| 1 O furor do Senhor tornou-se de novo a acender contra Israel e excitou David e contra ele, permitindo que dissesse (cheio de vaidade): Vai e faze o recenseamento de Israel, e de Judá. | 1 ܘܐܘܣܦܬ ܚܡܬܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܬܩܦ ܒܐܝܣܪܝܠ ܘܓܪܝ ܒܗܘܢ ܠܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܙܠ ܡܢܝ ܠܐܝܣܪܝܠ ܘܠܝܗܘܕܐ |
| 2 Disse, pois, Davide a Joab, general do seu exército; Percorre todas as tribos de Israel, desde Dan até Bersabé, e faze o recenseamento do povo, para eu saber o seu número. | 2 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܝܘܐܒ ܘܠܪ̈ܒܝ ܚܝ̈ܠܐ ܕܥܡܗ ܗܠܟܘ ܒܟܠܗܘܢ ܫܒ̈ܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܕܢ ܘܥܕܡܐ ܠܒܪܫܒܥ ܘܡܢܝ ܠܝ ܥܡܐ ܘܐܝܬܐ ܠܝ ܡܢܝܢܗܘܢ ܘܚܘܫܒܢܗ ܕܥܡܐ |
| 3 Joab respondeu ao rei; O Senhor teu Deus queira multiplicar o teu povo outro tanto do que agora é, e ainda cem vezes mais aos olhos do rei meu senhor, mas, que pretende o rei meu senhor com isto? | 3 ܘܐܡܪ ܝܘܐܒ ܠܡܠܟܐ ܢܘܣܦ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܥܠ ܥܡܐ ܐܟܘܬܗܘܢ ܡܐܐ ܙܒ̈ܢܝܢ ܘܥܝܢ̈ܘܗܝ ܕܡܪܝ ܡܠܟܐ ܢܚ̈ܙܝܢ ܘܡܪܝ ܡܠܟܐ ܠܡܢܐ ܗܘ ܨܒܐ ܒܦܬܓܡܐ ܗܢܐ |
| 4 Todavia a ordem do rei prevaleceu sobre as representações de Joab e dos generais do exército. Então saiu Joab da presença do rei com os primeiros oficiais do exército, a contar o povo de Israel. | 4 ܘܥܫܢܬ ܡܠܬܗ ܕܡܠܟܐ ܥܠ ܝܘܐܒ ܘܥܠ ܪ̈ܒܝ ܚܝ̈ܠܐ ܘܢܦܩ ܝܘܐܒ ܘܪ̈ܘܪܒܢܝ ܚܝܠܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܠܟܐ ܠܡܡܢܐ ܠܥܡܐ ܕܐܝܣܪܝܠ |
| 5 Tendo eles passado o Jordão, foram a Aroer, ao lado direito da cidade que está no vale de Gad | 5 ܘܥܒܪܘ ܝܘܪܕܢܢ ܘܐܬܘ ܠܫܪܘܒ ܕܒܝܡܝܢܐ ܕܩܪܝܬܐ ܕܐܝܬ ܒܓܘ ܢܚܠܐ ܕܓܕ ܘܕܐܠܝܥܙܪ |
| 6 foram até Jazer, passaram a Galaad e à terra baixa de Hodsl, e chegaram aos bosques de Dan. Caminhando pelo contorno de Sidónia, | 6 ܘܐܬܘ ܥܕܡܐ ܠܨܘܪ ܘܠܨܝܕܢ ܠܐܪܥܐ ܕܟܢ̈ܥܢܝܐ ܘܠܐܪܥܐ ܕܚ̈ܬܝܐ ܘܠܐܪܥܐ ܕܝܒ̈ܘܣܝܐ ܘܗܠܟܘ ܒܟܘܠܗ̇ ܐܪܥܐ ܘܐܬܘ ܠܐܪܥܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܬܠܬܝܢ ܘܬܡܢܝܐ ܝܘ̣̈ܡܝܢ ܘܐܬܘ ܠܕܢ ܘܐܬܟܪܟܘ ܠܨܝܕܘܢ |
| 7 passaram perto das muralhas de Tiro, e por toda a terra dos Heveus e dos Cananeus, chegando até Bersabé, parte meridional de Judá. | 7 . |
| 8 Tendo percorrido todo o país, voltaram a Jerusalém, depois de nove meses e vinte dias. | 8 ܘܗܠܟܘ ܒܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ ܘܐܬܘ ܠܬܫܥܐ ܝܪ̈ܚܝܢ ܘܥܣܪ̈ܝܢ ܝܘܡ̈ܝܢ ܠܐܘܪܫܠܡ |
| 9 Deu Joab ao rei a lista do povo; acharam-se em Israel oitocentos mil homens robustos, capazes de puchar pela espada, e em Judá, quinhentos mil combatentes. | 9 ܘܐܝܬܝ ܝܘܐܒ ܡܢܝܢܐ ܘܚܘܫܒܢܐ ܕܥܡܐ ܠܡܠܟܐ ܘܗܘܐ ܡܢܝܢܐ ܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܬܡܢܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܓܢܒܪ̈ܝ ܚܝܠܐ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ ܘܐܢ̈ܫܝ ܝܗܘܕܐ ܗ̈ܘܝܢ ܚܡܫܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ |
