| 1 Logo pela manhã, se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos. | 1 וַיַּשְׁכִּימוּ רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים עִם־הַזְּקֵנִים וְהַסּוֹפְרִים וְכָל־הַסַּנְהֶדְרִין בַּבֹּקֶר וַיִּתְיָעֲצוּ וַיַּאַסְרוּ אֶת־יֵשׁוּעַ וַיּוֹלִיכֻהוּ מִשָּׁם וַיִּמְסְרֻהוּ אֶל־פִּילָטוֹס |
| 2 Este lhe perguntou: “És tu o rei dos judeus?”. Ele lhe respondeu: “Sim”. | 2 וַיִּשְׁאַל אוֹתוֹ פִּילָטוֹס הַאַתָּה מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים וַיַּעַן וַיֹּאמֶר אֵלָיו אַתָּה אָמָרְתָּ |
| 3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas. | 3 וְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים הִרְבּוּ לְשִׂטְנוֹ |
| 4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: “Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!”. | 4 וַיּוֹסֶף פִּילָטוֹס וַיִּשְׁאָלֵהוּ לֵאמֹר הַאֵינְךָ מֵשִׁיב דָּבָר רְאֵה כַּמָּה הֵם מְעִידִים בָּךְ |
| 5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado. | 5 וְיֵשׁוּעַ לֹא־הֵשִׁיב עוֹד אַף־דָּבָר אֶחָד וַיִּתְמַהּ פִּילָטוֹס |
| 6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem. | 6 וּבְכָל־חַג הָיָה דַרְכּוֹ לִפְטֹר לָהֶם אָסִיר אֶחָד אֵת אֲשֶׁר יְבַקֵּשׁוּ |
| 7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio. | 7 וַיְהִי אִישׁ הַנִּקְרָא בְשֵׁם בַּר־אַבָּא אָסוּר עִם־הַמּוֹרְדִים אֲשֶׁר רָצְחוּ רֶצַח בְּעֵת הַמָּרֶד |
| 8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder. | 8 וַיִּשָּׂא הֶהָמוֹן אֶת־קוֹלוֹ וַיָּחֵלּוּ לְבַקֵּשׁ שֶׁיַּעֲשֶׂה לָהֶם כְּפַעַם בְּפָעַם |
| 9 Pilatos respondeu-lhes: “Quereis que vos solte o rei dos judeus?”. | 9 וַיַּעַן אֹתָם פִּילָטוֹס וַיֹּאמַר הֲתַחְפְּצוּ כִּי־אֶפְטֹר לָכֶם אֶת־מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים |
| 10 (Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.) | 10 כִּי יָדַע אֲשֶׁר רַק־מִקִּנְאָה מְסָרוּהוּ רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים |
| 11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás. | 11 וְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים הֵסִיתוּ אֶת־הֶהָמוֹן לְבִלְתִּי פְּטֹר לָהֶם כִּי אִם אֵת בַּר־אַבָּא |
| 12 Pilatos falou-lhes outra vez: “E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?”. | 12 וַיֹּסֶף פִּילָטוֹס וַיַּעַן וַיֹּאמֶר לָהֶם וּמָה־אֵפוֹא חֲפַצְתֶּם וְאֶעֱשֶׂה לַאֲשֶׁר אַתֶּם קֹרְאִים מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים |
| 13 Eles tornaram a gritar: “Crucifica-o!”. | 13 וַיּוֹסִיפוּ לִצְעֹק הַצְלֵב אוֹתוֹ |
| 14 Pilatos replicou: “Mas que mal fez ele?”. Eles clamavam mais ainda: “Crucifica-o!”. | 14 וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם פִּילָטוֹס מָה־אֵפוֹא עָשָׂה רָעָה וְהֵם הִרְבּוּ־עוֹד לִצְעֹק הַצְלֵב אוֹתוֹ |
| 15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado. (= Mt 27,27-31 = Jo 19,2 s) | 15 וַיּוֹאֵל פִּילָטוֹס לַעֲשׂוֹת כִּרְצוֹן הָעָם וַיִּפְטֹר לָהֶם אֵת בַּר־אַבָּא וְאֵת יֵשׁוּעַ הִכָּה בַשּׁוֹטִים וַיִּמְסֹר אוֹתוֹ לְהִצָּלֵב |
| 16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte. | 16 וַיּוֹלִיכֻהוּ אַנְשֵׁי הַצָּבָא אֶל־הֶחָצֵר הַפְּנִימִית הוּא בֵּית הַמִּשְׁפָּט וַיַּזְעִיקוּ אֶת־כָּל־הַגְּדוּד |
