Евангелие от Луки 6
123456789101112131415161718192021222324
Быт
Исх
Лев
Чис
Втор
ИсНав
Суд
Руфь
1Цар
2Цар
3Цар
4Цар
1Пар
2Пар
1Езд
Неем
Тов
Иудифь
Есф
1Макк
2Макк
Иов
Пс
Притчи
Еккл
Песн
Прем.Сол.
Сирах
Ис
Иер
Плач
Вар
Иез
Дан
Ос
Иоиль
Амос
Авд
Иона
Мих
Наум
Авв
Соф
Агг
Зах
Мал
Мф
Мк
Лк
Ин
Деян
Рим
1Кор
2Кор
Гал
Еф
Фил
Кол
1Фес
2Фес
1Тим
2Тим
Тит
Филим
Евр
Иак
1Петр
2Петр
1Ин
2Ин
3Ин
Иуд
Откр
3Макк
3Езд
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Библия Синодальный перевод | VULGATA |
|---|---|
| 1 В субботу, первую по втором дне Пасхи, случилось Ему проходить засеянными полями, и ученики Его срывали колосья и ели, растирая руками. | 1 Factum est autem in sabbato secundo, primo, cum transiret per sata, vellebant discipuli ejus spicas, et manducabant confricantes manibus. |
| 2 Некоторые же из фарисеев сказали им: зачем вы делаете то, чего не должно делать в субботы? | 2 Quidam autem pharisæorum, dicebant illis : Quid facitis quod non licet in sabbatis ? |
| 3 Иисус сказал им в ответ: разве вы не читали, что сделал Давид, когда взалкал сам и бывшие с ним? | 3 Et respondens Jesus ad eos, dixit : Nec hoc legistis quod fecit David, cum esurisset ipse, et qui cum illo erant ? |
| 4 Как он вошел в дом Божий, взял хлебы предложения, которых не должно было есть никому, кроме одних священников, и ел, и дал бывшим с ним? | 4 quomodo intravit in domum Dei, et panes propositionis sumpsit, et manducavit, et dedit his qui cum ipso erant : quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus ? |
| 5 И сказал им: Сын Человеческий есть господин и субботы. | 5 Et dicebat illis : Quia dominus est Filius hominis etiam sabbati. |
| 6 Случилось же и в другую субботу войти Ему в синагогу и учить. Там был человек, у которого правая рука была сухая. | 6 Factum est autem in alio sabbato, ut intraret in synagogam, et doceret. Et erat ibi homo, et manus ejus dextra erat arida. |
| 7 Книжники же и фарисеи наблюдали за Ним, не исцелит ли в субботу, чтобы найти обвинение против Него. | 7 Observabant autem scribæ et pharisæi si in sabbato curaret, ut invenirent unde accusarent eum. |
| 8 Но Он, зная помышления их, сказал человеку, имеющему сухую руку: встань и выступи на средину. И он встал и выступил. | 8 Ipse vero sciebat cogitationes eorum : et ait homini qui habebat manum aridam : Surge, et sta in medium. Et surgens stetit. |
| 9 Тогда сказал им Иисус: спрошу Я вас: что должно делать в субботу? добро, или зло? спасти душу, или погубить? Они молчали. | 9 Ait autem ad illos Jesus : Interrogo vos si licet sabbatis benefacere, an male : animam salvam facere, an perdere ? |
| 10 И, посмотрев на всех их, сказал тому человеку: протяни руку твою. Он так и сделал; и стала рука его здорова, как другая. | 10 Et circumspectis omnibus dixit homini : Extende manum tuam. Et extendit : et restituta est manus ejus. |
| 11 Они же пришли в бешенство и говорили между собою, что бы им сделать с Иисусом. | 11 Ipsi autem repleti sunt insipientia, et colloquebantur ad invicem, quidnam facerent Jesu. |
| 12 В те дни взошел Он на гору помолиться и пробыл всю ночь в молитве к Богу. | 12 Factum est autem in illis diebus, exiit in montem orare, et erat pernoctans in oratione Dei. |
| 13 Когда же настал день, призвал учеников Своих и избрал из них двенадцать, которых и наименовал Апостолами: | 13 Et cum dies factus esset, vocavit discipulos suos : et elegit duodecim ex ipsis (quos et apostolos nominavit) : |
| 14 Симона, которого и назвал Петром, и Андрея, брата его, Иакова и Иоанна, Филиппа и Варфоломея, | 14 Simonem, quem cognominavit Petrum, et Andream fratrem ejus, Jacobum, et Joannem, Philippum, et Bartholomæum, |
| 15 Матфея и Фому, Иакова Алфеева и Симона, прозываемого Зилотом, | 15 Matthæum, et Thomam, Jacobum Alphæi, et Simonem, qui vocatur Zelotes, |
| 16 Иуду Иаковлева и Иуду Искариота, который потом сделался предателем. | 16 et Judam Jacobi, et Judam Iscariotem, qui fuit proditor. |
