| 1 Καλητερος ο πτωχος ο περιπατων εν τη ακεραιοτητι αυτου, παρα τον πλουσιον τον διεστραμμενον τα χειλη αυτου και οντα αφρονα. | 1 Mais vale o pobre que anda na sua integridade, do que o rico de lábios perversos e insensato. |
| 2 Ψυχη ανευ γνωσεως βεβαιως δεν ειναι καλον? και οστις σπευδει με τους ποδας, προσκοπτει. | 2 Sem a ciência, nem o zelo é bom, e quem anda precipitado, tropeçará. |
| 3 Η αφροσυνη του ανθρωπου διαστρεφει την οδον αυτου? και η καρδια αυτου αγανακτει κατα του Κυριου. | 3 A estultícia do homem perverte os seus passos, e depois o seu coração irrita-se contra Deus (a quem lança as culpas). |
| 4 Ο πλουτος προσθετει φιλους πολλους? ο δε πτωχος εγκαταλειπεται υπο του φιλου αυτου. | 4 As riquezas multiplicam muito os amigos; mas o pobre do seu (porventura único) amigo é abandonado. |
| 5 Ο ψευδης μαρτυς δεν θελει μεινει ατιμωρητος? και ο λαλων ψευδη δεν θελει εκφυγει. | 5 A testemunha falsa não ficará impune; e o que diz mentiras não escapará. |
| 6 Πολλοι κολακευουσι το προσωπον του αρχοντος? και πας τις ειναι φιλος του διδοντος ανθρωπου. | 6 São muitos os que adulam o homem generoso, e todos são amigos de quem dá. Todos os irmãos do homem pobre aborrecem-no; com maior razão os seus amigos se retirarão para longe dele. |
| 7 Τον πτωχον μισουσι παντες οι αδελφοι αυτου? ποσω μαλλον θελουσιν αποφευγει αυτον οι φιλοι αυτου; αυτος ακολουθει φωναζων? αλλ' εκεινοι δεν αποκρινονται. | 7 Aquele que só busca palavras, não terá nada, |
| 8 Οστις αποκτα σοφιαν, αγαπα την ψυχην αυτου? οστις φυλαττει φρονησιν, θελει ευρει καλον. | 8 O possuidor do bom senso ama a sua alma; e o que guarda a prudência encontrará a felicidade. |
| 9 Ο ψευδης μαρτυς δεν θελει μεινει ατιμωρητος? και ο λαλων ψευδη θελει απολεσθη. | 9 A testemunha falsa não ficará impune, e o que diz mentiras, perecerá. |
| 10 Η τρυφη δεν αρμοζει εις αφρονα? πολυ ολιγωτερον εις δουλον, να εξουσιαζη επ' αρχοντων. | 10 Ao insensato não estão bem as delícias, nem ao escravo o dominar os príncipes. |
| 11 Η φρονησις του ανθρωπου συστελλει τον θυμον αυτου? και ειναι δοξα αυτου να παραβλεπη την παραβασιν. | 11 A sabedoria do homem conhece-se pela paciência, e a sua glória é passar por cima das injúrias a ele feitas. |
| 12 Η οργη του βασιλεως ειναι ως βρυχηθμος λεοντος? η δε ευνοια αυτου ως δροσος επι τον χορτον. | 12 Como (é terrível) o bramido do leão, assim a ira do rei; e o seu favor é como o orvalho sobre a erva. |
| 13 Ο αφρων υιος ειναι ολεθρος εις τον πατερα αυτου? και αι εριδες της γυναικος ειναι ακαταπαυστον σταξιμον. | 13 O filho insensato é a dor do pai, e a mulher amiga de litígios é como o telhado, que está gotejando continuamente. |
| 14 Οικος και πλουτη κληρονομουνται εκ των πατερων? αλλ' η φρονιμος γυνη παρα Κυριου διδεται. | 14 Os pais dão casas e riquezas, mas uma mulher sensata é um dom do Senhor. |
| 15 Η οκνηρια ριπτει εις βαθυν υπνον? και η αεργος ψυχη θελει πεινα. | 15 A preguiça dá de si sono, e a alma frouxa terá fome. |
| 16 Ο φυλαττων την εντολην φυλαττει την ψυχην αυτου? ο δε καταφρονων τας οδους αυτου θελει απολεσθη. | 16 Aquele que observa o mandamento (de Deus) guarda a sua vida; o que porém não cuida da sua conduta padecerá a morte. |
| 17 Ο ελεων πτωχον δανειζει εις τον Κυριον? και θελει γεινει εις αυτον η ανταποδοσις αυτου. | 17 O que se compadece do pobre empresta ao Senhor, e este lhe tornará o que lhe tiver emprestado. |
| 18 Παιδευε τον υιον σου ενοσω ειναι ελπις? αλλα μη διεγειρης την ψυχην σου, ωστε να θανατωσης αυτον. | 18 Castiga o teu filho, não percas a esperança da (emenda), mas não chegue a tua severidade ao excesso de lhe dares a morte. |
| 19 Ο οργιλος θελει λαβει ποινην? διοτι και αν ελευθερωσης αυτον, παλιν θελεις καμει το αυτο. | 19 O que é muito iracundo sofrerá o castigo, e mais ainda, se guarda rancor. |
| 20 Ακουε συμβουλην και δεχου διδασκαλιαν δια να γεινης σοφος εις τα εσχατα σου. | 20 Ouve o conselho e recebe a correcção, para que sejas sábio para futuro. |
| 21 Ειναι πολλοι λογισμοι εν τη καρδια του ανθρωπου? η βουλη ομως του Κυριου, εκεινη θελει μενει. | 21 No coração do homem (agitam-se) muitos pensamentos; porém o desígnio do Senhor é que se realiza. |
| 22 Τιμη του ανθρωπου ειναι η αγαθοτης αυτου? και καλητερος ο πτωχος παρα τον ψευστην. | 22 O atractivo dum homem é a sua bondade: e melhor é o pobre que o mentiroso. |
| 23 Ο φοβος του Κυριου φερει ζωην, και ο φοβουμενος αυτον θελει πλαγιαζει κεχορτασμενος? κακον δεν θελει συναπαντησει. | 23 O temor do Senhor conduz à vida, e (quem o possui) habitará na abundância sem a visita da desgraça. |
| 24 Ο οκνηρος εμβαπτει την χειρα αυτου εις το τρυβλιον, και δεν θελει ουδε εις το στομα αυτου να επιστρεψη αυτην. | 24 O preguiçoso mete a mão no prato; e não quer ter o trabalho de a levar à boca. |
| 25 Εαν μαστιγωσης τον χλευαστην, ο απλους θελει γεινει προσεκτικος? και εαν ελεγξης τον φρονιμον, θελει εννοησει γνωσιν. | 25 Castigado o corrompido, tornar-se-á mais sábio o insensato; mas, se repreenderes o sábio, ele compreenderá a repreensão. |
| 26 Οστις ατιμαζει τον πατερα και απωθει την μητερα, ειναι υιος προξενων αισχυνην και ονειδος. | 26 Aquele que maltrata o seu pai e que faz fugir sua mãe, é infame e desgraçado. |
| 27 Παυσον, υιε μου, να ακουης διδασκαλιαν παρεκτρεπουσαν απο των λογων της γνωσεως. | 27 Não cesses, filho, de ouvir as advertências, nem ignores os ditames da ciência. |
| 28 Ο ασεβης μαρτυς χλευαζει το δικαιον? και το στομα των ασεβων καταπινει ανομιαν. | 28 A testemunha falsa ri-se da justiça; e a boca dos ímpios devora a iniquidade. |
| 29 Κρισεις ετοιμαζονται δια τους χλευαστας, και ραβδισμοι δια την ραχιν των αφρονων. | 29 Estão preparados os juízos (de Deus) para (castigar) os mofadores, e os açoutes para o dorso dos insensatos. |