SCRUTATIO

Mercoledi, 23 settembre 2026 - San Pio da Pietrelcina ( Letture di oggi)

ΓΕΝΕΣΙΣ - Genesi - Genesis 48


font
LXXSacra Bibbia Garofalo
1 εγενετο δε μετα τα ρηματα ταυτα και απηγγελη τω ιωσηφ οτι ο πατηρ σου ενοχλειται και αναλαβων τους δυο υιους αυτου τον μανασση και τον εφραιμ ηλθεν προς ιακωβ1 Ora, dopo queste cose, fu detto a Giuseppe: «Guarda che tuo padre è ammalato!» Allora egli condusse con sé i due figli Manasse ed Efraim.
2 απηγγελη δε τω ιακωβ λεγοντες ιδου ο υιος σου ιωσηφ ερχεται προς σε και ενισχυσας ισραηλ εκαθισεν επι την κλινην2 Fu riferita la cosa a Giacobbe: «Ecco, tuo figlio Giuseppe è venuto da te». Allora Israele raccolse le forze e si mise seduto sul letto.
3 και ειπεν ιακωβ τω ιωσηφ ο θεος μου ωφθη μοι εν λουζα εν γη χανααν και ευλογησεν με3 Poi Giacobbe disse a Giuseppe: «El-Shaddai mi apparve a Luz, nella terra di Canaan, mi benedisse
4 και ειπεν μοι ιδου εγω αυξανω σε και πληθυνω σε και ποιησω σε εις συναγωγας εθνων και δωσω σοι την γην ταυτην και τω σπερματι σου μετα σε εις κατασχεσιν αιωνιον4 e mi disse: “Ecco, io ti rendo fecondo, ti moltiplicherò e ti farò diventare una moltitudine di popoli e darò questa terra alla tua discendenza dopo di te in possesso eterno”.
5 νυν ουν οι δυο υιοι σου οι γενομενοι σοι εν αιγυπτω προ του με ελθειν προς σε εις αιγυπτον εμοι εισιν εφραιμ και μανασση ως ρουβην και συμεων εσονται μοι5 Ora, i due figli che ti sono nati nella terra d’Egitto prima che io arrivassi da te in Egitto sono miei: Efraim e Manasse saranno miei come Ruben e Simeone.
6 τα δε εκγονα α εαν γεννησης μετα ταυτα σοι εσονται επι τω ονοματι των αδελφων αυτων κληθησονται εν τοις εκεινων κληροις6 Quelli invece che tu hai generato dopo di loro saranno tuoi: saranno chiamati con il nome dei loro fratelli nella loro eredità.
7 εγω δε ηνικα ηρχομην εκ μεσοποταμιας της συριας απεθανεν ραχηλ η μητηρ σου εν γη χανααν εγγιζοντος μου κατα τον ιπποδρομον χαβραθα της γης του ελθειν εφραθα και κατωρυξα αυτην εν τη οδω του ιπποδρομου αυτη εστιν βαιθλεεμ7 Quanto a me, mentre giungevo da Paddan, Rachele tua madre mi morì nella terrà di Canaan durante il viaggio, quando mancava un tratto di cammino per arrivare a Efrata, l’ho sepolta là, lungo la strada di Efrata, cioè Betlemme».
8 ιδων δε ισραηλ τους υιους ιωσηφ ειπεν τινες σοι ουτοι8 Poi Israele vide i figli di Giuseppe e disse: «Chi sono questi?»
9 ειπεν δε ιωσηφ τω πατρι αυτου υιοι μου εισιν ους εδωκεν μοι ο θεος ενταυθα και ειπεν ιακωβ προσαγαγε μοι αυτους ινα ευλογησω αυτους9 Giuseppe rispose al padre: «Sono i figli che Dio mi ha dato qui». Riprese: «Portameli perché li possa benedire!»
10 οι δε οφθαλμοι ισραηλ εβαρυωπησαν απο του γηρους και ουκ ηδυνατο βλεπειν και ηγγισεν αυτους προς αυτον και εφιλησεν αυτους και περιελαβεν αυτους10 Ora gli occhi di Israele erano offuscati dalla vecchiaia: non poteva più distinguere, Giuseppe li avvicinò ed egli li baciò e li abbracciò.
11 και ειπεν ισραηλ προς ιωσηφ ιδου του προσωπου σου ουκ εστερηθην και ιδου εδειξεν μοι ο θεος και το σπερμα σου11 Israele disse a Giuseppe: «Io non pensano più di vedere la tua faccia ed ecco, Dio mi ha concesso di vedere anche la tua figliuolanza!»
12 και εξηγαγεν ιωσηφ αυτους απο των γονατων αυτου και προσεκυνησαν αυτω επι προσωπον επι της γης12 Allora Giuseppe li ritirò dalle ginocchia di lui e si prostrò con la faccia a terra.