| 10 Depois que foi contado o povo, sentiu Davide um remorso no seu coração. Disse Davide ao Senhor: Eu cometi nesta acção um grande pecado, mas rogo-te, ó Senhor, que perdoes a iniquidade do teu servo, porque procedeu muito nèsciamente. | 10 ܘܗܘܐ ܕܘܝܕ ܡܛܪܦ ܒܠܒܗ ܡܢ ܒܬܪ ܕܡܢܐ ܠܥܡܐ ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܚܛܝܬ ܒܡܕܡ ܕܥܒܕܬ ܘܐܦ ܗܫܐ ܒܥܐ ܐܢܐ ܡܢܟ ܕܐܣܟܠܬ ܛܒ |
| 11 Quando Davide se levantou, pela manhã, o Senhor dirigiu a sua palavra a Gad, profeta e vidente de Davide, dizendo; | 11 ܘܩܕܡ ܕܘܝܕ ܒܨܦܪܐ ܘܡܠܬܗ ܕܡܪܝܐ ܗܘܬ ܥܠ ܓܕ ܢܒܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗ |
| 12 Vai e dize a Davide: Eis o que diz o Senhor: De três coisas (para castigo) se te dá opção; escolhe qual destas queres que te mande. | 12 ܙܠ ܐܡܪ ܠܕܘܝܕ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܬܠܬ ܒܝ̈ܫܢ ܡܝܬܐ ܐܢܐ ܥܠܝܟ ܓܒܝ ܠܟ ܘܐܥܒܕ ܠܟ |
| 13 Gad, tendo-se apresentado a Davide, deu-lhe a conhecer a ordem do Senhor, dizendo: Ou virá a fome durante sete anos à tua terra; ou durante três meses irás fugindo dos teus inimigos, que te perseguirão; ou pelo menos haverá peste na tua terra durante três dias. Delibera, pois, agora, e vê que resposta hei-de levar a quem me enviou. | 13 ܘܐܬܐ ܓܕ ܢܒܝܐ ܠܘܬ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܚܘܬܐ ܩܕܡܝܬܐ ܕܐܬܝܐ ܥܠܝܟ ܗ̈ܘܝܢ ܫܒܥ ܫܢ̈ܝܢ ܟܦܢܐ ܒܐܪܥܟ ܐܘ ܬܠܬܐ ܝܪ̈ܚܝܢ ܬܬܡܣܪ ܩܕܡ ܒܥܠܕܒܒܟ ܘܗܘ ܢܗܘܐ ܪܕܦ ܠܟ ܐܘ ܕܢܗܘܘܢ ܬܠܬܐ ܝܘܡ̈ܝܢ ܡܘܬܢܐ ܒܐܪܥܟ ܘܐܦ ܗܫܐ ܚܙܝ ܡܢܐ ܦܬܓܡܐ ܡܬܝܒ ܐܢܬ ܠܘܬ ܡ̇ܢ ܕܫܕܪܢܝ ܠܘܬܟ |
| 14 Davide respondeu a Gad: Encontro-me muito perplexo, mas melhor é que eu caia nas mãos do Senhor (porque são grandes as suas misericórdias) do que nas mãos dos homens. | 14 ܥܢܐ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܠܓܕ ܢܒܝܐ ܥܩܬ ܠܝ ܛܒ ܦܩܚ ܠܢ ܕܢܬܡܣܪ ܒܐ̈ܝܕܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܕܣ̈ܓܝܐܝܢ ܪ̈ܚܡܘܗܝ ܘܒܐܝܕܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܠܐ ܢܬܡܣܪ |
| 15 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel, desde aquela manhã até ao tempo assinalado, morrendo do povo, desde Dan até Bersabé, setenta mil homens. | 15 ܘܝܗܒ ܡܪܝܐ ܡܘܬܢܐ ܒܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܨܦܪܐ ܘܥܕܡܐ ܠܫܬ ܫ̈ܥܝܢ ܘܡܝܬܘ ܡܢ ܕܢ ܘܥܕܡܐ ܠܒܪܫܒܥ ܫܒ̈ܥܝܢ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ |
| 16 Tendo estendido o anjo do Senhor a sua mão sobre Jerusalém para a destruir, o Senhor compadeceu-se da sua aflição e disse ao anjo exterminador do povo: Basta, detém agora a tua mão. O anjo do Senhor estava junto da eira de Areuna Jebuseu. | 16 ܘܐܘܫܛ ܐܝܕܗ ܡܠܐܟܐ ܠܐܘܪܫܠܡ ܠܡܚܒܠܘܬܗ̇ ܘܡܪܝܐ ܟܠܐ ܠܡܠܐܟ ܡܘܬܐ ܕܗܘܐ ܚܪܒ ܠܥܡܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܣܓܝ ܚܪܒܬ ܩܦܘܣ ܐܝܕܟ ܘܡܠܐܟܗ ܕܡܪܝܐ ܩܐܡ ܗܘܐ ܠܘܬ ܐܕܪܗ ܕܐܪܢ ܝܒܘܣܝܐ |
