| 1 الآن تتجيّشين يا بنت الجيوش. قد اقام علينا مترسة. يضربون قاضي اسرائيل بقضيب على خده. | 1 וְאַתָּה בֵּית־לֶחֶם אֶפְרָתָה צָעִיר לִהְיֹות בְּאַלְפֵי יְהוּדָה מִמְּךָ לִי יֵצֵא לִהְיֹות מֹושֵׁל בְּיִשְׂרָאֵל וּמֹוצָאֹתָיו מִקֶּדֶם מִימֵי עֹולָם |
| 2 اما انت يا بيت لحم افراتة وانت صغيرة ان تكوني بين الوف يهوذا فمنك يخرج لي الذي يكون متسلطا على اسرائيل ومخارجه منذ القديم منذ ايام الازل. | 2 לָכֵן יִתְּנֵם עַד־עֵת יֹולֵדָה יָלָדָה וְיֶתֶר אֶחָיו יְשׁוּבוּן עַל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל |
| 3 لذلك يسلّمهم الى حينما تكون قد ولدت والدة ثم ترجع بقية اخوته الى بني اسرائيل. | 3 וְעָמַד וְרָעָה בְּעֹז יְהוָה בִּגְאֹון שֵׁם יְהוָה אֱלֹהָיו וְיָשָׁבוּ כִּי־עַתָּה יִגְדַּל עַד־אַפְסֵי־אָרֶץ |
| 4 ويقف ويرعى بقدرة الرب بعظمة اسم الرب الهه ويثبتون. لانه الآن يتعظم الى اقاصي الارض. | 4 וְהָיָה זֶה שָׁלֹום אַשּׁוּר ׀ כִּי־יָבֹוא בְאַרְצֵנוּ וְכִי יִדְרֹךְ בְּאַרְמְנֹתֵינוּ וַהֲקֵמֹנוּ עָלָיו שִׁבְעָה רֹעִים וּשְׁמֹנָה נְסִיכֵי אָדָם |
| 5 ويكون هذا سلاما. اذا دخل اشور في ارضنا واذا داس في قصورنا نقيم عليه سبعة رعاة وثمانية من امراء الناس. | 5 וְרָעוּ אֶת־אֶרֶץ אַשּׁוּר בַּחֶרֶב וְאֶת־אֶרֶץ נִמְרֹד בִּפְתָחֶיהָ וְהִצִּיל מֵאַשּׁוּר כִּי־יָבֹוא בְאַרְצֵנוּ וְכִי יִדְרֹךְ בִּגְבוּלֵנוּ׃ ס |
| 6 فيرعون ارض اشور بالسيف وارض نمرود في ابوابها فينقذ من اشور اذا دخل ارضنا واذا داس تخومنا. | 6 וְהָיָה ׀ שְׁאֵרִית יַעֲקֹב בְּקֶרֶב עַמִּים רַבִּים כְּטַל מֵאֵת יְהוָה כִּרְבִיבִים עֲלֵי־עֵשֶׂב אֲשֶׁר לֹא־יְקַוֶּה לְאִישׁ וְלֹא יְיַחֵל לִבְנֵי אָדָם |
| 7 وتكون بقية يعقوب في وسط شعوب كثيرين كالندى من عند الرب كالوابل على العشب الذي لا ينتظر انسانا ولا يصبر لبني البشر. | 7 וְהָיָה שְׁאֵרִית יַעֲקֹב בַּגֹּויִם בְּקֶרֶב עַמִּים רַבִּים כְּאַרְיֵה בְּבַהֲמֹות יַעַר כִּכְפִיר בְּעֶדְרֵי־צֹאן אֲשֶׁר אִם עָבַר וְרָמַס וְטָרַף וְאֵין מַצִּיל |
| 8 وتكون بقية يعقوب بين الامم في وسط شعوب كثيرين كالاسد بين وحوش الوعر كشبل الاسد بين قطعان الغنم الذي اذا عبر يدوس ويفترس وليس من ينقذ. | 8 תָּרֹם יָדְךָ עַל־צָרֶיךָ וְכָל־אֹיְבֶיךָ יִכָּרֵתוּ׃ פ |
| 9 لترتفع يدك على مبغضيك وينقرض كل اعدائك | 9 וְהָיָה בַיֹּום־הַהוּא נְאֻם־יְהוָה וְהִכְרַתִּי סוּסֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ וְהַאֲבַדְתִּי מַרְכְּבֹתֶיךָ |
| 10 ويكون في ذلك اليوم يقول الرب اني اقطع خيلك من وسطك وابيد مركباتك. | 10 וְהִכְרַתִּי עָרֵי אַרְצֶךָ וְהָרַסְתִּי כָּל־מִבְצָרֶיךָ |
| 11 واقطع مدن ارضك واهدم كل حصونك. | 11 וְהִכְרַתִּי כְשָׁפִים מִיָּדֶךָ וּמְעֹונְנִים לֹא יִהְיוּ־לָךְ |
| 12 واقطع السحر من يدك ولا يكون لك عائفون. | 12 וְהִכְרַתִּי פְסִילֶיךָ וּמַצֵּבֹותֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ וְלֹא־תִשְׁתַּחֲוֶה עֹוד לְמַעֲשֵׂה יָדֶיךָ |
| 13 واقطع تماثيلك المنحوتة وانصابك من وسطك فلا تسجد لعمل يديك في ما بعد. | 13 וְנָתַשְׁתִּי אֲשֵׁירֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ וְהִשְׁמַדְתִּי עָרֶיךָ |
| 14 واقلع سواريك من وسطك وابيد مدنك. | 14 וְעָשִׂיתִי בְּאַף וּבְחֵמָה נָקָם אֶת־הַגֹּויִם אֲשֶׁר לֹא שָׁמֵעוּ׃ ס |
| 15 وبغضب وغيظ انتقم من الامم الذين لم يسمعوا | |
