SCRUTATIO

Donnerstag, 27 August 2026 - Santa Monica ( Letture di oggi)

ΝΕΕΜΙΑΣ - Neemia - Ezra-Nehemiah 9


font
GREEK BIBLERevised Standard Version Catholic Edition
1 Και εν τη εικοστη τεταρτη ημερα τουτου του μηνος συνηχθησαν οι υιοι Ισραηλ με νηστειαν και με σακκους και με χωμα εφ' εαυτους.1 Now on the twenty-fourth day of this month the people of Israel were assembled with fasting and in sackcloth, and with earth upon their heads.
2 Και εχωρισθη το σπερμα του Ισραηλ απο παντων των ξενων? και σταθεντες εξωμολογηθησαν τας αμαρτιας αυτων και τας ανομιας των πατερων αυτων.2 And the Israelites separated themselves from all foreigners, and stood and confessed their sins and the iniquities of their fathers.
3 Και σταθεντες εν τω τοπω αυτων, ανεγνωσαν εν τω βιβλιω του νομου Κυριου του Θεου αυτων, εν τεταρτον της ημερας? και εν τεταρτον, εξωμολογουντο και προσεκυνουν Κυριον τον Θεον αυτων.3 And they stood up in their place and read from the book of the law of the LORD their God for a fourth of the day; for another fourth of it they made confession and worshiped the LORD their God.
4 Τοτε εσηκωθη επι το βημα των Λευιτων Ιησους και Βανι, Καδμιηλ, Σεβανιας, Βουννι, Σερεβιας, Βανι και Χανανι, και ανεβοησαν μετα φωνης μεγαλης προς Κυριον τον Θεον αυτων.4 Upon the stairs of the Levites stood Jeshua, Bani, Kadmi-el, Shebaniah, Bunni, Sherebiah, Bani, and Chenani; and they cried with a loud voice to the LORD their God.
5 Και οι Λευιται, Ιησους και Καδμιηλ, Βανι, Ασαβνιας, Σερεβιας, Ωδιας, Σεβανιας και Πεθαια, ειπον, Σηκωθητε, ευλογησατε Κυριον τον Θεον υμων απο του αιωνος εως του αιωνος? και ας ηναι, Θεε, ευλογημενον το ενδοξον σου ονομα, το υπερτερον πασης ευλογιας και αινεσεως.5 Then the Levites, Jeshua, Kadmi-el, Bani, Hashabneiah, Sherebiah, Hodiah, Shebaniah, and Pethahiah, said, "Stand up and bless the LORD your God from everlasting to everlasting. Blessed be thy glorious name which is exalted above all blessing and praise."
6 Συ αυτος εισαι Κυριος μονος? συ εποιησας τον ουρανον, τους ουρανους των ουρανων, και πασαν την στρατιαν αυτων, την γην και παντα τα επ' αυτης, τας θαλασσας και παντα τα εν αυταις, και συ ζωοποιεις παντα ταυτα? και σε προσκυνουσιν αι στρατιαι των ουρανων.6 And Ezra said: "Thou art the LORD, thou alone; thou hast made heaven, the heaven of heavens, with all their host, the earth and all that is on it, the seas and all that is in them; and thou preservest all of them; and the host of heaven worships thee.
7 Συ εισαι Κυριος ο Θεος, οστις εξελεξας τον Αβραμ και εξηγαγες αυτον απο της Ουρ των Χαλδαιων, και εδωκας εις αυτον το ονομα Αβρααμ?7 Thou art the LORD, the God who didst choose Abram and bring him forth out of Ur of the Chaldeans and give him the name Abraham;
8 και ευρηκας την καρδιαν αυτου πιστην ενωπιον σου, και εκαμες προς αυτον διαθηκην, οτι θελεις δωσει την γην των Χαναναιων, των Χετταιων, των Αμορραιων και των Φερεζαιων και των Ιεβουσαιων και των Γεργεσαιων, οτι θελεις δωσει αυτην εις το σπερμα αυτου? και εξετελεσας τους λογους σου? διοτι δικαιος εισαι συ.8 and thou didst find his heart faithful before thee, and didst make with him the covenant to give to his descendants the land of the Canaanite, the Hittite, the Amorite, the Perizzite, the Jebusite, and the Girgashite; and thou hast fulfilled thy promise, for thou art righteous.
