| 1 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, | 1 The word of the LORD came to me: |
| 2 Υιε ανθρωπου, προβαλε αινιγμα και παροιμιασθητι παροιμιαν προς τον οικον Ισραηλ? | 2 "Son of man, propound a riddle, and speak an allegory to the house of Israel; |
| 3 και ειπε, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ο αετος ο μεγας ο μεγαλοπτερυγος, ο μακρος εις την εκτασιν, ο πληρης πτερων ποικιλοχροων, ηλθεν εις τον Λιβανον και ελαβε τον υψηλοτερον κλαδον της κεδρου? | 3 say, Thus says the Lord GOD: A great eagle with great wings and long pinions, rich in plumage of many colors, came to Lebanon and took the top of the cedar; |
| 4 απεκοψε τα ακρα των τρυφερων αυτου κλαδων και εφερεν αυτα εις γην εμπορικην? εθεσεν αυτα εις πολιν εμπορων. | 4 he broke off the topmost of its young twigs and carried it to a land of trade, and set it in a city of merchants. |
| 5 Και ελαβεν απο του σπερματος της γης και εθεσεν αυτο εις πεδιον σποριμον? πλησιον πολλων υδατων εφερεν αυτο? ως ιτεαν εθεσεν αυτο. | 5 Then he took of the seed of the land and planted it in fertile soil; he placed it beside abundant waters. He set it like a willow twig, |
| 6 Και εβλαστησε και εγεινεν αμπελος πλατεια, χαμηλη εις το αναστημα, της οποιας τα κληματα εστρεφοντο προς αυτον και αι ριζαι αυτης ησαν υποκατω αυτου? και εγεινεν αμπελος και εκαμε κληματα και εξεδωκε βλαστους. | 6 and it sprouted and became a low spreading vine, and its branches turned toward him, and its roots remained where it stood. So it became a vine, and brought forth branches and put forth foliage. |
| 7 Ητο και αλλος αετος μεγας, ο μεγαλοπτερυγος και πολυπτερος? και ιδου, η αμπελος αυτη εξετεινε τας ριζας αυτης προς αυτον, και ηπλωσε τους κλαδους αυτης προς αυτον, δια να ποτιση αυτην δια των αυλακιων της φυτευσεως αυτης. | 7 "But there was another great eagle with great wings and much plumage; and behold, this vine bent its roots toward him, and shot forth its branches toward him that he might water it. From the bed where it was planted |
| 8 Ητο πεφυτευμενη εν γη καλη πλησιον υδατων πολλων, δια να καμη βλαστους και να φερη καρπον, ωστε να γεινη αμπελος αγαθη. | 8 he transplanted it to good soil by abundant waters, that it might bring forth branches, and bear fruit, and become a noble vine. |
| 9 Ειπε, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? θελει ευοδωθη; δεν θελει ανασπασει αυτος τας ριζας αυτης και κοψει τον καρπον αυτης, ωστε να ξηρανθη; θελει ξηρανθη κατα παντα τα φυλλα του βλαστηματος αυτης, χωρις μαλιστα μεγαλης δυναμεως η πολλου λαου, δια να εκσπαση αυτην εκ των ριζων αυτης. | 9 Say, Thus says the Lord GOD: Will it thrive? Will he not pull up its roots and cut off its branches, so that all its fresh sprouting leaves wither? It will not take a strong arm or many people to pull it from its roots. |
| 10 Ναι, ιδου, φυτευθεισα θελει ευοδωθη; δεν θελει ξηρανθη ολοκληρως, ως οταν εγγιση αυτην ο ανατολικος ανεμος; θελει ξηρανθη εν ταις αυλαξιν οπου εβλαστησε. | 10 Behold, when it is transplanted, will it thrive? Will it not utterly wither when the east wind strikes it--wither away on the bed where it grew?" |
| 11 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, | 11 Then the word of the LORD came to me: |
| 12 Ειπε τωρα προς τον οικον τον αποστατην? δεν εννοειτε τι δηλουσι ταυτα; ειπε, Ιδου, ο βασιλευς της Βαβυλωνος ηλθεν εις Ιερουσαλημ, και ελαβε τον βασιλεα αυτης και τους αρχοντας αυτης, και εφερεν αυτους μεθ' εαυτου εις Βαβυλωνα? | 12 "Say now to the rebellious house, Do you not know what these things mean? Tell them, Behold, the king of Babylon came to Jerusalem, and took her king and her princes and brought them to him to Babylon. |
| 13 και ελαβεν απο του σπερματος του βασιλικου και εκαμε συνθηκην μετ' αυτου και εκαμεν αυτον να ορκισθη? ελαβε και τους δυνατους του τοπου, | 13 And he took one of the seed royal and made a covenant with him, putting him under oath. (The chief men of the land he had taken away, |
| 14 δια να ταπεινωθη το βασιλειον, ωστε να μη ανορθωθη, δια να φυλαττη την συνθηκην αυτου, ωστε να στηριζη αυτην. | 14 that the kingdom might be humble and not lift itself up, and that by keeping his covenant it might stand.) |
