deixado à sua vontade torna-se insolente. |
| 9 τιθηνησον τεκνον και εκθαμβησει σε συμπαιξον αυτω και λυπησει σε | 9 Lisonjeia teu filho, e ele te causará terror; brinca com ele, e ele te entristecerá. |
| 10 μη συγγελασης αυτω ινα μη συνοδυνηθης και επ' εσχατων γομφιασεις τους οδοντας σου | 10 Não te ponhas a rir com ele, para que não venhas a sofrer por isso, para que, no fim, não tenhas de ranger os dentes. |
| 11 μη δως αυτω εξουσιαν εν νεοτητι | 11 Não lhe dês largas na sua mocidade, e não feches os olhos ao que ele se lembrar de fazer. |
| 12 θλασον τας πλευρας αυτου ως εστιν νηπιος μηποτε σκληρυνθεις απειθηση σοι | 12 Encurva-lhe a cerviz na mocidade, fustiga-o nos flancos enquanto é menino, para que não suceda endurecer-se e não te obedeça, e venha a ser a dor da tua alma. |
| 13 παιδευσον τον υιον σου και εργασαι εν αυτω ινα μη εν τη ασχημοσυνη αυτου προσκοψης | 13 Instrui o teu filho, e trabalha por formá-lo, para que te não desonre com a sua vida vergonhosa. |
| 14 κρεισσων πτωχος υγιης και ισχυων τη εξει η πλουσιος μεμαστιγωμενος εις σωμα αυτου | 14 Um pobre são e cheio de força vale mais do que um rico fraco e atormentado de doenças. |
| 15 υγιεια και ευεξια βελτιων παντος χρυσιου και σωμα ευρωστον η ολβος αμετρητος | 15 A saúde da alma, na santidade da justiça, vale mais do que todo o ouro e prata; um corpo robusto vale mais do que imensos bens. |
| 16 ουκ εστιν πλουτος βελτιων υγιειας σωματος και ουκ εστιν ευφροσυνη υπερ χαραν καρδιας | 16 Não há riqueza maior do que a saúde do corpo, nem contentamento igual à alegria do coração. |
| 17 κρεισσων θανατος υπερ ζωην πικραν και αναπαυσις αιωνος η αρρωστημα εμμονον | 17 Melhor é a morte que uma vida amargurada, e o descanso eterno que um achaque perseverante. |
| 18 αγαθα εκκεχυμενα επι στοματι κεκλεισμενω θεματα βρωματων παρακειμενα επι ταφω | 18 Os bens escondidos numa boca cerrada são como manjares esquisitos postos num sepulcro. |
| 19 τι συμφερει καρπωσις ειδωλω ουτε γαρ εδεται ουτε μη οσφρανθη ουτως ο εκδιωκομενος υπο κυριου | 19 De que servirá ao ídolo a oblação? Ele não a comerá, nem lhe tomará o cheiro. |
| 20 βλεπων εν οφθαλμοις και στεναζων ωσπερ ευνουχος περιλαμβανων παρθενον και στεναζων | 20 Assim acontece ao que é repelido pelo Senhor e que leva o pago da sua iniquidade, |
| 21 μη δως εις λυπην την ψυχην σου και μη θλιψης σεαυτον εν βουλη σου | 21 o qual vê (o alimento) com os seus olhos e geme, como um eunuco que abraça uma donzela e suspira. Não abandones a tua alma à tristeza, e não te aflijas a ti mesmo nos teus pensamentos. O júbilo do coração é a vida do homem e um tesouro inexaurível de santidade; a alegria do homem prolonga a sua vida. |
| 22 ευφροσυνη καρδιας ζωη ανθρωπου και αγαλλιαμα ανδρος μακροημερευσις | |
| 23 απατα την ψυχην σου και παρακαλει την καρδιαν σου και λυπην μακραν αποστησον απο σου πολλους γαρ απωλεσεν η λυπη και ουκ εστιν ωφελεια εν αυτη | |
| 24 ζηλος και θυμος ελαττουσιν ημερας και προ καιρου γηρας αγει μεριμνα | 24 Tem piedade da tua alma, procurando agradar a Deus, e aguenta-te; recolhe o teu coração na santidade do mesmo Deus e afugenta para longe de ti a tristeza. Com efeito, a tristeza tem matado a muitos, e não há utilidade nela. |
| 25 λαμπρα καρδια και αγαθη επι εδεσμασιν των βρωματων αυτης επιμελησεται | |