| 1 Palavra do Senhor dirigida a Joel, filho de Fatuel. | 1 ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܕܗܘܐ ܥܠ ܝܘܐܝܠ ܒܪ ܒܬܘܐܝܠ |
| 2 Ouvi isto, velhos! Vós todos habitantes da terra (de Judá), aplicai os vossos ouvidos! Aconteceu uma coisa como esta em vossos dias, ou nos dias de vossos pais? | 2 ܫܡܥܘ ܗܕܐ ܩܫܝ̈ܫܐ ܘܨܘܬܘ ܟܘܠ ܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܐܢ ܗܘܬ ܐܝܟ ܗܕܐ ܒܝ̈ܘܡܝܟܘܢ ܐܘ ܒܝ̈ܘܡܝ ܐ̈ܒܗܝܟܘܢ |
| 3 Contai-a a vossos filhos, e contem-na vossos filhos a seus filhos, e os filhos destes à geração seguinte. | 3 ܐܫܬܥܘ ܥܠܝܗ̇ ܠܒ̈ܢܝܟܘܢ ܘܒ̈ܢܝܟܘܢ ܠܒ̈ܢܝܗܘܢ ܘܒܢܝ̈ܗܘܢ ܠܕܪܐ ܐܚܪܢܐ |
| 4 O gafanhoto (arbê) comeu o que tinha ficado do gazam; o yeleg comeu o que tinha ficado do gafanhoto; o hasil comeu o que tinha ficado do yeleq. | 4 ܕܡܕܡ ܕܐܘܬܪ ܡܫܘܛܐ ܐܟܠ ܩܡܨܐ ܦܪܚܐ ܘܡܕܡ ܕܐܘܬܪ ܩܡܨܐ ܦܪܚܐ ܐܟܠ ܩܡܨܐ ܙܚܠܐ ܘܡܕܡ ܕܐܘܬܪ ܙܚܠܐ ܐܟܠ ܨܪܨܘܪܐ |
| 5 Despertai, ó ébrios, e chorai; lamentai-vos, vós que bebeis vinho, porque ele foi tirado da vossa boca. | 5 ܐܬܬܥܝܪܘ ܪ̈ܘܝܐ ܘܒܟܘ ܘܐܝܠܠܘ ܟܘܠ ܫܬ̈ܝܝ ܚܡܪܐ ܥܠ ܚܡܪܐ ܕܥܒܪ ܡܢ ܦܘܡܟܘܢ |
| 6 Um povo forte e inumerável veio sobre a minha terra; os seus dentes são como os dentes de leão, e as mandíbulas como de leoa. | 6 ܡܛܠ ܕܥܡܐ ܣܠܩ ܠܐܪܥܝ ܥܫܝܢ ܘܠܝܬ ܠܗ ܡܢܝܢ ܫܢ̈ܘܗܝ ܐܝܟ ܫ̈ܢܐ ܕܐܪܝܐ ܘܢܝ̈ܒܘܗܝ ܐܝܟ ܢܝ̈ܒܐ ܕܓܘܪܝܐ ܕܐܪܝܐ |
| 7 Reduziu a minha vinha a um deserto, devastou as minhas figueiras, descascou-as completamente e lançou-as por terra; os seus ramos (roídos e secos) tomaram-se brancos. | 7 ܥܒܕ ܓܦܬܝ ܠܚܘܪܒܐ ܘܬܬܝ ܠܦܘܫܚܐ ܦܫܚܗ̇ ܘܫܕܗ̇ ܘܚ̇ܘܪ ܣܘ̈ܟܝܗ̇ |
| 8 Chora (ó Israel) como uma donzela, cingida de cilício, pelo prometido da sua juventude. | 8 ܐܠܝ ܐܝܟ ܒܬܘܠܬܐ ܕܟܒܝܢܐ ܣܩܐ ܥܠ ܒܥܠ ܛܠܝܘܬܗ̇ |
| 9 Desapareceram da casa do Senhor as oferendas e as libações; os sacerdotes, ministros do Senhor, estão de luto. | 9 ܥܒܪ ܣܡܝܕܐ ܘܢܘܩܝܐ ܡܢ ܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܝܬܒܘ ܡ̈ܠܟܐ ܒܐܒܠܐ ܘܟܗ̈ܢܐ ܕܡܫܡܫܝܢ ܠܡܪܝܐ |
| 10 Os campos estão devastados, a terra enlutada, porque o trigo foi destruído, o vinho perdido, e o azeite falhou. | 10 ܐܬܒܙܬ ܚܩܠܐ ܘܝܬܒܬ ܒܐܒܠܐ ܐܪܥܐ ܡܛܠ ܕܐܬܒܙܙ ܥܒܘܪܐ ܘܝܒܫ ܚܡܪܐ ܘܚܪܒܘ ܙܝ̈ܬܐ |
| 11 Os lavradores estão confusos, os vinhateiros soltam gritos, por causa do trigo e da cevada, pois se perdeu a colheita dos campos. | 11 ܒܗܬܘ ܐܟܪ̈ܐ ܘܐܝܠܠܘ ܟܪ̈ܡܐ ܥܠ ܚ̈ܛܐ ܘܥܠ ܣܥܪ̈ܐ ܕܥܒܪ ܚܨܕܐ ܕܚܩܠܐ |
