Livre des Psaumes 60

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Du maître de chant. Sur "Un lys est le précepte." A mi-voix. De David. Pour apprendre.	1 Kierownikowi chóru. Na melodię: Lilia Prawa. Miktam. Dawidowy. Celem pouczenia.
2 Quand il lutta avec Aram Naharayim et Aram de Coba, et que Joab revint pour battre Edom dans lavallée du Sel, 12.000 hommes.	2 Gdy walczył z Aram-Nacharaim i z Aram-Sobą i gdy powracający Joab zwyciężył Edomitów w Dolinie Soli - dwanaście tysięcy [ludzi].
3 Dieu, tu nous as rejetés, rompus, tu étais irrité, reviens à nous!	3 Odrzuciłeś nas, o Boże, starłeś nas, rozgniewałeś się, lecz powróć do nas!
4 Tu as fait trembler la terre, tu l'as fendue; guéris ses brèches, car elle chancelle!	4 Wstrząsnąłeś i rozdarłeś ziemię: ulecz jej rozdarcia, albowiem się chwieje.
5 Tu en fis voir de dures à ton peuple, tu nous fis boire du vin de vertige;	5 Kazałeś ludowi swemu zaznać twardego losu, napoiłeś nas winem oszałamiającym.
6 tu donnas à tes fidèles le signal de leur débâcle sous le tir de l'arc.	6 Postawiłeś znak dla tych, co boją się Ciebie, by uciekali przed łukiem.
7 Pour que soient délivrés tes bien-aimés, sauve par ta droite, et réponds-nous.	7 Aby ocaleli, których Ty miłujesz, wspomóż Twą prawicą i wysłuchaj nas!
8 Dieu a parlé dans son sanctuaire: "J'exulte, je partage Sichem, j'arpente la vallée de Sukkot.	8 Bóg przemówił w swojej świątyni: Będę się radował i podzielę Sychem, a dolinę Sukkot wymierzę.
9 "A moi Galaad, à moi Manassé, Ephraïm, l'armure de ma tête, Juda, mon bâton de commandement,	9 Do Mnie należy Gilead, do Mnie Manasses, Efraim jest szyszakiem mej głowy, Juda moim berłem,
10 "Moab, le bassin où je me lave! sur Edom, je jette ma sandale. Crie donc victoire contre moi,Philistie! "	10 Moab jest dla Mnie misą do mycia, na Edom but mój rzucę, nad Filisteą będę triumfował.
11 Qui me mènera dans une ville forte, qui me conduira jusqu'en Edom,	11 Któż mię wprowadzi do miasta warownego? Któż aż do Edomu mię doprowadzi?
12 sinon toi, Dieu, qui nous as rejetés, Dieu qui ne sors plus avec nos armées?	12 Czyż nie Ty, o Boże, nas odrzuciłeś i [już] nie wychodzisz, Boże, z naszymi wojskami?
13 Porte-nous secours dans l'oppression: néant, le salut de l'homme!	13 Daj nam pomoc przeciw nieprzyjacielowi, bo ludzkie ocalenie jest zawodne.
14 Avec Dieu, nous ferons des prouesses, et lui piétinera nos oppresseurs.	14 W Bogu dokonamy czynów pełnych mocy: i On podepcze naszych nieprzyjaciół.