| 1 Τοτε ο Ιωβ απεκριθη και ειπε? | 1 וַיַּעַן אִיּוֹב וַיֹּאמַֽר׃ |
| 2 Πολλα τοιαυτα ηκουσα? αθλιοι παρηγορηται εισθε παντες. | 2 שָׁמַעְתִּי כְאֵלֶּה רַבּוֹתמְנַחֲמֵי עָמָל כֻּלְּכֶֽם׃ |
| 3 Εχουσι τελος αι ματαιολογιαι; η τι σε ενθαρρυνει εις το να αποκρινησαι; | 3 הֲקֵץ לְדִבְרֵי־רוּחַאוֹ מַה־יַּמְרִֽיצְךָ כִּי תַֽעֲנֶֽה׃ |
| 4 Και εγω εδυναμην να λαλησω καθως σεις? εαν η ψυχη σας ητο εις τον τοπον της ψυχης μου, ηδυναμην να επισωρευσω λογους εναντιον σας, και να κινησω εναντιον σας την κεφαλην μου. | 4 גַּם ׀ אָנֹכִי כָּכֶם אֲדַבֵּרָהלוּ יֵשׁ נַפְשְׁכֶם תַּחַת נַפְשִׁיאַחְבִּירָה עֲלֵיכֶם בְּמִלִּיםוְאָנִיעָה עֲלֵיכֶם בְּמוֹ רֹאשִֽׁי׃ |
| 5 Ηθελον σας ενισχυσει με το στομα μου, και η κινησις των χειλεων μου ηθελε σας ανακουφισει. | 5 אֲאַמִּצְכֶם בְּמוֹ־פִיוְנִיד שְׂפָתַי יַחְשֹֽׂךְ׃ |
| 6 Αν λαλω, ο πονος μου δεν ανακουφιζεται? και αν σιωπω, ποια ελαττωσις γινεται εις εμε; | 6 אִֽם־אֲדַבְּרָה לֹא־יֵחָשֵׂךְ כְּאֵבִיוְאַחְדְּלָה מַה־מִּנִּי יַהֲלֹֽךְ׃ |
| 7 Αλλα τωρα με υπερεβαρυνεν? ηρημωσας πασαν την συνοδιαν μου. | 7 אַךְ־עַתָּה הֶלְאָנִיהֲשִׁמּוֹתָ כׇּל־עֲדָתִֽי׃ |
| 8 Και αι ρυτιδες με τας οποιας με εσημειωσας, ειναι μαρτυρια? και η ισχνοτης μου ανισταμενη εις εμε, μαρτυρει επι του προσωπου μου. | 8 וַֽתִּקְמְטֵנִי לְעֵד הָיָהוַיָּקׇם בִּי כַחֲשִׁי בְּפָנַי יַעֲנֶֽה׃ |
| 9 Με διασπαραττει ο εχθρος μου εν τω θυμω αυτου και με μισει? τριζει τους οδοντας αυτου εναντιον μου? οξυνει τους οφθαλμους αυτου επ' εμε. | 9 אַפּוֹ טָרַף ׀ וַֽיִּשְׂטְמֵנִיחָרַק עָלַי בְּשִׁנָּיוצָרִי ׀ יִלְטֹשׁ עֵינָיו לִֽי׃ |
| 10 Ανοιγουσι το στομα αυτων κατ' εμου? με τυπτουσι κατα της σιαγονος υβριστικως? συνηχθησαν ομου επ' εμε. | 10 פָּעֲרוּ עָלַי ׀ בְּפִיהֶםבְּחֶרְפָּה הִכּוּ לְחָיָייַחַד עָלַי יִתְמַלָּאֽוּן׃ |
| 11 Ο Θεος με παρεδωκεν εις τον αδικον, και με ερριψεν εις χειρας ασεβων. | 11 יַסְגִּירֵנִי אֵל אֶל עֲוִילוְעַל־יְדֵי רְשָׁעִים יִרְטֵֽנִי׃ |
| 12 Ημην εν ησυχια, και με κατεσπαραξε? και πιασας με απο του τραχηλου, με κατεσυντριψε, και με εθεσε σκοπον αυτου. | 12 שָׁלֵו הָיִיתִי ׀ וַֽיְפַרְפְּרֵנִיוְאָחַז בְּעׇרְפִּי וַֽיְפַצְפְּצֵנִיוַיְקִימֵנִי לוֹ לְמַטָּרָֽה׃ |
| 13 Οι τοξοται αυτου με περιεκυκλωσαν? διαπερα τα νεφρα μου, και δεν φειδεται? εκχεει την χολην μου επι την γην. | 13 יָסֹבּוּ עָלַי ׀ רַבָּיויְפַלַּח כִּלְיוֹתַי וְלֹא יַחְמֹליִשְׁפֹּךְ לָאָרֶץ מְרֵרָתִֽי׃ |
| 14 Με συντριβει με πληγην επι πληγην? εδραμεν επ' εμε ως γιγας. | 14 יִפְרְצֵנִי פֶרֶ ץ עַל־פְּנֵי־פָרֶץיָרֻץ עָלַי כְּגִבּֽוֹר׃ |
| 15 Σακκον ερραψα επι το δερμα μου, και εμολυνα το κερας μου με χωμα. | 15 שַׂק תָּפַרְתִּי עֲלֵי גִלְדִּיוְעֹלַלְתִּי בֶעָפָר קַרְנִֽי׃ |
| 16 Το προσωπον μου κατεκαη υπο του κλαυθμου, και σκια θανατου ειναι επι των βλεφαρων μου? | 16 פָּנַי חמרמרה חֳמַרְמְרוּ מִנִּי־בֶכִיוְעַל עַפְעַפַּי צַלְמָֽוֶת׃ |
| 17 ενω αδικια δεν υπαρχει εν ταις χερσι μου, και η προσευχη μου ειναι καθαρα. | 17 עַל לֹא־חָמָס בְּכַפָּיוּֽתְפִלָּתִי זַכָּֽה׃ |
| 18 Ω γη, μη σκεπασης το αιμα μου, και ας μη υπαρχη τοπος δια την κραυγην μου, | 18 אֶרֶץ אַל־תְּכַסִּי דָמִיוְֽאַל־יְהִי מָקוֹם לְזַעֲקָתִֽי׃ |
| 19 και τωρα, ιδου, ο μαρτυς μου ειναι εν τω ουρανω, και η μαρτυρια μου εν τοις υψιστοις. | 19 גַּם־עַתָּה הִנֵּה־בַשָּׁמַיִם עֵדִיוְשָׂהֲדִי בַּמְּרֹמִֽים׃ |
| 20 Οι φιλοι μου ειναι οι εμπαιζοντες με? ο οφθαλμος μου σταλαζει δακρυα προς τον Θεον. | 20 מְלִיצַי רֵעָיאֶל־אֱלוֹהַּ דָּלְפָה עֵינִֽי׃ |
| 21 Να ητο δυνατον να διαδικαζηται τις προς τον Θεον, ως ανθρωπος προς τον πλησιον αυτου. | 21 וְיוֹכַח לְגֶבֶר עִם־אֱלוֹהַּוּֽבֶן־אָדָם לְרֵעֵֽהוּ׃ |
| 22 Διοτι ηλθον τα ηριθμημενα ετη? και θελω υπαγει την οδον, οποθεν δεν θελω επιστρεψει. | 22 כִּֽי־שְׁנוֹת מִסְפָּר יֶאֱתָיוּוְאֹרַח לֹא־אָשׁוּב אֶהֱלֹֽךְ׃ |
