| 1 Então todos os anciães de Israel com os príncipes das tribos e os chefes das famílias dos filhos de Israel, reuniram-se junto do rei Salomão em Jerusalém, para trasladarem a arca da aliança do Senhor da cidade de Davide, isto é, de Sião. | 1 Τοτε συνηθροισεν ο βασιλευς Σολομων προς εαυτον εν Ιερουσαλημ τους πρεσβυτερους του Ισραηλ και παντας τους αρχηγους των φυλων, τους οικογεναρχας των υιων Ισραηλ, δια να αναβιβασωσι την κιβωτον της διαθηκης του Κυριου εκ της πολεως Δαβιδ, ητις ειναι η Σιων. |
| 2 Todo o Israel se reuniu junto do rei Salomão no dia solene do mês de Etanim, que é o sétimo mês. | 2 Και συνηθροισθησαν παντες οι ανδρες Ισραηλ προς τον βασιλεα Σολομωντα εν τη εορτη κατα τον μηνα Εθανειμ, οστις ειναι ο εβδομος μην. |
| 3 Vieram todos os anciães de Israel, e os sacerdotes tomaram a arca. | 3 Και ηλθον παντες οι πρεσβυτεροι του Ισραηλ και εσηκωσαν οι ιερεις την κιβωτον. |
| 4 Levaram a arca do Senhor, o tabernáculo da reunião e todos os vasos do santuário, que havia no tabernáculo. Os sacerdotes e Levitas os levavam | 4 Και ανεβιβασαν την κιβωτον του Κυριου και την σκηνην του μαρτυριου και παντα τα σκευη τα αγια τα εν τη σκηνη? οι ιερεις και οι Λευιται ανεβιβασαν αυτα. |
| 5 O rei Salomão e todo o povo de Israel, que se tinha reunido junto dele, iam diante da arca, e imolavam ovelhas e bois, sem preço e sem número. | 5 Και ο βασιλευς Σολομων και πασα η συναγωγη του Ισραηλ, οι συναχθεντες προς αυτον, ησαν μετ' αυτου εμπροσθεν της κιβωτου, θυσιαζοντες προβατα και βοας, οσα δεν ητο δυνατον να λογαριασθωσι και να αριθμηθωσι δια το πληθος. |
| 6 Os sacerdotes puseram a arca da aliança do Senhor no seu lugar, no santuário do templo, no Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins. | 6 Και εισηγαγον οι ιερεις την κιβωτον της διαθηκης του Κυριου εις τον τοπον αυτης, εις το χρηστηριον του οικου, εις τα αγια των αγιων, υποκατω των πτερυγων των χερουβειμ. |
| 7 Os querubins tinham as asas estendidas sobre o lugar da arca, e cobriam por cima a arca e os seus varais. | 7 Διοτι τα χερουβειμ ειχον εξηπλωμενας τας πτερυγας επι τον τοπον της κιβωτου, και τα χερουβειμ εκαλυπτον την κιβωτον και τους μοχλους αυτης ανωθεν. |
| 8 Os varais (foram feitos de maneira que) sobressaíam, deixando ver os seus cabos do lugar santo, diante do santuário, mas não fora, e assim ficaram ali até ao dia de hoje. | 8 Και εξειχον οι μοχλοι, και εφαινοντο τα ακρα των μοχλων εκ του αγιου τοπου εμπροσθεν του χρηστηριου, εξωθεν ομως δεν εφαινοντο? και ειναι εκει εως της σημερον. |
| 9 Na arca não havia senão as duas tábuas de pedra, que Moisés tinha metido nela em Horeb, quando o Senhor fez aliança com os filhos de Israel, logo que saíram da terra do Egipto. | 9 Δεν ησαν εν τη κιβωτω ειμη αι δυο λιθιναι πλακες, τας οποιας ο Μωυσης εθεσεν εκει εν Χωρηβ, οπου ο Κυριος εκαμε διαθηκην προς τους υιους Ισραηλ, οτε εξηλθον εκ γης Αιγυπτου. |
