| 1 (Entretanto) o justo perece, e não há quem considere (sobre isto) no seu coração; os homens de bem são arrebatados (pela morte), e não há quem compreenda que é para ser livre dos males que o justo é arrebatado, | 1 Ο δικαιος αποθνησκει και ουδεις βαλλει τουτο εν τη καρδια αυτου? και οι ανδρες ελεους συλλεγονται, χωρις να εννοη τις, αν ο δικαιος συλλεγεται απ' εμπροσθεν της κακιας. |
| 2 para entrar na paz; repousam nos seus leitos aqueles que andaram pelo caminho direito. | 2 Θελει εισελθει εις ειρηνην? οι περιπατουντες εν τη ευθυτητι αυτων, θελουσιν αναπαυθη εν ταις κλιναις αυτων. |
| 3 Vós, porém, vinde cá, filhos da feiticeira; linhagem de um adúltero e de uma prostituta. | 3 Σεις δε οι υιοι της μαγισσης, σπερμα μοιχου και πορνης, πλησιασατε εδω. |
| 4 De quem fazeis escárnio? Contra quem abris a boca e deitais a língua de fora? Porventura não sois uns filhos de pecado, uma geração bastarda? | 4 Κατα τινος εντρυφατε; κατα τινος επλατυνατε το στομα, εξετεινατε την γλωσσαν; δεν εισθε τεκνα ανομιας, σπερμα ψευδους, |
| 5 Ardeis de concupiscência, junto dos terebintos, debaixo de toda a árvore frondosa, sacrificando (aos ídolos) os vossos tenros filhinhos nas torrentes e nas cavernas dos rochedos. | 5 φλογιζομενοι με τα ειδωλα υπο παν δενδρον πρασινον, σφαζοντες τα τεκνα εν ταις φαραγξιν, υπο τους κρημνους των βραχων; |
| 6 É nas pedras polidas da torrente que está a tua parte: eis a tua sorte! E em honra desses mesmos ídolos derramaste libações, ofereceste sacrifícios. Não me hei-de indignar à vista destas coisas? | 6 Η μερις σου ειναι μεταξυ των χαλικων των χειμαρρων? ουτοι, ουτοι ειναι η κληρονομια σου? και εις αυτους εξεχεας σπονδας, προσεφερες προσφοραν εξ αλφιτων? εις ταυτα θελω ευαρεστηθη; |
| 7 Pões o leu leito sobre um alto, elevado monte, e lá sobes para imolar hóstias. | 7 Επι ορους υψηλου και μετεωρου εβαλες την κλινην σου? και εκει ανεβης δια να προσφερης θυσιαν. |
| 8 Detrás da porta e da ombreira pões o teu sinal, porque não foi por mim que tu te descobriste, que subiste ao teu leito e o alargaste: vais-te assalariar com aqueles com que queres ter comércio, multiplicaste as prostituições com eles, admirando o ídolo. | 8 Και οπισω των θυρων και των παραστατων εστησας το μνημοσυνον σου? διοτι εξεσκεπασας σεαυτην αποστατησασα απ' εμου και ανεβης? επλατυνας την κλινην σου και συνεφωνησας μετ' εκεινων? ηγαπησας την κλινην αυτων, εξελεξας τους τοπους? |
| 9 Perfumas-te para agraciar a Moloch, multiplicas os teus aromas. Envias os teus embaixadores longe, e fá-los descer até à morada dos mortos. | 9 υπηγες μαλιστα προς τον βασιλεα με χρισματα και ηυξησας τα αρωματα σου και απεστειλας μακραν τους πρεσβεις σου και εταπεινωσας σεαυτην μεχρις αδου. |
| 10 Fatigas-te na multidão dos teus caminhos, e nunca dizes: Descansarei. Achas ainda forças em tuas mãos, por isso andas sem parar. | 10 Εκοπιασας εις το μακρος της οδου σου? και δεν ειπας, εις ματην κοπιαζω? ευρηκας το ζην δια της χειρος σου? δια τουτο δεν απεκαμες. |
