| 1 A mão do Senhor veio sobre mim, e o Senhor levou-me. em espírito, e deixou-me no meio dum campo que estava cheio de ossos. | 1 Χειρ Κυριου εσταθη επ' εμε? και με εξηγαγεν ο Κυριος δια πνευματος και με εθεσεν εν μεσω πεδιαδος και αυτη ητο πληρης οστεων. |
| 2 Fez-me dar uma volta em roda deles; eram muito numerosos estendidos sobre a superfície do campo, e todos completamente secos. | 2 Και με εκαμε να διελθω πλησιον αυτων κυκλω? και ιδου, ησαν πολλα σφοδρα επι το προσωπον της πεδιαδος? και ιδου, ησαν καταξηρα. |
| 3 Disse-me (O Senhor): Filho de homem, porventura (julgas que) estes ossos poderão reviver? Respondi-lhe: Senhor Deus, tu o sabes. | 3 Και ειπε προς εμε, Υιε ανθρωπου, δυνανται τα οστα ταυτα να αναζησωσι; Και ειπα, Κυριε Θεε, συ εξευρεις. |
| 4 Ele disse-me: Profetiza acerca destes ossos. Dir-lhes-ás; Ossos secos, ouvi a palavra do Senhor. | 4 Και ειπε προς εμε, Προφητευσον επι τα οστα ταυτα και ειπε προς αυτα, Τα οστα τα ξηρα, ακουσατε τον λογον του Κυριου? |
| 5 Assim fala o Senhor Deus a estes ossos: Eis que vou infundir em vós o espírito, e vivereis. | 5 Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος προς τα οστα ταυτα? Ιδου, εγω θελω εμβαλει εις εσας πνευμα και θελετε αναζησει? |
| 6 Porei sobre vós nervos, farei vir carnes sobre vós, cobrir-vos-ei de pele. dar-vos-ei espírito, e revivereis e sabereis que eu sou o Senhor. | 6 και θελω βαλει εφ' υμας νευρα και αναγαγει σαρκα εφ' υμας και περισκεπασει υμας με δερμα, και θελω εμβαλει εις εσας πνευμα και θελετε αναζησει και θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος. |
| 7 Eu, pois, profetizei, como me tinha sido mandado. Ora, enquanto profetizava ouviu-se um ruído, depois fez-se uma agitação e os ossos aproximaram-se uns dos outros. | 7 Και προεφητευσα, ως προσεταχθην? και καθως προεφητευσα, εγεινεν ηχος, και ιδου, σεισμος, και τα οστα συνηλθον ομου, οστουν μετα του οστου αυτου. |
| 8 Olhei e vi que se haviam formado sobre eles nervos, e carnes para os revestir, e que a pele se havia estendido por cima. Mas não tinham espirito (ou vida). | 8 Και ειδον και ιδου, νευρα και σαρκες ανεφυησαν επ' αυτα και δερμα περιεσκεπασεν αυτα επανω? πνευμα ομως δεν ητο εν αυτοις. |
| 9 Então disse-me o Senhor: Profetiza ao espírito, profetiza, filho de homem, dize ao espírito; Assim fala o Senhor Deus: Espírito, vem dos quatro ventos, e sopra sobre estes mortos, para que revivam. | 9 Και ειπε προς εμε, προφητευσον επι το πνευμα, προφητευσον, υιε ανθρωπου, και ειπε προς το πνευμα, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ελθε, πνευμα, εκ των τεσσαρων ανεμων και εμφυσησον επι τους πεφονευμενους τουτους και ας αναζησωσι. |
| 10 Profetizei, pois, como o Senhor me tinha ordenado, e o espírito entrou neles, que reviveram e se puseram de pé: grande, enorme exército. | 10 Και προεφητευσα, ως προσεταχθην? και το πνευμα εισηλθεν εις αυτους και ανεζησαν και εσταθησαν επι τους ποδας αυτων, στρατευμα μεγα σφοδρα. |
