| 1 Manassés tinha doze anos, guando começou a reinar, e reinou cinquenta e cinco anos em Jerusalém, | 1 בֶּן־שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה שָׁנָה מְנַשֶּׁה בְמׇלְכוֹ וַחֲמִשִּׁים וְחָמֵשׁ שָׁנָה מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָֽם׃ |
| 2 Fez, porém, o mal diante do Senhor, seguindo as abominações dos povos que o Senhor tinha exterminado à vista dos filhos de Israel. | 2 וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה כְּתֽוֹעֲבוֹת הַגּוֹיִם אֲשֶׁר הוֹרִישׁ יְהֹוָה מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵֽל׃ |
| 3 Restaurou os lugares altos, que seu pai Ezequias tinha demolido, levantou altares a Baal, mandou fazer ascheras, prostrou-se diante de toda a milícia do céu, e serviu-a. | 3 וַיָּשׇׁב וַיִּבֶן אֶת־הַבָּמוֹת אֲשֶׁר נִתַּץ יְחִזְקִיָּהוּ אָבִיו וַיָּקֶם מִזְבְּחוֹת לַבְּעָלִים וַיַּעַשׂ אֲשֵׁרוֹת וַיִּשְׁתַּחוּ לְכׇל־צְבָא הַשָּׁמַיִם וַֽיַּעֲבֹד אֹתָֽם׃ |
| 4 Edificou também altares na casa do Senhor, da qual o Senhor tinha dito: O meu nome estará eternamente em Jerusalém. | 4 וּבָנָה מִזְבְּחוֹת בְּבֵית יְהֹוָה אֲשֶׁר אָמַר יְהֹוָה בִּירוּשָׁלִַם יִֽהְיֶה־שְּׁמִי לְעוֹלָֽם׃ |
| 5 Erigiu-os a toda a milícia celeste nos dois átrios da casa do Senhor. | 5 וַיִּבֶן מִזְבְּחוֹת לְכׇל־צְבָא הַשָּׁמָיִם בִּשְׁתֵּי חַצְרוֹת בֵּית־יְהֹוָֽה׃ |
| 6 Fez também passar os seus filhos pelo fogo no vale de Benenon (em honra de Moloc). Observava os sonhos, seguia os agouros, entregava-se às artes mágicas, tinha consigo magos e encantadores; cometeu muitos males diante do Senhor, provocando-o à ira. | 6 וְהוּא הֶעֱבִיר אֶת־בָּנָיו בָּאֵשׁ בְּגֵי בֶן־הִנֹּם וְעוֹנֵן וְנִחֵשׁ וְֽכִשֵּׁף וְעָשָׂה אוֹב וְיִדְּעוֹנִי הִרְבָּה לַעֲשׂוֹת הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה לְהַכְעִיסֽוֹ׃ |
| 7 Pôs um ídolo, uma estátua fundida, na casa do Senhor, da qual Deus falou a David e a seu filho Salomão, dizendo: Nesta casa e em Jerusalém, a qual eu escolhi entre todas as tribos de Israel, eu estabelecerei o meu nome para sempre. | 7 וַיָּשֶׂם אֶת־פֶּסֶל הַסֶּמֶל אֲשֶׁר עָשָׂה בְּבֵית הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר אָמַר אֱלֹהִים אֶל־דָּוִיד וְאֶל־שְׁלֹמֹה בְנוֹ בַּבַּיִת הַזֶּה וּבִירוּשָׁלִַם אֲשֶׁר בָּחַרְתִּי מִכֹּל שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל אָשִׂים אֶת־שְׁמִי לְעֵילֽוֹם׃ |
| 8 Não farei mais sair Israel da terra que dei a seus pais, contanto que eles procurem cumprir o que eu lhes tenho mandado, toda a lei, todos os preceitos dados por meio de Moisés. | 8 וְלֹא אֹסִיף לְהָסִיר אֶת־רֶגֶל יִשְׂרָאֵל מֵעַל הָֽאֲדָמָה אֲשֶׁר הֶעֱמַדְתִּי לַאֲבֽוֹתֵיכֶם רַק ׀ אִם־יִשְׁמְרוּ לַעֲשׂוֹת אֵת כׇּל־אֲשֶׁר צִוִּיתִים לְכׇל־הַתּוֹרָה וְהַֽחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ |
| 9 Manassés seduziu Judá e os habitantes de Jerusalém, para fazerem maiores males do que todas as nações que o Senhor tinha exterminado na presença dos filhos de Israel. | 9 וַיֶּתַע מְנַשֶּׁה אֶת־יְהוּדָה וְיֹשְׁבֵי יְרוּשָׁלִָם לַעֲשׂוֹת רָע מִן־הַגּוֹיִם אֲשֶׁר הִשְׁמִיד יְהֹוָה מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵֽל׃ |
| 10 O Senhor falou a ele e ao seu povo, e não o quiseram ouvir. | 10 וַיְדַבֵּר יְהֹוָה אֶל־מְנַשֶּׁה וְאֶל־עַמּוֹ וְלֹא הִקְשִֽׁיבוּ׃ |
| 11 Por isso Deus fez vir sobre eles os chefes do exército do rei dos Assírios, os quais aprisionaram Manassés e o levaram para Babilônia, preso com cadeias e grilhões. | 11 וַיָּבֵא יְהֹוָה עֲלֵיהֶם אֶת־שָׂרֵי הַצָּבָא אֲשֶׁר לְמֶלֶךְ אַשּׁוּר וַיִּלְכְּדוּ אֶת־מְנַשֶּׁה בַּחֹחִים וַיַּאַסְרֻהוּ בַּֽנְחֻשְׁתַּיִם וַיּוֹלִיכֻהוּ בָּבֶֽלָה׃ |
| 12 Quando se viu na angústia, orou ao Senhor seu Deus e fez grande penitência diante do Deus de seus pais. | 12 וּכְהָצֵר לוֹ חִלָּה אֶת־פְּנֵי יְהֹוָה אֱלֹהָיו וַיִּכָּנַע מְאֹד מִלִּפְנֵי אֱלֹהֵי אֲבֹתָֽיו׃ |
| 13 Suplicou-lhe, rogou-lhe fervorosamente, e o Senhor ouviu a sua oração e o reconduziu a Jerusalém no seu reino. Manassés reconheceu que o Senhor é Deus. | 13 וַיִּתְפַּלֵּל אֵלָיו וַיֵּעָתֶר לוֹ וַיִּשְׁמַע תְּחִנָּתוֹ וַיְשִׁיבֵהוּ יְרוּשָׁלִַם לְמַלְכוּתוֹ וַיֵּדַע מְנַשֶּׁה כִּי יְהֹוָה הוּא הָאֱלֹהִֽים׃ |
| 14 Depois disto, mandou edificar o muro que está fora da cidade de David, ao ocidente de Gion, no vale, desde a entrada da Porta dos Peixes, em roda até Ofel, e levantou-o muito. Também pôs oficiais do exército em todas as cidades fortes de Judá. | 14 וְאַחֲרֵי־כֵן בָּנָה חוֹמָה חִיצוֹנָה ׀ לְעִיר־דָּוִיד מַעְרָבָה לְגִיחוֹן בַּנַּחַל וְלָבוֹא בְשַׁעַר הַדָּגִים וְסָבַב לָעֹפֶל וַיַּגְבִּיהֶהָ מְאֹד וַיָּשֶׂם שָׂרֵי־חַיִל בְּכׇל־הֶעָרִים הַבְּצֻרוֹת בִּיהוּדָֽה׃ |
| 15 Tirou da casa do Senhor os deuses estranhos, o ídolo e os altares, que tinha mandado levantar sobre a colina do templo do Senhor e em Jerusalém, e fez lançar tudo fora da cidade. | 15 וַיָּסַר אֶת־אֱלֹהֵי הַנֵּכָר וְאֶת־הַסֶּמֶל מִבֵּית יְהֹוָה וְכׇל־הַֽמִּזְבְּחוֹת אֲשֶׁר בָּנָה בְּהַר בֵּית־יְהֹוָה וּבִירוּשָׁלִָם וַיַּשְׁלֵךְ חוּצָה לָעִֽיר׃ |
| 16 Restaurou também o altar do Senhor e imolou sobre ele vítimas, hóstias pacíficas e de ação de graças, e ordenou a Judá que servisse o Senhor Deus de Israel. | 16 ויכן וַיִּבֶן אֶת־מִזְבַּח יְהֹוָה וַיִּזְבַּח עָלָיו זִבְחֵי שְׁלָמִים וְתוֹדָה וַיֹּאמֶר לִיהוּדָה לַעֲבוֹד אֶת־יְהֹוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵֽל׃ |
