| 1 Oráculo sobre Babilônia, revelado a Isaías, filho de Amós. | 1 ορασις ην ειδεν ησαιας υιος αμως κατα βαβυλωνος |
| 2 Levantai um estandarte sobre um monte escalvado, chamai-os em alta voz, fazei-lhes sinais com a mão para que entrem pelas portas dos príncipes. | 2 επ' ορους πεδινου αρατε σημειον υψωσατε την φωνην αυτοις μη φοβεισθε παρακαλειτε τη χειρι ανοιξατε οι αρχοντες |
| 3 Eu dei ordens aos que consagrei (para esta obra), chamei os meus dos seus valentes para (pôr em ação) a minha ira, eles que exultam com a minha glória. | 3 εγω συντασσω και εγω αγω αυτους ηγιασμενοι εισιν και εγω αγω αυτους γιγαντες ερχονται πληρωσαι τον θυμον μου χαιροντες αμα και υβριζοντες |
| 4 Vozearia de gente sobre os montes, como de imensa multidão, ruído confuso de reinos de nações reunidas: É o Senhor dos exércitos que passa revista às tropas para a batalha. | 4 φωνη εθνων πολλων επι των ορεων ομοια εθνων πολλων φωνη βασιλεων και εθνων συνηγμενων κυριος σαβαωθ εντεταλται εθνει οπλομαχω |
| 5 Vêm de longínquo país da extremidade dos céus, o Senhor e os instrumentos do seu furor, para destruir toda a terra. | 5 ερχεσθαι εκ γης πορρωθεν απ' ακρου θεμελιου του ουρανου κυριος και οι οπλομαχοι αυτου του καταφθειραι την οικουμενην ολην |
| 6 Soltai gritos, porque o dia do Senhor está perto: virá do Omnipotente como uma assolação. | 6 ολολυζετε εγγυς γαρ η ημερα κυριου και συντριβη παρα του θεου ηξει |
| 7 Por esta causa, todas as mãos perderão o seu vigor, e todo o coração do homem desanimará. | 7 δια τουτο πασα χειρ εκλυθησεται και πασα ψυχη ανθρωπου δειλιασει |
| 8 Ficarão quebrantados, apoderar-se-ão deles convulsões e dores; torcer-se-ão como a mulher que está de parto; cada um ficará atônito, olhando para o seu vizinho; os seus rostos tornar-se-ão inflamados. | 8 και ταραχθησονται οι πρεσβεις και ωδινες αυτους εξουσιν ως γυναικος τικτουσης και συμφορασουσιν ετερος προς τον ετερον και εκστησονται και το προσωπον αυτων ως φλοξ μεταβαλουσιν |
| 9 A cidade será tomada; horrível massacre. | 9 ιδου γαρ ημερα κυριου ανιατος ερχεται θυμου και οργης θειναι την οικουμενην ολην ερημον και τους αμαρτωλους απολεσαι εξ αυτης |
| 10 Eis que vem o dia do Senhor, dia cruel, cheio de indignação, de ira e de furor, para transformar a terra numa solidão e para exterminar dela os pecadores. | 10 οι γαρ αστερες του ουρανου και ο ωριων και πας ο κοσμος του ουρανου το φως ου δωσουσιν και σκοτισθησεται του ηλιου ανατελλοντος και η σεληνη ου δωσει το φως αυτης |
| 11 As estrelas do céu, as suas constelações não espalharão a sua luz; cobrir-se-á de trevas o sol no seu nascimento, e a Iua não resplandecerá com a sua claridade. | 11 και εντελουμαι τη οικουμενη ολη κακα και τοις ασεβεσιν τας αμαρτιας αυτων και απολω υβριν ανομων και υβριν υπερηφανων ταπεινωσω |
| 12 Castigarei a terra por suas maldades, e os ímpios por sua iniquidade; porei fim à insolência dos soberbos, humilharei a arrogância dos opressores. | 12 και εσονται οι καταλελειμμενοι εντιμοι μαλλον η το χρυσιον το απυρον και ο ανθρωπος μαλλον εντιμος εσται η ο λιθος ο εκ σουφιρ |
| 13 Farei que os homens sejam mais raros que o ouro fino, mais raros que o ouro de Ofir. | 13 ο γαρ ουρανος θυμωθησεται και η γη σεισθησεται εκ των θεμελιων αυτης δια θυμον οργης κυριου σαβαωθ τη ημερα η αν επελθη ο θυμος αυτου |
| 14 Farei estremecer os céus, e mover-se-á a terra do seu lugar, por causa da indignação do Senhor dos exércitos, no dia em que se acender o seu furor. | 14 και εσονται οι καταλελειμμενοι ως δορκαδιον φευγον και ως προβατον πλανωμενον και ουκ εσται ο συναγων ωστε ανθρωπον εις τον λαον αυτου αποστραφηναι και ανθρωπον εις την χωραν αυτου διωξαι |
| 15 Então como a gazela que foge, como o rebanho que ninguém congrega, cada um (deixará Babilônia e) voltará para o seu povo, fugirá para a sua terra. | 15 ος γαρ αν αλω ηττηθησεται και οιτινες συνηγμενοι εισιν μαχαιρα πεσουνται |
| 16 Todo o que for encontrado (na cidade) será morto, todo o que for preso cairá passado à espada. | 16 και τα τεκνα αυτων ενωπιον αυτων ραξουσιν και τας οικιας αυτων προνομευσουσιν και τας γυναικας αυτων εξουσιν |
| 17 Seus filhinhos serão massacrados, diante dos seus olhos, suas casas serão saqueadas, suas mulheres violadas. | 17 ιδου επεγειρω υμιν τους μηδους οι ου λογιζονται αργυριον ουδε χρυσιου χρειαν εχουσιν |
| 18 Os seus arcos abaterão os jovens; não se compadecerão do fruto do ventre, nem pouparão as criancinhas. | 18 τοξευματα νεανισκων συντριψουσιν και τα τεκνα υμων ου μη ελεησωσιν ουδε επι τοις τεκνοις ου φεισονται οι οφθαλμοι αυτων |
| 19 Então Babilónia, gloriosa entre os reinos, orgulho dos Caldeus, ficará destruída, como o Senhor destruiu Sodoma e Gomorra. | 19 και εσται βαβυλων η καλειται ενδοξος υπο βασιλεως χαλδαιων ον τροπον κατεστρεψεν ο θεος σοδομα και γομορρα |
| 20 Nunca mais será habitada, nunca mais povoada, no decorrer das idades, nem ali porá as suas tendas o Árabe, nem repousarão nela, com seus gados, os pastores. | 20 ου κατοικηθησεται εις τον αιωνα χρονον ουδε μη εισελθωσιν εις αυτην δια πολλων γενεων ουδε μη διελθωσιν αυτην αραβες ουδε ποιμενες ου μη αναπαυσωνται εν αυτη |
| 21 As feras farão ali o seu covil; encher-se-ão as suas casas de mochos; habitarão ali avestruzes, e sátiros ali dançarão; | 21 και αναπαυσονται εκει θηρια και εμπλησθησονται αι οικιαι ηχου και αναπαυσονται εκει σειρηνες και δαιμονια εκει ορχησονται |
| 22 entre (as minas dos) seus palácios uivarão chacais, e lobos nas suas casas de prazer. | 22 και ονοκενταυροι εκει κατοικησουσιν και νοσσοποιησουσιν εχινοι εν τοις οικοις αυτων ταχυ ερχεται και ου χρονιει |