| 10 Aconteceu que, quando os sacerdotes saíram do santuário, uma névoa encheu a casa do Senhor, | 10 Και ως εξηλθον οι ιερεις εκ του αγιαστηριου, η νεφελη ενεπλησε τον οικον του Κυριου? |
| 11 e os sacerdotes não podiam ter-se em pé nem fazer as funções do seu ministério, por causa da névoa, porque a glória do Senhor tinha enchido a casa do Senhor. | 11 και δεν ηδυναντο οι ιερεις να σταθωσι δια να λειτουργησωσιν, εξ αιτιας της νεφελης? διοτι η δοξα του Κυριου ενεπλησε τον οικον του Κυριου. |
| 12 Então disse Salomão: O Senhor declarou que habitaria na obscuridade. | 12 Τοτε ελαλησεν ο Σολομων, Ο Κυριος ειπεν οτι θελει κατοικει εν γνοφω? |
| 13 Eu edifiquei (ó Deus) esta casa para tua morada, para teu trono firmíssimo para sempre. | 13 ωκοδομησα εις σε οικον κατοικησεως, τοπον δια να κατοικης αιωνιως. |
| 14 Depois o rei voltou o seu rosto e abençoou todo o ajuntamento de Israel, porque todo o ajuntamento de Israel estava ali. | 14 Και στρεψας ο βασιλευς το προσωπον αυτου, ευλογησε πασαν την συναγωγην του Ισραηλ? πασα δε η συναγωγη του Ισραηλ ιστατο. |
| 15 Salomão disse: Bem-dito seja o Senhor Deus de Israel, que falou pela sua boca a meu pai Davide e que, pelo seu poder, cumpriu a sua palavra, quando disse: | 15 Και ειπεν, Ευλογητος Κυριος ο Θεος του Ισραηλ, οστις εξετελεσε δια της χειρος αυτου εκεινο το οποιον ελαλησε δια του στοματος αυτου προς Δαβιδ τον πατερα μου, λεγων, |
| 16 Desde o dia em que eu tirei do Egipto o meu povo de Israel, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, pára que me fosse edificada nela uma casa onde se invocasse o meu nome, mas escolhi Davide para ser o chefe do meu povo de Israel. | 16 Αφ' ης ημερας εξηγαγον τον λαον μου τον Ισραηλ εξ Αιγυπτου, δεν εξελεξα απο πασων των φυλων του Ισραηλ ουδεμιαν πολιν δια να οικοδομηθη οικος, ωστε να ηναι το ονομα μου εκει? αλλ' εξελεξα τον Δαβιδ, δια να ηναι επι τον λαον μου Ισραηλ. |
| 17 Ora o meu pai Davide quis edificar uma casa ao nome do Senhor Deus de Israel. | 17 Και ηλθεν εις την καρδιαν Δαβιδ του πατρος μου να οικοδομηση οικον εις το ονομα Κυριου του Θεου του Ισραηλ. |
| 18 Porém o Senhor disse a Davide, meu pai: Quando tu no teu coração intentaste edificar uma casa ao meu nome, fizeste bem, formando tal intenção. | 18 Αλλ' ο Κυριος ειπε προς Δαβιδ τον πατερα μου, Επειδη ηλθεν εις την καρδιαν σου να οικοδομησης οικον εις το ονομα μου, καλως μεν εκαμες οτι συνελαβες τουτο εν τη καρδια σου? |
| 19 Todavia, tu não edificarás uma casa, mas teu filho, que descenderá de ti, esse edificará um a casa ao meu nome. | 19 πλην συ δεν θελεις οικοδομησει τον οικον? αλλ' ο υιος σου, οστις θελει εξελθει εκ της οσφυος σου, ουτος θελει οικοδομησει τον οικον εις το ονομα μου. |
| 20 O Senhor cumpriu a palavra que lhe disse: eu fiquei em lugar de Davide, meu pai, sentei-me sobre o trono de Israel, como o Senhor tinha dito, e edifiquei um a casa ao nome do Senhor Deus de Israel. | 20 Ο Κυριος λοιπον εξεπληρωσε τον λογον αυτου, τον οποιον ελαλησε? και εγω ανεστην αντι Δαβιδ του πατρος μου, και εκαθησα επι του θρονου του Ισραηλ, καθως ελαλησεν ο Κυριος, και ωκοδομησα τον οικον εις το ονομα Κυριου του Θεου του Ισραηλ. |