9 Και ειδες την θλιψιν των πατερων ημων εν Αιγυπτω, και ηκουσας την κραυγην αυτων επι την Ερυθραν θαλασσαν?9 "And thou didst see the affliction of our fathers in Egypt and hear their cry at the Red Sea,
10 και εδειξας σημεια και τερατα επι τον Φαραω και επι παντας τους δουλους αυτου και επι παντα τον λαον της γης αυτου? επειδη εγνωρισας οτι υπερηφανευθησαν εναντιον αυτων. Και εκαμες εις σεαυτον ονομα, ως την ημεραν ταυτην.10 and didst perform signs and wonders against Pharaoh and all his servants and all the people of his land, for thou knewest that they acted insolently against our fathers; and thou didst get thee a name, as it is to this day.
11 Και διεσχισας την θαλασσαν ενωπιον αυτων, και διεβησαν δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης? τους δε καταδιωκοντας αυτους ερριψας εις τα βαθη, ως λιθον εις υδατα ισχυρα?11 And thou didst divide the sea before them, so that they went through the midst of the sea on dry land; and thou didst cast their pursuers into the depths, as a stone into mighty waters.
12 και ωδηγησας αυτους την ημεραν δια στυλου νεφελης, την δε νυκτα δια στυλου πυρος, δια να φωτιζης εις αυτους την οδον δι' ης εμελλον να διελθωσι.12 By a pillar of cloud thou didst lead them in the day, and by a pillar of fire in the night to light for them the way in which they should go.
13 Και κατεβης επι το ορος Σινα, και ελαλησας μετ' αυτων εξ ουρανου, και εδωκας εις αυτους ευθειας κρισεις και αληθινους νομους, διαταγματα και εντολας αγαθας?13 Thou didst come down upon Mount Sinai, and speak with them from heaven and give them right ordinances and true laws, good statutes and commandments,
14 και το αγιον σου σαββατον εκαμες γνωστον εις αυτους, και προσεταξας εις αυτους εντολας και διαταγματα και νομους, δια χειρος Μωυσεως του δουλου σου.14 and thou didst make known to them thy holy sabbath and command them commandments and statutes and a law by Moses thy servant.
15 Και αρτον εξ ουρανου εδωκας εις αυτους εις την πειναν αυτων, και υδωρ εκ πετρας εξηγαγες εις αυτους εις την διψαν αυτων? και ειπας προς αυτους να εισελθωσι δια να κληρονομησωσι την γην, περι ης υψωσας την χειρα σου οτι θελεις δωσει αυτην εις αυτους.15 Thou didst give them bread from heaven for their hunger and bring forth water for them from the rock for their thirst, and thou didst tell them to go in to possess the land which thou hadst sworn to give them.
16 Εκεινοι δε και οι πατερες ημων υπερηφανευθησαν και εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων και δεν υπηκουσαν εις τας εντολας σου?16 "But they and our fathers acted presumptuously and stiffened their neck and did not obey thy commandments;
17 και ηρνηθησαν να υπακουσωσι και δεν ενεθυμηθησαν τα θαυμασια σου τα οποια εκαμες εις αυτους? αλλ' εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων, και εν τη αποστασια αυτων διωρισαν αρχηγον δια να επιστρεψωσιν εις την δουλειαν αυτων. Αλλα συ εισαι Θεος συγχωρητικος, ελεημων και οικτιρμων, μακροθυμος και πολυελεος, και δεν εγκατελιπες αυτους.17 they refused to obey, and were not mindful of the wonders which thou didst perform among them; but they stiffened their neck and appointed a leader to return to their bondage in Egypt. But thou art a God ready to forgive, gracious and merciful, slow to anger and abounding in steadfast love, and didst not forsake them.
18 Μαλιστα, οτε εκαμον εις εαυτους χωνευτον μοσχον και ειπον, Ουτος ειναι ο Θεος σου οστις σε ανηγαγεν εξ Αιγυπτου, και επραξαν μεγαλους παροργισμους?18 Even when they had made for themselves a molten calf and said, 'This is your God who brought you up out of Egypt,' and had committed great blasphemies,
19 συ ομως, εν τοις οικτιρμοις σου τοις μεγαλοις, δεν εγκατελιπες αυτους εν τη ερημω? ο στυλος της νεφελης δεν εξεκλινεν απ' αυτων την ημεραν, δια να οδηγη αυτους εν τη οδω, ουδε ο στυλος του πυρος την νυκτα, δια να φωτιζη εις αυτους και την οδον δι' ης εμελλον να διελθωσι.19 thou in thy great mercies didst not forsake them in the wilderness; the pillar of cloud which led them in the way did not depart from them by day, nor the pillar of fire by night which lighted for them the way by which they should go.
20 Και εδωκας εις αυτους το αγαθον σου πνευμα, δια να συνετιζη αυτους? και δεν εστερησας το μαννα σου απο του στοματος αυτων, και υδωρ εδωκας εις αυτους εις την διψαν αυτων.20 Thou gavest thy good Spirit to instruct them, and didst not withhold thy manna from their mouth, and gavest them water for their thirst.