| 15 Απεστατησεν ομως απ' αυτου, εξαποστειλας πρεσβεις εαυτου εις την Αιγυπτον, δια να δωσωσιν εις αυτον ιππους και λαον πολυν. Θελει ευοδωθη; θελει διασωθη ο πραττων ταυτα; η παραβαινων την συνθηκην θελει διασωθη; | 15 But he rebelled against him by sending ambassadors to Egypt, that they might give him horses and a large army. Will he succeed? Can a man escape who does such things? Can he break the covenant and yet escape? |
| 16 Ζω εγω, λεγει Κυριος ο Θεος, βεβαιως εν τω τοπω του βασιλεως του βασιλευσαντος αυτον, του οποιου τον ορκον κατεφρονησε και του οποιου την συνθηκην παρεβη, μετ' αυτου εν μεσω της Βαβυλωνος θελει τελευτησει. | 16 As I live, says the Lord GOD, surely in the place where the king dwells who made him king, whose oath he despised, and whose covenant with him he broke, in Babylon he shall die. |
| 17 Και δεν θελει καμει υπερ αυτου ουδεν εν τω πολεμω ο Φαραω, με το δυνατον στρατευμα και με το μεγα πληθος, υψονων προχωματα και οικοδομων προμαχωνας, δια να απολεση πολλας ψυχας. | 17 Pharaoh with his mighty army and great company will not help him in war, when mounds are cast up and siege walls built to cut off many lives. |
| 18 Διοτι κατεφρονησε τον ορκον παραβαινων την συνθηκην? και ιδου, επειδη, αφου εδωκε την χειρα αυτου, επραξε παντα ταυτα, δεν θελει διασωθη. | 18 Because he despised the oath and broke the covenant, because he gave his hand and yet did all these things, he shall not escape. |
| 19 Δια τουτο ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ζω εγω, βεβαιως τον ορκον μου τον οποιον κατεφρονησε, και την συνθηκην μου την οποιαν παρεβη, κατα της κεφαλης αυτου θελω ανταποδωσει αυτα. | 19 Therefore thus says the Lord GOD: As I live, surely my oath which he despised, and my covenant which he broke, I will requite upon his head. |
| 20 Και θελω εξαπλωσει το δικτυον μου επ' αυτον και θελει πιασθη εις τα βροχια μου? και θελω φερει αυτον εις Βαβυλωνα, και εκει θελω κριθη μετ' αυτου περι της ανομιας αυτου, την οποιαν ηνομησεν εις εμε. | 20 I will spread my net over him, and he shall be taken in my snare, and I will bring him to Babylon and enter into judgment with him there for the treason he has committed against me. |
| 21 Και παντες οι φυγαδες αυτου μετα παντων των ταγματων αυτου θελουσι πεσει εν μαχαιρα, και οι εναπολειφθεντες θελουσι διασκορπισθη εις παντα ανεμον? και θελετε γνωρισει οτι εγω ο Κυριος ελαλησα. | 21 And all the pick of his troops shall fall by the sword, and the survivors shall be scattered to every wind; and you shall know that I, the LORD, have spoken." |
| 22 Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Και θελω λαβει εγω εκ του υψηλοτερου κλαδου της υψηλης κεδρου και φυτευσει? θελω κοψει εγω εκ της κορυφης των νεων αυτου κλωνων ενα τρυφερον και φυτευσει επι ορους υψηλου και εξοχου? | 22 Thus says the Lord GOD: "I myself will take a sprig from the lofty top of the cedar, and will set it out; I will break off from the topmost of its young twigs a tender one, and I myself will plant it upon a high and lofty mountain; |
| 23 επι του υψηλου ορους του Ισραηλ θελω φυτευσει αυτον, και θελει εκφερει κλαδους και καρποφορησει και θελει γεινει κεδρος μεγαλη και υποκατω αυτης θελουσι κατασκηνωσει παν ορνεον και παν πτηνον? υπο την σκιαν των κλαδων αυτης θελουσι κατασκηνωσει. | 23 on the mountain height of Israel will I plant it, that it may bring forth boughs and bear fruit, and become a noble cedar; and under it will dwell all kinds of beasts; in the shade of its branches birds of every sort will nest. |
| 24 Και παντα τα δενδρα του αγρου θελουσι γνωρισει, οτι εγω ο Κυριος εταπεινωσα το δενδρον το υψηλον, υψωσα το δενδρον το ταπεινον, κατεξηρανα το δενδρον το χλωρον, και εκαμον το δενδρον το ξηρον να αναθαλλη. Εγω ο Κυριος ελαλησα και εξετελεσα. | 24 And all the trees of the field shall know that I the LORD bring low the high tree, and make high the low tree, dry up the green tree, and make the dry tree flourish. I the LORD have spoken, and I will do it." |
