ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 43
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| LXX | Biblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 εις το τελος τοις υιοις κορε εις συνεσιν ψαλμος | 1 Ao mestre do coro. Dos filhos de Coré. Maskil. |
| 2 ο θεος εν τοις ωσιν ημων ηκουσαμεν οι πατερες ημων ανηγγειλαν ημιν εργον ο ειργασω εν ταις ημεραις αυτων εν ημεραις αρχαιαις | 2 Nós, ó Deus, ouvimos com os nossos próprios ouvidos, nossos pais contaram-nos a obra que fizeste nos seus dias nos dias antigos. |
| 3 η χειρ σου εθνη εξωλεθρευσεν και κατεφυτευσας αυτους εκακωσας λαους και εξεβαλες αυτους | 3 Tu, com a tua mão, expulsas as gentes, os estabeleceste a eles (em seu lugar), destruídas as nações, os dilataste, |
| 4 ου γαρ εν τη ρομφαια αυτων εκληρονομησαν γην και ο βραχιων αυτων ουκ εσωσεν αυτους αλλ' η δεξια σου και ο βραχιων σου και ο φωτισμος του προσωπου σου οτι ευδοκησας εν αυτοις | 4 De facto, não foi com a sua espada que conquistaram este país, nem foi o seu braço que os salvou, mas a tua dextra e o teu braço, e a serenidade do teu rosto, porque os amaste. |
| 5 συ ει αυτος ο βασιλευς μου και ο θεος μου ο εντελλομενος τας σωτηριας ιακωβ | 5 Tu és o meu rei e o meu Deus, que deste as vitórias a Jacob. |
| 6 εν σοι τους εχθρους ημων κερατιουμεν και εν τω ονοματι σου εξουθενωσομεν τους επανιστανομενους ημιν | 6 Por ti rechaçámos os nossos adversários, e em teu nome calcámos os nossos agressores. |
| 7 ου γαρ επι τω τοξω μου ελπιω και η ρομφαια μου ου σωσει με | 7 Não foi no meu arco que pus confiança, nem foi a minha espada que me salvou. |
| 8 εσωσας γαρ ημας εκ των θλιβοντων ημας και τους μισουντας ημας κατησχυνας | 8 Foste tu que nos salvaste dos nossos adversários, e confundiste os que nos tinham ódio. |
| 9 εν τω θεω επαινεσθησομεθα ολην την ημεραν και εν τω ονοματι σου εξομολογησομεθα εις τον αιωνα διαψαλμα | 9 Em Deus nos gloriávamos sem cessar, e o teu nome celebrávamos sempre. |
| 10 νυνι δε απωσω και κατησχυνας ημας και ουκ εξελευση εν ταις δυναμεσιν ημων | 10 Tu agora porém, repeliste-nos e cobriste-nos de confusão, já não sais, ó Deus, á frente dos nossos exércitos. |
| 11 απεστρεψας ημας εις τα οπισω παρα τους εχθρους ημων και οι μισουντες ημας διηρπαζον εαυτοις | 11 Fizeste-nos ceder diante dos nossos adversários, e os que nos odeiam encheram-se de despojos |
| 12 εδωκας ημας ως προβατα βρωσεως και εν τοις εθνεσιν διεσπειρας ημας | 12 Entregaste-nos, como ovelhas para o matadouro, dispersaste-nos entre as nações. |
| 13 απεδου τον λαον σου ανευ τιμης και ουκ ην πληθος εν τοις αλλαγμασιν αυτων | 13 Vendeste o teu povo por preço vil e pouco lucraste em o ter vendido. |
| 14 εθου ημας ονειδος τοις γειτοσιν ημων μυκτηρισμον και καταγελωτα τοις κυκλω ημων | 14 Tornaste-nos o opróbrio dos nossos vizinhos; um objecto de escárnio a zombaria para aqueles que estão ao redor de nós. |
| 15 εθου ημας εις παραβολην εν τοις εθνεσιν κινησιν κεφαλης εν τοις λαοις | 15 Fizeste de nós a fábula das nações, os povos abanam a cabeça, escarnecendo de nós. |
| 16 ολην την ημεραν η εντροπη μου κατεναντιον μου εστιν και η αισχυνη του προσωπου μου εκαλυψεν με | 16 A minha ignomínia está todo o dia diante de mim, e o meu rosto cobre-se de confusão, |
| 17 απο φωνης ονειδιζοντος και παραλαλουντος απο προσωπου εχθρου και εκδιωκοντος | 17 à voz do que me afronta e vitupera, por causa do inimigo e do opressor. |
| 18 ταυτα παντα ηλθεν εφ' ημας και ουκ επελαθομεθα σου και ουκ ηδικησαμεν εν διαθηκη σου | 18 Todas estas coisas vieram sobre nós, e, ainda assim, não nos temos esquecido de ti, nem violámos o teu pacto, |
| 19 και ουκ απεστη εις τα οπισω η καρδια ημων και εξεκλινας τας τριβους ημων απο της οδου σου | 19 nem o nosso coração tornou atrás (para seguir os falsos deuses), nem se desviaram os nossos passos do teu caminho, |
| 20 οτι εταπεινωσας ημας εν τοπω κακωσεως και επεκαλυψεν ημας σκια θανατου | 20 quando nos humilhaste no lugar da aflição, e nos cobriste de trevas. |
| 21 ει επελαθομεθα του ονοματος του θεου ημων και ει διεπετασαμεν χειρας ημων προς θεον αλλοτριον | 21 Se tivéssemos esquecido o nome do nosso Deus, se tivéssemos estendido as mãos para algum deus estranho, |
| 22 ουχι ο θεος εκζητησει ταυτα αυτος γαρ γινωσκει τα κρυφια της καρδιας | 22 porventura Deus não teria averiguado tudo isto? Em verdade ele conhece os segredos do coração. |
| 23 οτι ενεκα σου θανατουμεθα ολην την ημεραν ελογισθημεν ως προβατα σφαγης | 23 Mas, por amor de ti, somos entregues à morte todos os dias, somos considerados como ovelhas para o matadouro. |
| 24 εξεγερθητι ινα τι υπνοις κυριε αναστηθι και μη απωση εις τελος | 24 Desperta! Por que dormes Senhor? Acordai Não nos rejeites para sempre! |
| 25 ινα τι το προσωπον σου αποστρεφεις επιλανθανη της πτωχειας ημων και της θλιψεως ημων | 25 Por que escondes o teu rosto? Esqueces-te da nossa miséria e da nossa opressão? |
| 26 οτι εταπεινωθη εις χουν η ψυχη ημων εκολληθη εις γην η γαστηρ ημων | 26 Porquanto a nossa alma está humilhada até ao pó, e o nosso peito como que está pegado à terra. |
| 27 αναστα κυριε βοηθησον ημιν και λυτρωσαι ημας ενεκεν του ονοματος σου | 27 Levanta-te, Senhor, em nosso auxílio, e livra-nos pela tua misericórdia. |