21 Και τεσσαρακοντα ετη εθρεψας αυτους εν τη ερημω? δεν ελειψεν εις αυτους ουδεν? τα ιματια αυτων δεν επαλαιωθησαν και οι ποδες αυτων δεν επρησθησαν.21 Forty years didst thou sustain them in the wilderness, and they lacked nothing; their clothes did not wear out and their feet did not swell.
22 Και εδωκας εις αυτους βασιλεια και λαους, και διεμερισας εις αυτους δια μεριδας? και εκληρονομησαν την γην του Σηων και την γην του βασιλεως της Εσεβων και την γην του Ωγ βασιλεως της Βασαν.22 And thou didst give them kingdoms and peoples, and didst allot to them every corner; so they took possession of the land of Sihon king of Heshbon and the land of Og king of Bashan.
23 Και τους υιους αυτων επληθυνας ως τα αστρα του ουρανου? και εφερες αυτους εις την γην, εις την οποιαν ειπας προς τους πατερας αυτων να εισελθωσι, δια να κληρονομησωσιν αυτην.23 Thou didst multiply their descendants as the stars of heaven, and thou didst bring them into the land which thou hadst told their fathers to enter and possess.
24 Και εισηλθον οι υιοι αυτων και εκληρονομησαν την γην? και υπεταξας εμπροσθεν αυτων τους κατοικους της γης, τους Χαναναιους, και παρεδωκας αυτους εις τας χειρας αυτων, και τους βασιλεις αυτων και τους λαους της γης, δια να καμωσιν εις αυτους κατα την θελησιν αυτων.24 So the descendants went in and possessed the land, and thou didst subdue before them the inhabitants of the land, the Canaanites, and didst give them into their hands, with their kings and the peoples of the land, that they might do with them as they would.
25 Και εκυριευσαν πολεις ισχυρας και γην παχειαν, και εκληρονομησαν οικους πληρεις παντων των αγαθων, φρεατα ωρυγμενα, αμπελωνας και ελαιωνας και δενδρα καρπιμα εν αφθονια? και εφαγον και εχορτασθησαν και επαχυνθησαν και ενετρυφησαν, εν τη μεγαλη σου αγαθοτητι.25 And they captured fortified cities and a rich land, and took possession of houses full of all good things, cisterns hewn out, vineyards, olive orchards and fruit trees in abundance; so they ate, and were filled and became fat, and delighted themselves in thy great goodness.
26 Και ηπειθησαν και επανεστατησαν εναντιον σου, και ερριψαν τον νομον σου οπισω των νωτων αυτων, και τους προφητας σου εφονευσαν, οιτινες διεμαρτυροντο εναντιον αυτων δια να επιστρεψωσιν αυτους προς σε, και επραξαν μεγαλους παροργισμους.26 "Nevertheless they were disobedient and rebelled against thee and cast thy law behind their back and killed thy prophets, who had warned them in order to turn them back to thee, and they committed great blasphemies.
27 Δια τουτο παρεδωκας αυτους εις την χειρα των θλιβοντων αυτους, και κατεθλιψαν αυτους? και εν τω καιρω της θλιψεως αυτων ανεβοησαν προς σε, και συ εισηκουσας εξ ουρανου? και κατα τους πολλους οικτιρμους σου εδωκας σωτηρας εις αυτους, και εσωσαν αυτους εκ της χειρος των θλιβοντων αυτους.27 Therefore thou didst give them into the hand of their enemies, who made them suffer; and in the time of their suffering they cried to thee and thou didst hear them from heaven; and according to thy great mercies thou didst give them saviors who saved them from the hand of their enemies.
28 Αλλ' αφου ανεπαυθησαν, εστραφησαν εις το να πραττωσι πονηρα ενωπιον σου? οθεν εγκατελιπες αυτους εις την χειρα των εχθρων αυτων, και εξουσιασαν αυτους? οτε ομως επεστρεψαν και ανεβοησαν προς σε, συ εισηκουσας εξ ουρανου? και πολλακις ηλευθερωσας αυτους κατα τους οικτιρμους σου.28 But after they had rest they did evil again before thee, and thou didst abandon them to the hand of their enemies, so that they had dominion over them; yet when they turned and cried to thee thou didst hear from heaven, and many times thou didst deliver them according to thy mercies.
