ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 68

LXX	Revised Standard Version Catholic Edition
1 εις το τελος υπερ των αλλοιωθησομενων τω δαυιδ	1 To the choirmaster. A Psalm of David. A Song. Let God arise, let his enemies be scattered; let those who hate him flee before him!
2 σωσον με ο θεος οτι εισηλθοσαν υδατα εως ψυχης μου	2 As smoke is driven away, so drive them away; as wax melts before fire, let the wicked perish before God!
3 ενεπαγην εις ιλυν βυθου και ουκ εστιν υποστασις ηλθον εις τα βαθη της θαλασσης και καταιγις κατεποντισεν με	3 But let the righteous be joyful; let them exult before God; let them be jubilant with joy!
4 εκοπιασα κραζων εβραγχιασεν ο λαρυγξ μου εξελιπον οι οφθαλμοι μου απο του ελπιζειν επι τον θεον μου	4 Sing to God, sing praises to his name; lift up a song to him who rides upon the clouds; his name is the LORD, exult before him!
5 επληθυνθησαν υπερ τας τριχας της κεφαλης μου οι μισουντες με δωρεαν εκραταιωθησαν οι εχθροι μου οι εκδιωκοντες με αδικως α ουχ ηρπασα τοτε απετιννυον	5 Father of the fatherless and protector of widows is God in his holy habitation.
6 ο θεος συ εγνως την αφροσυνην μου και αι πλημμελειαι μου απο σου ουκ εκρυβησαν	6 God gives the desolate a home to dwell in; he leads out the prisoners to prosperity; but the rebellious dwell in a parched land.
7 μη αισχυνθειησαν επ' εμοι οι υπομενοντες σε κυριε κυριε των δυναμεων μη εντραπειησαν επ' εμοι οι ζητουντες σε ο θεος του ισραηλ	7 O God, when thou didst go forth before thy people, when thou didst march through the wilderness, [Selah]
8 οτι ενεκα σου υπηνεγκα ονειδισμον εκαλυψεν εντροπη το προσωπον μου	8 the earth quaked, the heavens poured down rain, at the presence of God; yon Sinai quaked at the presence of God, the God of Israel.
9 απηλλοτριωμενος εγενηθην τοις αδελφοις μου και ξενος τοις υιοις της μητρος μου	9 Rain in abundance, O God, thou didst shed abroad; thou didst restore thy heritage as it languished;
10 οτι ο ζηλος του οικου σου κατεφαγεν με και οι ονειδισμοι των ονειδιζοντων σε επεπεσαν επ' εμε	10 thy flock found a dwelling in it; in thy goodness, O God, thou didst provide for the needy.
11 και συνεκαμψα εν νηστεια την ψυχην μου και εγενηθη εις ονειδισμον εμοι	11 The Lord gives the command; great is the host of those who bore the tidings:
12 και εθεμην το ενδυμα μου σακκον και εγενομην αυτοις εις παραβολην	12 "The kings of the armies, they flee, they flee!" The women at home divide the spoil,
13 κατ' εμου ηδολεσχουν οι καθημενοι εν πυλη και εις εμε εψαλλον οι πινοντες τον οινον	13 though they stay among the sheepfolds-- the wings of a dove covered with silver, its pinions with green gold.
14 εγω δε τη προσευχη μου προς σε κυριε καιρος ευδοκιας ο θεος εν τω πληθει του ελεους σου επακουσον μου εν αληθεια της σωτηριας σου	14 When the Almighty scattered kings there, snow fell on Zalmon.
15 σωσον με απο πηλου ινα μη εμπαγω ρυσθειην εκ των μισουντων με και εκ του βαθους των υδατων	15 O mighty mountain, mountain of Bashan; O many-peaked mountain, mountain of Bashan!
16 μη με καταποντισατω καταιγις υδατος μηδε καταπιετω με βυθος μηδε συσχετω επ' εμε φρεαρ το στομα αυτου	16 Why look you with envy, O many-peaked mountain, at the mount which God desired for his abode, yea, where the LORD will dwell for ever?
17 εισακουσον μου κυριε οτι χρηστον το ελεος σου κατα το πληθος των οικτιρμων σου επιβλεψον επ' εμε	17 With mighty chariotry, twice ten thousand, thousands upon thousands, the Lord came from Sinai into the holy place.