| 21 Nela escolhi o lugar para a arca, dentro da qual está (a lei que é) a aliança que o Senhor fez com os nossos pais, quando saíram da terra do Egipto. | 21 Και διωρισα εκει τοπον δια την κιβωτον, εν η κειται η διαθηκη του Κυριου, την οποιαν εκαμε προς τους πατερας ημων, οτε εξηγαγεν αυτους εκ γης Αιγυπτου. |
| 22 Depois pôs-se Salomão diante do altar do Senhor, à vista do ajuntamento de Israel, estendeu as suas mãos para o céu | 22 Και σταθεις ο Σολομων εμπροσθεν του θυσιαστηριου του Κυριου, ενωπιον πασης της συναγωγης του Ισραηλ, εξετεινε τας χειρας αυτου προς τον ουρανον, |
| 23 e disse: Senhor Deus de Israel, não há Deus semelhante a ti, nem no mais alto do céu, nem cá embaixo sobre a terra; tu conservas o pacto e a misericórdia para com os teus servos, que caminham diante de ti, de todo o seu coração, | 23 και ειπε, Κυριε Θεε του Ισραηλ, δεν ειναι Θεος ομοιος σου εκ τω ουρανω ανω και επι της γης κατω, οστις φυλαττεις την διαθηκην και το ελεος προς τους δουλους σου τους περιπατουντας ενωπιον σου εν ολη τη καρδια αυτων? |
| 24 como cumpriste para com teu servo Davide, meu pai, o que lhe prometeste; o que lhe disseste por tua boca, realizaste-o pelas tuas mãos, como o prova este dia. | 24 οστις εφυλαξας προς τον δουλον σου Δαβιδ τον πατερα μου οσα ελαλησας προς αυτον? και ελαλησας δια του στοματος σου και εξετελεσας δια της χειρος σου, καθως την ημεραν ταυτην. |
| 25 Agora, pois, Senhor Deus de Israel, conserva ao teu servo Davide, meu pai, o que lhe prometeste, quando disseste: Não te faltarão descendentes, que diante de mim se sentem sobre o trono de Israel, contanto, todavia, que teus filhos guardem os teus caminhos, andando em minha presença, como tu andaste diante de mim. | 25 Και τωρα, Κυριε Θεε του Ισραηλ, φυλαξον προς τον δουλον σου Δαβιδ τον πατερα μου εκεινο το οποιον υπεσχεθης προς αυτον, λεγων, Δεν θελει εκλειψει εις σε ανηρ απ' εμπροσθεν μου καθημενος επι του θρονου του Ισραηλ, μονον εαν προσεχωσιν οι υιοι σου εις την οδον αυτων, δια να περιπατωσιν ενωπιον μου, καθως συ περιεπατησας ενωπιον μου. |
| 26 Senhor Deus de Israel, cumpram-se presentemente as palavras que disseste ao teu servo Davide, meu pai. | 26 Τωρα λοιπον, Θεε του Ισραηλ, ας αληθευση, δεομαι, ο λογος σου, τον οποιον ελαλησας προς τον δουλον σου Δαβιδ τον πατερα μου. |
| 27 Mas, é crível que Deus habite verdadeiramente sobre a terra? Com efeito, se o céu e o céu dos céus te não podem conter, quanto menos esta casa que eu edifiquei? | 27 Αλλα θελει αληθως κατοικησει Θεος επι της γης; ιδου, ο ουρανος και ο ουρανος των ουρανων δεν ειναι ικανοι να σε χωρεσωσι? ποσον ολιγωτερον ο οικος ουτος, τον οποιον ωκοδομησα. |