| 12 A vinha não vingou, a figueira secou; as romanzeiras, as palmeiras e as macieiras, todas as árvores do campo secaram; (por cujo motivo) a alegria, envergonhada, foi para longe dos filhos dos homens. | 12 ܓܦܬܐ ܝܒܫܬ ܘܬܬܐ ܚܪܒܬ ܘܪ̈ܘܡܢܐ ܘܕܩ̈ܠܐ ܘܚܙܘܪ̈ܐ ܘܟܠܗܘܢ ܐ̈ܝܠܢܐ ܕܚܩܠܐ ܝܒܫܘ ܡܛܠ ܕܒܛܠܬ ܚܕܘܬܐ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ |
| 13 Cingi-vos, sacerdotes, e chorai; soltai gritos, ministros do altar ! Vinde, passai a noite vestidos de saco, ministros do meu Deus, porque da casa do vosso Deus o povo desapareceram a oferenda e a libação. | 13 ܟܗ̈ܢܐ ܐܬܟܒܢܘ ܣ̈ܩܐ ܘܐܪܩܕܘ ܘܐܝܠܠܘ ܡܫܡܫ̈ܢܝ ܡܕܒܚܐ ܥܘܠܘ ܒܘܬܘ ܒܣ̈ܩܐ ܡܫܡ̈ܫܢܘܗܝ ܕܐܠܗܝ ܡܛܠ ܕܐܬܟܠܝ ܡܢ ܒܝܬܗ ܕܐܠܗܟܘܢ ܣܡܝܕܐ ܘܢܘܩܝܐ |
| 14 Ordenai à um jejum sagrado, convocai a assembleia, congregai os anciães e todos os habitantes do país, para a casa do vosso Deus, e clamai ao Senhor. | 14 ܩܕܫܘ ܨܘܡܐ ܩܪܘ ܟܢܘܫܝܐ ܐܬܟܢܫܘ ܩܫܝܫ̈ܐ ܘܟܠܗܘܢ ܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܠܒܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܟܘܢ ܓܥܘ ܠܘܬ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟܘܢ ܘܐܡܪܘ |
| 15 Ai, que dia (terrível) ! O dia do Senhor está perto! Virá como uma assolação da parte do Todo-Poderoso. | 15 ܐܘܗ ܐܘܗ ܠܝܘܡܐ ܕܩܪܝܒ ܗܘ ܝܘܡܗ ܕܡܪܝܐ ܘܒܙܬܐ ܡܢ ܐܠܗܐ ܬܐܬܐ |
| 16 Porventura não desapareceram diante dos vossos olhos os alimentos, e, da casa do nosso Deus, a alegria e o regozijo? | 16 ܗܐ ܠܘܩܒܠ ܥܝܢܝ̈ܢ ܥܒܪ ܡܐ̈ܟܠܬܐ ܡܢ ܒܝܬܗ ܕܐܠܗܢ ܘܚܕܘܬܐ ܘܕܝܨܐ |
| 17 As sementes apodreceram debaixo dos torrões, os celeiros estão vazios, os armazéns arruinados, porque se perdeu o trigo. | 17 ܘ̈ܛܘܝ ܡܘܫܚ̈ܐ ܥܠ ܐܘܪ̈ܘܬܗܝܢ ܚܪܒܘ ܐܘܨܪ̈ܐ ܘܐܣܬܚܦ ܡܥܨܪ̈ܬܐ ܘܝܒܫ ܥܒܘܪܐ |
| 18 Por que gemem os animais, porque andam errantes manadas de bois, desvairadamente? Porque não têm pastos; até os rebanhos das ovelhas perecem. | 18 ܠܡܢܐ ܡܬܬܢܚܐ ܒܥܝܪܐ ܘܒܟܝܢ ܒܩܪ̈ܐ ܕܬܘܪ̈ܐ ܕܠܝܬ ܠܗܝܢ ܪܥܝܐ ܐܦ ܓܙܪ̈ܐ ܕܥܢܐ ܣܦܘ |
| 19 Clamo a ti, Senhor, porque o fogo (da sequeira) devorou toda a verdura do deserto, a chama queimou todas as árvores dos campos. | 19 ܠܘܬܟ ܡܪܝܐ ܐܩܪܐ ܡܛܠ ܕܐܟܠܬ ܢܘܪܐ ܠܕܝܪ̈ܐ ܕܡܕܒܪܐ ܘܫܠܗܒܝܬܐ ܐܘܩܕܬ ܠܟܠܗܘܢ ܐܝ̈ܠܢܐ ܕܕܒܪܐ |
| 20 Os próprios animais levantam a cabeça para ti, porque as correntes de água secaram e o fogo (da sequeira) devorou tudo o que havia de verde no deserto. | 20 ܐܦ ܚܝܘܬܐ ܕܕܒܪܐ ܓܥܝܐ ܠܘܬܟ ܡܛܠ ܕܝܒܫܘ ܦܨ̈ܝܕܐ ܕܡ̈ܝܐ ܘܐܟܠܬ ܢܘܪܐ ܠܕܝܪ̈ܐ ܕܡܕܒܪܐ |