| 1 και ηκουσαν οι υιοι ισραηλ οι κατοικουντες εν τη ιουδαια παντα οσα εποιησεν ολοφερνης τοις εθνεσιν ο αρχιστρατηγος ναβουχοδονοσορ βασιλεως ασσυριων και ον τροπον εσκυλευσεν παντα τα ιερα αυτων και εδωκεν αυτα εις αφανισμον | 1 Então, ouvindo estas coisas os filhos de Israel, que habitavam na terra de Judá, tiveram muito medo da aproximação (de Holofernes). |
| 2 και εφοβηθησαν σφοδρα σφοδρα απο προσωπου αυτου και περι ιερουσαλημ και του ναου κυριου θεου αυτων εταραχθησαν | 2 O susto e o pavor apoderou-se dos seus corações, temendo que ele fizesse a Jerusalém e ao templo do Senhor o que tinha feito às outras cidades e aos seus templos. |
| 3 οτι προσφατως ησαν αναβεβηκοτες εκ της αιχμαλωσιας και νεωστι πας ο λαος συνελελεκτο της ιουδαιας και τα σκευη και το θυσιαστηριον και ο οικος εκ της βεβηλωσεως ηγιασμενα ην | 3 Enviaram (gente) a toda a fronteira da Samaria, até Jericó, e ocuparam todos os cumes dos montes; |
| 4 και απεστειλαν εις παν οριον σαμαρειας και κωνα και βαιθωρων και βελμαιν και ιεριχω και εις χωβα και αισωρα και τον αυλωνα σαλημ | 4 cercaram as suas aldeias de muros e fizeram provisão de trigos, preparando-se para a guerra. |
| 5 και προκατελαβοντο πασας τας κορυφας των ορεων των υψηλων και ετειχισαν τας εν αυτοις κωμας και παρεθεντο εις επισιτισμον εις παρασκευην πολεμου οτι προσφατως ην τα πεδια αυτων τεθερισμενα | 5 O pontífice Eliaquim também escreveu a todos os que habitavam em frente de Esdrelon, que está fronteira à grande planície junto ao Dotain, e a todos os dos lugares por onde (Holofernes) podia passar, |
| 6 και εγραψεν ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας ος ην εν ταις ημεραις εν ιερουσαλημ τοις κατοικουσι βαιτυλουα και βαιτομεσθαιμ η εστιν απεναντι εσδρηλων κατα προσωπον του πεδιου του πλησιον δωθαιμ | 6 que ocupassem as vertentes dos montes, por onde se podia ir a Jerusalém, e que pusessem guarnições nos desfiladeiros que podiam proporcionar um caminho entre as montanhas. |
| 7 λεγων διακατασχειν τας αναβασεις της ορεινης οτι δι' αυτων ην η εισοδος εις την ιουδαιαν και ην ευχερως διακωλυσαι αυτους προσβαινοντας στενης της προσβασεως ουσης επ' ανδρας τους παντας δυο | 7 Os filhos de Israel fizeram como lhes tinha mandado Eliaquim, pontífice do Senhor. |
| 8 και εποιησαν οι υιοι ισραηλ καθα συνεταξεν αυτοις ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και η γερουσια παντος δημου ισραηλ οι εκαθηντο εν ιερουσαλημ | 8 Todo o povo clamou ao Senhor com grande instância. Humilharam suas almas com jejuns e orações, eles e suas mulheres. |
| 9 και ανεβοησαν πας ανηρ ισραηλ προς τον θεον εν εκτενεια μεγαλη και εταπεινωσαν τας ψυχας αυτων εν εκτενεια μεγαλη | 9 Os sacerdotes vestiram-se de cilício, os meninos prostaram-se diante do templo do Senhor, e cobriu-se de cilício o altar do Senhor. |
| 10 αυτοι και αι γυναικες αυτων και τα νηπια αυτων και τα κτηνη αυτων και πας παροικος και μισθωτος και αργυρωνητος αυτων επεθεντο σακκους επι τας οσφυας αυτων | 10 Clamaram unânimemente ao Senhor Deus de Israel, que não fossem dados em presa seus filhos, nem roubadas suas mulheres, nem destruídas as suas cidades, nem profanado o seu santuário, nem eles se tornassem o opróbrio das nações. |
| 11 και πας ανηρ ισραηλ και γυνη και τα παιδια οι κατοικουντες εν ιερουσαλημ επεσον κατα προσωπον του ναου και εσποδωσαντο τας κεφαλας αυτων και εξετειναν τους σακκους αυτων κατα προσωπον κυριου | 11 Então Eliaquim, sumo sacerdote do Senhor, percorreu todo o Israel e falou ao povo, |
| 12 και το θυσιαστηριον σακκω περιεβαλον και εβοησαν προς τον θεον ισραηλ ομοθυμαδον εκτενως του μη δουναι εις διαρπαγην τα νηπια αυτων και τας γυναικας εις προνομην και τας πολεις της κληρονομιας αυτων εις αφανισμον και τα αγια εις βεβηλωσιν και ονειδισμον επιχαρμα τοις εθνεσιν | 12 nestes termos: Sabei que o Senhor ouvirá as vossas súplicas, se permanecerdes constantes nos jejuns e nas orações diante do Senhor. |
| 13 και εισηκουσεν κυριος της φωνης αυτων και εισειδεν την θλιψιν αυτων και ην ο λαος νηστευων ημερας πλειους εν παση τη ιουδαια και ιερουσαλημ κατα προσωπον των αγιων κυριου παντοκρατορος | 13 Lembrai-vos de Moisés, servo do Senhor, o qual, não combatendo com ferro, mas suplicando com santas orações, destroçou Amalec, que confiava na sua força, no seu poder, no seu exército, nos seus escudos, nos seus carros e cavaleiros. |
| 14 και ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και παντες οι παρεστηκοτες ενωπιον κυριου ιερεις και οι λειτουργουντες κυριω σακκους περιεζωσμενοι τας οσφυας αυτων προσεφερον την ολοκαυτωσιν του ενδελεχισμου και τας ευχας και τα εκουσια δοματα του λαου | 14 Assim sucederá a todos os inimigos de Israel, se vós perseverardes nesta obra que começastes. |
| 15 και ην σποδος επι τας κιδαρεις αυτων και εβοων προς κυριον εκ πασης δυναμεως εις αγαθον επισκεψασθαι παν οικον ισραηλ | 15 Com tais exortações, os Israelitas permaneciam na presença do Senhor, orando ao Senhor; |
| 16 mesmo aqueles que ofereciam os holocaustos ao Senhor, ofereciam-nos, vestidos de cilícios e com as suas cabeças cobertas de cinza. |
| 17 Todos rogavam a Deus, de todo o seu coração, que visitasse o seu povo de Israel. |