| 28 Todavia atende. Senhor Deus meu, à oração do teu servo e às suas súplicas; ouve o hino e a oração que o teu servo faz hoje em tua presença, | 28 Πλην επιβλεψον επι την προσευχην του δουλου σου και επι την δεησιν αυτου, Κυριε Θεε μου, ωστε να εισακουσης της κραυγης και της δεησεως, την οποιαν ο δουλος σου δεεται ενωπιον σου την σημερον. |
| 29 tendo os teus olhos abertos de noite e de dia sobre esta casa, da qual disseste: O meu nome estará nela. Ouve a oração, que o teu servo te faz neste lugar, | 29 δια να ηναι οι οφθαλμοι σου ανεωγμενοι προς τον οικον τουτον νυκτα και ημεραν, προς τον τοπον περι του οποιου ειπας, Το ονομα μου θελει εισθαι εκει? δια να εισακουης της δεησεως, την οποιαν ο δουλος σου θελει δεεσθαι εν τω τοπω τουτω. |
| 30 ouve a súplica do teu servo e do teu povo de Israel, quando orarem neste lugar; sim, tu ouvirás do lugar da tua morada no céu, e, tendo ouvido, lhes serás propício. | 30 Και επακουε της δεησεως του δουλου σου και του λαου σου Ισραηλ, οταν προσευχωνται εν τω τοπω τουτω? και ακουε συ εκ του τοπου της κατοικησεως σου, εκ του ουρανου? και ακουων, γινου ιλεως. |
| 31 Quando algum homem pecar contra o seu próximo, e, fazendo-o jurar, for tomado o juramento diante do teu altar, neste teu templo, | 31 Εαν αμαρτηση τις ανθρωπος εις τον πλησιον αυτου και ζητηση ορκον παρ' αυτου δια να καμη αυτον να ορκισθη, και ο ορκος ελθη εμπροσθεν του θυσιαστηριου σου εν τω οικω τουτω, |
| 32 tu o ouvirás do céu e farás Justiça a teus servos, condenando o ímpio, fazendo recair a sua perfídia sobre a sua cabeça, e justificarás o justo, retribuindo-lhe conforme a sua justiça. | 32 τοτε συ επακουσον εκ του ουρανου και ενεργησον και κρινον τους δουλους σου, καταδικαζων μεν τον ανομον, ωστε να στρεψης κατα της κεφαλης αυτου την πραξιν αυτου, δικαιονων δε τον δικαιον, ωστε να αποδωσης εις αυτον κατα την δικαιοσυνην αυτου. |
| 33 Quando o teu povo de Israel fugir diante dos seus inimigos, (como castigo) por haver pecado contra ti, se, fazendo penitência e dando glória ao teu nome, vierem (seus filhos) e orarem e te suplicarem nesta casa, | 33 Οταν κτυπηθη ο λαος σου Ισραηλ εμπροσθεν του εχθρου, διοτι ημαρτησαν εις σε, και επιστρεψωσι προς σε και δοξασωσι το ονομα σου και προσευχηθωσι και δεηθωσιν ενωπιον σου εν τω οικω τουτω, |
| 34 ouve-os do céu, perdoa o pecado do teu povo de Israel, e torna-os a levar à terra que deste a seus pais. | 34 τοτε συ επακουσον εκ του ουρανου και συγχωρησον την αμαρτιαν του λαου σου Ισραηλ, και επαναγαγε αυτους εις την γην, την οποιαν εδωκας εις τους πατερας αυτων. |
| 35 Quando o céu se fechar e não cair chuva alguma, por causa dos seus pecados, se eles, orando neste lugar, fizerem penitência, em honra do teu nome, e se converterem dos seus pecados por causa da sua aflição, | 35 Οταν ο ουρανος κλεισθη, και δεν γινηται βροχη, διοτι ημαρτησαν εις σε, εαν προσευχηθωσι προς τον τοπον τουτον και δοξασωσι το ονομα σου και επιστρεψωσιν απο των αμαρτιων αυτων, αφου ταπεινωσης αυτους, |
