| 1 No ano undécimo (do cativeiro), no primeiro do mês foi-me dirigida a palavra do Senhor, nestes termos: | 1 και εγενηθη εν τω ενδεκατω ετει μια του μηνος εγενετο λογος κυριου προς με λεγων |
| 2 Filho de homem, porque Tiro disse de Jerusalém: É bem feito! Foi quebrada a porta dos povos! Volta-se para mim! Vou-me encher (com os despojos) dela que ficou devastada! | 2 υιε ανθρωπου ανθ' ων ειπεν σορ επι ιερουσαλημ ευγε συνετριβη απολωλεν τα εθνη επεστραφη προς με η πληρης ηρημωται |
| 3 por isso assim fala o Senhor Deus: Eis que vou contra ti, ó Tiro! Farei subir contra a ti muitas nações, como o mar faz subir as suas ondas quando se encrespa. | 3 δια τουτο ταδε λεγει κυριος ιδου εγω επι σε σορ και αναξω επι σε εθνη πολλα ως αναβαινει η θαλασσα τοις κυμασιν αυτης |
| 4 Elas destruirão os muros de Tiro e deitarão abaixo suas torres, Até o pó varrerei dela, torná-la-ei como uma pedra lisa. | 4 και καταβαλουσιν τα τειχη σορ και καταβαλουσι τους πυργους σου και λικμησω τον χουν αυτης απ' αυτης και δωσω αυτην εις λεωπετριαν |
| 5 Virá a ser no meio do mar como um enxugadouro das redes sou eu que o declaro, diz o Senhor Deus será presa das nações. | 5 ψυγμος σαγηνων εσται εν μεσω θαλασσης οτι εγω λελαληκα λεγει κυριος και εσται εις προνομην τοις εθνεσιν |
| 6 As suas filhas, que estão no campo, serão também passadas ao fio da espada. E saber-se-á que eu sou o Senhor. | 6 και αι θυγατερες αυτης αι εν τω πεδιω μαχαιρα αναιρεθησονται και γνωσονται οτι εγω κυριος |
| 7 Eis o que diz o Senhor Deus: Vou fazer vir, das partes do setentrião contra Tiro, a Nabucodonosor, rei de Babilônia, rei dos reis, com cavalos, carros, cavalaria e grande multidão de tropa. | 7 οτι ταδε λεγει κυριος ιδου εγω επαγω επι σε σορ τον ναβουχοδονοσορ βασιλεα βαβυλωνος απο του βορρα βασιλευς βασιλεων εστιν μεθ' ιππων και αρματων και ιππεων και συναγωγης εθνων πολλων σφοδρα |
| 8 Ele fará cair a golpes dá espada as tuas filhas, que estão no campo, por-te-á cerco, erguerá plataformas, levantará o escuro contra ti. | 8 ουτος τας θυγατερας σου τας εν τω πεδιω μαχαιρα ανελει και δωσει επι σε προφυλακην και περιοικοδομησει και ποιησει επι σε κυκλω χαρακα και περιστασιν οπλων και τας λογχας αυτου απεναντι σου δωσει |
| 9 Disporá contra os teus muros os seus aríetes e destruirá as tuas torres com as suas máquinas de guerra. | 9 τα τειχη σου και τους πυργους σου καταβαλει εν ταις μαχαιραις αυτου |
| 10 A multidão dos seus cavalos te cobrirá de pó; ao estrondo da sua cavalaria, das rodas e dos carros, tremerão as tuas muralhas, quando ele entrar pelas tuas portas, como quem entra numa cidade destruída. | 10 απο του πληθους των ιππων αυτου κατακαλυψει σε ο κονιορτος αυτων και απο της φωνης των ιππεων αυτου και των τροχων των αρματων αυτου σεισθησεται τα τειχη σου εισπορευομενου αυτου τας πυλας σου ως εισπορευομενος εις πολιν εκ πεδιου |
| 11 Com os cascos dos seus cavalos pisará todas as tuas ruas; passará o teu povo à espada, e cairão por terra as tuas imponentes estátuas. | 11 εν ταις οπλαις των ιππων αυτου καταπατησουσιν σου πασας τας πλατειας τον λαον σου μαχαιρα ανελει και την υποστασιν σου της ισχυος επι την γην καταξει |