| 17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça. | 17 וַיַּלְבִּישֻׁהוּ אַרְגָּמָן וַיְשָׂרְגוּ עֲטֶרֶת קֹצִים וַיְעַטְּרֻהוּ |
| 18 E começaram a saudá-lo: “Salve, rei dos judeus!”. | 18 וַיָּחֵלּוּ לְבָרְכוֹ לֵאמֹר שָׁלוֹם לְךָ מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים |
| 19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo. | 19 וַיַּכּוּ עַל־רֹאשׁוֹ בְּקָנֶה וַיָּרֹקּוּ בוֹ וַיִּכְרְעוּ עַל־בִּרְכֵיהֶם וַיִּשְׁתַּחֲווּ לוֹ |
| 20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar. (= Mt 27,32-56 = Lc 23,26-49 = Jo 19,17-30 ) | 20 וְאַחֲרֵי הִתְלוֹצְצָם בּוֹ הִפְשִׁיטוּ אוֹתוֹ אֶת־הָאַרְגָּמָן וַיַּלְבִּישֻׁהוּ אֶת־בְּגָדָיו וַיּוֹצִיאֻהוּ לִצְלֹב אוֹתוֹ |
| 21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz. | 21 וַיֶּאֶנְסוּ אִישׁ עֹבֵר אֶחָד הַבָּא מִן־הַשָּׂדֶה וּשְׁמוֹ שִׁמְעוֹן הַקּוּרִינִי אֲבִי אֲלֶכְסַנְדְּרוֹס וְרוּפוֹס לָשֵׂאת אֶת־צְלָבוֹ |
| 22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio. | 22 וַיְבִיאֻהוּ אֶל־מְקוֹם גָּלְגָּלְתָּא הוּא מְקוֹם הַגֻּלְגֹּלֶת |
| 23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou. | 23 וַיִּתְּנוּ־לוֹ יַיִן מָזוּג בְּמֹר וְהוּא לֹא קִבֵּל |
| 24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando à sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um. | 24 וַיְהִי כַּאֲשֶׁר צָלְבוּ אוֹתוֹ וַיְחַלְּקוּ בְגָדָיו לָהֶם בְּהַפִּילָם עֲלֵיהֶם גּוֹרָל מַה־יִּקַּח אִישׁ אִישׁ |
| 25 Era a hora terceira quando o crucificaram. | 25 וַתְּהִי הַשָּׁעָה הַשְּׁלִישִׁית וַיִּצְלְבֻהוּ |
| 26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: “O rei dos judeus”. | 26 וַיְהִי דְּבַר־אַשְׁמָתוֹ כָּתוּב לְמַעְלָה מֶלֶךְ הַיְּהוּדִים |
| 27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda. | 27 וַיִּצְלְבוּ אִתּוֹ שְׁנֵי פָרִיצִים אֶחָד לִימִינוֹ וְאֶחָד לִשְׂמֹאלוֹ |
| 28 [Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores ( Is 53,12 ).] | 28 וַיִּמָּלֵא הַכָּתוּב הָאֹמֵר וְאֶת־פּשְׁעִים נִמְנָה |
| 29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: “Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias, | 29 וְהָעֹבְרִים גִּדְּפוּ אוֹתוֹ וַיָּנִיעוּ רֹאשָׁם לֵאמֹר הֶאָח אַתָּה הַהוֹרֵס אֶת־הַהֵיכָל וּבוֹנֶה אוֹתוֹ בִּשְׁלשֶׁת יָמִים |
| 30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!”. | 30 הוֹשַׁע אֶת־עַצְמֶךָ וּרְדָה מִן־הַצְּלָב |
| 31 Dessa maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: “Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar! | 31 וְכֵן לָעֲגוּ לוֹ גַּם־רָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים עִם־הַסּוֹפְרִים בְּאָמְרָם אִישׁ אֶל־רֵעֵהוּ אֶת־אֲחֵרִים הוֹשִׁיעַ וְאֶת־עַצְמוֹ לֹא יוּכַל לְהוֹשִׁיעַ |
| 32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos!”. Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam. | 32 הַמָּשִׁיחַ מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל יֵרֶד־נָא מִן־הַצְּלָב לְמַעַן נִרְאֶה וְנַאֲמִין וְגַם־הַנִּצְלָבִים אִתּוֹ חֵרְפוּהוּ |