| 11 Disse-me o Senhor: Filho de homem, estes ossos são toda a casa de Israel. Eles dizem: Os nossos ossos tornaram-se secos, a nossa esperança sumiu-se, estamos perdidos! | 11 Και ειπε προς εμε, Υιε ανθρωπου, τα οστα ταυτα ειναι πας ο οικος Ισραηλ? ιδου, ουτοι λεγουσι, τα οστα ημων εξηρανθησαν και η ελπις ημων εχαθη? ημεις ηφανισθημεν. |
| 12 Profetiza, pois, dize-lhes: Assim fala o Senhor Deus: Povo meu, vou abrir os vossos túmulos tirar-vos dos vossos sepulcros e introduzir-vos na terra de Israel. | 12 Δια τουτο προφητευσον και ειπε προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, λαε μου, εγω ανοιγω τους ταφους σας και θελω σας αναβιβασει εκ των ταφων σας, θελω σας φερει εις την γην του Ισραηλ. |
| 13 Sabereis, povo meu, que sou o Senhor quando eu abrir os vossos sepulcros, e vos tirar dos vossos túmulos | 13 Και θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι ο Κυριος, οταν, λαε μου, ανοιξω τους ταφους σας και σας αναβιβασω εκ των ταφων σας. |
| 14 e infundir o meu espírito em vós para reviverdes, e vos fizer repousar sobre a vossa terra; sabereis que eu, o Senhor, o disse e o fiz oráculo do Senhor Deus. | 14 Και θελω δωσει το πνευμα μου εις εσας και θελετε αναζησει και θελω σας θεσει εν τη γη υμων, και θελετε γνωρισει οτι εγω ο Κυριος ελαλησα και εξετελεσα, λεγει Κυριος. |
| 15 Foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos: | 15 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, |
| 16 Filho de homem, toma um pedaço de tábua e escreve sobre ela: (A favor de) Judá e (a favor dos) filhos de Israel, seus companheiros. Toma outro pedaço de tábua e escreve nela: (Por) José, lenho de Efraim e (por) toda a casa de Israel sua associada. | 16 Και συ, υιε ανθρωπου, λαβε εις σεαυτον ραβδον μιαν και γραψον επ' αυτην περι του Ιουδα και περι των υιων Ισραηλ των συνακολουθων αυτου? λαβε και αλλην ραβδον και γραψον επ' αυτην περι του Ιωσηφ, της ραβδον του Εφραιμ, και παντος του οικου Ισραηλ των συνακολουθων αυτου. |
| 17 Depois junta estes dois pedaços de tábua um ao outro, para os unir, de modo que fiquem a ser na tua mão um só pedaço de tábua. | 17 Και συναψον αυτας εις σεαυτον μιαν προς μιαν εις ραβδον μιαν και θελουσι γεινει μια εν τη χειρι σου. |
| 18 Quando os filhos do teu povo te falarem, dizendo: Não nos explicarás o que queres dizer com isso? | 18 Και οταν οι υιοι του λαου σου ειπωσι προς σε, λεγοντες, Δεν θελεις απαγγειλει εις ημας τι δηλουσιν εις σε ταυτα; |
| 19 responder-lhes-ás: Assim fala o Senhor Deus: Vou tomar o lenho de José, que está na mão de Efraim, e as tribos de Israel, que lhe estão unidas: pô-las-ei juntas com o lenho de Judá, fá-las-ei juntar num só lenho, (ou cetro) e serão um só lenho na minha mão. | 19 ειπε προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, εγω θελω λαβει την ραβδον του Ιωσηφ, την εν τη χειρι του Εφραιμ, και των φυλων του Ισραηλ των συνακολουθων αυτου, και θελω βαλει εκεινας μετα ταυτης, της ραβδου του Ιουδα, και καμει αυτας μιαν ραβδον, και θελουσιν εισθαι μια εν τη χειρι μου. |
| 20 Terás na tua mão, diante de seus olhos, estes dois pedaços de tábua, sobre que escreveres. | 20 Και αι ραβδοι, επι τας οποιας εγραψας, θελουσιν εισθαι εν τη χειρι σου ενωπιον αυτων. |