| 36 ouve-os do céu, perdoa os pecados de teus servos, do teu povo de Israel, mostra-lhes o caminho direito, por onde devem andar, e derrama chuva sobre (esta) tua terra, que deste como herança ao teu povo. | 36 τοτε συ επακουσον εκ του ουρανου και συγχωρησον την αμαρτιαν των δουλων σου και του λαου σου Ισραηλ, διδαξας αυτους την οδον την αγαθην, εις την οποιαν πρεπει να περιπατωσι, και δος βροχην επι την γην σου, την οποιαν εδωκας εις τον λαον σου δια κληρονομιαν. |
| 37 Quando vier sobre a terra fome, peste, ou corrução do ar, ou ferrugem, ou gafanhoto, ou qualquer humor maligno; quando o teu povo for cercado pelo seu inimigo nas suas cidades; quando houver qualquer praga ou qualquer enfermidade, | 37 Πεινα εαν γεινη εν τη γη, θανατικον εαν γεινη, ανεμοφθορια, ερυσιβη, ακρις, βρουχος εαν γεινη, ο εχθρος αυτων εαν πολιορκηση αυτους εν τω τοπω της κατοικιας αυτων, οποιαδηποτε πληγη, οποιαδηποτε νοσος γεινη, |
| 38 se cada um, se todo o teu povo de Israel recorrer a ti com votos e súplicas, se, reconhecendo a chaga de seu coração (causada pelo pecado), levantar as suas mãos para ti nesta casa, | 38 πασαν προσευχην, πασαν δεησιν γινομενην υπο παντος ανθρωπου, υπο παντος του λαου σου Ισραηλ, οταν γνωριση εκαστος την πληγην της καρδιας αυτου και εκτεινη τας χειρας αυτου προς τον οικον τουτον, |
| 39 ouve-os do céu, do lugar da tua morada, e perdoa-lhes. Faze de modo a dar a cada um conforme todas as suas obras, segundo vires o seu coração (porque só tu conheces o interior dos corações de todos os filhos dos homens), | 39 τοτε συ επακουσον εκ του ουρανου, του τοπου της κατοικησεως σου, και συγχωρησον και ενεργησον και δος εις εκαστον κατα πασας τας οδους αυτου, οπως γνωριζεις την καρδιαν αυτου, διοτι συ, μονος συ, γνωριζεις τας καρδιας παντων των υιων ανθρωπων. |
| 40 para que eles tenham temor de ti durante todo o tempo que viverem sobre a face da terra que tu deste a nossos pais. | 40 δια να σε φοβωνται πασας τας ημερας οσας ζωσιν επι προσωπου της γης, την οποιαν εδωκας εις τους πατερας ημων. |
| 41 Também, quando algum estrangeiro, que não é do teu povo de Israel, vier de algum país remoto, por causa do teu nome (porque ouvirá falar da grandeza do teu nome, da força da tua mão e do poder do teu braço estendido), | 41 Και τον ξενον ετι, οστις δεν ειναι εκ του λαου σου Ισραηλ, αλλ' ερχεται απο γης μακρας δια το ονομα σου, |
| 42 quando vier fazer oração neste lugar, | 42 διοτι θελουσιν ακουσει το ονομα σου το μεγα και την χειρα σου την κραταιαν και τον βραχιονα σου τον εξηπλωμενον, οταν ελθη και προσευχηθη προς τον οικον τουτον, |
| 43 tu o ouvirás do céu, das alturas da tua morada, e farás tudo o que o estrangeiro te pedir. Assim todos os, povos da terra aprenderão a temer o teu nome, como faz o teu povo de Israel, e saberão que o teu nome é invocado sobre esta casa, que eu edifiquei. | 43 συ επακουσον εκ του ουρανου, του τοπου της κατοικησεως σου, και ενεργησον κατα παντα περι οσων ο ξενος σε επικαλεσθη? δια να γνωρισωσι παντες οι λαοι της γης το ονομα σου, να σε φοβωνται, καθως ο λαος σου Ισραηλ? και δια να γνωρισωσιν οτι το ονομα σου εκληθη επι τον οικον τουτον, τον οποιον ωκοδομησα. |
