| 1 Βεβαιως ειναι τοπος του αργυριου οθεν εξαγεται, και τοπος του χρυσιου οπου καθαριζεται? | 1 Gewiß, es gibt einen Fundort für Silber, eine Stätte für Gold, das man läutert. |
| 2 ο σιδηρος λαμβανεται εκ της γης και ο χαλκος χυνεται εκ της πετρας. | 2 Eisen wird aus Erde gewonnen und Gestein zu Kupfer geschmolzen. |
| 3 Βαλλει μεν ο ανθρωπος ορια εις το σκοτος και ανιχνευει τα παντα μεχρι τελειοτητος? τους λιθους του σκοτους και της σκιας του θανατου. | 3 Man setzt ein Ende der Dunkelheit, durchforscht bis zum äußersten Winkel das Gestein des Dunkels und der Finsternis. |
| 4 Χειμαρρος εξορμα εκ του τοπου οπου κατοικει? υδατα αδοκιμαστα υπο του ποδος? ταυτα ολιγοστευουσι και αναχωρουσιν απο των ανθρωπων. | 4 Stollen gräbt ein fremdes Volk: Vergessene hängen (am Seil) ohne Gebrauch der Füße; menschenfern schwanken sie. |
| 5 Περι δε της γης, εξ αυτης εξερχεται ο αρτος και υποκατωθεν αυτης ανασκαπτεται ως υπο πυρος? | 5 Die Erde, woraus das Brotkorn wächst, - ihr Inneres wird zerstört wie durch Feuer. |
| 6 οι λιθοι αυτης ειναι τοπος σαπφειρων? και εν αυτη χωμα χρυσιου. | 6 Ihr Gestein ist die Heimat des Saphirs, und Goldstaub findet sich dort. |
| 7 Την οδον εκεινην δεν γνωριζει πτηνον και οφθαλμος γυπος δεν ειδεν αυτην? | 7 Kein Raubvogel kennt den Weg dorthin, kein Falkenauge hat ihn erspäht. |
| 8 τα θηρια δεν επατησαν αυτην, ο αγριος λεων δεν επερασε δι' αυτης. | 8 Das stolze Wild betritt ihn nicht, kein Löwe schreitet auf ihm. |
| 9 Εκτεινει την χειρα αυτου επι τον σκληρον βραχον? ανατρεπει τα ορη απο της ριζης. | 9 An Kieselgestein legt man die Hand, wühlt von der Wurzel her die Berge um, |
| 10 Εγκοπτει ποταμους μεταξυ των βραχων? και ο οφθαλμος αυτου ανακαλυπτει παν πολυτιμον. | 10 haut in die Felsen Schächte ein, und allerlei Schätze erblickt das Auge. |
| 11 Δεσμευει των ποταμων την πλημμυραν? και το κεκρυμμενον εκφερει εις φως. | 11 Durchsickernde Rinnsale dämmt man ein, und Verborgenes bringt man ans Licht. |
| 12 Αλλ' η σοφια ποθεν θελει ευρεθη; και που ειναι ο τοπος της συνεσεως; | 12 Die Weisheit aber -, wo findet man sie, und wo ist die Stätte der Einsicht? |
| 13 Ο ανθρωπος δεν γνωριζει την τιμην αυτης? και δεν ευρισκεται εν τη γη των ζωντων. | 13 Kein Mensch kennt die Schicht, in der sie liegt, man findet sie nicht im Lande der Lebenden. |
| 14 Η αβυσσος λεγει, δεν ειναι εν εμοι? και η θαλασσα λεγει, δεν ειναι μετ' εμου. | 14 Das Urmeer spricht: "In mir ist sie nicht", der Ozean sagt: "Sie weilt nicht bei mir." |
| 15 Δεν δυναται να δοθη χρυσιον αντ' αυτης? και αργυριον δεν δυναται να ζυγισθη εις ανταλλαγμα αυτης. | 15 Feingold kann man nicht für sie bezahlen oder Silber für sie als Preis abwägen. |
| 16 Δεν δυναται να εκτιμηθη με το χρυσιον του Οφειρ, με τον πολυτιμον ονυχα και σαπφειρον. | 16 Man kann sie nicht vergleichen mit Ophirgold, mit kostbarem Karneol und Saphir. |
| 17 Το χρυσιον και ο κρυσταλλος δεν δυναται να εξισωθωσι με αυτην? και ανταλλαγμα αυτης να γεινη με σκευη καθαρωτατου χρυσιου. | 17 Kein Gold kommt ihr gleich, kein geläutertes Glas, kein Tauschwert für sie sind Geräte aus Feingold. |
| 18 Δεν θελει μνημονευθη κοραλλιον, η μαργαριται? διοτι η τιμη της σοφιας ειναι υπερτερα των πολυτιμων λιθων. | 18 Korallen und Kristall sind nicht zu erwähnen, und weit über Perlen geht der Weisheit Besitz. |
| 19 Το τοπαζιον της Αιθιοπιας δεν θελει εξισωθη με αυτην? δεν θελει εκτιμηθη με καθαρον χρυσιον. | 19 Äthiopiens Topas kommt ihr nicht gleich, man kann sie nicht vergleichen mit edelstem Gold. |
| 20 Ποθεν λοιπον ερχεται η σοφια; και που ειναι ο τοπος της συνεσεως; | 20 Die Weisheit aber, woher sie nur kommt, und wo ist die Stätte der Einsicht? |
| 21 Ειναι βεβαιως κεκρυμμενη απο των οφθαλμων παντων των ζωντων, και εσκεπασμενη απο των πτηνων του ουρανου. | 21 Sie ist ja verhüllt vor aller Lebenden Augen und verborgen vor den Vögeln des Himmels. |
| 22 Η απωλεια και ο θανατος λεγουσι, Δια των ωτων ημων ηκουσαμεν την φημην αυτης. | 22 Es sprechen die Unterwelt und der Tod: "Unsere Ohren vernahmen von ihr nur ein Raunen!" |
| 23 Ο Θεος εννοει την οδον αυτης, και αυτος γνωριζει τον τοπον αυτης. | 23 Gott ist es, der den Weg zu ihr kennt, und er nur weiß ihre Stätte. |
| 24 Επειδη αυτος θεωρει εως των περατων της γης, βλεπει υποκατω παντος του ουρανου, | 24 Denn er blickt bis zu den Enden der Erde; was unter dem ganzen Himmel ist, sieht er. |
| 25 δια να ζυγιζη το βαρος των ανεμων, και να σταθμιζη τα υδατα με μετρον. | 25 Als er dem Wind sein Gewicht verliehen und die Wasser bestimmte nach Maß, |
| 26 Οτε εκαμε νομον δια την βροχην και οδον δια την αστραπην της βροντης, | 26 als er dem Regen Gesetz vorschrieb und einen Weg dem Donnergewölk, |
| 27 τοτε ειδε και εφανερωσεν αυτην? ητοιμασεν αυτην και μαλιστα εξιχνιασεν αυτην. | 27 damals erschaute er sie und zählte sie ab, stellte sie fest und forschte sie aus. |
| 28 Και ειπε προς τον ανθρωπον, Ιδου, ο φοβος του Κυριου, ουτος ειναι η σοφια, και η αποχη απο του κακου συνεσις. | 28 Doch zum Menschen sprach er: "Seht, Furcht des Herrn, das ist Weisheit, und Meiden des Bösen ist Einsicht!"" |