| 12 Saquearão todas as tuas riquezas, pilharão as tuas mercadorias, demolirão as tuas muralhas, destruirão as tuas magníficas casas e lançarão ao meio das águas as tuas pedras, as tuas madeiras e o teu pó. | 12 και προνομευσει την δυναμιν σου και σκυλευσει τα υπαρχοντα σου και καταβαλει σου τα τειχη και τους οικους σου τους επιθυμητους καθελει και τους λιθους σου και τα ξυλα σου και τον χουν σου εις μεσον της θαλασσης εμβαλει |
| 13 Farei cessar o ruído dos teus cantares, e não se ouvirá mais em ti o som das tuas citaras. | 13 και καταλυσει το πληθος των μουσικων σου και η φωνη των ψαλτηριων σου ου μη ακουσθη ετι |
| 14 Tornar-te-ei como uma pedra nua, virás a ser um enxugadouro de redes, e não tomarás a ser edificada sou eu que o declaro, diz o Senhor Deus. | 14 και δωσω σε εις λεωπετριαν ψυγμος σαγηνων εση ου μη οικοδομηθης ετι οτι εγω ελαλησα λεγει κυριος |
| 15 Assim fala o Senhor Deus a Tiro: Porventura não tremerão as ilhas ao estrondo da tua ruína, quando gemerem os teus feridos, quando no meio de ti se fizer a carnificina? | 15 διοτι ταδε λεγει κυριος κυριος τη σορ ουκ απο φωνης της πτωσεως σου εν τω στεναξαι τραυματιας εν τω σπασαι μαχαιραν εν μεσω σου σεισθησονται αι νησοι |
| 16 Todos os príncipes do mar descerão dos seus tronos e deporão os seus mantos, arrojarão de de si as suas vestes bordadas; revestir-se-ão de terror, sentar-se-ão na terra, e, atônitos com o teu caso, tremerão sem cessar. | 16 και καταβησονται απο των θρονων αυτων παντες οι αρχοντες εκ των εθνων της θαλασσης και αφελουνται τας μιτρας απο των κεφαλων αυτων και τον ιματισμον τον ποικιλον αυτων εκδυσονται εκστασει εκστησονται επι γην καθεδουνται και φοβηθησονται την απωλειαν αυτων και στεναξουσιν επι σε |
| 17 Fazendo uma lamentação sobre ti. dirão: Como pereceste, tu que habitas no mar, ó cidade célebre, que tens sido poderosa no mar com os teus habitantes, a quem todos temiam! | 17 και λημψονται επι σε θρηνον και ερουσιν σοι πως κατελυθης εκ θαλασσης η πολις η επαινεστη η δουσα τον φοβον αυτης πασι τοις κατοικουσιν αυτην |
| 18 Agora tremem as ilhas no dia da tua queda, ficam turbadas as ilhas do mar, vendo o teu destino. | 18 και φοβηθησονται αι νησοι αφ' ημερας πτωσεως σου |
| 19 Eis o que diz o Senhor Deus: Quando te tiver reduzido a uma cidade deserta, como as cidades que não são habitadas, quando tiver feito vir sobre ti o abismo (as ondas do mar), e te tiver coberto um dilúvio do águas, | 19 οτι ταδε λεγει κυριος κυριος οταν δω σε πολιν ηρημωμενην ως τας πολεις τας μη κατοικηθησομενας εν τω αναγαγειν με επι σε την αβυσσον και κατακαλυψη σε υδωρ πολυ |
| 20 precipitar-te-ei com aqueles que descem ao sepulcro, para te juntar aos mortos antigos, colocar-te-ei no fundo da terra, nas solidões eternas, com os que foram conduzidos ao túmulo, a fim de ficares para sempre desabitada, quando eu tiver ornado de esplendor a terra dos viventes. | 20 και καταβιβασω σε προς τους καταβαινοντας εις βοθρον προς λαον αιωνος και κατοικιω σε εις βαθη της γης ως ερημον αιωνιον μετα καταβαινοντων εις βοθρον οπως μη κατοικηθης μηδε ανασταθης επι γης ζωης |
| 21 Tornar-te-ei um objecto de terror, e tu não existirás mais. Ainda que te busquem, nunca mais te acharão, diz o Senhor Deus. | 21 απωλειαν σε δωσω και ουχ υπαρξεις ετι εις τον αιωνα λεγει κυριος κυριος |