| 1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado ao apostolado, escolhido para (anunciar) o Evangelho de Deus, | 1 Παυλος, δουλος Ιησου Χριστου, προσκεκλημενος αποστολος, κεχωρισμενος δια το ευαγγελιον του Θεου, |
| 2 o qual (Evangelho) tinha (Deus) prometido antes pelos seus profetas nas Santas Escrituras, | 2 το οποιον προυπεσχεθη δια των προφητων αυτου εν ταις αγιαις γραφαις, |
| 3 acerca do seu Filho, que nasceu da posteridade de David, segundo a carne, | 3 περι του Υιου αυτου, οστις εγεννηθη εκ σπερματος Δαβιδ κατα σαρκα, |
| 4 estabelecido no seu poder de Filho de Deus, segundo o seu espírito de santidade, a partir da sua ressurreição dentre os mortos, Jesus Cristo Senhor Nosso, | 4 και απεδειχθη Υιος Θεου εν δυναμει κατα το πνευμα της αγιωσυνης δια της εκ νεκρων αναστασεως, Ιησου Χριστου του Κυριου ημων, |
| 5 pelo qual recebemos a graça e o apostolado, para que obedeçam em seu nome à fé todos os gentios, | 5 δια του οποιου ελαβομεν χαριν και αποστολην εις υπακοην πιστεως παντων των εθνων υπερ του ονοματος αυτου, |
| 6 entre os quais também estais vós, os chamados de Jesus Cristo, | 6 μεταξυ των οποιων εισθε και σεις προσκεκλημενοι του Ιησου Χριστου, |
| 7 a todos os que estão em Roma, queridos de Deus, chamados a ser santos: Graça vos seja dada, e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo. | 7 προς παντας τους οντας εν Ρωμη αγαπητους του Θεου, προσκεκλημενους αγιους, χαρις ειη υμιν και ειρηνη απο Θεου Πατρος ημων και Κυριου Ιησου Χριστου. |
| 8 Primeiramente dou graças ao meu Deus, por Jesus Cristo, em nome de todos vós, porque a vossa fé é celebrada em todo o mundo. | 8 Πρωτον μεν ευχαριστω τον Θεον μου δια Ιησου Χριστου υπερ παντων υμων, διοτι η πιστις σας κηρυττεται εν ολω τω κοσμω. |
| 9 O Deus, a quem sirvo em meu espírito anunciando o Evangelho de seu Filho, me é testemunha de que incessantemente faço menção de vós, | 9 Επειδη μαρτυς μου ειναι ο Θεος, τον οποιον λατρευω δια του πνευματος μου εν τω ευαγγελιω του Υιου αυτου, οτι αδιαλειπτως σας ενθυμουμαι, |
| 10 rogando-lhe sempre nas minhas orações que se abra enfim, alguma vez, querendo Deus, um caminho favorável para ir ter convosco. | 10 δεομενος παντοτε εν ταις προσευχαις μου να αξιωθω ηδη ποτε δια του θεληματος του Θεου να ελθω προς εσας. |
| 11 Porque desejo ver-vos, a fim de vos comunicar alguma graça espiritual, para vos confirmar, | 11 Διοτι επιποθω να σας ιδω, δια να σας μεταδωσω χαρισμα τι πνευματικον προς στηριξιν υμων, |
| 12 isto é, para me consolar juntamente convosco por esta fé que nos é comum a mim e a vós. | 12 τουτο δε ειναι, το να συμπαρηγορηθω μεταξυ σας δια της κοινης πιστεως υμων τε και εμου. |
| 13 Não quero que vós, irmãos, ignoreis que muitas vezes tenho proposto ir ter convosco, mas tenho sido impedido até agora, para colher algum fruto entre vós, como entre as outras nações. | 13 Δεν θελω δε να αγνοητε, αδελφοι, οτι πολλακις εμελετησα να ελθω προς εσας, εμποδισθην ομως μεχρι τουδε, δια να απολαυσω καρπον τινα και μεταξυ σας, καθως και μεταξυ των λοιπων εθνων. |
| 14 Eu sou devedor aos Gregos e aos bárbaros, aos sábios e aos ignorantes; | 14 Χρεωστης ειμαι προς Ελληνας τε και βαρβαρους, σοφους τε και ασοφους? |
| 15 donde o meu desejo de anunciar o Evangelho também a vós, que estais em Roma. | 15 ουτω προθυμος ειμαι το κατ' εμε να κηρυξω το ευαγγελιον και προς εσας τους εν Ρωμη. |
| 16 Com efeito eu não me envergonho do Evangelho, porque é a virtude de Deus para dar a salvação a todo o crente, primeiro ao judeu, e depois ao grego. | 16 Διοτι δεν αισχυνομαι το ευαγγελιον του Χριστου? επειδη ειναι δυναμις Θεου προς σωτηριαν εις παντα τον πιστευοντα Ιουδαιον τε, πρωτον και Ελληνα. |
| 17 A justiça de Deus manifesta-se nele, indo da fé para a fé, como está escrito: O justo vive da fé (Hc. 2, 4). | 17 Διοτι δι' αυτου αποκαλυπτεται η δικαιοσυνη του Θεου εκ πιστεως εις πιστιν, καθως ειναι γεγραμμενον? Ο δε δικαιος θελει ζησει εκ πιστεως. |
