| 1 Respondendo Moisés, disse: Não me darão crédito, nem ouvirão a minha voz, mas dirão: O Senhor não te apareceu. | 1 Respondens Moyses ait: “ Quid autem, si non credent mihi ne que audient vocem meam, sed dicent: "Non apparuit tibi Dominus?" ”. |
| 2 Disse-lhe, pois (o Senhor): Que é o que tens na mão? Ele respondeu: Uma vara. | 2 Dixit ergo ad eum: “ Quid est quod tenes in manu tua? ”. Respondit: “ Virga ”. |
| 3 O Senhor disse: Deita-a ao chão. Deitou-a, e ela converteu-se numa serpente, de sorte que Moisés fugiu. | 3 Dixitque Dominus: “ Proice eam in terram! ”. Proiecit, et versa est in serpentem, ita ut fugeret Moyses. |
| 4 O Senhor disse: Estende a tua mão e pega-lhe pela cauda. Estendeu a mão, pegou-lhe, e (a serpente) transformou-se numa vara. | 4 Dixitque Dominus: “ Extende manum tuam et apprehende caudam eius! ”. Extendit et tenuit, versaque est in virgam. |
| 5 (Assim farei) disse o (Senhor), para que creiam que te apareceu o Senhor Deus de teus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaac, o Deus de Jacob. | 5 “ Ut credant, inquit, quod apparuerit tibi Dominus, Deus patrum suorum, Deus Abraham, Deus Isaac et Deus Iacob ”.
|
| 6 Disse ainda o Senhor: Mete a tua mão no teu seio. Ele meteu-a e quando a tirou, estava coberta de lepra, (branca) como a neve. | 6 Dixitque Dominus rursum: “ Mitte manum tuam in sinum tuum! ”. Quam cum misisset in sinum, protulit leprosam instar nivis. |
| 7 Torna a meter, disse o (Senhor), a tua mão no teu seio. Tornou a metê-la e, quando a tirou de novo estava semelhante à outra carne. | 7 “ Retrahe, ait, manum tuam in sinum tuum! ”. Retraxit et protulit iterum, et erat similis carni reliquae. |
| 8 Se te não acreditarem, prosseguiu (o Senhor), nem ouvirem a voz do primeiro prodígio, acreditarão na palavra do segundo prodígio. | 8 “ Si non crediderint, inquit, tibi, neque audierint sermonem signi prioris, credent verbo signi sequentis. |
| 9 Se nem ainda acreditarem nestes dois prodígios, e não ouvirem a tua voz, toma água do rio, derrama-a por terra, e toda a que tirares do rio se convertará em sangue. | 9 Quod si nec duobus quidem his signis crediderint neque audierint vocem tuam, sume aquam fluminis et effunde eam super aridam, et, quidquid hauseris de fluvio, vertetur in sanguinem ”.
|
| 10 Moisés disse: Perdoa, Senhor, eu não sou de palavra fácil desde ontem e desde ante-ontem, e, desde que falaste ao teu Servo, a minha língua está mais embaraçada e mais tarda. | 10 Ait Moyses: “ Obsecro, Domine, non sum eloquens ab heri et nudiustertius et ex quo locutus es ad servum tuum, nam impeditioris et tardioris linguae sum ”. |
| 11 O Senhor disse-lhe; Quem fez a boca do homem? quem formou o mudo e o surdo, o que vê e o que é cego? Não sou eu? | 11 Dixit Dominus ad eum: “ Quis fecit os hominis? Aut quis fabricatus est mutum vel surdum vel videntem vel caecum? Nonne ego? |
| 12 Vai, pois, e eu estarei na tua toca e te ensinarei o que deverás dizer. | 12 Perge igitur, et ego ero in ore tuo; doceboque te quid loquaris ”. |
| 13 (Moisés) porém disse: Rogo-te Senhor, que envies a tua mensagem por quem quiseras enviar. | 13 At ille: “ Obsecro, inquit, Domine, mitte quem missurus es ”. |
| 14 O Senhor irou-se contra Moisés e disse: Eu sei que Aarão, teu irmão Levita, é eloquente; eis que ele sai ao teu encontro, e, vendo-te, se alegrará no seu coração | 14 Iratus Dominus in Moysen ait: “ Aaron, frater tuus Levites, scio quod eloquens sit; ecce ipse egreditur in occursum tuum vidensque te laetabitur corde. |
| 15 Fala-lhe e põe as minhas palavras na sua boca: eu serei na tua boca e na dele, e vos mostrarei o que deveis fazer. | 15 Loquere ad eum et pone verba mea in ore eius; et ego ero in ore tuo et in ore illius et ostendam vobis quid agere debeatis. |
| 16 Ele falará por ti ao povo, e será a tua boca: tu, junto dele, farás as vezes de Deus | 16 Ipse loquetur pro te ad populum et erit os tuum; tu autem eris ei ut Deus. |
| 17 Toma também na tua mão esta vara, com a qual operarás os prodígios. | 17 Virgam quoque hanc sume in manu tua, in qua facturus es signa ”.