| 33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra. | 33 וּבִהְיוֹת הַשָּׁעָה הַשִּׁשִּׁית הָיָה חשֶׁךְ עַל־כָּל־הָאָרֶץ עַד הַשָּׁעָה הַתְּשִׁיעִית |
| 34 E à hora nona, Jesus bradou em alta voz: “Elói, Elói, lammá sabactáni?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”. | 34 וּבַשָּׁעָה הַתְּשִׁיעִית וַיִּצְעַק יֵשׁוּעַ בְּקוֹל גָּדוֹל אֱלָהִי אֱלָהִי לְמָה שְׁבַקְתַּנִי אֲשֶׁר פֵּרוּשׁוֹ אֵלִי אֵלִי לָמָה עֲזַבְתָּנִי |
| 35 Ouvindo isso, alguns dos circunstantes diziam: “Ele chama por Elias!”. | 35 וּמִקְצָת הָעֹמְדִים אֶצְלוֹ בְּשָׁמְעָם אֶת־זֹאת אָמְרוּ הִנֵּה אֶל־אֵלִיָּהוּ הוּא קוֹרֵא |
| 36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: “Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo”. | 36 וַיָּרָץ אֶחָד מֵהֶם וַיְמַלֵּא סְפוֹג חֹמֶץ וַיָּשֶׂם עַל־קָנֶה וַיַּשְׁקֵהוּ וַיֹּאמֶר הַנִּיחוּ וְנִרְאֶה אִם־יָבֹא אֵלִיָּהוּ לְהוֹרִידוֹ |
| 37 Jesus deu um grande brado e expirou. | 37 וְיֵשׁוּעַ נָתַן קוֹל גָּדוֹל וַיִּפַּח אֶת־נַפְשׁוֹ |
| 38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes. | 38 וּפָרֹכֶת הַהֵיכָל נִקְרְעָה לִשְׁנַיִם קְרָעִים מִלְּמַעְלָה לְמָטָּה |
| 39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: “Este homem era realmente o Filho de Deus”. | 39 וַיַּרְא שַׂר הַמֵּאָה הָעֹמֵד לְנֶגְדוֹ כִּי בְּזַעֲקוֹ כֵן נָפַח אֶת־נַפְשׁוֹ וַיֹּאמַר אָכֵן הָאִישׁ הַזֶּה הָיָה בֶן־הָאֱלֹהִים |
| 40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé, | 40 וְגַם־נָשִׁים הָיוּ שָׁם רֹאוֹת מֵרָחוֹק וּבְתוֹכָן גַּם־מִרְיָם הַמַּגְדָּלִית וּמִרְיָם אִמּוֹ שֶׁל־יַעֲקֹב הַצָּעִיר וְשֶׁל־יוֹסֵי וּשְׁלֹמִית |
| 41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galileia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém. (= Mt 27,57-66 = Lc 23,50-56 = Jo 19,38-42 ) | 41 אֲשֶׁר גַּם־הָלְכוּ אַחֲרָיו וְשֵׁרְתֻהוּ בִּהְיוֹתוֹ בַגָּלִיל וַאֲחֵרוֹת רַבּוֹת אֲשֶׁר־עָלוּ אִתּוֹ יְרוּשָׁלָיִם |
| 42 Quando já era tarde – era a Preparação, isto é, a véspera do sábado –, | 42 וְעֵת הָעֶרֶב הִגִּיעַ וּמִפְּנֵי אֲשֶׁר עֶרֶב שַׁבָּת הָיָה הוּא הַיּוֹם שֶׁלִּפְנֵי הַשַּׁבָּת |
| 43 veio José de Arimateia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus. | 43 וַיָּבֹא יוֹסֵף הָרָמָתִי יוֹעֵץ נִכְבָּד אֲשֶׁר הָיָה מְחַכֶּה גַם־הוּא לְמַלְכוּת הָאֱלֹהִים וַיֶּאֱזֹר אֹמֶץ וַיָּבֹא אֶל־פִּילָטוֹס וַיִּשְׁאַל אֶת־גּוּפַת יֵשׁוּעַ |
| 44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido. | 44 וַיִּתְמַהּ פִּילָטוֹס עַל־אֲשֶׁר הוּא כְּבָר מֵת וַיִּקְרָא אֶל־שַׂר הַמֵּאָה וַיִּשְׁאָלֵהוּ הֲגָוַע כְּבָר |
| 45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo. | 45 וַיֵּדַע מִפִּי־שַׂר הַמֵּאָה כִּי־כֵן וַיִּתֵּן אֶת־גּוּפָתוֹ מַתָּנָה לְיוֹסֵף |
| 46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada. | 46 וְהוּא קָנָה סָדִין וַיּוֹרֶד אֹתוֹ וַיִּכְרְכֵהוּ בַּסָּדִין וַיְשִׂימֵהוּ בְקֶבֶר חָצוּב בַּסֶּלַע וַיָּגֶל אֶבֶן עַל־פֶּתַח הַקָּבֶר |
| 47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam. (= Mt 28,1-8 = Lc 24,1-12 = Jo 20,1-13 ) | 47 וּמִרְיָם הַמַּגְדָּלִית וּמִרְיָם אֵם יוֹסֵי הָיוּ רֹאוֹת אֶת־הַמָּקוֹם אֲשֶׁר הוּשַׂם שָׁמָּה |