| 1 Eis que mando o meu anjo, o qual preparará o caminho diante da minha face. E imediatamente virá ao seu templo o Senhor que vós buscai, o anjo do testamento que desejais. Ei-lo, aí vem, diz o Senhor dos exércitos. | 1 Ιδου, εγω αποστελλω τον αγγελον μου και θελει κατασκευασει την οδον εμπροσθεν μου? και ο Κυριος, τον οποιον σεις ζητειτε, εξαιφνης θελει ελθει εις τον ναον αυτου, ναι, ο αγγελος της διαθηκης, τον οποιον σεις θελετε? ιδου, ερχεται, λεγει ο Κυριος των δυναμεων. |
| 2 E quem poderá suportar o dia da sua vinda, quem poderá ter-se à sua vista? Porque ele é como o fogo que derrete (os metais), como a lixívia dos lavandeiros. | 2 Αλλα τις δυναται να υπομεινη την ημεραν της ελευσεως αυτου; και τις δυναται να σταθη εις την παρουσιαν αυτου; διοτι αυτος ειναι ως πυρ χωνευτου και ως σμιγμα γναφεων. |
| 3 Sentar-se-á para fundir e refinar a prata; (deste modo) purificará os filhos de Levi e os apurará como o ouro e como a prata; (então) eles poderão apresentar as oferendas ao Senhor, em justiça. | 3 Και θελει καθησει ως ο χωνευων και καθαριζων το αργυριον, και θελει καθαρισει τους υιους του Λευι και θελει στραγγισει αυτους ως το χρυσιον και το αργυριον, και θελουσι προσφερει εις τον Κυριον προσφοραν εν δικαιοσυνη. |
| 4 E a oblação de Judá e de Jerusalém será agradável ao Senhor, como nos dias antigos, como nos anos de outrora. | 4 Τοτε η προσφορα του Ιουδα και της Ιερουσαλημ θελει εισθαι αρεστη εις τον Κυριον καθως εν ταις ημεραις ταις αρχαιαις και καθως εν τοις προλαβουσιν ετεσι. |
| 5 Aproximar-me-ei de vós para exercer o juízo e serei uma testemunha pronta contra os feiticeiros, contra os adúlteros, contra os perjuros, contia os que defraudam o salário do trabalhador, que oprimem a viúva e o órfão, que desprezam o estrangeiro e não me temem, diz o Senhor dos exércitos. | 5 Και θελω πλησιασει προς εσας δια κρισιν? και θελω εισθαι μαρτυς σπευδων εναντιον των μαγων και εναντιον των μοιχευοντων και εναντιον των επιορκων και εναντιον των αποστερουντων τον μισθον του μισθωτου, των καταδυναστευοντων την χηραν και τον ορφανον, και των αδικουντων τον ξενον και των μη φοβουμενων με, λεγει ο Κυριος των δυναμεων. |
| 6 Porque eu sou o Senhor, e não mudo; por isso é que vós, 6 filhos de Jacob, não tendes sido ainda consumidos. | 6 Διοτι εγω ειμαι ο Κυριος? δεν αλλοιουμαι? δια τουτο σεις, οι υιοι του Ιακωβ, δεν απωλεσθητε. |
| 7 Desde os dias de vossos pais vos apartastes das minhas leis, não as guardastes. Voltai de novo para mim, e eu me voltarei de novo para vós, diz o Senhor dos exércitos. Porém dizeis; Como voltaremos (para ti?) | 7 Εκ των ημερων των πατερων σας απεχωρισθητε απο των διαταγματων μου και δεν εφυλαξατε αυτα. Επιστρεψατε προς εμε και θελω επιστρεψει προς εσας, λεγει ο Κυριος των δυναμεων? πλην ειπετε, Τινι τροπω θελομεν επιστρεψει; |
| 8 — Deve um homem enganar o seu Deus? Ora vós enganais-me. E dizeis; Em que te temos enganado? — Nos dízimos e nas primícias. | 8 Μηπως θελει κλεπτει ο ανθρωπος τον Θεον; σεις ομως με εκλεπτετε? και λεγετε, Εις τι σε εκλεψαμεν; εις τα δεκατα και εις τας προσφορας. |