| 17 И, сойдя с ними, стал Он на ровном месте, и множество учеников Его, и много народа из всей Иудеи и Иерусалима и приморских мест Тирских и Сидонских, | 17 Et descendens cum illis, stetit in loco campestri, et turba discipulorum ejus, et multitudo copiosa plebis ab omni Judæa, et Jerusalem, et maritima, et Tyri, et Sidonis, |
| 18 которые пришли послушать Его и исцелиться от болезней своих, также и страждущие от нечистых духов; и исцелялись. | 18 qui venerant ut audirent eum, et sanarentur a languoribus suis. Et qui vexabantur a spiritibus immundis, curabantur. |
| 19 И весь народ искал прикасаться к Нему, потому что от Него исходила сила и исцеляла всех. | 19 Et omnis turba quærebat eum tangere : quia virtus de illo exibat, et sanabat omnes. |
| 20 И Он, возведя очи Свои на учеников Своих, говорил: Блаженны нищие духом, ибо ваше есть Царствие Божие. | 20 Et ipse elevatis oculis in discipulis suis, dicebat : Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei. |
| 21 Блаженны алчущие ныне, ибо насытитесь. Блаженны плачущие ныне, ибо воссмеетесь. | 21 Beati qui nunc esuritis, quia saturabimini. Beati qui nunc fletis, quia ridebitis. |
| 22 Блаженны вы, когда возненавидят вас люди и когда отлучат вас, и будут поносить, и пронесут имя ваше, как бесчестное, за Сына Человеческого. | 22 Beati eritis cum vos oderint homines, et cum separaverint vos, et exprobraverint, et ejicerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis. |
| 23 Возрадуйтесь в тот день и возвеселитесь, ибо велика вам награда на небесах. Так поступали с пророками отцы их. | 23 Gaudete in illa die, et exsultate : ecce enim merces vestra multa est in cælo : secundum hæc enim faciebant prophetis patres eorum. |
| 24 Напротив, горе вам, богатые! ибо вы уже получили свое утешение. | 24 Verumtamen væ vobis divitibus, quia habetis consolationem vestram. |
| 25 Горе вам, пресыщенные ныне! ибо взалчете. Горе вам, смеющиеся ныне! ибо восплачете и возрыдаете. | 25 Væ vobis, qui saturati estis : quia esurietis. Væ vobis, qui ridetis nunc : quia lugebitis et flebitis. |
| 26 Горе вам, когда все люди будут говорить о вас хорошо! ибо так поступали с лжепророками отцы их. | 26 Væ cum benedixerint vobis homines : secundum hæc enim faciebant pseudoprophetis patres eorum. |
| 27 Но вам, слушающим, говорю: любите врагов ваших, благотворите ненавидящим вас, | 27 Sed vobis dico, qui auditis : diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos. |
| 28 благословляйте проклинающих вас и молитесь за обижающих вас. | 28 Benedicite maledicentibus vobis, et orate pro calumniantibus vos. |
| 29 Ударившему тебя по щеке подставь и другую, и отнимающему у тебя верхнюю одежду не препятствуй взять и рубашку. | 29 Et qui te percutit in maxillam, præbe et alteram. Et ab eo qui aufert tibi vestimentum, etiam tunicam noli prohibere. |
| 30 Всякому, просящему у тебя, давай, и от взявшего твое не требуй назад. | 30 Omni autem petenti te, tribue : et qui aufert quæ tua sunt, ne repetas. |
| 31 И как хотите, чтобы с вами поступали люди, так и вы поступайте с ними. | 31 Et prout vultis ut faciant vobis homines, et vos facite illis similiter. |
| 32 И если любите любящих вас, какая вам за то благодарность? ибо и грешники любящих их любят. | 32 Et si diligitis eos qui vos diligunt, quæ vobis est gratia ? nam et peccatores diligentes se diligunt. |
| 33 И если делаете добро тем, которые вам делают добро, какая вам за то благодарность? ибо и грешники то же делают. | 33 Et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt, quæ vobis est gratia ? siquidem et peccatores hoc faciunt. |
| 34 И если взаймы даёте тем, от которых надеетесь получить обратно, какая вам за то благодарность? ибо и грешники дают взаймы грешникам, чтобы получить обратно столько же. | 34 Et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere, quæ gratia est vobis ? nam et peccatores peccatoribus fœnerantur, ut recipiant æqualia. |