| 44 Quando o teu povo sair à guerra contra o seus inimigos, indo pelo caminho, pelo qual tu o tiveres mandado, se te fizerem as suas preces com o rosto voltado para a cidade, que tu escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome, | 44 Οταν ο λαος σου εξελθη εις πολεμον εναντιον των εχθρων αυτων, οπου αποστειλης αυτους, και προσευχηθωσιν εις τον Κυριον, προς την πολιν, την οποιαν εξελεξας, και τον οικον, τον οποιον ωκοδομησα εις το ονομα σου, |
| 45 tu também ouvirás do céu as suas orações e as suas preces, e lhes farás justiça. | 45 τοτε επακουσον εκ του ουρανου της προσευχης αυτων και της δεησεως αυτων, και καμε το δικαιον αυτων. |
| 46 Porém, quando pecarem contra ti (porque não há homem que não peque), e tu, irado, os entregares nas mãos de seus inimigos, quando eles forem levados cativos, ou perto ou longe, para terra inimiga, | 46 Οταν αμαρτησωσιν εις σε, διοτι ουδεις ανθρωπος ειναι αναμαρτητος, και οργισθης εις αυτους και παραδωσης αυτους εις τον εχθρον, ωστε οι αιχμαλωτισται να φερωσιν αυτους αιχμαλωτους εις την γην του εχθρου, μακραν η πλησιον, |
| 47 se fizerem penitência do íntimo do seu coração, no lugar do seu cativeiro, e, convertidos, te suplicarem no seu cativeiro, desta forma: Nós pecamos, nós cometemos a iniquidade, nós procedemos impiamente | 47 και ελθωσιν εις εαυτους εν τη γη, οπου εφερθησαν αιχμαλωτοι, και επιστρεψωσι και δεηθωσι προς σε εν τη γη των αιχμαλωτισαντων αυτους, λεγοντες, Ημαρτομεν, ηνομησαμεν, ηδικησαμεν, |
| 48 se eles se voltarem para ti de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos, para onde foram levados cativos, se orarem voltados para a terra que tu deste a seus pais, para a cidade que escolheste e para o templo que eu edifiquei ao teu nome, | 48 και επιστρεψωσι προς σε εξ ολης της καρδιας αυτων και εξ ολης της ψυχης αυτων, εν τη γη των εχθρων των αιχμαλωτισαντων αυτους, και προσευχηθωσι προς σε προς την γην αυτων την οποιαν εδωκας εις τους πατερας αυτων, την πολιν την οποιαν εξελεξας, και τον οικον τον οποιον ωκοδομησα εις το ονομα σου, |
| 49 escuta do céu, do firmamento do teu trono, as suas orações e as suas preces, e defende a sua causa. | 49 τοτε επακουσον εκ του ουρανου, του τοπου της κατοικησεως σου, της προσευχης αυτων και της δεησεως αυτων και καμε το δικαιον αυτων, |
| 50 Mostra-te propício ao teu povo, que pecou contra ti, e perdoa todas as iniquidades, que tiverem cometido contra ti. Inspira ternura aos que os levarem cativos, para terem compaixão deles, | 50 και συγχωρησον εις τον λαον σου, τον αμαρτησαντα εις σε, και αφες πασας τας παραβασεις αυτων, δια των οποιων εγειναν παραβαται εναντιον σου, και κινησον εις οικτιρμον αυτων τους αιχμαλωτισαντας αυτους ωστε να οικτειρωσιν αυτους? |