| 18 Com efeito a ira de Deus manifesta-se do céu contra toda a impiedade e injustiça daqueles homens que retêm a verdade de Deus cativa da injustiça, | 18 Διοτι οργη Θεου αποκαλυπτεται απ' ουρανου επι πασαν ασεβειαν και αδικιαν ανθρωπων, οιτινες κατακρατουσι την αληθειαν εν αδικια. |
| 19 porque o que se pode conhecer de Deus, é-Ihes manifesto, pois Deus Iho manifestou. | 19 Επειδη ο, τι δυναται να γνωρισθη περι Θεου ειναι φανερον εν αυτοις, διοτι ο Θεος εφανερωσε τουτο προς αυτους. |
| 20 De fato, as coisas invisíveis dele, isto é, o seu poder eterno e a sua divindade, depois da criação do mundo, compreendendo-se pelas coisas feitas, tornaram-se visíveis, de modo que são inexcusáveis, | 20 Επειδη τα αορατα αυτου βλεπονται φανερως απο κτισεως κοσμου νοουμενα δια των ποιηματων, η τε αιδιος αυτου δυναμις και η θειοτης, ωστε αυτοι ειναι αναπολογητοι. |
| 21 porque, tendo conhecido a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, mas desvaneceram-se nos seus pensamentos, e obscureceu- se o seu coração insensato, | 21 Διοτι γνωρισαντες τον Θεον, δεν εδοξασαν ως Θεον ουδε ευχαριστησαν, αλλ' εματαιωθησαν εν τοις διαλογισμοις αυτων, και εσκοτισθη η ασυνετος αυτων καρδια? |
| 22 pois, dizendo ser sábios, tornaram-se estultos | 22 λεγοντες οτι ειναι σοφοι εμωρανθησαν, |
| 23 e mudaram a glória de Deus incorruptível na figura de um simulacro de homem corruptível, de aves, de quadrúpedes e de répteis. | 23 και ηλλαξαν την δοξαν του αφθαρτου Θεου εις ομοιωμα εικονος φθαρτου ανθρωπου και πετεινων και τετραποδων και ερπετων. |
| 24 Pelo que Deus os abandonou aos desejos do seu coração, à imundície, de modo que desonraram os seus próprios corpos, | 24 Δια τουτο και παρεδωκεν αυτους ο Θεος δια των επιθυμιων των καρδιων αυτων εις ακαθαρσιαν, ωστε να ατιμαζωνται τα σωματα αυτων μεταξυ αυτων. |
| 25 eles que trocaram a verdade de Deus pela mentira e que adoraram e serviram a criatura de preferência ao Criador, que é bendito por todos os séculos. Amém. | 25 Οιτινες μετηλλαξαν την αληθειαν του Θεου εις το ψευδος, και εσεβασθησαν και ελατρευσαν την κτισιν μαλλον παρα τον κτισαντα, οστις ειναι ευλογητος εις τους αιωνας? αμην. |
| 26 Por isso Deus entregou-os a paixões de ignomínia. Efetivamente, as suas próprias mulheres mudaram o uso natural em uso contra a natureza, | 26 Δια τουτο παρεδωκεν αυτους ο Θεος εις παθη ατιμιας? διοτι και αι γυναικες αυτων μετηλλαξαν την φυσικην χρησιν εις την παρα φυσιν? |
| 27 e, do mesmo modo, também os homens, deixando o uso natural da mulher, arderam nos seus desejos mutuamente, cometendo homens com homens a torpeza e recebendo em si mesmos a paga que era devida ao seu desregramento. | 27 ομοιως δε και οι ανδρες, αφησαντες την φυσικην χρησιν της γυναικος, εξεκαυθησαν εις την επιθυμιαν αυτων προς αλληλους, πραττοντες την ασχημοσυνην αρσενες εις αρσενας και απολαμβανοντες εις εαυτους την πρεπουσαν αντιμισθιαν της πλανης αυτων. |
| 28 E, como não procuraram conhecer a Deus, Deus abandonou-os a um sentimento depravado, que os levou a fazer o que não convém, | 28 Και καθως απεδοκιμασαν το να εχωσιν επιγνωσιν του Θεου, παρεδωκεν αυτους ο Θεος εις αδοκιμον νουν, ωστε να πραττωσι τα μη πρεποντα, |
| 29 cheios de toda a iniquidade, de malícia, de avareza, de maldade, cheios de inveja, de homicídios, de contendas, de engano, de malignidade, mexeriqueiros, | 29 πληρεις οντες πασης αδικιας, πορνειας, πονηριας, πλεονεξιας, κακιας, γεμοντες φθονου, φονου, εριδος, δολου, κακοηθειας? |
| 30 detratores, odiados por Deus, injuriadores, soberbos, altivos, inventores de maldades, desobedientes aos pais, | 30 ψιθυρισται, καταλαλοι, μισοθεοι, υβρισται, υπερηφανοι, αλαζονες, εφευρεται κακων, απειθεις εις τους γονεις, |
| 31 insensatos, sem lealdade, sem afeto, sem lei, sem misericórdia. | 31 ασυνετοι, παραβαται συνθηκων, ασπλαγχνοι, αδιαλλακτοι, ανελεημονες? |
| 32 Os quais, conhecedores da justiça de Deus, sabendo que os que fazem tais coisas são dignos de morte, não somente as fazem mas também aprovam aqueles que as fazem. | 32 οιτινες ενω γνωριζουσι την δικαιοσυνην του Θεου, οτι οι πραττοντες τα τοιαυτα ειναι αξιοι θανατου, ουχι μονον πραττουσιν αυτα, αλλα και συνευδοκουσιν εις τους πραττοντας. |