| 9 Postes amaldiçoados, e vós, a nação toda, procurais enganar-me. | 9 Σεις εισθε κατηραμενοι με καταραν? διοτι σεις με εκλεψατε, ναι, σεις, ολον το εθνος. |
| 10 Levai todos os vossos dízimos ao (meu) celeiro, para que haja alimento na minha casa! Desta maneira ponde-me à prova, diz o Senhor, (e ver eis) se não vos abro as cataratas do céu e se não derramo a minha bênção sobre vós em abundância. | 10 Φερετε παντα τα δεκατα εις την αποθηκην, δια να ηναι τροφη εις τον οικον μου? και δοκιμασατε με τωρα εις τουτο, λεγει ο Κυριος των δυναμεων, εαν δεν σας ανοιξω τους καταρρακτας του ουρανου και εκχεω την ευλογιαν εις εσας, ωστε να μη αρκη τοπος δι' αυτην. |
| 11 Para vos beneficiar, afugentarei o insecto devorador, que não estragará mais os frutos da vossa terra; nem haverá nos campos vinhas estéreis, diz o Senhor dos exércitos. | 11 Και θελω επιτιμησει υπερ υμων τον καταφθειροντα, και δεν θελει φθειρει τους καρπους της γης σας? ουδε η αμπελος σας θελει απορριψει προ καιρου τον καρπον αυτης εν τω αγρω, λεγει ο Κυριος των δυναμεων. |
| 12 Todas as nações vos chamarão ditosos, porque sereis um país de delícias, diz o Senhor dos exércitos. | 12 Και θελουσι σας μακαριζει παντα τα εθνη? διοτι σεις θελετε εισθαι γη επιθυμητη, λεγει ο Κυριος των δυναμεων. |
| 13 São duras as palavras que tendes proferido contra mim, diz o Senhor. | 13 Οι λογοι σας ησαν σκληροι εναντιον μου, λεγει ο Κυριος? και ειπετε, Τι ελαλησαμεν εναντιον σου; |
| 14 E dizeis: Que temos dito contra ti? — Tendes dito: É em vão que se serve a Deus; que ganhámos em guardar os seus preceitos e em andar tristes (ou penitentes) diante do Senhor dos exércitos? | 14 Σεις ειπετε, Ματαιον ειναι να δουλευη τις τον Θεον? και, Τις η ωφελεια οτι εφυλαξαμεν τα διαταγματα αυτου και οτι περιεπατησαμεν πενθουντες ενωπιον του Κυριου των δυναμεων; |
| 15 Por isso nós chamamos agora ditosos aos homens arrogantes, pois prosperam os que cometem a iniquidade; provocam a Deus, e (apesar disso) ficam salvos. | 15 Και τωρα ημεις μακαριζομεν τους υπερηφανους? ναι, οι εργαζομενοι την ανομιαν υψωθησαν, ναι, οι πειραζοντες τον Θεον, και αυτοι εσωθησαν. |
| 16 Então os que temem o Senhor falaram uns com os outros. E o Senhor se pôs atento e ouviu, e no sua presença foi escrito um livro de memória a favor dos que temem o Senhor e respeitam o seu nome. | 16 Τοτε οι φοβουμενοι τον Κυριον ελαλουν προς αλληλους? και ο Κυριος προσειχε και ηκουε και εγραφη βιβλιον ενθυμησεως ενωπιον αυτου περι των φοβουμενων τον Κυριον και των ευλαβουμενων το ονομα αυτου? |
| 17 Eles, no dia em que eu agir, serão para mim, diz o Senhor dos exércitos, um bem particular; tratá-los-ei benignamente, como um pai trata seu filho que o serve. | 17 και θελουσιν εισθαι εμου, λεγει ο Κυριος των δυναμεων, εν τη ημερα εκεινη, οταν εγω ετοιμασω τα πολυτιμα μου? και θελω σπλαγχνισθη αυτους, καθως σπλαγχνιζεται ανθρωπος τον υιον αυτου, οστις δουλευει αυτον. |
| 18 Mudareis então de parecer e vereis a diferença entre o justo e o ímpio, entre o que serve a Deus e o que não o serve. | 18 Τοτε θελετε επιστρεψει και διακρινει μεταξυ δικαιου και ασεβους, μεταξυ του δουλευοντος τον Θεον και του μη δουλευοντος αυτον. |
