| 1 αινεσωμεν δη ανδρας ενδοξους και τους πατερας ημων τη γενεσει | 1 Louvemos os varões ilustres, nossos maiores, a cuja geração pertencemos. |
| 2 πολλην δοξαν εκτισεν ο κυριος την μεγαλωσυνην αυτου απ' αιωνος | 2 O Senhor operou (neles) muita glória. (manifestou) a sua magnificência desde o princípio. |
| 3 κυριευοντες εν ταις βασιλειαις αυτων και ανδρες ονομαστοι εν δυναμει βουλευοντες εν συνεσει αυτων απηγγελκοτες εν προφητειαις | 3 Eles governaram os seus estados, foram homens grandes em poder e dotados de prudência; as predições que anunciaram adquiriram-lhes a dignidade de profetas; |
| 4 ηγουμενοι λαου εν διαβουλιοις και συνεσει γραμματειας λαου σοφοι λογοι εν παιδεια αυτων | 4 governaram o povo do seu tempo, e com a virtude da prudência deram instruções muito santas aos povos. |
| 5 εκζητουντες μελη μουσικων και διηγουμενοι επη εν γραφη | 5 Com a sua habilidade compuseram melodias, escreveram cânticos das escrituras. |
| 6 ανδρες πλουσιοι κεχορηγημενοι ισχυι ειρηνευοντες εν κατοικιαις αυτων | 6 Eram homens ricos, poderosos, dados ao culto da beleza, pacíficos em suas casas. Todos eles alcançaram glória entre as gerações do seu povo, e foram louvados no seu tempo. |
| 7 παντες ουτοι εν γενεαις εδοξασθησαν και εν ταις ημεραις αυτων καυχημα | |
| 8 εισιν αυτων οι κατελιπον ονομα του εκδιηγησασθαι επαινους | 8 Os que deles nasceram deixaram um nome, que faz recordar os seus louvores. |
| 9 και εισιν ων ουκ εστιν μνημοσυνον και απωλοντο ως ουχ υπαρξαντες και εγενοντο ως ου γεγονοτες και τα τεκνα αυτων μετ' αυτους | 9 Há outros, cuja memória já não existe: pereceram, como se não tivessem existido, nasceram, como se não tivessem nascido, — eles e os seus filhos. |
| 10 αλλ' η ουτοι ανδρες ελεους ων αι δικαιοσυναι ουκ επελησθησαν | 10 Porém aqueles foram varões de misericórdia, cujas obras de piedade não foram esquecidas. |
| 11 μετα του σπερματος αυτων διαμενει αγαθη κληρονομια εκγονα αυτων | 11 Na sua descendência permanecem os seus bens; |
| 12 εν ταις διαθηκαις εστη το σπερμα αυτων και τα τεκνα αυτων δι' αυτους | 12 os seus netos são uma santa herança, a sua posteridade manteve-se (fiel) na aliança (de Deus). |
| 13 εως αιωνος μενει σπερμα αυτων και η δοξα αυτων ουκ εξαλειφθησεται | 13 É por causa deles que os seus filhos permanecem para sempre; nem a sua raça nem a sua glória terão fim. |
| 14 τα σωματα αυτων εν ειρηνη εταφη και το ονομα αυτων ζη εις γενεας | 14 Os seus corpos foram sepultados em paz, e o seu nome vive de geração em geração. |
| 15 σοφιαν αυτων διηγησονται λαοι και τον επαινον εξαγγελλει εκκλησια | 15 Celebrem os povos a sua sabedoria, publiquem-se os seus louvores nas assembleias. |
| 16 ενωχ ευηρεστησεν κυριω και μετετεθη υποδειγμα μετανοιας ταις γενεαις | 16 Henoch agradou a Deus; foi transportado ao paraíso, para excitar as nações à penitência. |
| 17 νωε ευρεθη τελειος δικαιος εν καιρω οργης εγενετο ανταλλαγμα δια τουτον εγενηθη καταλειμμα τη γη οτε εγενετο κατακλυσμος | 17 Noé foi encontrado perfeito e justo, e no tempo da ira tornou-se a reconciliação (dos homens). |
| 18 διαθηκαι αιωνος ετεθησαν προς αυτον ινα μη εξαλειφθη κατακλυσμω πασα σαρξ | 18 Por isso foram deixados uns restos (de seres vivos) sobre a terra, quando veio o dilúvio. |
| 19 αβρααμ μεγας πατηρ πληθους εθνων και ουχ ευρεθη ομοιος εν τη δοξη | 19 Com ele foi feita uma aliança eterna, para que não pudesse ser destruída por outro dilúvio toda a carne. |
| 20 ος συνετηρησεν νομον υψιστου και εγενετο εν διαθηκη μετ' αυτου εν σαρκι αυτου εστησεν διαθηκην και εν πειρασμω ευρεθη πιστος | 20 Abraão foi o glorioso pai duma multidão de nações, e não foi encontrado outro semelhante a ele em glória. Guardou a lei do Excelso, e com ele entrou em aliança. |
| 21 δια τουτο εν ορκω εστησεν αυτω ενευλογηθηναι εθνη εν σπερματι αυτου πληθυναι αυτον ως χουν της γης και ως αστρα ανυψωσαι το σπερμα αυτου και κατακληρονομησαι αυτους απο θαλασσης εως θαλασσης και απο ποταμου εως ακρου της γης | 21 Em sua carne (o Senhor) marcou esta aliança; na prova foi achado fiel. |
| 22 και εν τω ισαακ εστησεν ουτως δι' αβρααμ τον πατερα αυτου | 22 Por isso jurou o Senhor que o havia de glorificar na sua descendência, que ele se multiplicaria como o pó da terra. |
| 23 ευλογιαν παντων ανθρωπων και διαθηκην κατεπαυσεν επι κεφαλην ιακωβ επεγνω αυτον εν ευλογιαις αυτου και εδωκεν αυτω εν κληρονομια και διεστειλεν μεριδας αυτου εν φυλαις εμερισεν δεκα δυο | 23 que exaltaria a sua posteridade como as estrelas, e que lhe daria por herança (o continente) de mar a mar, e desde o rio (Eufrates) até às extremidades da terra, |
| 24 Com Isaac procedeu do mesmo modo, por amor de Abraão, seu pai. |
| 25 O Senhor deu-lhe a bênção de todas as nações, e confirmou a sua aliança sobre a cabeça de Jacob. |