29 Και διεμαρτυρηθης εναντιον αυτων, δια να επιστρεψης αυτους εις τον νομον σου? πλην αυτοι υπερηφανευθησαν και δεν υπηκουσαν εις τας εντολας σου, αλλ' ημαρτησαν εις τας κρισεις σου, τας οποιας εαν τις εκτελη, θελει ζησει δι' αυτων? και εδωκαν νωτον απειθη και εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων και δεν ηκουσαν.29 And thou didst warn them in order to turn them back to thy law. Yet they acted presumptuously and did not obey thy commandments, but sinned against thy ordinances, by the observance of which a man shall live, and turned a stubborn shoulder and stiffened their neck and would not obey.
30 Και ομως ετη πολλα παρεκτεινας επ' αυτους, και διεμαρτυρηθης εναντιον αυτων δια του πνευματος σου δια των προφητων σου? αλλα δεν εδωκαν ακροασιν? δια τουτο παρεδωκας αυτους εις την χειρα των λαων των τοπων.30 Many years thou didst bear with them, and didst warn them by thy Spirit through thy prophets; yet they would not give ear. Therefore thou didst give them into the hand of the peoples of the lands.
31 Πλην δια τους πολλους οικτιρμους σου δεν συνετελεσας αυτους, ουδε εγκατελιπες αυτους? διοτι Θεος οικτιρμων και ελεημων εισαι.31 Nevertheless in thy great mercies thou didst not make an end of them or forsake them; for thou art a gracious and merciful God.
32 Τωρα λοιπον, Θεε ημων, ο μεγας, ο ισχυρος και φοβερος Θεος, ο φυλαττων την διαθηκην και το ελεος, ας μη λογισθη μικρα ενωπιον σου πασα η θλιψις ητις ευρηκεν ημας, τους βασιλεις ημων, τους αρχοντας ημων και τους ιερεις ημων και τους προφητας ημων και τους πατερας ημων και παντα τον λαον σου, απο των ημερων των βασιλεων της Ασσυριας μεχρι της ημερας ταυτης.32 "Now therefore, our God, the great and mighty and terrible God, who keepest covenant and steadfast love, let not all the hardship seem little to thee that has come upon us, upon our kings, our princes, our priests, our prophets, our fathers, and all thy people, since the time of the kings of Assyria until this day.
33 Δικαιος βεβαιως εισαι εις παντα τα επελθοντα εφ' ημας? διοτι συ μεν αληθειαν εκαμες, ημεις δε ησεβησαμεν.33 Yet thou hast been just in all that has come upon us, for thou hast dealt faithfully and we have acted wickedly;
34 Και οι βασιλεις ημων, οι αρχοντες ημων, οι ιερεις ημων και οι πατερες ημων, δεν εφυλαξαν τον νομον σου και δεν εδωκαν προσοχην εις τας εντολας σου και εις τα μαρτυρια σου, με τα οποια διεμαρτυρηθης εναντιον αυτων.34 our kings, our princes, our priests, and our fathers have not kept thy law or heeded thy commandments and thy warnings which thou didst give them.
35 Διοτι αυτοι, εν τη βασιλεια αυτων και εν τη μεγαλη σου αγαθωσυνη την οποιαν εδωκας εις αυτους, και εν τη γη τη πλατεια και παχεια, την οποιαν εδωκας ενωπιον αυτων, δεν σε εδουλευσαν ουδε εστραφησαν απο των πονηρων εργων αυτων.35 They did not serve thee in their kingdom, and in thy great goodness which thou gavest them, and in the large and rich land which thou didst set before them; and they did not turn from their wicked works.
36 Ιδου, δουλοι ειμεθα την ημεραν ταυτην? και εν τη γη, την οποιαν εδωκας εις τους πατερας ημων, δια να τρωγωσι τον καρπον αυτης και τα αγαθα αυτης, ιδου, δουλοι ειμεθα επ' αυτης?36 Behold, we are slaves this day; in the land that thou gavest to our fathers to enjoy its fruit and its good gifts, behold, we are slaves.
37 και αυτη διδει πολλην αφθονιαν εις τους βασιλεις, τους οποιους επεβαλες εφ' ημας δια τας αμαρτιας ημων? και κατεξουσιαζουσιν επι των σωματων ημων και επι των κτηνων ημων κατα την αρεσκειαν αυτων? και ειμεθα εν θλιψει μεγαλη.37 And its rich yield goes to the kings whom thou hast set over us because of our sins; they have power also over our bodies and over our cattle at their pleasure, and we are in great distress."
38 Οθεν δια παντα ταυτα ημεις καμνομεν διαθηκην πιστην και γραφομεν αυτην? και επισφραγιζουσιν αυτην οι αρχοντες ημων, οι Λευιται ημων και οι ιερεις ημων.38 Because of all this we make a firm covenant and write it, and our princes, our Levites, and our priests set their seal to it.