18 μη αποστρεψης το προσωπον σου απο του παιδος σου οτι θλιβομαι ταχυ επακουσον μου	18 Thou didst ascend the high mount, leading captives in thy train, and receiving gifts among men, even among the rebellious, that the LORD God may dwell there.
19 προσχες τη ψυχη μου και λυτρωσαι αυτην ενεκα των εχθρων μου ρυσαι με	19 Blessed be the Lord, who daily bears us up; God is our salvation. [Selah]
20 συ γαρ γινωσκεις τον ονειδισμον μου και την αισχυνην μου και την εντροπην μου εναντιον σου παντες οι θλιβοντες με	20 Our God is a God of salvation; and to GOD, the Lord, belongs escape from death.
21 ονειδισμον προσεδοκησεν η ψυχη μου και ταλαιπωριαν και υπεμεινα συλλυπουμενον και ουχ υπηρξεν και παρακαλουντας και ουχ ευρον	21 But God will shatter the heads of his enemies, the hairy crown of him who walks in his guilty ways.
22 και εδωκαν εις το βρωμα μου χολην και εις την διψαν μου εποτισαν με οξος	22 The Lord said, "I will bring them back from Bashan, I will bring them back from the depths of the sea,
23 γενηθητω η τραπεζα αυτων ενωπιον αυτων εις παγιδα και εις ανταποδοσιν και εις σκανδαλον	23 that you may bathe your feet in blood, that the tongues of your dogs may have their portion from the foe."
24 σκοτισθητωσαν οι οφθαλμοι αυτων του μη βλεπειν και τον νωτον αυτων δια παντος συγκαμψον	24 Thy solemn processions are seen, O God, the processions of my God, my King, into the sanctuary--
25 εκχεον επ' αυτους την οργην σου και ο θυμος της οργης σου καταλαβοι αυτους	25 the singers in front, the minstrels last, between them maidens playing timbrels:
26 γενηθητω η επαυλις αυτων ηρημωμενη και εν τοις σκηνωμασιν αυτων μη εστω ο κατοικων	26 "Bless God in the great congregation, the LORD, O you who are of Israel's fountain!"
27 οτι ον συ επαταξας αυτοι κατεδιωξαν και επι το αλγος των τραυματιων σου προσεθηκαν	27 There is Benjamin, the least of them, in the lead, the princes of Judah in their throng, the princes of Zebulun, the princes of Naphtali.
28 προσθες ανομιαν επι την ανομιαν αυτων και μη εισελθετωσαν εν δικαιοσυνη σου	28 Summon thy might, O God; show thy strength, O God, thou who hast wrought for us.
29 εξαλειφθητωσαν εκ βιβλου ζωντων και μετα δικαιων μη γραφητωσαν	29 Because of thy temple at Jerusalem kings bear gifts to thee.
30 πτωχος και αλγων ειμι εγω και η σωτηρια του προσωπου σου ο θεος αντελαβετο μου	30 Rebuke the beasts that dwell among the reeds, the herd of bulls with the calves of the peoples. Trample under foot those who lust after tribute; scatter the peoples who delight in war.
31 αινεσω το ονομα του θεου μετ' ωδης μεγαλυνω αυτον εν αινεσει	31 Let bronze be brought from Egypt; let Ethiopia hasten to stretch out her hands to God.
32 και αρεσει τω θεω υπερ μοσχον νεον κερατα εκφεροντα και οπλας	32 Sing to God, O kingdoms of the earth; sing praises to the Lord, [Selah]
33 ιδετωσαν πτωχοι και ευφρανθητωσαν εκζητησατε τον θεον και ζησεται η ψυχη υμων	33 to him who rides in the heavens, the ancient heavens; lo, he sends forth his voice, his mighty voice.
34 οτι εισηκουσεν των πενητων ο κυριος και τους πεπεδημενους αυτου ουκ εξουδενωσεν	34 Ascribe power to God, whose majesty is over Israel, and his power is in the skies.
35 αινεσατωσαν αυτον οι ουρανοι και η γη θαλασσα και παντα τα ερποντα εν αυτοις	35 Terrible is God in his sanctuary, the God of Israel, he gives power and strength to his people. Blessed be God!
36 οτι ο θεος σωσει την σιων και οικοδομηθησονται αι πολεις της ιουδαιας και κατοικησουσιν εκει και κληρονομησουσιν αυτην
37 και το σπερμα των δουλων αυτου καθεξουσιν αυτην και οι αγαπωντες το ονομα αυτου κατασκηνωσουσιν εν αυτη