13 λαβων δε ιωσηφ τους δυο υιους αυτου τον τε εφραιμ εν τη δεξια εξ αριστερων δε ισραηλ τον δε μανασση εν τη αριστερα εκ δεξιων δε ισραηλ ηγγισεν αυτους αυτω13 Poi Giuseppe prese ambedue, Efraim con la destra alla sinistra di Israele, e Manasse con la sinistra alla destra di Israele, e li avvicinò a lui.
14 εκτεινας δε ισραηλ την χειρα την δεξιαν επεβαλεν επι την κεφαλην εφραιμ ουτος δε ην ο νεωτερος και την αριστεραν επι την κεφαλην μανασση εναλλαξ τας χειρας14 Ma Israele stese la mano destra e la pose sul capo di Efraim che tuttavia era il più giovane, e pose la sinistra sul capo di Manasse, incrociando le braccia, benché Manasse fosse il primogenito.
15 και ηυλογησεν αυτους και ειπεν ο θεος ω ευηρεστησαν οι πατερες μου εναντιον αυτου αβρααμ και ισαακ ο θεος ο τρεφων με εκ νεοτητος εως της ημερας ταυτης15 Così benedisse i figli di Giuseppe: «Il Dio, innanzi al quale camminarono i miei padri Abramo e Isacco, il Dio che fu il mio pastore da quando esisto fino a oggi,
16 ο αγγελος ο ρυομενος με εκ παντων των κακων ευλογησαι τα παιδια ταυτα και επικληθησεται εν αυτοις το ονομα μου και το ονομα των πατερων μου αβρααμ και ισαακ και πληθυνθειησαν εις πληθος πολυ επι της γης16 l’angelo che mi ha salvato da ogni male benedica questi giovani! Sopravviva in essi il mio nome e il nome dei miei padri Abramo e Isacco, e si propaghino in gran numero in mezzo alla terra!»
17 ιδων δε ιωσηφ οτι επεβαλεν ο πατηρ την δεξιαν αυτου επι την κεφαλην εφραιμ βαρυ αυτω κατεφανη και αντελαβετο ιωσηφ της χειρος του πατρος αυτου αφελειν αυτην απο της κεφαλης εφραιμ επι την κεφαλην μανασση17 Ora Giuseppe vide che suo padre aveva posato la destra sul capo di Efraim, e ciò dispiacque ai suoi occhi; prese dunque la mano del padre per levarla dal capo di Efraim e posarla sul capo di Manasse,
18 ειπεν δε ιωσηφ τω πατρι αυτου ουχ ουτως πατερ ουτος γαρ ο πρωτοτοκος επιθες την δεξιαν σου επι την κεφαλην αυτου18 e disse al padre: «Non così, padre mio: questo è il primogenito, posa la destra sul suo capo!»
19 και ουκ ηθελησεν αλλα ειπεν οιδα τεκνον οιδα και ουτος εσται εις λαον και ουτος υψωθησεται αλλα ο αδελφος αυτου ο νεωτερος μειζων αυτου εσται και το σπερμα αυτου εσται εις πληθος εθνων19 Ma il padre si rifiutò e disse: «Lo so, figlio mio, lo so: anche lui diventerà un popolo, anche lui sarà grande, e tuttavia il fratello minore sarà più grande di lui e la sua discendenza diventerà una moltitudine di nazioni».
20 και ευλογησεν αυτους εν τη ημερα εκεινη λεγων εν υμιν ευλογηθησεται ισραηλ λεγοντες ποιησαι σε ο θεος ως εφραιμ και ως μανασση και εθηκεν τον εφραιμ εμπροσθεν του μανασση20 E li benedisse in quel giorno così: «Di voi si servirà Israele per benedire dicendo: Dio ti renda simile a Efraim e a Manasse!» Così pose Efraim davanti a Manasse.
21 ειπεν δε ισραηλ τω ιωσηφ ιδου εγω αποθνησκω και εσται ο θεος μεθ' υμων και αποστρεψει υμας εις την γην των πατερων υμων21 Poi Israele disse a Giuseppe: «Ecco, io sto per morire, ma Dio sarà con voi e vi farà ritornare nella terra dei vostri padri.
22 εγω δε διδωμι σοι σικιμα εξαιρετον υπερ τους αδελφους σου ην ελαβον εκ χειρος αμορραιων εν μαχαιρα μου και τοξω22 Quanto a me, io do a te, più che ai tuoi fratelli, un dorso di montagna che ho strappato dalle mani degli Amorréi con la mia spada e il mio arco».