| 51 porque eles são o teu povo e a tua herança, que tiraste da terra do Egipto, do meio duma fornalha (ou crisol) de ferro. | 51 διοτι λαος σου και κληρονομια σου ειναι, τον οποιον εξηγαγες εξ Αιγυπτου, εκ μεσου του σιδηρου χωνευτηριου. |
| 52 Os teus olhos estejam abertos às súplicas dos teus servos e do teu povo de Israel, para os ouvires em tudo aquilo por que eles te invocaram, | 52 Ας ηναι λοιπον οι οφθαλμοι σου ανεωγμενοι εις την δεησιν του δουλου σου και εις την δεησιν του λαου σου Ισραηλ, δια να εισακουης αυτους περι οσων σε επικαλεσθωσι, |
| 53 visto que tu, ó Senhor Deus, os separaste de todos os povos da terra para tua herança, como o declaraste por meio de teu servo Moisés, quando tiraste os nossos pais do Egipto. | 53 διοτι συ εξεχωρισας αυτους απο παντων των λαων της γης, δια να ηναι κληρονομια σου, καθως ελαλησας δια χειρος Μωυσεως του δουλου σου, οτε εξηγαγες τους πατερας ημων εξ Αιγυπτου, Δεσποτα Κυριε. |
| 54 Quando Salomão acabou de fazer ao Senhor toda esta oração e esta súplica, levantou-se de diante do altar do Senhor, porque ele havia posto ambos os joelhos em terra e tinha as mãos estendidas para o céu. | 54 Και αφου ετελειωσεν ο Σολομων να καμνη ολην την προσευχην και την δεησιν ταυτην προς τον Κυριον, εσηκωθη απ' εμπροσθεν του θυσιαστηριου του Κυριου, οπου ητο γονυπετης με τας χειρας αυτου εξηπλωμενας προς τον ουρανον. |
| 55 Pôs-se em pé e abençoou todo o ajuntamento de Israel, dizendo em voz alta: | 55 Και εσταθη και ευλογησε πασαν την συναξιν του Ισραηλ μετα φωνης μεγαλης, λεγων, |
| 56 Bem-dito seja o Senhor, que deu descanso ao seu povo de Israel, conforme todas as promessas que tinha feito: não falhou, nem sequer numa palavra em cumprir o que nos tinha prometido por meio do seu servo Moisés. | 56 Ευλογητος Κυριος, οστις εδωκεν αναπαυσιν εις τον λαον αυτου Ισραηλ, κατα παντα οσα υπεσχεθη? δεν επεσεν ουδε εις εκ παντων των λογων των αγαθων, τους οποιους ελαλησε δια χειρος Μωυσεως του δουλου αυτου. |
| 57 O Senhor nosso Deus seja conosco, como foi com nossos pais, não nos desamparando, nem nos afastando de si, | 57 Γενοιτο Κυριος ο Θεος ημων μεθ' ημων, καθως ητο μετα των πατερων ημων να μη αφηση ημας, μηδε να εγκαταλειψη ημας? |
| 58 que incline os nossos corações para ele, a fim de que andemos em todos os seus caminhos, e guardemos as leis, os mandamentos e ordenações que ele prescreveu a nossos pais. | 58 δια να επικλινη τας καρδιας ημων εις εαυτον ωστε να περιπατωμεν εις πασας τας οδους αυτου και να φυλαττωμεν τας εντολας αυτου και τα διαταγματα αυτου και τας κρισεις αυτου, τα οποια προσεταξεν εις τους πατερας ημων. |
| 59 Oxalá que estas minhas palavras, com que acabo de orar ao Senhor, estejam presentes de dia e de noite diante do Senhor, nosso Deus, para que todos os dias ele faça justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel. | 59 Και ουτοι οι λογοι μου, τους οποιους εδεηθην ενωπιον του Κυριου, να ηναι ημεραν και νυκτα πλησιον Κυριου του Θεου ημων, δια να καμνη το δικαιον του δουλου αυτου και το δικαιον του λαου αυτου Ισραηλ, κατα την αναγκην εκαστης ημερας? |
