| 1 υπολαβων δε βαλδαδ ο σαυχιτης λεγει | 1 Bildad de Súaj habló así: |
| 2 μεχρι τινος ου παυση επισχες ινα και αυτοι λαλησωμεν | 2 «¿Cuándo acabarán vuestros discursos?; | reflexionad y hablemos después. |
| 3 δια τι ωσπερ τετραποδα σεσιωπηκαμεν εναντιον σου | 3 ¿Por qué considerarnos unas bestias, | y pensar que somos viles? |
| 4 κεχρηται σοι οργη τι γαρ εαν συ αποθανης αοικητος η υπ' ουρανον η καταστραφησεται ορη εκ θεμελιων | 4 Tú te estás destrozando con tu cólera, | pero ¿quedará por eso deshabitada la tierra?, | ¿serán las rocas desalojadas de su sitio? |
| 5 και φως ασεβων σβεσθησεται και ουκ αποβησεται αυτων η φλοξ | 5 La lámpara del malvado se apaga, | la llama de su hogar ya no brilla. |
| 6 το φως αυτου σκοτος εν διαιτη ο δε λυχνος επ' αυτω σβεσθησεται | 6 En su tienda la luz se oscurece, | el candil que lo alumbra se extingue. |
| 7 θηρευσαισαν ελαχιστοι τα υπαρχοντα αυτου σφαλαι δε αυτου η βουλη | 7 Se debilita su pie vigoroso, | lo pierden sus propios proyectos; |
| 8 εμβεβληται δε ο πους αυτου εν παγιδι εν δικτυω ελιχθειη | 8 sus pies lo llevan a la red, | camina encima de una malla; |
| 9 ελθοισαν δε επ' αυτον παγιδες κατισχυσει επ' αυτον διψωντας | 9 un lazo le atrapa los tobillos, | un cepo se cierra sobre él; |
| 10 κεκρυπται εν τη γη σχοινιον αυτου και η συλλημψις αυτου επι τριβων | 10 un nudo se oculta en el suelo, | la trampa lo aguarda en la senda. |
| 11 κυκλω ολεσαισαν αυτον οδυναι πολλοι δε περι ποδας αυτου ελθοισαν εν λιμω στενω | 11 Lo espantan terrores por doquier, | lo acosan cuando intenta andar: |
| 12 πτωμα δε αυτω ητοιμασται εξαισιον | 12 la desgracia hambrea tras él, | el desastre espera que tropiece; |
| 13 βρωθειησαν αυτου κλωνες ποδων κατεδεται δε τα ωραια αυτου θανατος | 13 la enfermedad devora su piel, | la muerte consume sus miembros. |
| 14 εκραγειη δε εκ διαιτης αυτου ιασις σχοιη δε αυτον αναγκη αιτια βασιλικη | 14 Arrancado del abrigo de su tienda, | lo arrastran ante el rey de los terrores. |
| 15 κατασκηνωσει εν τη σκηνη αυτου εν νυκτι αυτου κατασπαρησονται τα ευπρεπη αυτου θειω | 15 El fuego se aloja en su tienda, | esparcen azufre en su morada; |
| 16 υποκατωθεν αι ριζαι αυτου ξηρανθησονται και επανωθεν επιπεσειται θερισμος αυτου | 16 por abajo se secan sus raíces, | por arriba se agostan sus ramas; |
| 17 το μνημοσυνον αυτου απολοιτο εκ γης και υπαρχει ονομα αυτω επι προσωπον εξωτερω | 17 su recuerdo se borra del país, | se queda sin nombre en la comarca. |
| 18 απωσειεν αυτον εκ φωτος εις σκοτος | 18 Lo conducen de la luz a las tinieblas, | acaba expulsado del mundo; |
| 19 ουκ εσται επιγνωστος εν λαω αυτου ουδε σεσωσμενος εν τη υπ' ουρανον ο οικος αυτου αλλ' εν τοις αυτου ζησονται ετεροι | 19 sin familia ni prole entre su gente, | sin nadie que ocupe su terruño. |
| 20 επ' αυτω εστεναξαν εσχατοι πρωτους δε εσχεν θαυμα | 20 Su destino espanta al Occidente, | el terror atenaza a los de Oriente. |
| 21 ουτοι εισιν οικοι αδικων ουτος δε ο τοπος των μη ειδοτων τον κυριον | 21 Así acaba la morada del malvado, | el lugar de quien ignora a Dios». |