| 21 Dir-lhes-ás: Assim fala o Senhor Deus: Vou tomar os filhos de Israel do meio das nações para onde foram, juntá-los de todas as partes e torná-los a trazer para a sua terra; | 21 Και ειπε προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ιδου, εγω θελω λαβει τους υιους Ισραηλ εκ μεσου των εθνων οπου υπηγον, και θελω συναξει αυτους πανταχοθεν και φερει αυτους εις την γην αυτων. |
| 22 formarei deles uma só nação, na terra, sobre os montes de Israel, e será um só o rei que os governará a todos: nunca mais formarão duas nações, não se dividirão para o futuro em dois reinos. | 22 Και θελω καμει αυτους εν εθνος εν τη γη, επι των ορεων του Ισραηλ? και εις βασιλευς θελει εισθαι βασιλευς επι παντας αυτους? και δεν θελουσιν εισθαι πλεον δυο εθνη και δεν θελουσιν εισθαι του λοιπου διηρημενοι πλεον εις δυο βασιλεια? |
| 23 Não se mancharão mais com os seus ídolos, nem com as suas abominações. nem com todas as suas iniquidades; tirá- -los-ei salvos de todas as iniquidades que cometeram, purificá-los-ei; serão o meu povo, e eu serei o seu Deus. | 23 και δεν θελουσι μιαινεσθαι πλεον εν τοις ειδωλοις αυτων ουδε εν τοις βδελυγμασιν αυτων ουδε εν πασαις ταις παραβασεσιν αυτων? αλλα θελω σωσει αυτους εκ πασων των κατοικησεων αυτων, εν αις ημαρτησαν, και θελω καθαρισει αυτους? και θελουσιν εισθαι λαος μου και εγω θελω εισθαι Θεος αυτων. |
| 24 O meu servo Davide reinará sobre eles; será um só o pastor de todos eles; observarão as minhas leis, guardarão os meus preceitos e praticá-los-ão. | 24 Και Δαβιδ ο δουλος μου θελει εισθαι βασιλευς επ' αυτους? και θελει εισθαι επι παντας αυτους εις ποιμην? και θελουσι περιπατει εν ταις κρισεσι μου και θελουσι φυλαττει τα διαταγματα μου και εκτελει αυτα. |
| 25 Habitarão sobre a terra que dei ao meu servo Jacob, na qual vossos pais habitaram; habitarão nela, eles e os seus filhos e os filhos dos seus filhos, para sempre; o meu servo Davide será para sempre o seu príncipe. | 25 Και θελουσι κατοικει εν τη γη, την οποιαν εδωκα εις τον δουλον μου τον Ιακωβ, οπου κατωκησαν οι πατερες σας? και εν αυτη θελουσι κατοικει, αυτοι και τα τεκνα αυτων και τα τεκνα των τεκνων αυτων, εως αιωνος? και Δαβιδ ο δουλος μου θελει εισθαι αρχων αυτων εις τον αιωνα. |
| 26 Farei com eles uma aliança de paz; a minha aliança com eles será eterna; estabelecê-los-ei (sòlidamente), multiplicá-los-ei e porei para sempre o meu santuário no meio deles. | 26 Και θελω καμει προς αυτους διαθηκην ειρηνης? αυτη θελει εισθαι διαθηκη αιωνιος προς αυτους? και θελω στηριξει αυτους και πληθυνει αυτους, και θελω θεσει το αγιαστηριον μου εν μεσω αυτων εις τον αιωνα. |
| 27 O meu tabernáculo estará entre eles; serei o seu Deus. e eles serão o meu povo. | 27 Και η σκηνη μου θελει εισθαι εν μεσω αυτων, και θελω εισθαι Θεος αυτων και αυτοι θελουσιν εισθαι λαος μου. |
| 28 E as nações saberão que eu sou o Senhor, o santificador de Israel, quando o meu santuário estiver para sempre no meio deles. | 28 Και θελουσι γνωρισει τα εθνη οτι εγω ο Κυριος ειμαι ο αγιαζων τον Ισραηλ, οταν το αγιαστηριον μου ηναι εν μεσω αυτων εις τον αιωνα. |