| 11 Quem temes tu, de quem tens receio, para (assim) me seres infiel, para me apagares da tua memória, para não fazeres caso de mim? Porque eu estava calado e parecia não ver, por isso te esqueceste de mim. | 11 Και τινα επτοηθης η εφοβηθης, ωστε να ψευσθης και να μη με ενθυμηθης μηδε να θεσης τουτο εν τη καρδια σου; δεν ειναι, διοτι εγω εσιωπησα, μαλιστα προ πολλου, δια τουτο συ δεν με εφοβηθης; |
| 12 Pois bem, publicarei a tua justiça e as tuas obras, que de nada servem. | 12 Εγω θελω απαγγειλει την δικαιοσυνην σου και τα εργα σου? ομως δεν θελουσι σε ωφελησει. |
| 13 Quando clamares, salvem-te (os ídolos) que tens juntado; a todos eles levará o vento, arrebatá-los-á um sopro. Mas o que tem confiança em mim, herdará a terra e possuirá o meu santo monte. | 13 Οταν αναβοησης, ας σε ελευθερωσωσιν οι συνηγμενοι σου? αλλ' ο ανεμος θελει αφαρπασει παντας αυτους? η ματαιοτης θελει λαβει αυτους? ο ελπιζων ομως επ' εμε θελει κληρονομησει την γην και αποκτησει το αγιον μου ορος. |
| 14 Dir-se-á: Abri, abri caminho; aplanai-o; tirai os tropeços do caminho do meu povo. | 14 Και θελω ειπει, Υψωσατε, υψωσατε, ετοιμασατε την οδον, εκβαλετε το προσκομμα απο της οδου του λαου μου. |
| 15 Porque isto diz o Excelso, que habita uma morada eterna, cujo nome é Santo: Habito num lugar alto e santo, mas também no coração contrito e humilde, para reanimar o espírito dos humildes e vivificar o coração dos contritos. | 15 Διοτι ουτω λεγει ο Υψιστος και ο Υπερτατος, ο κατοικων την αιωνιοτητα, του οποιου το ονομα ειναι Ο Αγιος? Εγω κατοικω εν υψηλοις και εν αγιω τοπω? και μετα του συντετριμμενου την καρδιαν και του ταπεινου το πνευμα, δια να ζωοποιω το πνευμα των ταπεινων και να ζωοποιω την καρδιαν των συντετριμμενων. |
| 16 Com efeito não quero contender eternamente, nem a minha cólera durará sempre; de contrário, sucumbiria o espírito diante de mim, as almas que criei. | 16 Διοτι δεν θελω δικολογει αιωνιως ουδε θελω εισθαι παντοτε ωργισμενος? επειδη τοτε ηθελον εκλειψει απ' εμπροσθεν μου το πνευμα και αι ψυχαι τας οποιας εκαμον. |
| 17 Irritei-me, um momento, por causa da iniquidade do meu povo, e feri-o na minha indignação, escondendo dele a minha face; ele, rebelde, foi-se andando pelo caminho do seu coração. | 17 Δια την ανομιαν της αισχροκερδειας αυτου ωργισθην και επαταξα αυτον? εκρυψα το προσωπον μου και ωργισθην? αλλα αυτος ηκολουθησε πεισματωδως την οδον της καρδιας αυτου. |
| 18 Eu vi os seus caminhos, e sará-lo-ei, reconduzi-lo-ei (ao bom caminho), dar-lhe-ei consolações a ele e aos que choravam com ele (arrependidos). | 18 Ειδον τας οδους αυτου και θελω ιατρευσει αυτον? και θελω οδηγησει αυτον και δωσει παλιν παρηγοριας εις αυτον και εις τους τεθλιμμενους αυτου. |
| 19 Farei brotar a ação de graças nos lábios dos aflitos. Paz, paz para aquele que está longe e para o que está perto, diz o Senhor, e sará-lo-ei. | 19 Εγω δημιουργω τον καρπον των χειλεων? ειρηνην, ειρηνην, εις τον μακραν και εις τον πλησιον, λεγει Κυριος? και θελω ιατρευσει αυτον. |
| 20 Os ímpios, porém, são como um mar agitado, que não pode acalmar, cujas ondas revolvem lodo e lama. | 20 Οι δε ασεβεις ειναι ως η τεταραγμενη θαλασσα, οταν δεν δυναται να ησυχαση? και τα κυματα αυτης εκριπτουσι καταπατημα και πηλον. |
| 21 Não há paz para os ímpios, diz o meu Deus. | 21 Ειρηνη δεν ειναι εις τους ασεβεις, λεγει ο Θεος μου. |