| 17 Contudo, o povo ainda imolava nos lugares altos, mas apenas ao Senhor seu Deus. | 17 אֲבָל עוֹד הָעָם זֹבְחִים בַּבָּמוֹת רַק לַיהֹוָה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ |
| 18 O resto dos feitos de Manassés, a oração que ele fez ao seu Deus, as palavras dos profetas que lhe falaram da parte do Senhor Deus de Israel, encerram-se nos livros dos reis de Israel. | 18 וְיֶתֶר דִּבְרֵי מְנַשֶּׁה וּתְפִלָּתוֹ אֶל־אֱלֹהָיו וְדִבְרֵי הַחֹזִים הַֽמְדַבְּרִים אֵלָיו בְּשֵׁם יְהֹוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל הִנָּם עַל־דִּבְרֵי מַלְכֵי יִשְׂרָאֵֽל׃ |
| 19 A oração que ele fez, como foi ouvido, todos os seus pecados, o desprezo (de Deus), os lugares em que mandou edificar os lugares altos e em que mandou levantar ascheras e estátuas, antes de fazer penitência, encontra-se tudo escrito no livro de Hozai. | 19 וּתְפִלָּתוֹ וְהֵעָתֶר־לוֹ וְכׇל־חַטָּאתוֹ וּמַעְלוֹ וְהַמְּקֹמוֹת אֲשֶׁר בָּנָה בָהֶם בָּמוֹת וְהֶֽעֱמִיד הָאֲשֵׁרִים וְהַפְּסִלִים לִפְנֵי הִכָּֽנְעוֹ הִנָּם כְּתוּבִים עַל דִּבְרֵי חוֹזָֽי׃ |
| 20 Adormeceu Manassés com seus pais, e foi sepultado em sua casa. Em seu lugar reinou Amon, seu filho. | 20 וַיִּשְׁכַּב מְנַשֶּׁה עִם־אֲבֹתָיו וַֽיִּקְבְּרֻהוּ בֵּיתוֹ וַיִּמְלֹךְ אָמוֹן בְּנוֹ תַּחְתָּֽיו׃ |
| 21 Tinha Amon vinte e dois anos, quando começou a reinar, e reinou dois anos em Jerusalém. | 21 בֶּן־עֶשְׂרִים וּשְׁתַּיִם שָׁנָה אָמוֹן בְּמׇלְכוֹ וּשְׁתַּיִם שָׁנִים מָלַךְ בִּירֽוּשָׁלִָֽם׃ |
| 22 Fez o mal na presença do Senhor, como o tinha feito seu pai Manassés, e sacrificou e prestou culto a todos os ídolos que Manassés tinha mandado fabricar. | 22 וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה כַּאֲשֶׁר עָשָׂה מְנַשֶּׁה אָבִיו וּלְכׇל־הַפְּסִילִים אֲשֶׁר עָשָׂה מְנַשֶּׁה אָבִיו זִבַּח אָמוֹן וַיַּעַבְדֵֽם׃ |
| 23 Não se humilhou, porém, diante do Senhor, como seu pai Manassés se tinha humilhado, antes cometeu delitos sobre delitos. | 23 וְלֹא נִכְנַע מִלִּפְנֵי יְהֹוָה כְּהִכָּנַע מְנַשֶּׁה אָבִיו כִּי הוּא אָמוֹן הִרְבָּה אַשְׁמָֽה׃ |
| 24 Seus servos, tendo-se conjurado contra ele, mataram-no em sua casa. | 24 וַיִּקְשְׁרוּ עָלָיו עֲבָדָיו וַיְמִיתֻהוּ בְּבֵיתֽוֹ׃ |
| 25 Porém, o resto do povo, depois de ter dado a morte aos assassinos de Amon, constituiu rei a Josias, seu filho, em lugar dele. | 25 וַיַּכּוּ עַם־הָאָרֶץ אֵת כׇּל־הַקֹּשְׁרִים עַל־הַמֶּלֶךְ אָמוֹן וַיַּמְלִיכוּ עַם־הָאָרֶץ אֶת־יֹאשִׁיָּהוּ בְנוֹ תַּחְתָּֽיו׃ |