|
| 18 Moisés partiu, voltou para Jetro, seu sogro, e disse-lhe; Peço-te que me deixes ir aos meus irmãos (que estão) no Egipto, a ver se ainda são vivos. Jetro disse-lhe: Vai em paz. | 18 Abiit Moyses et reversus est ad Iethro socerum suum dixitque ei: “ Vadam, quaeso, et revertar ad fratres meos in Aegyptum, ut videam, si adhuc vivant ”. Cui ait Iethro: “ Vade in pace ”. |
| 19 Ora o Senhor disse a Moisés, em Madian: Vai, e volta ao Egipto, porque morreram todos aqueles que procuravam a tua vida. | 19 Dixit ergo Dominus ad Moysen in Madian: “ Vade, revertere in Aegyptum; mortui sunt enim omnes, qui quaerebant animam tuam ”. |
| 20 Tomou, pois, Moisés sua mulher e os seus filhos, pô-los sobre um jumento e voltou para o Egipto, levando na mão a vara de Deus. | 20 Tulit Moyses uxorem suam et filios suos et imposuit eos super asinum; reversusque est in Aegyptum portans virgam Dei in manu sua. |
| 21 O Senhor disse-lhe enquanto voltava para o Egipto: Cuida de fazer diante de Faraó todos os prodigios que eu pus na tua mão. Eu endurecerei o seu coração, e ele não deixará partir o povo. | 21 Dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum: “ Vide, ut omnia ostenta, quae posui in manu tua, facias coram pharaone; ego indurabo cor eius, et non dimittet populum. |
| 22 Tu lhe dirás: Isto diz o Senhor: Israel é meu filho, meu filho primogênito. | 22 Dicesque ad eum: Haec dicit Dominus: Filius meus primogenitus Israel. |
| 23 Eu te mando: Deixa partir meu filho, para que ele me sirva: se não quiseres deixado partir, matarei o teu filho primogênito. | 23 Dico tibi: Dimitte filium meum, ut serviat mihi; si autem non vis dimittere eum, ecce ego interficiam filium tuum primogenitum ”.
|
| 24 Quando (Moisés) ia no caminho, o Senhor se lhe apresentou na pousada e queria matá-lo. | 24 Cumque esset in itinere, in deversorio, occurrit ei Dominus et volebat occidere eum. |
| 25 Tomou logo Séfora uma pedra agudíssima e circuncidou o prepúcio de seu filho, e tocando os pés de Moisés, disse: Tu és para mim um esposo de Sangue. | 25 Tulit ilico Sephora acutissimam petram et circumcidit praeputium filii sui; tetigitque pedes eius et ait: “ Sponsus sanguinum tu mihi es ”. |
| 26 E (o Senhor) o deixou, depois que ela o disse, por causa da circuncisão, esposo de sangue. | 26 Et dimisit eum, postquam dixerat: “ Sponsus sanguinum ”, ob circumcisionem.
|
| 27 O Senhor disse a Aarão: Vai ao encontro de Moisés no deserto. Ele saiu-lhe ao encontro no monte de Deus, e o beijou. | 27 Dixit autem Dominus ad Aaron: “ Vade in occursum Moysi in desertum ”. Qui perrexit obviam ei in montem Dei et osculatus est eum. |
| 28 Moisés dotou a Aarão todas as palavras do Senhor com as quais o tinha enviado, e os prodígios que lhe mandara que fizesse. | 28 Narravitque Moyses Aaron omnia verba Domini, quibus miserat eum, et signa, quae mandaverat. |
| 29 Foram juntos e congregaram todos os anciães dos filhos de Israel. | 29 Veneruntque simul et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israel. |
| 30 Aarão anunciou todas as palavras que o Senhor tinha dito a Moisés, e (Moisés) fez os prodígios diante do povo, | 30 Locutusque est Aaron omnia verba, quae dixerat Dominus ad Moysen, et fecit signa coram populo. |
| 31 e o povo acreditou. Compreenderam que o Senhor visitava os filhos de Israel e que tinha visto a sua aflição, e, prostrados, o adoraram. | 31 Et credidit populus, audieruntque quod visitasset Dominus filios Israel et quod respexisset afflictionem eorum; et proni adoraverunt.
|