| 1 Por amor de Sião eu não me calarei, e por amor de Jerusalém não descansarei, até que brilhe a sua justiça como a aurora, e resplandeça a sua salvação como um facho. | 1 Przez wzgląd na Syjon nie umilknę, przez wzgląd na Jerozolimę nie spocznę, dopóki jej sprawiedliwość nie błyśnie jak zorza i zbawienie jej nie zapłonie jak pochodnia. |
| 2 As nações (ó Jerusalém) verão a tua justiça, e todos os reis a tua glória; chamar-te-ão por um nome novo, que o Senhor designará pela sua (própria) boca. | 2 Wówczas narody ujrzą twą sprawiedliwość i chwałę twoją wszyscy królowie. I nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana oznaczą. |
| 3 Serás uma coroa de glória na mão do Senhor, um diadema real na mão do teu Deus. | 3 Będziesz prześliczną koroną w rękach Pana, królewskim diademem w dłoni twego Boga. |
| 4 Não serás chamada dali em diante a Desamparada, e a tua terra não será mais chamada a Deserta, mas serás chamada Querida minha, e a tua terra a Desposada, porque o Senhor achará agrado em ti e a tua terra terá esposo. | 4 Nie będą więcej mówić o tobie "Porzucona", o krainie twej już nie powiedzą "Spustoszona". Raczej cię nazwą "Moje "w niej" upodobanie", a krainę twoją "Poślubiona". Albowiem spodobałaś się Panu i twoja kraina otrzyma męża. |
| 5 Assim como o jovem desposa a donzela, assim o teu construtor te desposará; e, assim como a esposa é a alegria do esposo assim tu serás a alegria do teu Deus. | 5 Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi, i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy, tak Bóg twój tobą się rozraduje. |
| 6 Sobre os teus muros, ó Jerusalém, pus guardas, que se não calarão jamais, nem de dia nem de noite. Vós, os que despertais a memória do Senhor, não repouseis | 6 Na twoich murach, Jeruzalem, postawiłem straże: cały dzień i całą noc nigdy milczeć nie będą. Wy, co przypominacie [wszystko] Panu, sami nie miejcie wytchnienia |
| 7 e não o deixeis descansar, (pedi-lhe) até que restabeleça Jerusalém e a faça glória da terra. | 7 i Jemu nie dajcie spokoju, dopóki nie odnowi i nie uczyni Jeruzalem przedmiotem chwalby na ziemi. |
| 8 O Senhor jurou pela sua dextra, e pelo seu braço forte, (dizendo): Eu não darei mais o teu trigo por comida aos teus inimigos, nem os filhos alheios beberão o teu vinho, fruto do teu trabalho; | 8 Przysiągł Pan na prawicę swoją i na swe ramię potężne: Nigdy już nie dam twojego zboża nieprzyjaciołom twoim na pokarm. Cudzoziemcy nie będą pili twego wina, przy którym się natrudziłeś. |
| 9 mas os que recolherem o trigo o comerão, louvando o Senhor, e os que fizerem a vindima beberão o vinho nos átrios do meu santuário. | 9 Raczej [twoi] żeńcy będą spożywać zboże i będą chwalili Pana; ci zaś, co wino zbierają, pić je będą na dziedzińcach mojej świątyni. |
| 10 Passai, passai pelas portas, preparai a estrada ao povo! Abri, abri o caminho, tirai-lhe as pedras, e arvorai o estandarte para chamar os povos. | 10 Przechodźcie, przechodźcie przez bramy! Otwórzcie drogę ludowi! Wyrównajcie, wyrównajcie gościniec, uprzątnijcie kamienie! Podnieście znak dla narodów! |
| 11 Eis o que o Senhor proclamou até às extremidades da terra: Dizei à filha de Sião: Eis aí vem o teu Salvador; eis que a sua recompensa vem com ele, e as suas atribuições o precedem. | 11 Oto co Pan obwieszcza wszystkim krańcom ziemi: Mówcie do Córy Syjońskiej: Oto twój Zbawca przychodzi. Oto Jego nagroda z Nim idzie i zapłata Jego przed Nim. |
| 12 Então (os teus filhos) serão chamados povo santo, resgatados do Senhor; tu serás chamada a Desejada (de todos), a cidade não desamparada. | 12 Nazywać ich będą "Ludem Świętym", "Odkupionymi przez Pana". A tobie dadzą miano: "Poszukiwane", "Miasto nie opuszczone". |