| 35 Но вы любите врагов ваших, и благотворите, и взаймы давайте, не ожидая ничего; и будет вам награда великая, и будете сынами Всевышнего; ибо Он благ и к неблагодарным и злым. | 35 Verumtamen diligite inimicos vestros : benefacite, et mutuum date, nihil inde sperantes : et erit merces vestra multa, et eritis filii Altissimi, quia ipse benignus est super ingratos et malos. |
| 36 Итак, будьте милосерды, как и Отец ваш милосерд. | 36 Estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est. |
| 37 Не судите, и не будете судимы; не осуждайте, и не будете осуждены; прощайте, и прощены будете; | 37 Nolite judicare, et non judicabimini : nolite condemnare, et non condemnabimini. Dimittite, et dimittemini. |
| 38 давайте, и дастся вам: мерою доброю, утрясенною, нагнетенною и переполненною отсыплют вам в лоно ваше; ибо, какою мерою мерите, такою же отмерится и вам. | 38 Date, et dabitur vobis : mensuram bonam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabunt in sinum vestrum. Eadem quippe mensura, qua mensi fueritis, remetietur vobis. |
| 39 Сказал также им притчу: может ли слепой водить слепого? не оба ли упадут в яму? | 39 Dicebat autem illis et similitudinem : Numquid potest cæcus cæcum ducere ? nonne ambo in foveam cadunt ? |
| 40 Ученик не бывает выше своего учителя; но, и усовершенствовавшись, будет всякий, как учитель его. | 40 Non est discipulus super magistrum : perfectus autem omnis erit, si sit sicut magister ejus. |
| 41 Что ты смотришь на сучок в глазе брата твоего, а бревна в твоем глазе не чувствуешь? | 41 Quid autem vides festucam in oculo fratris tui, trabem autem, quæ in oculo tuo est, non consideras ? |
| 42 Или, как можешь сказать брату твоему: брат! дай, я выну сучок из глаза твоего, когда сам не видишь бревна в твоем глазе? Лицемер! вынь прежде бревно из твоего глаза, и тогда увидишь, как вынуть сучок из глаза брата твоего. | 42 aut quomodo potes dicere fratri tuo : Frater, sine ejiciam festucam de oculo tuo : ipse in oculo tuo trabem non videns ? Hypocrita, ejice primum trabem de oculo tuo : et tunc perspicies ut educas festucam de oculo fratris tui. |
| 43 Нет доброго дерева, которое приносило бы худой плод; и нет худого дерева, которое приносило бы плод добрый, | 43 Non est enim arbor bona, quæ facit fructus malos : neque arbor mala, faciens fructum bonum. |
| 44 ибо всякое дерево познаётся по плоду своему, потому что не собирают смокв с терновника и не снимают винограда с кустарника. | 44 Unaquæque enim arbor de fructu suo cognoscitur. Neque enim de spinis colligunt ficus : neque de rubo vindemiant uvam. |
| 45 Добрый человек из доброго сокровища сердца своего выносит доброе, а злой человек из злого сокровища сердца своего выносит злое, ибо от избытка сердца говорят уста его. | 45 Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum : et malus homo de malo thesauro profert malum. Ex abundantia enim cordis os loquitur. |
| 46 Что вы зовете Меня: Господи! Господи! --и не делаете того, что Я говорю? | 46 Quid autem vocatis me Domine, Domine : et non facitis quæ dico ? |
| 47 Всякий, приходящий ко Мне и слушающий слова Мои и исполняющий их, скажу вам, кому подобен. | 47 Omnis qui venit ad me, et audit sermones meos, et facit eos, ostendam vobis cui similis sit : |
| 48 Он подобен человеку, строящему дом, который копал, углубился и положил основание на камне; почему, когда случилось наводнение и вода напёрла на этот дом, то не могла поколебать его, потому что он основан был на камне. | 48 similis est homini ædificanti domum, qui fodit in altum, et posuit fundamentum super petram : inundatione autem facta, illisum est flumen domui illi, et non potuit eam movere : fundata enim erat super petram. |
| 49 А слушающий и неисполняющий подобен человеку, построившему дом на земле без основания, который, когда напёрла на него вода, тотчас обрушился; и разрушение дома сего было великое. | 49 Qui autem audit, et non facit, similis est homini ædificanti domum suam super terram sine fundamento : in quam illisus est fluvius, et continuo cecidit : et facta est ruina domus illius magna. |
ITALIANO
ENGLISH
ESPANOL
FRANCAIS
LATINO
PORTUGUES
DEUTSCH
MAGYAR
Ελληνική
לשון עברית
عَرَبيْ