| 17 Davide, logo que viu o anjo ferindo o povo, disse ao Senhor: Eu sou o que pequei, eu fui o que procedi mal; que fizeram estes, que são as ovelhas? Volte-se, te peço, a tua mão contra mim, e contra a casa de meu pai. | 17 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܟܕ ܚܙܐ ܠܡܠܐܟܐ ܕܚܪܒ ܠܥܡܐ ܥܢܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܠܡܠܐܟܐ ܗܘ ܐܢ ܐܢܐ ܚܛܝܬ ܘܐܪܓܙܬ ܗܠܝܢ ܥܢܐ ܬܡܝ̈ܡܬܐ ܡܢܐ ܥܒܕ ܬܗܘܐ ܠܗ̇ ܐܝܕܟ ܒܝ ܘܒܒܝܬ ܐܒܝ |
| 18 Gad foi naquele dia ter com Davide, e disse-lhe: Vai, e levanta um altar ao Senhor na eira de Areuna Jebuseu. | 18 ܘܐܬܐ ܓܕ ܢܒܝܐ ܠܘܬ ܕܘܝܕ ܒܗ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܐܡܪ ܠܗ ܣܩ ܒܢܝ ܡܕܒܚܐ ܠܡܪܝܐ ܒܐܕܪܗ ܕܐܪܢ ܝܒܘܣܝܐ |
| 19 E Davide foi, conforme o que Gad lhe tinha dito, por ordem do Senhor. | 19 ܘܣܠܩ ܕܘܝܕ ܒܡܠܬܗ ܕܓܕ ܐܝܟ ܕܐܡܪ ܠܗ ܡܪܝܐ |
| 20 Tendo Areuna levantado os olhos, viu que vinham para ele o rei e os seus servos, | 20 ܘܐܬܦܢܝ ܐܪܢ ܝܒܘܣܝܐ ܘܚܙܐ ܠܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܘܠܥܒ̈ܕܘܗܝ ܟܕ ܥܒܪܝܢ ܒܐܘܪܚܐ ܘܢܦܠ ܐܪܢ ܘܣܓܕ ܥܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܩܕܡ ܡܠܟܐ |
| 21 e, adiantando-se, fez ao rei uma profunda reverência, prostrado o rosto em terra, e disse: Que motivo há para que o rei meu senhor venha a casa do seu servo? Davide respondeu-lhe: Para comprar a tua eira e edificar nela um altar ao Senhor, para que cesse a mortandade que grassa no povo. | 21 ܘܐܡܪ ܡܛܠ ܡܢܐ ܐܬܐ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܠܘܬ ܥܒܕܗ ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܡܙܒܢ ܡܢܟ ܐܕܪܐ ܠܡܒܢܐ ܡܕܒܚܐ ܠܡܪܝܐ ܘܢܬܟܠܐ ܡܘܬܢܐ ܡܢ ܥܡܐ |
| 22 Areuna disse a Davide: Tome-a o rei meu senhor, e sacrifique como bem lhe parecer; eis aqui estão bois para o holocausto um carro e jugos de bois que servirão de lenha. | 22 ܘܐܡܪ ܐܪܢ ܠܕܘܝܕ ܢܣܒ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܘܗܐ ܬܘܪ̈ܐ ܠܥܠܬܐ ܘܩܩܢܐ ܘܢܝܪܐ ܠܩܝ̈ܣܐ |
| 23 Areuna deu tudo ao rei. Areuna disse mais ao rei: O Senhor teu Deus receba o teu voto. | 23 ܗܢܐ ܟܠܗ ܝܗܒ ܐܪܢ ܠܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܐܪܢ ܠܡܠܟܐ ܕܘܝܕ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܢܒܪܟܟ |
| 24 O rei respondeu-lhe: Eu não posso receber o que tu me ofereces, mas comprar-te-ei pelo que vale, e não oferecerei ao Senhor meu Deus holocaustos que me não custem nada. Comprou, pois, Davide a eira e os bois por cincoenta siclos de prata. | 24 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܐܪܢ ܡܙܒܢ ܙܒܢ ܐܢܐ ܡܢܟ ܒܕܡ̈ܝܐ ܘܠܐ ܡܩܪܒ ܐܢܐ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܝ ܥ̇ܠܬܐ ܕܡܓܢ ܘܙܒܢ ܕܘܝܕ ܐܕܪܐ ܕܓܢܬܐ ܘܬܘܪ̈ܐ ܒܚܡܫܝܢ ܐܣܬܪ̈ܝܢ |
| 25 Davide edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e hóstias pacíficas. O Senhor compadeceu-se da terra, e cessou o flagelo que assolava Israel. | 25 ܘܒܢܐ ܬܡܢ ܕܘܝܕ ܡܕܒܚܐ ܠܡܪܝܐ ܘܩܪܒ ܥܠܘܬ̈ܐ ܘܫ̈ܠܡܐ ܘܐܬܓܠܝ ܡܪܝܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܐܬܟܠܝ ܡܘܬܢܐ ܡܢ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ |