Йова 30
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Modern Greek Bible |
|---|---|
| 1 «А тепер глузують з мене менші віком від мене, | яких батьками я нехтував занадто, | щоб їх поставити нарівні з псами в моїй кошарі. | 1 Αλλα τωρα οι νεωτεροι μου την ηλικιαν με περιγελωσι, των οποιων τους πατερας δεν ηθελον καταδεχθη να βαλω μετα των κυνων του ποιμνιου μου. |
| 2 Ба й сила рук їхніх навіщо була б мені здалася? | Міць їхня ж цілковито заниділа. | 2 Και εις τι τωοντι ηδυνατο να με ωφεληση η δυναμις των χειρων αυτων, εις τους οποιους η ισχυς εξελιπε; |
| 3 З-за браку страви та страшного голоду | вони гризли у степу коріння; | їхня мати — пустка та пустиня. | 3 Δι' ενδειαν και πειναν ησαν απομεμονωμενοι? εφευγον εις γην ανυδρον, σκοτεινην, ηφανισμενην και ερημον? |
| 4 Вони мальвію й листя на кущах збирали, | коріння з дроку — це хліб їхній. | 4 εκοπτον μολοχην πλησιον των θαμνων και την ριζαν των αρκευθων δια τροφην αυτων. |
| 5 Їх із громади проганяли, | на них гукали, наче на злодіїв. | 5 Ησαν εκ μεσου δεδιωγμενοι? εφωναζον επ' αυτους ως κλεπτας. |
| 6 Вони жили у байраках при потоках, | у земних печерах та по скелях. | 6 Κατωκουν εν τοις κρημνοις των χειμαρρων, ταις τρυπαις της γης και τοις βροχοις. |
| 7 Вони ревіли поміж кущами, | під будяками тулилися в купу. | 7 Μεταξυ των θαμνων ωγκωντο? υποκατω των ακανθων συνηγοντο? |
| 8 Рід упосліджених, нащадки безіменних, | вигнані з землі! | 8 αφρονες και δυσφημοι, εκδεδιωγμενοι εκ της γης. |
| 9 І нині я став їхньою піснею, | зробився байкою їхньою! | 9 Και τωρα εγω ειμαι το τραγωδιον αυτων, ειμαι και η παροιμια αυτων. |
| 10 Με βδελυττονται, απομακρυνονται απ' εμου, και δεν συστελλονται να πτυωσιν εις το προσωπον μου. | |
| 11 Επειδη ο Θεος διελυσε την υπεροχην μου και με εθλιψεν, απερριψαν και αυτοι τον χαλινον εμπροσθεν μου. | |
| 12 Праворуч від мене підводиться ота наволоч, | у петлю спрямовує мої ноги | і вимощує путь свою згубну проти мене. | 12 Εκ δεξιων ανιστανται οι νεοι? απωθουσι τους ποδας μου, και ετοιμαζουσι κατ' εμου τας ολεθριους οδους αυτων. |
| 13 Вони зіпсували мені стежку на мою погибель; | вони деруться догори, ніхто їх не спиняє. | 13 Ανατρεπουσι την οδον μου, επαυξανουσι την συμφοραν μου, χωρις να εχωσι βοηθον. |
| 14 Мов крізь пролом широкий, прибувають, | викочуються з-під руїн. | 14 Εφορμωσιν ως σφοδρα πλημμυρα, επι της ερημωσεως μου περικυλιονται. |
| 15 Великий страх напав на мене, | вітром розвіялася моя гідність, | і щастя моє зникло, немов хмара. | 15 Τρομοι εστραφησαν επ' εμε? καταδιωκουσι την ψυχην μου ως ανεμος? και η σωτηρια μου παρερχεται ως νεφος. |
| 16 І душа моя нині ниє в мені, | дні смутку мене посіли. | 16 Και τωρα η ψυχη μου εξεχυθη εντος μου? ημεραι θλιψεως με κατελαβον. |
| 17 Уночі крутить мені у костях, | жили мої не дають мені спочити. | 17 Την νυκτα τα οστα μου διεπερασθησαν εν εμοι, και τα νευρα μου δεν αναπαυονται. |
| 18 Він потужно схопив мене за одежу, | мов би коміром кереї моєї зашморгнув мене, | 18 Υπο της σφοδρας δυναμεως ηλλοιωθη το ενδυμα μου? με περισφιγγει ως το περιλαιμιον του χιτωνος μου. |
| 19 кинув мене в болото, | і я взявся попелом та пилом. | 19 Με ερριψεν εις τον πηλον, και ωμοιωθην με χωμα και κονιν. |
| 20 Кричу до тебе, та ти мені не відповідаєш; | встаю — та ти до мене уваги не прихиляєш. | 20 Κραζω προς σε, και δεν μοι αποκρινεσαι? ισταμαι, και με παραβλεπεις. |
| 21 Став єси до мене жорстоким, | твоєю сильною рукою мене бичуєш. | 21 Εγεινες ανελεημων προς εμε? δια της κραταιας χειρος σου με μαστιγονεις. |
| 22 Здіймаєш мене вітром летіти, | в бурі спускаєш мене вниз водою. | 22 Με εσηκωσας επι τον ανεμον? με επεβιβασας και διελυσας την ουσιαν μου. |
| 23 Знаю, що ти ведеш мене до смерти, | дому, де збираються всі живучі. | 23 Εξευρω μεν οτι θελεις με φερει εις θανατον και τον οικον τον προσδιωρισμενον εις παντα ζωντα. |
| 24 Але я не здіймав руки на сіромаху, | як він кричав до мене у своєму горі. | 24 Αλλα δεν θελει εκτεινει χειρα εις τον ταφον, εαν κραζωσι προς αυτον οταν αφανιζη. |
| 25 Чи ж я не плакав над тим, кому живеться тяжко? | Чи ж моє серце до бідного не мало жалю? | 25 Δεν εκλαυσα εγω δια τον οντα εν ημεραις σκληραις, και ελυπηθη η ψυχη μου δια τον πτωχον; |
| 26 Я сподівався щастя — і прийшло лихо; | я чекав світла — і наступила пітьма! | 26 Ενω περιεμενον το καλον, τοτε ηλθε το κακον? και ενω ανεμενον το φως, τοτε ηλθε το σκοτος. |
| 27 Нутро моє кипить, не угаває: | дні смутку надійшли на мене. | 27 Τα εντοσθια μου ανεβρασαν και δεν ανεπαυθησαν? ημεραι θλιψεως με προεφθασαν. |
| 28 Ввесь ходжу почорнілий, без сонця; | встаю, кричу серед громади. | 28 Περιεπατησα μελαγχροινος ουχι υπο ηλιου? εσηκωθην, εβοησα εν συναξει. |
| 29 Братом зробився я шакалам, | і приятелем струсям. | 29 Εγεινα αδελφος των δρακοντων και συντροφος των στρουθοκαμηλων. |
| 30 Шкіра на мені почорніла, | кості мої горять від жару. | 30 Το δερμα μου εμαυρισεν επ' εμε, και τα οστα μου κατεκαυθησαν υπο της φλογωσεως. |
| 31 Цитра моя голосить, | сопілка моя плаче.» | 31 Η δε κιθαρα μου μετεβληθη εις πενθος και το οργανον μου εις φωνην κλαιοντων. |