| 1 Eis o que os filhos de Israel possuíram na terra de Canaan, que lhes deram o sacerdote Eleázaro, e Josué, filho de Nun, e os chefes das famílias, de cada tribo de Israel. | 1 Oto co otrzymali w dziedzictwie Izraelici w kraju Kanaan, co im przeznaczyli w dziedzictwie kapłan Eleazar i Jozue, syn Nuna, i naczelnicy szczepów pokoleń izraleskich. |
| 2 Tudo foi distribuído por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor tinha mandado por meio de Moisés. | 2 Podział dokonany został losem, tak jak Pan rozkazał przez Mojżesza, dla dziewięciu i pół pokoleń, |
| 3 Às outras duas tribos e meia tinha Moisés dado a sua herança na outra banda do Jordão, não se contando os Levitas, que não receberam porção alguma de terra entre seus irmãos, | 3 ponieważ dla dwu i pół pokolenia Mojżesz przeznaczył dziedzictwo za Jordanem, lecz dla lewitów nie wyznaczył dziedzictwa pośród nich. |
| 4 sendo postos em seu lugar Manassés o Efraim, filhos de José, divididos em duas tribos. Os Levitas não receberam outra parte na terra, senão as cidades para habitarem, e os arrabaldes delas para sustentarem os seus animais e rebanhos. | 4 Synowie Józefa tworzyli dwa pokolenia: Manassesa i Efraima. Lewitom nie nadano żadnego działu w ziemi, a tylko niektóre miasta do zamieszkania i przyległe pastwiska dla bydła i stad. |
| 5 O que o Senhor tinha ordenado a Moisés, cumpriram-no os filhos de Israel, e repartiram a terra (de Canaan). | 5 Jak Pan rozkazał Mojżeszowi, tak postąpili Izraelici przy podziale kraju. |
| 6 Nesta ocasião os filhos de Judá apresentaram-se a Josué em Galgala. Caleb, filho de Jefone Cenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cadesbarne. | 6 Wtedy synowie Judy przyszli do Jozuego w Gilgal, a Kenizzyta Kaleb, syn Jefunnego, rzekł do niego: Ty wiesz, co Pan powiedział do Mojżesza, męża Bożego, o mnie i o tobie w Kadesz-Barnea. |
| 7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me mandou de Cadesbarne para reconhecer a terra, e eu referi-lhe o que me parecia verdade. | 7 Czterdzieści lat miałem, gdy Mojżesz, sługa Pana, wysłał mnie z Kadesz-Barnea, abym zbadał kraj; i przyniosłem mu wiadomości zgodnie z moim sumieniem. |
| 8 Porém meus irmãos, que tinham ido comigo, fizeram desanimar o povo. Não obstante isto, segui o Senhor meu Deus. | 8 A gdy moi bracia, którzy wyruszyli ze mną, przerazili serce ludu, ja poszedłem całkowicie za Panem, Bogiem moim. |
| 9 Naquele dia, Moisés fez-me este juramento: A terra que o teu pé calcou será tua herança e de teus filhos para sempre, porque seguiste o Senhor meu Deus. | 9 Owego dnia Mojżesz przysiągł: Na pewno ziemia, na której stanęła twoja noga, przypadnie tobie i potomkom twoim w wiecznym dziedzictwie, ponieważ byłeś wierny Panu, Bogu mojemu. |
| 10 O Senhor, pois, me conservou a vida até ao presente dia, como prometeu. Há quarenta e cinco anos que o Senhor disse aquela palavra a Moisés, quando Israel andava pelo deserto; hoje tenho oitenta e cinco anos, | 10 I teraz, patrz, Pan zachował mnie przy życiu, jak przyrzekł. Już czterdzieści pięć lat minęło, jak Pan oświadczył to Mojżeszowi, gdy Izrael wędrował wtedy przez pustynię. Obecnie mam osiemdziesiąt pięć lat, |
| 11 e acho-me tão robusto como no tempo em que fui enviado a reconhecer a terra; o vigor, que eu tinha então, dura em mim até hoje, tanto para combater como para andar. | 11 lecz jeszcze dziś jestem silny jak w owym dniu, gdy Mnie Mojżesz wysłał. Jak dawniej, tak i dzisiaj mam tę samą siłę, aby walczyć, aby wyruszyć naprzód lub wrócić. |
| 12 Dá-me, pois, este monte, que o Senhor me prometeu, ouvindo-o tu mesmo, no qual há (ainda) Enacins, e cidades grandes e fortificadas; o Senhor seja comigo, e eu possa exterminá-los, como ele me prometeu. | 12 Daj mi więc tę górę, którą Pan przyrzekł mi owego dnia. Ty sam słyszałeś w owym dniu, że Anakici tam mieszkają, a miasta są wielkie i umocnione. Jeśli Pan jest ze mną, zdobędę je, jak mi to Pan przyrzekł. |
| 13 Josué abençoou-o e deu-lhe Hebron como herança. | 13 Jozue pobłogosławił Kaleba, syna Jefunnego, i dał mu w dziedzictwo Hebron. |
| 14 Desde então Hebron foi de Caleb, filho de Jefone Cenezeu, até ao dia de hoje, por ter seguido o Senhor Deus de Israel. | 14 Dlatego należy Hebron jako dziedzictwo do Kaleba, syna Jefunnego, Kenizzyty, aż do dnia dzisiejszego, bo poszedł on całkowicie za Panem, Bogiem Izraela. |
| 15 Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbe. Arbe foi o maior entre os Enacins. E a terra (de Canaan) repousou (por então) de guerras. | 15 Hebron miało pierwotnie nazwę Kiriat-Arba. Arba był największym mężem wśród Anakitów. I kraj zaznał pokoju od wojny. |