| 60 Assim todos os povos da terra saberão que ele, o Senhor, é Deus, e que não há outro fora dele. | 60 δια να γνωρισωσι παντες οι λαοι της γης, οτι ο Κυριος, αυτος ειναι ο Θεος, ουδεις αλλος. |
| 61 Que o vosso coração seja todo para o Senhor, nosso Deus a fim de andardes segundo os seus decretos e guardardes os seus mandamentos, como fazeis hoje. | 61 Ας ηναι λοιπον η καρδια σας τελεια προς Κυριον τον Θεον ημων, δια να περιπατητε εις τα διαταγματα αυτου και να φυλαττητε τας εντολας αυτου, καθως εν τη ημερα ταυτη. |
| 62 O rei e todo o Israel imolaram vitimas diante do Senhor. | 62 Και ο βασιλευς και πας ο Ισραηλ μετ' αυτου, προσεφεραν θυσιαν ενωπιον του Κυριου. |
| 63 Salomão imolou, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois, e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei com os filhos de Israel dedicaram o templo do Senhor. | 63 Και εθυσιασεν Σολομων τας θυσιας τας ειρηνικας, τας οποιας προσεφερεν εις τον Κυριον, εικοσιδυο χιλιαδας βοων και εκατον εικοσι χιλιαδας προβατων? ουτως εγκαινιασαν τον οικον του Κυριου ο βασιλευς και παντες οι υιοι Ισραηλ. |
| 64 Naquele dia o rei consagrou o meio do átrio, que estava diante da casa do Senhor, pois ofereceu ali holocaustos e sacrifícios, e as banhas das hóstias pacíficas, porque o altar de bronze, que estava diante do Senhor, era pequeno, e não podiam caber nele os holocaustos e os sacrifícios, e as banhas das hóstias pacíficas. | 64 Την αυτην ημεραν καθιερωσεν ο βασιλευς το μεσον της αυλης της κατα προσωπον του οικου του Κυριου? διοτι εκει προσεφερε τα ολοκαυτωματα και την εξ αλφιτων προσφοραν και το στεαρ των ειρηνικων προσφορων? επειδη το θυσιαστηριον το χαλκινον, το κατ' εμπροσθεν του Κυριου, ητο μικρον ωστε να χωρεση τα ολοκαυτωματα και την εξ αλφιτων προσφοραν και το στεαρ των ειρηνικων προσφορων. |
| 65 Tal foi a festa que Salomão celebrou nesse tempo, e todo o Israel com ele, tendo concorrido gente em grande número desde a entrada de Emat até a o rio do Egipto, diante do Senhor, nosso Deus, durante sete dias, e (em seguida) durante outros sete dias, isto é, durante catorze dias. | 65 Και κατ' εκεινον τον καιρον εκαμεν Σολομων την εορτην, και πας ο Ισραηλ μετ' αυτου, συναξις μεγαλη, απο της εισοδου Αιμαθ μεχρι του ποταμου Αιγυπτου, ενωπιον Κυριου του Θεου ημων, επτα ημερας και επτα ημερας, δεκατεσσαρας ημερας. |
| 66 Ao dia oitavo (desta última festa), despediu os povos, os quais abençoando o rei, voltaram para suas tendas, alegres, com o coração contente, por todos os bens que o Senhor tinha feito a Davide, seu servo, e a Israel, seu povo. | 66 την ογδοην ημεραν απελυσε τον λαον? και ευλογησαν τον βασιλεα και ανεχωρησαν εις τας σκηνας αυτων, χαιροντες και ευφραινομενοι εκ καρδιας, δια παντα τα αγαθα οσα ο Κυριος εκαμε προς Δαβιδ τον δουλον αυτου και προς Ισραηλ τον λαον αυτου. |
